Led Zeppelin · 1973 · Album studyjny

Strój Houses of the Holy.

E Standard, około 5 ¢ za nisko (A ≈ 439), zmierzone na CD. 6 z 8 piosenek ma inny strój.

Okładka albumu Houses of the Holy

Strój albumu

E Standard −5 ¢

Około 5 ¢ za nisko (A ≈ 439), zmierzone na CD.

ZmierzoneZ tabulatur

Nastrój takGraj razem z utworemWszystkie 8 piosenek

Zmierzone przez TuneLit

5 ¢ za nisko

ŹródłoOdchyłkaOdpowiednik APiosenkiRozrzutPewność
CD, Atlantic, oryginalny master z lat 80.−4,6 ¢A 438,88−5,9 do +4,2 ¢Wysoko
Odchyłka od kamertonu (A 440). Rozrzut: środkowa połowa piosenek, gdy cztery lub więcej dzieli wysokość albumu. Pewność: jak dobrze dźwięki zgadzają się z jedną siatką.

Zanim zmierzyliśmy, źródła podawały: E Standard, bez podanej wysokości (z tabulatur).

Głównie E Standard, około 5 ¢ za nisko na oryginalnym CD z lat 80., z D G C G C D dla The Rain Song i open G dla Dancing Days. Dwa utwory odchodzą daleko: The Crunge jest 26 ¢ za nisko, a D'yer Mak'er około 51 ¢ za nisko, w połowie drogi między dwoma dźwiękami. No Quarter, spowolniony przez Page'a, wraca blisko A 440.

Piosenki: 8 · w innym stroju: 6

Każda piosenka gotowa do nastrojenia

Nastrój otwiera tuner w stroju tej piosenki, razem z wysokością dźwięku. Graj razem z utworem otwiera odtwarzacz piosenki ustawiony na ten strój, więc utwór gra w twoim stroju. Co znaczą etykiety

  1. 1. The Song Remains the Same

    E Standard −5 ¢Zmierzone

    Uwagi

    Zagrane na 12-strunowej gitarze elektrycznej, z sześciostrunową nałożoną na wierzch. Wokal Planta został nieco przyspieszony na album; podkład zespołu mierzy około 8 ¢ za nisko, blisko wartości albumu.

    Page gra na 12-strunowym elektrycznym Fenderze i sześciostrunowej, obie zapisane w E Standard.

  2. 2. The Rain Song

    Inny strój

    D2 G2 C3 G3 C4 D4 −5 ¢Zmierzone

    Uwagi

    Jak tam dojść z E Standard albumu: struna 6 o cały ton w dół (E → D), struna 5 o cały ton w dół (A → G), struna 4 o cały ton w dół (D → C), struna 2 o półton w górę (B → C), struna 1 o cały ton w dół (E → D); pozostałe struny zostają.

    D G C G C D na wysokości albumu, około 5 ¢ za nisko.

    D G C G C D, wariacja Page'a na DADGAD, zagrana zarówno na akustycznej, jak i na Danelectro.

  3. 3. Over the Hills and Far Away

    E Standard −5 ¢Zmierzone

    Uwagi

    Zaczyna się na 12-strunowej gitarze akustycznej; każda partia jest w E Standard. Mierzy dokładnie na kamertonie, na tyle blisko, że dzieli wartość albumu.

  4. 4. The Crunge

    Inna wysokość dźwięku

    E Standard −26 ¢Zmierzone

    Uwagi

    Zmierzone przez TuneLit: około 26 ¢ za nisko (A ≈ 433,4).

    Zapisane w E Standard w tabulaturach.

  5. 5. Dancing Days

    Inny strój

    Open G −5 ¢Zmierzone

    Uwagi

    Jak tam dojść z E Standard albumu: struna 6 o cały ton w dół (E → D), struna 5 o cały ton w dół (A → G), struna 1 o cały ton w dół (E → D); pozostałe struny zostają.

    Open G na wysokości albumu.

    Wszystkie trzy partie gitarowe w głównej tabulaturze są w Open G (D G D G B D).

  6. 6. D'yer Mak'er

    Inna wysokość dźwięku

    E Standard A 427Zmierzone

    Uwagi

    Płyta leży około 51 ¢ poniżej A 440: C-dur zespołu brzmi w połowie drogi między B a C. Akordy z tabulatury pasują do dźwięków, które TuneLit słyszy przy tym kamertonie, więc przycisk podaje E Standard przy A 427. Sprawdzenie półtonowe TuneLit przesunęłoby to o półton w górę, ale tylko dlatego, że utwór nigdy nie gra pustej niskiej struny E. To znane ograniczenie tego sprawdzenia.

    Zapisane w E Standard, z akordami progresji doo-wop w C-dur; tabulatura nigdy nie gra pustej niskiej struny E.

  7. 7. No Quarter

    Inna wysokość dźwięku

    E Standard +4 ¢Zmierzone

    Uwagi

    Page spowolnił cały utwór za pomocą vari-speed. Mierzy około 4 ¢ za wysoko z wysoką pewnością, dokładnie na siatce A 440: to pasuje do całego półtonu, a nie do ćwierćtonu. Jones gra na pianinie i syntezatorze.

    Główna tabulatura jest w E Standard. Page spowolnił gotowy utwór za pomocą vari-speed; według relacji o półton albo o ćwierćton, a tabulatura oryginalnej tonacji używa E♭ Standard.

  8. 8. The Ocean

    Inna wysokość dźwięku

    E Standard +4 ¢Zmierzone

    Uwagi

    TuneLit zmierzył około 4 ¢ za wysoko, nieco powyżej reszty albumu.

    Zapisane w E Standard w tabulaturach.

Co znaczą etykiety

Zmierzone
TuneLit zmierzył wysokość dźwięku na oryginalnym CD lub LP. Nazwa stroju nadal pochodzi ze źródeł.
Oficjalne
Tak powiedział zespół, jeden z jego członków, producent albo technik gitarowy.
Często podawane
Zaufane media, poradniki i tabulatury są zgodne, ale zespół nie powiedział tego wprost.
Z tabulatur
Z tabulatur społeczności albo od muzyków, którzy stroją się pod nagranie.
Sporne
Źródła się różnią. Pokazane jest najbardziej prawdopodobne ustawienie; uwagi podają to drugie.

Każda piosenka pokazuje jedną etykietę, najmocniejszą, jaką ma, w tej kolejności. Jak mierzymy nagrania →

Pytania

W jakim stroju jest Houses of the Holy?

Album Houses of the Holy (1973) zespołu Led Zeppelin: nagrany w stroju E Standard, około 5 ¢ za nisko (A ≈ 439), zmierzony przez TuneLit na CD. 6 piosenek używa innych strojów lub wysokości, wymienionych piosenka po piosence na tej stronie.

Dlaczego Houses of the Holy brzmi nie w stroju z moją gitarą?

The Crunge jest około 26 ¢ za nisko (A ≈ 433), więc gitara nastrojona do A 440 się z nim gryzie. Przyciski Nastrój na tej stronie ustawiają A odniesienia tunera pod nagranie, piosenka po piosence, więc stroisz tylko struny.