Stevie Ray Vaughan · 1991 · Verzamelalbum

The Sky Is Crying stemming.

E♭ Standard op kamertoon (A 440), gemeten op de cd. 3 van 10 nummers zijn anders gestemd.

Albumhoes van The Sky Is Crying

Stemming van het album

E♭ Standard

Op kamertoon (A 440), gemeten op de cd.

GemetenVaak genoemd

Stem zoMeespelenAlle 10 nummers

Gemeten door TuneLit

Op kamertoon

BronAfwijkingOvereenkomstige ANummersSpreidingZekerheid
cd, Epic EPC 468640 2 (Oostenrijk, 1991)−3,2 ¢A 439,210−5,6 tot +0,1 ¢Hoog
Afwijking van de kamertoon (A 440). Spreiding: de middelste helft van de nummers, wanneer vier of meer de toonhoogte van het album delen. Zekerheid: hoe goed de noten bij één raster passen.

Voordat we hadden gemeten, zeiden bronnen: E♭ Standard, zonder toonhoogte (vaak genoemd).

Een postuum verzameling studio-outtakes uit 1984 tot 1989, samengesteld door Jimmie Vaughan, hier vermeld als verzamelalbum. E♭ Standard op kamertoon (de cd leest ongeveer 3 ¢ te laag), met Boot Hill ongeveer 6 ¢ te hoog en Chitlins con Carne ongeveer 12 ¢ te laag. Life by the Drop, op een twaalfsnarige akoestische gitaar, is het enige nummer in E Standard.

nummers: 10 · anders gestemd: 3

Elk nummer, klaar om te stemmen

Stemmen opent de tuner in de stemming van dat nummer, toonhoogte inbegrepen. Meespelen opent de speler, ingesteld op die stemming, zodat het nummer in jouw stemming klinkt. Wat de labels betekenen

  1. 1. Boot Hill

    Andere toonhoogte

    E♭ Standard +6 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Vaughan op slide-gitaar, opgenomen in Memphis in 1989; de tab houdt E♭ Standard aan. Ongeveer 6 ¢ te hoog (A ≈ 441,6), zo'n 9 ¢ boven de waarde van het album.

    Vaughan op slide-gitaar; de tab houdt E♭ Standard aan.

  2. 2. The Sky Is Crying

    E♭ StandardGemeten

    Opmerkingen

    Het trage bluesnummer van Elmore James, opgenomen in Dallas in 1985. Het klinkt in B; de audiocontrole van TuneLit kiest toch voor E♭ Standard.

  3. 3. Empty Arms

    E♭ StandardGemeten

    Opmerkingen

    De take van de Power Station-sessies uit 1984, een andere opname dan die op Soul to Soul. TuneLit meet hem ongeveer 9 ¢ te laag, dicht genoeg bij het album om de stemming te delen; de audiocontrole is niet zeker van de halve toon.

    Op zichzelf meet dit nummer lager: cd −8,8 ¢. Stemmen gebruikt de A 440 van het album.

  4. 4. Little Wing

    E♭ StandardGemeten

    Opmerkingen

    Vaughans instrumentale versie van de Hendrix-ballade, opgenomen in 1984; hij won een Grammy. E♭ Standard op kamertoon.

  5. 5. Wham

    E♭ StandardGemeten

  6. 6. May I Have a Talk with You

    E♭ StandardGemeten

  7. 7. Close to You

    E♭ StandardGemeten

    Opmerkingen

    Opgenomen tijdens de Power Station-sessies van 1984; TuneLit meet het ongeveer 7 ¢ te laag, dicht genoeg om de stemming van het album te delen.

  8. 8. Chitlins con Carne

    Andere toonhoogte

    E♭ Standard −12 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Het jazzinstrumentaal van Kenny Burrell, opgenomen in Dallas in 1985, ongeveer 12 ¢ te laag (A ≈ 436,9) de hele tijd. De tabs zijn geschreven in E Standard, één ervan vermeldt dat de vingerzetting eigenlijk voor E♭ was bedoeld; de audiocontrole is niet zeker, dus het blijft in E♭ Standard.

    Beide tabs zijn geschreven in E Standard, waarvan één vermeldt dat de vingerzetting eigenlijk voor E♭ was bedoeld; Vaughans gebruikelijke stemming is E♭.

  9. 9. So Excited

    E♭ StandardGemeten

    Opmerkingen

    De tab van deze studioversie staat in E Standard, maar de audiocontrole van TuneLit hoort E♭ als de lege lage snaar, zoals de tabs van de live-versies dat hebben.

  10. 10. Life by the Drop

    Andere stemming

    E StandardGemeten

    Opmerkingen

    Vaughan alleen op een twaalfsnarige akoestische gitaar, opgenomen in Los Angeles in 1989. Anders dan de rest van het album staat het in E Standard: de tabs zeggen dat, en de audiocontrole van TuneLit hoort de lege lage E.

    Vaughan alleen op een twaalfsnarige akoestische gitaar; de tabs zetten het in E Standard, anders dan zijn elektrische opnames.

Wat de labels betekenen

Gemeten
TuneLit heeft de toonhoogte gemeten op een originele cd of lp. De naam van de stemming komt nog steeds uit de bronnen.
Officieel
De band, een bandlid, hun producer of hun gitaartechnicus heeft het gezegd.
Vaak genoemd
Betrouwbare media, gidsen en tabs zijn het eens, maar de band heeft het niet rechtstreeks gezegd.
Volgens tabs
Uit tabs van de community, of van spelers die hun gitaar op de opname afstemmen.
Omstreden
De bronnen zijn het oneens. De meest waarschijnlijke instelling wordt getoond; in de opmerkingen staat de andere.

Elk nummer toont één label, het sterkste dat het heeft, in deze volgorde. Hoe we opnames meten →

Vragen

In welke stemming staat The Sky Is Crying?

Stevie Ray Vaughan nam The Sky Is Crying (1991) op in E♭ Standard op kamertoon (A 440), gemeten door TuneLit op de cd. Boot Hill gebruikt E♭ Standard +6 ¢; Chitlins con Carne gebruikt E♭ Standard −12 ¢; Life by the Drop gebruikt E Standard.

Waarom klinkt The Sky Is Crying vals bij mijn gitaar?

Chitlins con Carne ligt ongeveer 12 cent te laag (A ≈ 437), dus een gitaar op A 440 klinkt er vals bij. De knoppen Stemmen op deze pagina zetten de referentie van de tuner op de opname, zodat je alleen de snaren stemt.