The Beatles · 1970 · Album studyjny
Strój Let It Be.
E Standard, około 6 ¢ za wysoko (A ≈ 442), zmierzone na CD. 5 z 12 piosenek ma inny strój.
Strój albumu
E Standard +6 ¢
Około 6 ¢ za wysoko (A ≈ 442), zmierzone na CD.
ZmierzoneZ tabulatur
Zmierzone przez TuneLit
6 ¢ za wysoko
| Źródło | Odchyłka | Odpowiednik A | Piosenki | Rozrzut | Pewność |
|---|---|---|---|---|---|
| CD, Parlophone CDP 7 46447 2 (1987, stereo) | +6,2 ¢ | A 441,6 | 12 | +2,3 do +19,9 ¢ | Wysoko |
Zanim zmierzyliśmy, źródła podawały: E Standard, bez podanej wysokości (z tabulatur).
Strój E Standard, około 6 ¢ za wysoko (A ≈ 441,6) na płycie CD z 1987 roku, produkcja Phila Spectora. Utwory grane na żywo z Billym Prestonem w styczniu 1969 wypadają za wysoko: Get Back około 18 ¢, Dig a Pony 15 ¢, One After 909 (słabszy odczyt) około 23 ¢. Two of Us i Maggie Mae są o 7 do 9 ¢ za nisko. Across the Universe, nagrane w 1968 roku i spowolnione na potrzeby tego albumu, ma tabulaturę w E♭ Standard i leży około 25 ¢ powyżej E♭.
Piosenki: 12 · w innym stroju: 5
Każda piosenka gotowa do nastrojenia
Nastrój otwiera tuner w stroju tej piosenki, razem z wysokością dźwięku. Graj razem z utworem otwiera odtwarzacz piosenki ustawiony na ten strój, więc utwór gra w twoim stroju. Co znaczą etykiety
-
1. Two of Us
Inna wysokość dźwięku
E Standard −7 ¢Zmierzone
Uwagi
Dwie gitary akustyczne w stroju standardowym, nagrane na żywo w studiu. TuneLit zmierzył około 7 ¢ za nisko (A ≈ 438,2), czyli o 13 ¢ poniżej albumu.
Utwory mają tabulatury w E Standard, z wyjątkiem Across the Universe (E♭ Standard); For You Blue używa kapodastra (Songsterr).
-
2. Dig a Pony
Inna wysokość dźwięku
E Standard +15 ¢Zmierzone
Uwagi
Zmierzone przez TuneLit: około 15 ¢ za wysoko (A ≈ 443,9), o 9 ¢ wyżej niż album.
Utwory mają tabulatury w E Standard, z wyjątkiem Across the Universe (E♭ Standard); For You Blue używa kapodastra (Songsterr).
-
Uwagi
Jak tu dojść ze strojem albumu (E Standard): każdą strunę obniż o półton.
E♭ Standard +25 ¢: płyta leży około ćwierć półtonu nad D♭, czyli te same dźwięki co E Standard przy A 421. Kontrola audio TuneLit nie rozstrzygnęła półtonu; tabulatury i udokumentowane spowolnienie mówią D♭.
Nagrane w D w lutym 1968 roku i spowolnione na potrzeby tego albumu, co obniżyło je do około D♭. Główna tabulatura obniża strój o półton (E♭ Standard) i gra kształty D; inna używa kapodastra na 1. progu z kształtami C.
-
4. I Me Mine
E Standard +6 ¢Zmierzone
Uwagi
Nagrane w styczniu 1970 przez trzech z Beatlesów. TuneLit zmierzył to na wysokości kamertonu, blisko albumu.
-
5. Dig It
E Standard +6 ¢Zmierzone
-
6. Let It Be
E Standard +6 ¢Zmierzone
Uwagi
Piosenka na pianino; partie gitarowe są w stroju standardowym. TuneLit zmierzył około 6 ¢ za wysoko (A ≈ 441,6), tak jak album.
