Michelle stemming.

Michelle, van Rubber Soul (1965), begon als een instrumentaal fingerpicking-stuk dat McCartney in C speelde. Op de plaat staat het in F: elke gitaarpartij in de tab, McCartneys akoestische, Lennons nylonsnarige en Harrisons gitaren, gebruikt een capo op fret 5, zodat de C-vorm-greepen een kwart hoger klinken. George Martin schreef de melodie van Harrisons solo.

TuneLit heeft de cd uit 1987 gemeten, George Martin's stereo-remix. Michelle staat ongeveer 12 ¢ te hoog (A ≈ 442.9), ongeveer 23 ¢ boven de rest van het album, dat ongeveer 12 ¢ te laag staat. Het nummer heeft dus een eigen instelling: Stemmen zet E Standard 12 ¢ hoger, met de capo op fret 5. Beide vinylexemplaren die TuneLit heeft gecontroleerd zijn het erover eens dat het te hoog loopt.

Houd de albuminstelling uit de buurt van dit nummer: bij −12 ¢ zit je bijna een kwart halve toon te laag, en de trage dalende lijn onder de coupletakkoorden laat dat meteen horen. Het tweede akkoord van het couplet is de jazz-voicing die de band in Liverpool van Jim Gretty leerde; met de capo valt het in een makkelijk C-vormgebied.

Tip: Stem eerst op +12 ¢, zet de capo op fret 5 en controleer daarna het eerste akkoord opnieuw, want een capo trekt de snaren iets te hoog.