Gids · cents horen

Hoor je 5 cent?

Op zichzelf glippen een paar cent bij bijna iedereen voorbij, maar naast je eigen gitaar veranderen ze in een wiebelend geluid dat je kunt leren horen.

Het korte antwoord

Alleen: zelden. Naast een gitaar: ja.

Een opname die op zichzelf wordt afgespeeld en 5 ¢ te hoog staat, is praktisch hetzelfde als een opname op A 440. De meeste mensen zouden ook 20 ¢ niet merken: elke noot verschuift met hetzelfde bedrag, dus het nummer klinkt nog steeds goed.

Speel je echter mee, dan verandert dat. Je snaren geven het oor een referentie, en twee noten die een paar cent uit elkaar liggen maken een langzaam wiebelen. Bij 5 ¢ is dat wiebelen zwak en loom. Bij 15 of 20 ¢ gaan akkoorden vals klinken. Bij 50 ¢ zit de opname precies tussen twee noten.

De nuttige vraag is dus niet of je het kunt horen, maar of het je zal storen terwijl je speelt. De onderdelen hieronder beantwoorden dat, met geluiden om te proberen.

Eén noot, dan een andere

Twee noten uit elkaar houden

Luistertests spelen een toon en dan een tweede iets hoger, en vragen welke hoger was. De resultaten verschillen van persoon tot persoon en per geluid, dus lees dit als typische bevindingen, niet als harde grenzen:

  • Getrainde muzikanten horen, in een stille ruimte met zuivere tonen in het midden van het bereik, vaak ongeveer 5 ¢, en de besten net iets minder.
  • De meeste andere luisteraars hebben zo'n 10 tot 25 ¢ nodig voordat ze het zeker weten.
  • Iedereen doet het slechter bij heel lage noten, korte noten, vibrato, distortion of een pauze tussen de twee geluiden. Oefening helpt enorm.

Probeer het: elke knop begint op A 440 en gaat omhoog met het bedrag dat erop staat. Als de stap van 5 ¢ klinkt als één noot die twee keer wordt gespeeld, is dat normaal.

Twee noten tegelijk

Zwevingen: het wiebelen dat een tuner weghaalt

Laat twee dicht bij elkaar liggende noten samen klinken en het oor heeft een makkelijker taak. Het geluid zwelt aan en neemt af in een gelijkmatige puls, en het aantal pulsen per seconde is gewoon het verschil tussen de twee frequenties: 440 Hz tegen 441 Hz geeft één zweving per seconde.

Cents zijn een verhouding, dus dezelfde 5 ¢ is bij elke toonhoogte een ander aantal hertz:

  • A 440, de 5e fret van de hoge E-snaar: 5 ¢ omhoog is 441,27 Hz, ongeveer 1,3 zwevingen per seconde. Bij 10 ¢ omhoog, 442,55 Hz, zweeft het ongeveer 2,5 keer per seconde.
  • Lage E, 82,41 Hz: 5 ¢ omhoog is 82,65 Hz, slechts 0,24 Hz uit elkaar, dus één langzame zwelling ongeveer elke vier seconden. Makkelijk te missen.

Daarom vallen kleine afwijkingen het eerst op bij de hoge snaren en in lange akkoorden. Een echte lage snaar helpt een beetje, want zijn boventonen zweven ook, en sneller: de boventoon twee octaven hoger zweeft vier keer zo snel als de noot zelf.

Gebruik een koptelefoon voor het paar lage E en luister naar één langzame zwelling.

Luisteraars en spelers

Wie het hoort, en wie niet

  • Luisteraars. Zonder iets om mee te vergelijken valt een hele opname die 20 ¢ afwijkt bij bijna iedereen niet op. De stappen tussen de noten blijven intact, en die stappen volgt het oor. A Day at the Races van Queen zit ongeveer 21 ¢ te laag en klinkt op zichzelf heel normaal.
  • Mensen met absoluut gehoor. Zij kunnen een noot benoemen zonder enige referentie, dus een opname die tussen twee toonsoorten in zit, kan voor hen fout aanvoelen. Die gave is zeldzaam, veel minder gewoon dan één op de honderd mensen, en vaker bij mensen die heel jong met muziek begonnen.
  • Spelers. Een gitaar gestemd op A 440 is een referentie, en een speler die meespeelt hoort meestal snel een botsing. Aangehouden akkoorden, lege snaren, slide en bends verraden het het eerst, omdat de noten lang genoeg stilliggen om te zweven. Snelle riffs met palm-mute verbergen het het best.
  • Zangers. Zij volgen de band op gehoor en passen zich zonder nadenken aan, dus een zanger merkt een afwijking zelden op. Zo kan ook een band die alleen op zichzelf stemde op een opname ver van A 440 volkomen zuiver klinken.

