Pink Floyd · 1979 · Studioalbum

The Wall stemming.

E Standard, ongeveer 11 cent te hoog (A ≈ 443), gemeten op de originele LP. Anders gestemd: 7 van de 26 nummers.

Albumhoes van The Wall

Stemming van het album

E Standard +11 ¢

Ongeveer 11 cent te hoog (A ≈ 443), gemeten op de originele LP.

GemetenVaak genoemd

Stem zoMeespelenAlle 26 nummers

Gemeten door TuneLit

11 ¢ te hoog

BronAfwijkingOvereenkomstige ANummersSpreidingZekerheid
Oorspronkelijke Japanse 2LP, CBS/Sony 40AP 1750~1 (1979)+11,1 ¢A 442,826+9,0 tot +13,1 ¢Hoog
Afwijking van de kamertoon (A 440). Spreiding: de middelste helft van de nummers, wanneer vier of meer de toonhoogte van het album delen. Zekerheid: hoe goed de noten bij één raster passen.

Voordat we hadden gemeten, zeiden bronnen: E Standard, zonder toonhoogte (vaak genoemd).

Standaardstemming voor het meeste, Run Like Hell in Drop D, en Gilmours high-strung akoestische gitaar bij Hey You. Gemeten van een originele Japanse LP waarvan de speelduur binnen 0,1 % overeenkomt met de cd, dus de draaitafel is niet de oorzaak: de plaat zit ongeveer 11 ¢ te hoog (A ≈ 443), en sommige nummers nog hoger. In the Flesh? opent het album ongeveer 39 ¢ te hoog, bijna halverwege naar F; Hey You en Run Like Hell zitten ongeveer 26 ¢ te hoog, In the Flesh en Outside the Wall ongeveer 20 ¢. Nobody Home is het enige nummer op de kamertoon.

nummers: 26 · anders gestemd: 7

Elk nummer, klaar om te stemmen

Stemmen opent de tuner in de stemming van dat nummer, toonhoogte inbegrepen. Meespelen opent de speler, ingesteld op die stemming, zodat het nummer in jouw stemming klinkt. Wat de labels betekenen

  1. 1. In the Flesh?

    Andere toonhoogte

    E Standard +39 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Ongeveer 39 ¢ te hoog (A ≈ 450), gelijk door het hele nummer: een tuner op 440 leest de lage E als bijna halverwege naar F.

    In tabs in standaardstemming, zoals de rest van het album; TuneLit mat dit nummer apart omdat de toonhoogte afwijkt van die van het album.

  2. 2. The Thin Ice

    E Standard +11 ¢Gemeten

  3. 3. Another Brick in the Wall (Part 1)

    E Standard +11 ¢Gemeten

  4. 4. The Happiest Days of Our Lives

    E Standard +11 ¢Gemeten

  5. 5. Another Brick in the Wall (Part 2)

    E Standard +11 ¢Gemeten

  6. 6. Mother

    E Standard +11 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    De akoestische gitaar van Waters en het solo van Gilmour staan in standaardstemming; Gilmours tweede akoestische gitaar is high-strung, zoals die bij Hey You.

  7. 7. Goodbye Blue Sky

    E Standard +11 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Nylonsnarige akoestische gitaar in standaardstemming.

  8. 8. Empty Spaces

    E Standard +11 ¢Gemeten

  9. 9. Young Lust

    E Standard +11 ¢Gemeten

  10. 10. One of My Turns

    E Standard +11 ¢Gemeten

  11. 11. Don't Leave Me Now

    E Standard +11 ¢Gemeten

  12. 12. Another Brick in the Wall (Part 3)

    E Standard +11 ¢Gemeten

  13. 13. Goodbye Cruel World

    E Standard +11 ¢Gemeten

  14. 14. Hey You

    Andere stemming

    E4 A3 D4 G4 B3 E4 +26 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Zo kom je er vanaf de E Standard van het album: snaar 6 24 halve tonen omhoog (E → E), snaar 5 12 halve tonen omhoog (A → A), snaar 4 12 halve tonen omhoog (D → D), snaar 3 12 halve tonen omhoog (G → G); de andere snaren blijven zoals ze zijn.

    High-strung akoestische gitaar voor de arpeggio's. Speel op een gewone gitaar dezelfde vormen in standaardstemming: je hebt dezelfde noten, alleen lager, op vier snaren.

