Pink Floyd · 1971 · Studioalbum
Meddle stemming.
E Standard, ongeveer 7 cent te laag (A ≈ 438), gemeten op de cd. 4 van 6 nummers zijn anders gestemd.
Stemming van het album
E Standard −7 ¢
Ongeveer 7 cent te laag (A ≈ 438), gemeten op de cd.
GemetenVolgens tabs
Gemeten door TuneLit
7 ¢ te laag
| Bron | Afwijking | Overeenkomstige A | Nummers | Spreiding | Zekerheid |
|---|---|---|---|---|---|
| cd, EMI Music Japan TOCP-53806 (2009) | −6,7 ¢ | A 438,3 | 6 | −14,8 tot −0,2 ¢ | Hoog |
Voordat we hadden gemeten, zeiden bronnen: E Standard, zonder toonhoogte (volgens tabs).
Gemeten van een Japanse cd uit 2009, geen eerste persing. Het album zit ongeveer 7 ¢ te laag (A ≈ 438,3), maar de nummers lopen sterk uiteen: One of These Days 22 ¢ te laag en Fearless 17 ¢ te laag, terwijl Seamus and Echoes op de kamertoon staat. Twee nummers verlaten de standaardstemming: de steelgitaar van One of These Days in open E-mineur, en Fearless in een open G-stemming.
nummers: 6 · anders gestemd: 4
Elk nummer, klaar om te stemmen
Stemmen opent de tuner in de stemming van dat nummer, toonhoogte inbegrepen. Meespelen opent de speler, ingesteld op die stemming, zodat het nummer in jouw stemming klinkt. Wat de labels betekenen
-
1. One of These Days
Andere stemming
E2 B2 E3 G3 B3 E4 −22 ¢Gemeten
Opmerkingen
Zo kom je er vanaf de E Standard van het album: snaar 5 een hele toon omhoog (A → B), snaar 4 een hele toon omhoog (D → E); de andere snaren blijven zoals ze zijn.
De gitaar hier is een steel in open E-mineur (E B E G B E): stem een reservegitaar zo en speel hem met een slide. De bekende partij komt van twee bassen in standaardstemming, één met oude, dove snaren.
Het slidedeel is gespeeld op Gilmours Fender 1000-steelgitaar. De uitgebreide tab zet het in open E-mineur (E B E G B E), de stemming die Gilmour sinds 1971 live voor het nummer gebruikt, eerst op een Stratocaster en later op lap steels. De twee bassen spelen in standaardstemming.
-
2. A Pillow of Winds
E Standard −7 ¢Gemeten
Opmerkingen
Het akoestische ritme staat in standaardstemming. Eén uitgebreide transcriptie gebruikt twee andere stemmingen voor de elektrische partijen: E B E F♯ G B voor een arpeggiopartij en open E voor de slide.
Fan-tabs en het gestrumde akoestische deel gebruiken standaardstemming. Een uitgebreide transcriptie zet een elektrisch arpeggio in E B E F♯ G B en de slide in open E (E B E G♯ B E). Geen enkele bron van de band vermeldt het.
-
3. Fearless
Andere stemming
G2 G2 D3 G3 B3 B3 −17 ¢Gemeten
Opmerkingen
Zo kom je er vanaf de E Standard van het album: snaar 6 3 halve tonen omhoog (E → G), snaar 5 een hele toon omlaag (A → G), snaar 1 5 halve tonen omlaag (E → B); de andere snaren blijven zoals ze zijn.
Snaar 1 zit 5 halve tonen onder zijn standaard E4. Op een normale set (.010) houdt hij maar ongeveer 55 % van zijn gebruikelijke spanning en voelt hij los aan. Voor het gebruikelijke gevoel neem je ongeveer een .013-snaar, of een baritongitaar.
Een open G-stemming, aangeleerd door Syd Barrett. Vermeld als G G D G B B, zoals de uitgebreide tab het heeft; staat jouw tab in de gebruikelijke open G (D G D G B D), stem dan zo.
Wikipedia (met als bron Guitar World en de Pink Floyd-fanclub) zegt dat Roger Waters het speelde in een open G-stemming die Syd Barrett hem had geleerd. De precieze snaren verschillen: de uitgebreide tab en twee andere gebruiken G G D G B B, andere tabs de gebruikelijke open G, D G D G B D.
-
4. San Tropez
E Standard −7 ¢Gemeten
Opmerkingen
Waters op akoestisch; Gilmours slidesolo staat in tabs in standaardstemming.
In tabs in standaardstemming, zoals de rest van het album.
-
5. Seamus
Andere toonhoogte
E StandardGemeten
Opmerkingen
Twee akoestische gitaren in standaardstemming, op de kamertoon.
In tabs in standaardstemming, zoals de rest van het album; TuneLit mat dit nummer apart omdat de toonhoogte afwijkt van die van het album.
-
Opmerkingen
Standaardstemming, ook voor de slides. De waarde van TuneLit komt van de openingsminuten, die op de kamertoon zitten. Per deel gelezen komen de gezongen coupletten ongeveer 20 ¢ lager uit en het slotdeel ongeveer 10 ¢ lager, dus stem voor die delen iets bij.
In tabs in standaardstemming, zoals de rest van het album; TuneLit mat dit nummer apart omdat de toonhoogte afwijkt van die van het album.
Wat de labels betekenen
- Gemeten
- TuneLit heeft de toonhoogte gemeten op een originele cd of lp. De naam van de stemming komt nog steeds uit de bronnen.
- Officieel
- De band, een bandlid, hun producer of hun gitaartechnicus heeft het gezegd.
- Vaak genoemd
- Betrouwbare media, gidsen en tabs zijn het eens, maar de band heeft het niet rechtstreeks gezegd.
- Volgens tabs
- Uit tabs van de community, of van spelers die hun gitaar op de opname afstemmen.
- Omstreden
- De bronnen zijn het oneens. De meest waarschijnlijke instelling wordt getoond; in de opmerkingen staat de andere.
Elk nummer toont één label, het sterkste dat het heeft, in deze volgorde. Hoe we opnames meten →
Vragen
In welke stemming staat Meddle?
Pink Floyd nam Meddle (1971) op in E Standard, ongeveer 7 cent te laag (A ≈ 438), gemeten door TuneLit op de cd. One of These Days gebruikt E2 B2 E3 G3 B3 E4 −22 ¢; Fearless gebruikt G2 G2 D3 G3 B3 B3 −17 ¢; Seamus and Echoes gebruiken E Standard.
Waarom klinkt Meddle vals bij mijn gitaar?
One of These Days ligt ongeveer 22 cent te laag (A ≈ 434), dus een gitaar op A 440 klinkt er vals bij. De knoppen Stemmen op deze pagina zetten de referentie van de tuner op de opname, nummer voor nummer, zodat je alleen de snaren stemt.