Deep Purple · 1968 · Album studyjny

Strój Shades of Deep Purple.

E Standard, około 13 ¢ za nisko (A ≈ 437), zmierzone na CD. 5 z 8 piosenek ma inny strój.

Okładka albumu Shades of Deep Purple

Strój albumu

E Standard −13 ¢

Około 13 ¢ za nisko (A ≈ 437), zmierzone na CD.

ZmierzoneZ tabulatur

Nastrój takGraj razem z utworemWszystkie 8 piosenek

Zmierzone przez TuneLit

13 ¢ za nisko

ŹródłoOdchyłkaOdpowiednik APiosenkiRozrzutPewność
CD, Parlophone CDP 7 92407 2 (EMI, 1989)−12,7 ¢A 436,88Za mało piosenekWysoko
Odchyłka od kamertonu (A 440). Rozrzut: środkowa połowa piosenek, gdy cztery lub więcej dzieli wysokość albumu. Pewność: jak dobrze dźwięki zgadzają się z jedną siatką.

Zanim zmierzyliśmy, źródła podawały: E Standard, bez podanej wysokości (z tabulatur).

Nagrany w trzy dni w Pye Studios w Londynie w maju 1968 roku, z Rodem Evansem jako wokalistą i Nickiem Simperem na basie. Ritchie Blackmore gra w E Standard przez cały czas. Na płycie CD EMI z 1989 roku piosenki nie mają wspólnej wysokości: Hush, Mandrake Root i Help! są w kamertonie; One More Rainy Day, Prelude: Happiness / I'm So Glad i Hey Joe są 9 do 14 ¢ za nisko (wartość albumu, −13 ¢); Love Help Me jest 30 ¢ za nisko; a otwierający instrumental And the Address, około 55 ¢ za nisko, leży w połowie drogi między E a E♭. Każda piosenka, która się różni, ma własny przycisk Nastrój.

Piosenki: 8 · w innym stroju: 5

Każda piosenka gotowa do nastrojenia

Nastrój otwiera tuner w stroju tej piosenki, razem z wysokością dźwięku. Graj razem z utworem otwiera odtwarzacz piosenki ustawiony na ten strój, więc utwór gra w twoim stroju. Co znaczą etykiety

  1. 1. And the Address

    Inna wysokość dźwięku

    E Standard A 426Zmierzone

    Uwagi

    Instrumental Blackmore'a i Jona Lorda. Na tej płycie jest około 55 ¢ pod E Standard (A ≈ 426), w połowie drogi między E a E♭: jedyna tabulatura jest zapisana w E♭ Standard, czyli ta sama wysokość odczytana z drugiej strony.

    Ritchie Blackmore w standardowym stroju: każda tabulatura albumu (Songsterr) ma gitarę i bas Nicka Simpera w E Standard. Jedyna tabulatura tej piosenki (Songsterr) jest zapisana w E♭ Standard: na tej płycie piosenka jest około 55 ¢ pod E Standard (A ≈ 426,3), w połowie drogi między E a E♭, co tuner w A 440 odczyta jako E♭ około 45 ¢ za wysoko. Obie nazwy opisują te same dźwięki.

  2. 2. Hush

    Inna wysokość dźwięku

    E StandardZmierzone

    Uwagi

    Piosenka Joego Southa, pierwszy przebój zespołu (numer 4 w USA w 1968 roku). W kamertonie na tej płycie CD, 13 ¢ powyżej wartości albumu.

    Ritchie Blackmore w standardowym stroju: każda tabulatura albumu (Songsterr) ma gitarę i bas Nicka Simpera w E Standard. TuneLit zmierzył tę piosenkę osobno w kamertonie (+0,1 ¢), 13 ¢ wyżej niż wartość albumu.

  3. 3. One More Rainy Day

    E Standard −13 ¢Zmierzone

  4. 4. Prelude: Happiness / I'm So Glad

    E Standard −13 ¢Zmierzone

  5. 5. Mandrake Root

    Inna wysokość dźwięku

    E StandardZmierzone

    Uwagi

    W kamertonie na tej płycie CD.

    Ritchie Blackmore w standardowym stroju: każda tabulatura albumu (Songsterr) ma gitarę i bas Nicka Simpera w E Standard. TuneLit zmierzył tę piosenkę osobno w kamertonie (−0,5 ¢), 12 ¢ wyżej niż wartość albumu.

  6. 6. Help!

    Inna wysokość dźwięku

    E StandardZmierzone

    Uwagi

    Piosenka Beatlesów, spowolniona. W kamertonie na tej płycie CD.

    Ritchie Blackmore w standardowym stroju: każda tabulatura albumu (Songsterr) ma gitarę i bas Nicka Simpera w E Standard. TuneLit zmierzył tę piosenkę osobno w kamertonie (−0,1 ¢), 13 ¢ wyżej niż wartość albumu.

  7. 7. Love Help Me

    Inna wysokość dźwięku

    E Standard −30 ¢Zmierzone

    Uwagi

    Około 30 ¢ za nisko na tej płycie CD (A ≈ 432,3), najniższa piosenka na albumie po And the Address.

    Ritchie Blackmore w standardowym stroju: każda tabulatura albumu (Songsterr) ma gitarę i bas Nicka Simpera w E Standard. TuneLit zmierzył tę piosenkę osobno około 30 ¢ za nisko (A ≈ 432,3), 18 ¢ niżej niż wartość albumu.

  8. 8. Hey Joe

    E Standard −13 ¢Zmierzone

    Uwagi

    Piosenka Billy'ego Robertsa, trzeci cover na albumie po Hush i Help!.

Co znaczą etykiety

Zmierzone
TuneLit zmierzył wysokość dźwięku na oryginalnym CD lub LP. Nazwa stroju nadal pochodzi ze źródeł.
Oficjalne
Tak powiedział zespół, jeden z jego członków, producent albo technik gitarowy.
Często podawane
Zaufane media, poradniki i tabulatury są zgodne, ale zespół nie powiedział tego wprost.
Z tabulatur
Z tabulatur społeczności albo od muzyków, którzy stroją się pod nagranie.
Sporne
Źródła się różnią. Pokazane jest najbardziej prawdopodobne ustawienie; uwagi podają to drugie.

Każda piosenka pokazuje jedną etykietę, najmocniejszą, jaką ma, w tej kolejności. Jak mierzymy nagrania →

Pytania

W jakim stroju jest Shades of Deep Purple?

Deep Purple nagrało Shades of Deep Purple (1968) w E Standard, około 13 centów za nisko (A ≈ 437), zmierzone przez TuneLit na płycie CD. And the Address używa E Standard przy A 426; Hush, Mandrake Root i Help! używają E Standard; Love Help Me używa E Standard −30 ¢.

Dlaczego Shades of Deep Purple brzmi nie w stroju z moją gitarą?

Płyta jest około 13 ¢ za nisko (A ≈ 437), więc gitara nastrojona do A 440 się z nią gryzie. Przyciski Nastrój na tej stronie ustawiają A odniesienia tunera pod nagranie, piosenka po piosence, więc stroisz tylko struny.