Pink Floyd · 1971 · Album studyjny
Strój Meddle.
E Standard, około 7 ¢ za nisko (A ≈ 438), zmierzone na CD. 4 z 6 piosenek ma inny strój.
Strój albumu
E Standard −7 ¢
Około 7 ¢ za nisko (A ≈ 438), zmierzone na CD.
ZmierzoneZ tabulatur
Zmierzone przez TuneLit
7 ¢ za nisko
| Źródło | Odchyłka | Odpowiednik A | Piosenki | Rozrzut | Pewność |
|---|---|---|---|---|---|
| CD, EMI Music Japan TOCP-53806 (2009) | −6,7 ¢ | A 438,3 | 6 | −14,8 do −0,2 ¢ | Wysoko |
Zanim zmierzyliśmy, źródła podawały: E Standard, bez podanej wysokości (z tabulatur).
Zmierzone z japońskiego CD z 2009 roku, nie z pierwszego tłoczenia. Album jest około 7 ¢ za nisko (A ≈ 438,3), ale rozrzut między piosenkami jest duży: One of These Days o 22 ¢ za nisko, a Fearless o 17 ¢ za nisko, podczas gdy Seamus i Echoes są w kamertonie. Dwie piosenki wychodzą poza strój standardowy: steel w One of These Days w stroju otwartym E minor oraz Fearless w otwartym stroju G.
Piosenki: 6 · w innym stroju: 4
Każda piosenka gotowa do nastrojenia
Nastrój otwiera tuner w stroju tej piosenki, razem z wysokością dźwięku. Graj razem z utworem otwiera odtwarzacz piosenki ustawiony na ten strój, więc utwór gra w twoim stroju. Co znaczą etykiety
-
1. One of These Days
Inny strój
E2 B2 E3 G3 B3 E4 −22 ¢Zmierzone
Uwagi
Jak tu dojść z E Standard albumu: struna 5 o cały ton w górę (A → B), struna 4 o cały ton w górę (D → E); pozostałe struny bez zmian.
Gitara to tu steel w stroju otwartym E minor (E B E G B E): nastrój zapasową gitarę w ten sposób i graj na niej slide. Słynną linię grają dwa basy w stroju standardowym, jeden ze starymi, matowymi strunami.
Partię slide grano na steelu Fender 1000 Gilmoura. Szczegółowa tabulatura podaje strój otwarty E minor (E B E G B E), którego Gilmour używa w tym utworze na koncertach od 1971 roku, najpierw na Stratocasterze, a później na lap steelach. Dwa basy grają w stroju standardowym.
-
2. A Pillow of Winds
E Standard −7 ¢Zmierzone
Uwagi
Rytm akustyczny jest w stroju standardowym. Jedna szczegółowa transkrypcja używa dwóch innych strojów w partiach elektrycznych: E B E F♯ G B do partii arpeggio i Open E do slide.
Tabulatury fanów i akustyczna partia strumingowa używają stroju standardowego. Szczegółowa transkrypcja daje elektryczną partię arpeggio w E B E F♯ G B, a slide w Open E (E B E G♯ B E). Żadne źródło zespołu tego nie podaje.
-
3. Fearless
Inny strój
G2 G2 D3 G3 B3 B3 −17 ¢Zmierzone
Uwagi
Jak tu dojść z E Standard albumu: struna 6 o 3 półtony w górę (E → G), struna 5 o cały ton w dół (A → G), struna 1 o 5 półtonów w dół (E → B); pozostałe struny bez zmian.
Struna 1 jest o 5 półtonów poniżej swojego standardowego E4. Na komplecie strun .010 zachowuje tylko około 55 % zwykłego napięcia i wydaje się luźna. Żeby mieć zwykłe odczucie, użyj struny około .013 albo gitary barytonowej.
Strój otwarty G, którego nauczył Syd Barrett. Podany jako G G D G B B, tak jak ma szczegółowa tabulatura; jeśli twoja tabulatura jest w zwykłym Open G (D G D G B D), nastrój w ten sposób.
Wikipedia (powołując się na Guitar World i fanklub Pink Floyd) podaje, że Roger Waters grał go w otwartym stroju G, którego nauczył go Syd Barrett. Dokładne struny się różnią: szczegółowa tabulatura i dwie inne używają G G D G B B, a inne tabulatury zwykłego Open G, D G D G B D.
-
4. San Tropez
E Standard −7 ¢Zmierzone
Uwagi
Waters na akustyku; solo slide Gilmoura jest zapisane w tabulaturach w stroju standardowym.
Zapisane w tabulaturach w stroju standardowym, jak reszta albumu.
-
5. Seamus
Inna wysokość dźwięku
E StandardZmierzone
Uwagi
Dwie gitary akustyczne w stroju standardowym, zgodnie z kamertonem.
Zapisane w tabulaturach w stroju standardowym, jak reszta albumu; TuneLit zmierzył tę piosenkę osobno, bo jej wysokość różni się od albumu.
-
Uwagi
Strój standardowy, także slide. Wartość TuneLit pochodzi z otwierających minut, które są w kamertonie. Odczytane sekcjami, zaśpiewane zwrotki wychodzą około 20 ¢ niżej, a część końcowa około 10 ¢ niżej, więc w tych fragmentach lekko dostrój.
Zapisane w tabulaturach w stroju standardowym, jak reszta albumu; TuneLit zmierzył tę piosenkę osobno, bo jej wysokość różni się od albumu.
Co znaczą etykiety
- Zmierzone
- TuneLit zmierzył wysokość dźwięku na oryginalnym CD lub LP. Nazwa stroju nadal pochodzi ze źródeł.
- Oficjalne
- Tak powiedział zespół, jeden z jego członków, producent albo technik gitarowy.
- Często podawane
- Zaufane media, poradniki i tabulatury są zgodne, ale zespół nie powiedział tego wprost.
- Z tabulatur
- Z tabulatur społeczności albo od muzyków, którzy stroją się pod nagranie.
- Sporne
- Źródła się różnią. Pokazane jest najbardziej prawdopodobne ustawienie; uwagi podają to drugie.
Każda piosenka pokazuje jedną etykietę, najmocniejszą, jaką ma, w tej kolejności. Jak mierzymy nagrania →
Pytania
W jakim stroju jest Meddle?
Pink Floyd nagrali Meddle (1971) w E Standard, około 7 ¢ za nisko (A ≈ 438), zmierzone przez TuneLit z CD. One of These Days używa E2 B2 E3 G3 B3 E4 −22 ¢; Fearless używa G2 G2 D3 G3 B3 B3 −17 ¢; Seamus i Echoes używają E Standard.
Dlaczego Meddle brzmi nie w stroju z moją gitarą?
One of These Days jest około 22 ¢ za nisko (A ≈ 434), więc gitara nastrojona do A 440 się z nim gryzie. Przyciski Nastrój na tej stronie ustawiają A odniesienia tunera pod nagranie, piosenka po piosence, więc stroisz tylko struny.