-
7. Maggie Mae
Inna wysokość dźwięku
E Standard −9 ¢Zmierzone
Uwagi
Liverpoolska piosenka ludowa, zagrana na akustykach. TuneLit zmierzył około 9 ¢ za nisko (A ≈ 437,7), czyli o 15 ¢ poniżej albumu.
Utwory mają tabulatury w E Standard, z wyjątkiem Across the Universe (E♭ Standard); For You Blue używa kapodastra (Songsterr).
-
8. I've Got a Feeling
E Standard +6 ¢Zmierzone
Uwagi
Odczyt jest słaby i wskazuje około 33 ¢ za wysoko. Przycisk używa wartości albumu. Jeśli brzmisz za nisko względem płyty, podnieś odniesienie.
-
9. One After 909
E Standard +6 ¢Zmierzone
Uwagi
TuneLit zmierzył około 23 ¢ za wysoko (A ≈ 446), ale odczyt nie osiąga pewności potrzebnej do własnej wartości. Obie płyty winylowe pokazują również 25 do 28 ¢ za wysoko, więc jeśli brzmisz za nisko, podnieś odniesienie.
Sama ta piosenka mierzy się wyżej: CD +23,3 ¢ (średnia pewność). Nastrój używa wartości albumu: +6 ¢.
-
10. The Long and Winding Road
E Standard +6 ¢Zmierzone
Uwagi
Ballada McCartneya na pianino z orkiestrą i chórem Spectora; jedna tabulatura umieszcza gitarę na 1. progu. TuneLit zmierzył ją na wysokości kamertonu, blisko albumu.
-
11. For You Blue
E Standard +6 ¢Zmierzone
Uwagi
Kapodaster na 5. progu dla akustyka Harrisona; lap steel Lennona jest zapisany w otwartym stroju D7 (D A D F♯ C D). TuneLit zmierzył około 4 ¢ za wysoko (A ≈ 440,9), tak jak album.
Akustyk Harrisona ma tabulaturę z kapodastrem na 5. progu (kształty A brzmią w D); lap steel Lennona jest zapisany w otwartym stroju D7, D A D F♯ C D.
-
12. Get Back
Inna wysokość dźwięku
E Standard +18 ¢Zmierzone
Uwagi
Lennon gra na gitarze prowadzącej. TuneLit zmierzył około 18 ¢ za wysoko (A ≈ 444,6), czyli o 12 ¢ powyżej albumu.
Utwory mają tabulatury w E Standard, z wyjątkiem Across the Universe (E♭ Standard); For You Blue używa kapodastra (Songsterr).
Co znaczą etykiety
- Zmierzone
- TuneLit zmierzył wysokość dźwięku na oryginalnym CD lub LP. Nazwa stroju nadal pochodzi ze źródeł.
- Oficjalne
- Tak powiedział zespół, jeden z jego członków, producent albo technik gitarowy.
- Często podawane
- Zaufane media, poradniki i tabulatury są zgodne, ale zespół nie powiedział tego wprost.
- Z tabulatur
- Z tabulatur społeczności albo od muzyków, którzy stroją się pod nagranie.
- Sporne
- Źródła się różnią. Pokazane jest najbardziej prawdopodobne ustawienie; uwagi podają to drugie.
Każda piosenka pokazuje jedną etykietę, najmocniejszą, jaką ma, w tej kolejności. Jak mierzymy nagrania →
Pytania
W jakim stroju jest Let It Be?
Album Let It Be (1970) zespołu The Beatles, w stroju E Standard, około 6 ¢ za wysoko (A ≈ 442), zmierzony przez TuneLit na CD. 5 piosenek używa innych strojów lub wysokości, wymienionych piosenka po piosence na tej stronie.
Dlaczego Let It Be brzmi nie w stroju z moją gitarą?
Dig a Pony jest około 15 ¢ za wysoko (A ≈ 444), więc gitara nastrojona do A 440 się z nim gryzie. Przyciski Nastrój na tej stronie ustawiają A odniesienia tunera pod nagranie, piosenka po piosence, więc stroisz tylko struny.