Nirvana · 1991 · Album studyjny
Strój Nevermind.
E Standard, około 14 ¢ za wysoko (A ≈ 444), zmierzone na CD. 6 z 12 piosenek ma inny strój.
Strój albumu
E Standard +14 ¢
Około 14 ¢ za wysoko (A ≈ 444), zmierzone na CD.
ZmierzoneZ tabulatur
Zmierzone przez TuneLit
14 ¢ za wysoko
| Źródło | Odchyłka | Odpowiednik A | Piosenki | Rozrzut | Pewność |
|---|---|---|---|---|---|
| CD, DGC DGCD-24425 (US, 12 utworów, bez ukrytego utworu) | +14,0 ¢ | A 443,6 | 12 | +9,4 do +14,4 ¢ | Wysoko |
Zanim zmierzyliśmy, źródła podawały: E Standard, bez podanej wysokości (z tabulatur).
Przeważnie E Standard, z trzema utworami o cały ton niżej w D Standard (Come as You Are, Lithium, Drain You), On a Plain w Drop D i Something in the Way na akustyce ze zmienionym strojem. TuneLit zmierzył CD około 14 ¢ za wysoko (A ≈ 443.6) w piosenkach z sesji z maja 1991, więc tuner ustawiony na A 440 zostawia cię lekko za nisko względem płyty. Polly, jedyny utwór zachowany z sesji Smart Studios z 1990 roku, jest na kamertonie, a Something in the Way około 45 ¢ za nisko. Zmierzone CD ma 12 utworów; późniejsze tłoczenia ukrywają Endless, Nameless po długiej ciszy na końcu utworu 12.
Piosenki: 12 · w innym stroju: 6
Każda piosenka gotowa do nastrojenia
Nastrój otwiera tuner w stroju tej piosenki, razem z wysokością dźwięku. Graj razem z utworem otwiera odtwarzacz piosenki ustawiony na ten strój, więc utwór gra w twoim stroju. Co znaczą etykiety
-
1. Smells Like Teen Spirit
E Standard +14 ¢Zmierzone
Uwagi
E Standard, zbudowany na akordach power chord F5, B♭5, A♭5 i D♭5. Riff nigdy nie używa pustej niskiej E, dlatego sprawdzenie półtonów TuneLit z audio słyszy F jako najniższy dźwięk; dźwięki tabulatury zgadzają się z nagraniem. Wersja C♯ Standard na Songsterr to główna tabulatura z każdą struną nastrojoną niżej, przetransponowana kopia, a nie inna odczytana wersja nagrania. Na żywo od 1992 roku zespół grał go o półton niżej.
-
2. In Bloom
E Standard +14 ¢Zmierzone
Uwagi
Podane w E Standard. Niskie dźwięki nagrania zgadzają się z tabulaturą E Standard dźwięk w dźwięk, pusta E jest prawie nieużywana, a ani D, ani C♯ nigdy nie brzmi, więc wspomnienie Butcha Viga o strojeniu w dół do D lub C♯ nie pasuje do tej piosenki. Tabulatura E♭ Standard na Songsterr to przetransponowana kopia, która brzmi o półton niżej niż nagranie.
Główna tabulatura jest w E Standard. Butch Vig pamiętał, że zespół stroił w dół do D, a może C♯, po tym, jak usłyszał, że Black Sabbath stroi nisko; MOJO podaje to wspomnienie przy In Bloom, a notatki LiveNirvana z sesji przypisują je Breed. Popularna tabulatura E♭ Standard to główna tabulatura z każdą struną o półton niżej, więc gra o półton poniżej nagrania.
-
Uwagi
Jak tu dojść ze strojem albumu (E Standard): każdą strunę obniż o cały ton.
D Standard. Na MTV Unplugged zespół grał to o półton wyżej, w E♭ Standard.
Postrojony o cały ton w dół (D G C F A D); główna tabulatura i jej liczne kopie się zgadzają. Kurt grał riff przez chorus Electro-Harmonix Small Clone. Butch Vig wspominał, że Krist nietypowo postroił bas do tej piosenki i puścił go przez procesor DBX z sub-harmonicznymi.
-
4. Breed
E Standard +14 ¢Zmierzone
Uwagi
E Standard, a sprawdzenie półtonów TuneLit z nagrania się zgadza. Wersja Songsterr „Breed in D♯m” to główna tabulatura przesunięta w dół do C♯ Standard, aby śpiewać niżej, a nie inna odczytana wersja nagrania.
-
Uwagi
Jak tu dojść ze strojem albumu (E Standard): każdą strunę obniż o cały ton.
D Standard. Na żywo w 1991 grano to w E Standard, o cały ton wyżej, a od 1992 w E♭.
Gitary są postrojone o cały ton w dół i grane chwytami E-dur, więc utwór brzmi w D-dur; Wikipedia zauważa, że opublikowane nuty ignorują obniżony strój.
