ZZ Top · 1975 · Album studyjny
Strój Fandango!.
E Standard w kamertonie (A 440), zmierzone na CD. 1 z 9 piosenek ma inny strój.

Strój albumu
E Standard
W kamertonie (A 440), zmierzone na CD.
ZmierzoneZ tabulatur
Zmierzone przez TuneLit
W kamertonie
| Źródło | Odchyłka | Odpowiednik A | Piosenki | Rozrzut | Pewność |
|---|---|---|---|---|---|
| CD, Warner Bros. 256 604 (Niemcy, strona studyjna w remiksie z 1987) | −1,6 ¢ | A 439,6 | 9 | −3,6 do +3,2 ¢ | Średnia |
Zanim zmierzyliśmy, źródła podawały: E Standard, bez podanej wysokości (z tabulatur).
Połowa na żywo (Nowy Orlean, kwiecień 1974), połowa studyjna, wszystko w E Standard poza slide'em Tush w open G. Album stoi na kamertonie zarówno na wczesnym CD, jak i na remasterze z 2006; Tush to jedyny utwór, który remiks z 1987 przesunął: około 10 ¢ za nisko wobec +1 ¢ w oryginalnym miksie.
Piosenki: 9 · w innym stroju: 1
Każda piosenka gotowa do nastrojenia
Nastrój otwiera tuner w stroju tej piosenki, razem z wysokością dźwięku. Graj razem z utworem otwiera odtwarzacz piosenki ustawiony na ten strój, więc utwór gra w twoim stroju. Co znaczą etykiety
-
1. Thunderbird
E StandardZmierzone
Uwagi
Na żywo, w Warehouse w Nowym Orleanie, 12 kwietnia 1974.
-
2. Jailhouse Rock
E StandardZmierzone
Uwagi
Na żywo, w Warehouse w Nowym Orleanie, 12 kwietnia 1974.
-
3. Backdoor Medley
E StandardZmierzone
Uwagi
Na żywo, w Warehouse w Nowym Orleanie, 12 kwietnia 1974: Backdoor Love Affair, Mellow Down Easy, Backdoor Love Affair No. 2 i Long Distance Boogie.
-
4. Nasty Dogs and Funky Kings
E StandardZmierzone
-
5. Blue Jean Blues
E StandardZmierzone
-
6. Balinese
E StandardZmierzone
-
7. Mexican Blackbird
E StandardZmierzone
-
8. Heard It on the X
E StandardZmierzone
Uwagi
TuneLit nie znalazł stałego odczytu na żadnym z CD (jego przybliżony odczyt wskazuje około 28 ¢ za wysoko), więc przycisk zostawia kamerton albumu. Warto sprawdzić ze słuchu.
-
Uwagi
Jak tam dojść z E Standard albumu: struna 6 o cały ton w dół (E → D), struna 5 o cały ton w dół (A → G), struna 1 o cały ton w dół (E → D); pozostałe struny zostają.
Gibbons grał partię slide'u w open G (D G D G B D); riff boogie działa też w E Standard, tak jak grają go większość tabulatur. Remiks CD z 1987 wskazuje około 10 ¢ za nisko, oryginalny miks na remasterze z 2006 około 1 ¢ za wysoko, więc przycisk używa kamertonu.
Gibbons nagrał to na swoim Les Paulu, Pearly Gates, i powiedział, że zespół używał stroju G do partii slide'u. Najczęściej oglądana tabulatura gra zamiast tego riff i slide w E Standard.
Osobno ta piosenka wychodzi niżej: CD −9,8 ¢ (średnia pewność). Nastrój używa A 440 z albumu.
Co znaczą etykiety
- Zmierzone
- TuneLit zmierzył wysokość dźwięku na oryginalnym CD lub LP. Nazwa stroju nadal pochodzi ze źródeł.
- Oficjalne
- Tak powiedział zespół, jeden z jego członków, producent albo technik gitarowy.
- Często podawane
- Zaufane media, poradniki i tabulatury są zgodne, ale zespół nie powiedział tego wprost.
- Z tabulatur
- Z tabulatur społeczności albo od muzyków, którzy stroją się pod nagranie.
- Sporne
- Źródła się różnią. Pokazane jest najbardziej prawdopodobne ustawienie; uwagi podają to drugie.
Każda piosenka pokazuje jedną etykietę, najmocniejszą, jaką ma, w tej kolejności. Jak mierzymy nagrania →
Pytania
W jakim stroju jest Fandango!?
Album Fandango! (1975) zespołu ZZ Top, w stroju E Standard w kamertonie (A 440), zmierzony przez TuneLit na CD. Tush używa stroju Open G.