Meespelen

Wat elke afwijking betekent met een gitaar in je handen

Opname wijkt af metWat je ertegen hoortWat te doen
tot 5 ¢Niets, zelfs niet bij lange akkoorden.Stem op A 440 en speel.
5 tot 15 ¢Prima bij snelle riffs. Aangehouden akkoorden, zuivere arpeggio's en lijnen die in unisono met de opname worden gespeeld krijgen een langzaam wiebelen; slidespelers merken het eerst.Stem af op de opname bij langzame nummers, slide, of als je erbij opneemt.
15 tot 35 ¢Duidelijk vals: akkoorden zweven snel, losse noten klinken ernaast, bends komen op de verkeerde plek uit.Stem opnieuw op de opname.
35 tot 50 ¢Dicht bij het midden tussen twee noten. Een tuner op A 440 kan de noot erboven of eronder noemen, en tabs van één nummer kunnen een halve toon van elkaar verschillen.Stem opnieuw op de opname. Klinken de grepen van de tab dan een halve toon ernaast, probeer dan de andere halve toon.

De knop Stemmen naast elk nummer op de albumpagina's van TuneLit doet het herstemmen: hij opent de gitaartuner in de stemming van het nummer, met de gemeten afwijking al ingesteld, cents inbegrepen. Je stemt elke snaar op de opname, niet op A 440. Als een opname ver van de noot zit die de tabs noemen, geeft de knop in plaats daarvan een referentie-A, zoals E Standard op A 424.

Gemeten

Echte opnames, van een haartje tot een halve toon

  • Ongeveer 5 ¢. 72 Seasons van Metallica meet ongeveer 5 ¢ te hoog op cd, en het Black Album ongeveer hetzelfde op cd en lp. Een gitaar op A 440 klinkt bij beide zuiver.
  • Ongeveer 10 tot 15 ¢. Nevermind van Nirvana zit ongeveer 14 ¢ te hoog en Bleach ongeveer 11 ¢ te laag. Luide, vervormde akkoorden bedekken veel ervan; een zuiver akkoord dat tegen de opname wordt aangehouden, laat het zien.
  • Ongeveer 20 tot 25 ¢. Burn van Deep Purple loopt bij elk nummer ongeveer 21 ¢ te hoog. Paranoid van Black Sabbath zit ongeveer 25 ¢ te hoog, en hun eerste album, uit hetzelfde jaar, ongeveer 25 ¢ te laag. Op A 440 klink je bij alle drie vals.
  • Ongeveer 40 tot 50 ¢. Peace Sells... but Who's Buying? van Megadeth zit ongeveer 42 ¢ onder E Standard: stem je op E op A 440, dan zit je 42 ¢ erboven, stem je op E♭ zoals populaire versies, dan kom je 58 ¢ eronder uit. Planet Telex van Radiohead meet ongeveer 47 ¢ te hoog op de lp die TuneLit heeft gemeten, en Love or Confusion van Jimi Hendrix ongeveer 43 ¢ te laag.
  • Voorbij het midden. Highway to Hell van AC/DC zit op ongeveer A 424, zo'n 63 ¢ onder E Standard, en And the Address van Deep Purple op ongeveer A 426.

Deze waarden komen van de eigen cd's en lp's van de eigenaar. Hoe we opnames meten legt de methode en de grenzen uit, en waarom opnames van de toonhoogte afwijken legt uit hoe ze zo zijn geworden.

Vragen

Is 5 cent vals?

In de praktijk niet. Als je meespeelt, geeft 5 ¢ hooguit een zwakke, langzame puls op lange noten. Daarom rondt TuneLit een opname binnen 4 ¢ van A 440 af naar A 440 zelf.

Waarom klinkt mijn gitaar fout bij een nummer terwijl de tuner zegt dat hij gestemd is?

De tuner controleert je snaren op A 440, en de opname hoeft daar niet te zitten: veel oudere opnames zitten 10 tot 40 ¢ ervandaan. Zoek het nummer op TuneLit en druk op Stemmen, en de tuner stemt in plaats daarvan af op de opname.

Kan ik mijn oor trainen om een paar cent te horen?

Ja, tot op zekere hoogte. Het horen van toonhoogte verbetert met oefening, en zwevingen zijn de makkelijkste manier om te beginnen: speel twee snaren samen, luister naar het wiebelen en draai aan de stemmechaniek tot het langzamer wordt en stopt.