-
Uwagi
Zmierzone na kamertonie, jedyny utwór z Nevermind nagrany w Smart Studios w kwietniu 1990 (z Chadem Channingiem za perkusją), a nie w sesjach z maja 1991. Dźwięki nagrania zgadzają się z tabulaturą E Standard, więc nastrój na E przy A 440, bez względu na to, co pokazywały stare kołki Stelli. MTV Unplugged ma to w E♭.
Grane na tanim pięciostrunowym akustycznym Stelli, którego Kurt nigdy nie zmieniał strun. Butch Vig powiedział w 1996 roku, że stał około półtora tonu poniżej E, a w 1998, że do niego trzeba było stroić wszystko inne; a jednak nagranie jest w E-moll, a główna tabulatura w E Standard.
-
7. Territorial Pissings
E Standard +14 ¢Zmierzone
Uwagi
E Standard. Głośny, hałaśliwy miks: odczyt TuneLit tego utworu jest niepewny, więc podąża za wartością albumu.
-
Uwagi
Jak tu dojść ze strojem albumu (E Standard): każdą strunę obniż o cały ton.
D Standard. Krąży też wersja Songsterr w Drop D; dźwięki głównej tabulatury zgadzają się z nagraniem.
Główna tabulatura jest w D Standard. Wikipedia zauważa, że wersja koncertowa z grudnia 1991 z Del Mar jest w stroju standardowym, w przeciwieństwie do nagrania studyjnego, a koncert w Paramount z 1991 roku też jest zapisany w E.
-
9. Lounge Act
E Standard +14 ¢Zmierzone
Uwagi
E Standard. Na samym końcu taśma zwalnia, aż ostatni akord się zatrzyma (MOJO, 1998): efekt taśmy, a nie przestrojenie.
-
10. Stay Away
E Standard +14 ¢Zmierzone
-
11. On a Plain
Inny strój
Drop D +14 ¢Zmierzone
Uwagi
Jak tu dojść ze strojem albumu (E Standard): struna 6 w dół o cały ton (E → D); pozostałe struny bez zmian.
Drop D. Istnieje wersja tabulatury w E Standard dla tych, którzy nie chcą stroić od nowa.
Nagrane w D-dur z niską struną obniżoną do D (Wikipedia); główna tabulatura się zgadza. Na MTV Unplugged przesunięto to o półton w dół, do Drop C♯.
-
Uwagi
Jak tam dojść z E Standard albumu: struna 6 w dół o 3 półtony (E → C♯), struna 5 w dół o półton (A → G♯), struna 4 w dół o półton (D → C♯), struna 3 w dół o półton (G → F♯), struna 2 w dół o półton (B → A♯), struna 1 w dół o półton (E → D♯).
Drop C♯, ale znacznie poniżej reszty albumu: TuneLit zmierzył cały utwór około 45 ¢ za nisko (A ≈ 428.7), więc tuner 440 odczytuje niską strunę jako C♯ −45, prawie w połowie drogi do C.
Kurt grał to na zniszczonej akustyce Stelli, którą Butch Vig opisał jako postrojoną o kilka półtonów w dół i bez żadnej standardowej wysokości, więc bas i wiolonczela musiały się do niej dostroić. Główna tabulatura jest w Drop C♯.
Sprawdzenie półtonów TuneLit z nagrania słyszy C♯, około 45 ¢ za nisko, jako najniższą pustą strunę: C♯ i F to główne niskie dźwięki utworu, C pod C♯ prawie nigdy nie brzmi, i nie brzmi też D nad nim. Główna tabulatura też podaje Drop C♯, więc utwór jest wymieniony jako Drop C♯ −45 ¢, a nie przy wyższej odchyłce albumu, o półton wyżej.
Co znaczą etykiety
- Zmierzone
- TuneLit zmierzył wysokość dźwięku na oryginalnym CD lub LP. Nazwa stroju nadal pochodzi ze źródeł.
- Oficjalne
- Tak powiedział zespół, jeden z jego członków, producent albo technik gitarowy.
- Często podawane
- Zaufane media, poradniki i tabulatury są zgodne, ale zespół nie powiedział tego wprost.
- Z tabulatur
- Z tabulatur społeczności albo od muzyków, którzy stroją się pod nagranie.
- Sporne
- Źródła się różnią. Pokazane jest najbardziej prawdopodobne ustawienie; uwagi podają to drugie.
Każda piosenka pokazuje jedną etykietę, najmocniejszą, jaką ma, w tej kolejności. Jak mierzymy nagrania →
Pytania
W jakim stroju jest Nevermind?
Album Nevermind (1991) zespołu Nirvana, w stroju E Standard, około 14 ¢ za wysoko (A ≈ 444), zmierzony przez TuneLit na CD. 6 piosenek używa innych strojów lub wysokości, wymienionych piosenka po piosence na tej stronie.
Dlaczego Nevermind brzmi nie w stroju z moją gitarą?
Płyta jest około 14 ¢ za wysoko (A ≈ 444), więc gitara nastrojona do A 440 się z nią gryzie. Przyciski Nastrój na tej stronie ustawiają A odniesienia tunera pod nagranie, piosenka po piosence, więc stroisz tylko struny.