    De arpeggio's zijn gespeeld op Gilmours high-strung Ovation: gewone snaren, de A, D en G een octaaf hoger en de lage E twee octaven hoger (E A D G B E, klinkend E4 A3 D4 G4 B3 E4). De elektrische partijen en de fretloze bas staan in standaardstemming.

  15. 15. Is There Anybody Out There?

    E Standard +11 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    De klassieke gitaarpartij is gespeeld door sessiemuzikant Joe DiBlasi, in standaardstemming.

  16. 16. Nobody Home

    Andere toonhoogte

    E StandardGemeten

    Opmerkingen

    Op de kamertoon (A 440), het enige nummer op het album dat dat is.

    In tabs in standaardstemming, zoals de rest van het album; TuneLit mat dit nummer apart omdat de toonhoogte afwijkt van die van het album.

  17. 17. Vera

    E Standard +11 ¢Gemeten

  18. 18. Bring the Boys Back Home

    E Standard +11 ¢Gemeten

  19. 19. Comfortably Numb

    E Standard +11 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Black Strat-solo's in standaardstemming. De akoestische gitaren in het refrein zijn high-strung, zoals bij Hey You: Gilmour schreef de melodie op die Ovation.

  20. 20. The Show Must Go On

    E Standard +11 ¢Gemeten

  21. 21. In the Flesh

    Andere toonhoogte

    E Standard +19 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Het reprise zit ongeveer 19 ¢ te hoog, lager dan het openingsnummer In the Flesh?.

    In tabs in standaardstemming, zoals de rest van het album; TuneLit mat dit nummer apart omdat de toonhoogte afwijkt van die van het album.

  22. 22. Run Like Hell

    Andere stemming

    Drop D +26 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Zo kom je daar vanuit de stemming van het album, E Standard: snaar 6 een hele toon omlaag (E → D); de andere snaren blijven zoals ze zijn.

    Drop D (D A D G B E), in Gilmours eigen woorden.

    Gilmour vertelde Musician (1992) dat Run Like Hell in Drop D staat, met akkoorden op D, en zijn tech Phil Taylor zei dat hij het op de tour van 1994 speelde op een Drop D Telecaster.

  23. 23. Waiting for the Worms

    E Standard +11 ¢Gemeten

  24. 24. Stop

    E Standard +11 ¢Gemeten

  25. 25. The Trial

    Andere toonhoogte

    E Standard +43 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Orkest, koor en stemmen; ongeveer 43 ¢ te hoog.

    In tabs in standaardstemming, zoals de rest van het album; TuneLit mat dit nummer apart omdat de toonhoogte afwijkt van die van het album.

  26. 26. Outside the Wall

    Andere toonhoogte

    E Standard +21 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Ongeveer 21 ¢ te hoog.

    In tabs in standaardstemming, zoals de rest van het album; TuneLit mat dit nummer apart omdat de toonhoogte afwijkt van die van het album.

Wat de labels betekenen

Gemeten
TuneLit heeft de toonhoogte gemeten op een originele cd of lp. De naam van de stemming komt nog steeds uit de bronnen.
Officieel
De band, een bandlid, hun producer of hun gitaartechnicus heeft het gezegd.
Vaak genoemd
Betrouwbare media, gidsen en tabs zijn het eens, maar de band heeft het niet rechtstreeks gezegd.
Volgens tabs
Uit tabs van de community, of van spelers die hun gitaar op de opname afstemmen.
Omstreden
De bronnen zijn het oneens. De meest waarschijnlijke instelling wordt getoond; in de opmerkingen staat de andere.

Elk nummer toont één label, het sterkste dat het heeft, in deze volgorde. Hoe we opnames meten →

Vragen

In welke stemming staat The Wall?

Pink Floyd nam The Wall (1979) op in E Standard, ongeveer 11 cent te hoog (A ≈ 443), gemeten door TuneLit op de originele LP. 7 nummers gebruiken andere stemmingen of toonhoogtes; die staan hieronder nummer voor nummer.

Waarom klinkt The Wall vals bij mijn gitaar?

De opname ligt ongeveer 11 cent te hoog (A ≈ 443), dus een gitaar op A 440 klinkt er vals bij. De knoppen Stemmen op deze pagina zetten de referentie van de tuner op de opname, nummer voor nummer, zodat je alleen de snaren stemt.