Van Halen · 1995 · Studioalbum

Balance stemming.

E Standard op kamertoon (A 440), gemeten op de cd. 4 van 12 nummers zijn anders gestemd.

Albumhoes van Balance

Stemming van het album

E Standard

Op kamertoon (A 440), gemeten op de cd.

GemetenVolgens tabs

Stem zoMeespelenAlle 12 nummers

Gemeten door TuneLit

Op kamertoon

BronAfwijkingOvereenkomstige ANummersSpreidingZekerheid
CD, Warner Bros. 9 45760-2 (US, 1995)−3,2 ¢A 439,212−5,8 tot −2,0 ¢Hoog
Afwijking van de kamertoon (A 440). Spreiding: de middelste helft van de nummers, wanneer vier of meer de toonhoogte van het album delen. Zekerheid: hoe goed de noten bij één raster passen.

Voordat we hadden gemeten, zeiden bronnen: E Standard, zonder toonhoogte (volgens tabs).

Eddie vertelde aan Guitar World dat het meeste van het album in D-mineur stond; drie nummers staan in Drop D, de rest in E Standard. TuneLit heeft de Amerikaanse cd ongeveer 3 ¢ te laag gemeten (A ≈ 439,2), het stabielste van alle Van Halen-albums: elk gitaarnummer zit binnen ongeveer 8 ¢ van kamertoon.

nummers: 12 · anders gestemd: 4

Elk nummer, klaar om te stemmen

Stemmen opent de tuner in de stemming van dat nummer, toonhoogte inbegrepen. Meespelen opent de speler, ingesteld op die stemming, zodat het nummer in jouw stemming klinkt. Wat de labels betekenen

  1. 1. The Seventh Seal

    E StandardGemeten

    Opmerkingen

    Opent met gezang van de Monks of Gyuto Tantric University; Eddie vertelde aan Guitar World dat het geen solo heeft, alleen een tussenspel.

  2. 2. Can't Stop Lovin' You

    E StandardGemeten

  3. 3. Don't Tell Me (What Love Can Do)

    Andere stemming

    Drop DGemeten

    Opmerkingen

    Zo kom je daar vanuit de stemming van het album, E Standard: snaar 6 een hele toon omlaag (E → D); de andere snaren blijven zoals ze zijn.

    De tab staat in Drop D.

  4. 4. Amsterdam

    Andere stemming

    Drop D +8 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Zo kom je daar vanuit de stemming van het album, E Standard: snaar 6 een hele toon omlaag (E → D); de andere snaren blijven zoals ze zijn.

    Gemeten ongeveer 8 cent te hoog (A ≈ 441,9).

    De tab staat in Drop D.

  5. 5. Big Fat Money

    E StandardGemeten

    Opmerkingen

    Eddie vertelde aan Guitar World dat hij het jazzy solo speelde op een oude Gibson 335, en de barrelhouse-piano ook.

  6. 6. Strung Out

    Andere toonhoogte

    E Standard +10 ¢Gemeten

    Opmerkingen

    Een pianoexperiment dat Eddie begin jaren '80 opnam (Wikipedia); geen gitaar. Gemeten ongeveer 10 ¢ te hoog.

    Tabs van spelers zetten de meeste nummers in E Standard; Don't Tell Me (What Love Can Do), Amsterdam en Baluchitherium staan in Drop D. Eddie vertelde aan Guitar World dat het meeste van het album in D-mineur stond.

  7. 7. Not Enough

    E StandardGemeten

    Opmerkingen

    Een pianoballad.

  8. 8. Aftershock

    E StandardGemeten

    Opmerkingen

    Eddie vertelde aan Guitar World dat de schone geluiden hier van zijn oude Marshall kwamen.

  9. 9. Doin' Time

    E StandardGemeten

    Opmerkingen

    Een drumstuk van Alex Van Halen; geen gitaar.

  10. 10. Baluchitherium

    Andere stemming

    Drop DGemeten

    Opmerkingen

    Zo kom je daar vanuit de stemming van het album, E Standard: snaar 6 een hele toon omlaag (E → D); de andere snaren blijven zoals ze zijn.

    Een instrumentaal. De diepe partij die als een zesnarige basgitaar klinkt, is een gitaar met zwaardere snaren, lager gestemd naar een lage A, zoals Eddie aan Guitar World uitlegde; het hoofdriff staat in Drop D.

    De hoofdgitaar in de tab staat in Drop D. Eddie vertelde aan Guitar World dat het lage deel dat als een zesnarige basgitaar klinkt een Music Man Albert Lee-gitaar is met zwaardere snaren, lager gestemd naar een lage A.

  11. 11. Take Me Back (Déjà Vu)

    E StandardGemeten

    Opmerkingen

    Eddie vertelde aan Guitar World dat hij het akoestische deel speelde op een Zuid-Amerikaanse gitaar van Musser, en het solo verving door een kort slidedeel.

  12. 12. Feelin'

    E StandardGemeten

Wat de labels betekenen

Gemeten
TuneLit heeft de toonhoogte gemeten op een originele cd of lp. De naam van de stemming komt nog steeds uit de bronnen.
Officieel
De band, een bandlid, hun producer of hun gitaartechnicus heeft het gezegd.
Vaak genoemd
Betrouwbare media, gidsen en tabs zijn het eens, maar de band heeft het niet rechtstreeks gezegd.
Volgens tabs
Uit tabs van de community, of van spelers die hun gitaar op de opname afstemmen.
Omstreden
De bronnen zijn het oneens. De meest waarschijnlijke instelling wordt getoond; in de opmerkingen staat de andere.

Elk nummer toont één label, het sterkste dat het heeft, in deze volgorde. Hoe we opnames meten →

Vragen

In welke stemming staat Balance?

Van Halen nam Balance (1995) op in E Standard op kamertoon (A 440), gemeten door TuneLit op de cd. Don't Tell Me (What Love Can Do) en Baluchitherium gebruiken Drop D; Amsterdam gebruikt Drop D +8 ¢; Strung Out gebruikt E Standard +10 ¢.