Queen · 1974 · Studioalbum

Queen II stemming.

E Standard, ongeveer 7 cent te hoog (A ≈ 442), gemeten op de cd. 5 van 11 nummers zijn anders gestemd.

Albumhoes van Queen II

Stemming van het album

E Standard +7 ¢

Ongeveer 7 cent te hoog (A ≈ 442), gemeten op de cd.

GemetenVaak genoemd

Stem zoMeespelenAlle 11 nummers

Gemeten door TuneLit

7 ¢ te hoog

BronAfwijkingOvereenkomstige ANummersSpreidingZekerheid
CD, Parlophone CDPCSD 140 (1994, Digital Master Series)+7,0 ¢A 441,811+6,3 tot +7,6 ¢Hoog
Afwijking van de kamertoon (A 440). Spreiding: de middelste helft van de nummers, wanneer vier of meer de toonhoogte van het album delen. Zekerheid: hoe goed de noten bij één raster passen.

Voordat we hadden gemeten, zeiden bronnen: E Standard, zonder toonhoogte (vaak genoemd).

E Standard, ongeveer 7 ¢ te hoog (A ≈ 441,8) op de cd van EMI uit 1994. De single Seven Seas of Rhye zit ongeveer 41 ¢ te laag, The March of the Black Queen en Funny How Love Is ongeveer 17 ¢ te hoog.

nummers: 11 · anders gestemd: 5

Elk nummer, klaar om te stemmen

Stemmen opent de tuner in de stemming van dat nummer, toonhoogte inbegrepen. Meespelen opent de speler, ingesteld op die stemming, zodat het nummer in jouw stemming klinkt. Wat de labels betekenen

  1. 1. Procession

    E Standard +7 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Mays meerdelige Red Special door de Deacy Amp, met Taylor alleen op de basdrum. Twee van de zeven gitaarlijnen in de Songsterr-tab laten snaar 6 zakken naar D; de andere staan in E Standard.

  2. 2. Father to Son

    E Standard +7 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Deacon voegt akoestische gitaar toe. De hoofdpartij in de tab staat in E Standard, terwijl twee harmoniepartijen snaar 6 naar D laten zakken.

  3. 3. White Queen (As It Began)

    Andere toonhoogte

    E Standard −4 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    May speelt zijn Hallfredh-akoestische gitaar, waarvan de brug is herbouwd met een stuk fret-wire voor een sitarachtig gezoem, in de standaardstemming. Het meet ongeveer 4 ¢ te laag (A ≈ 439), lager dan het album, met gemiddelde zekerheid.

    In de tabs in E Standard.

  4. 4. Some Day One Day

    E Standard +7 ¢Gemeten

  5. 5. The Loser in the End

    Andere toonhoogte

    E StandardGemeten

    Opmerkingen

    Taylors nummer. TuneLit mat het op kamertoon, ongeveer 9 ¢ onder het album.

    In de tabs in E Standard.

  6. 6. Ogre Battle

    E Standard +7 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Mercury schreef het riff op gitaar; de tabs zetten het in E Standard.

  7. 7. The Fairy Feller's Master-Stroke

    E Standard +7 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Mercury speelt klavecimbel en piano; de gitaren staan in de standaardstemming.

  8. 8. Nevermore

    E Standard +7 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Een korte pianoballade van Mercury.

  9. 9. The March of the Black Queen

    Andere toonhoogte

    E Standard +18 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    TuneLit heeft het op ongeveer 18 ¢ te hoog gemeten (A ≈ 444,7), het hoogste nummer van het album, met de gitaren van May in E Standard.

    In de tabs in E Standard.

  10. 10. Funny How Love Is

    Andere toonhoogte

    E Standard +17 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Ongeveer 17 ¢ te hoog (A ≈ 444,2), net als The March of the Black Queen ervoor.

    In de tabs in E Standard.

  11. 11. Seven Seas of Rhye

    Andere toonhoogte

    E Standard −41 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    De single zit ongeveer 41 ¢ te laag (A ≈ 429,7), stabiel door het hele nummer en hetzelfde op de Japanse remaster: bijna halverwege naar E♭, en 48 ¢ onder het album. De audiocheck hoort E als de laagste snaar, dus stem E Standard met de eigen knop van het nummer.

    Elke tab staat in E Standard.

Wat de labels betekenen

Gemeten
TuneLit heeft de toonhoogte gemeten op een originele cd of lp. De naam van de stemming komt nog steeds uit de bronnen.
Officieel
De band, een bandlid, hun producer of hun gitaartechnicus heeft het gezegd.
Vaak genoemd
Betrouwbare media, gidsen en tabs zijn het eens, maar de band heeft het niet rechtstreeks gezegd.
Volgens tabs
Uit tabs van de community, of van spelers die hun gitaar op de opname afstemmen.
Omstreden
De bronnen zijn het oneens. De meest waarschijnlijke instelling wordt getoond; in de opmerkingen staat de andere.

Elk nummer toont één label, het sterkste dat het heeft, in deze volgorde. Hoe we opnames meten →

Vragen

In welke stemming staat Queen II?

Queen nam Queen II (1974) op in E Standard, ongeveer 7 cent te hoog (A ≈ 442), gemeten door TuneLit op de cd. 5 nummers gebruiken andere stemmingen of toonhoogtes, nummer voor nummer op deze pagina.

Waarom klinkt Queen II vals bij mijn gitaar?

The March of the Black Queen ligt ongeveer 18 cent te hoog (A ≈ 445), dus een gitaar op A 440 klinkt er vals bij. De knoppen Stemmen op deze pagina zetten de referentie van de tuner op de opname, nummer voor nummer, zodat je alleen de snaren stemt.