TUNELIT

Aerosmith · 1977 · Studioalbum

Draw the Line stemming.

E Standard op kamertoon (A 440), gemeten op de cd. 3 van 9 nummers zijn anders gestemd.

Albumhoes van Draw the Line

Stemming van het album

E Standard +4 ¢

Op kamertoon (A 440), gemeten op de cd.

GemetenVolgens tabs

Stem zoMeespelenAlle 9 nummers

Gemeten door TuneLit

Op kamertoon

BronAfwijkingOvereenkomstige ANummersSpreidingZekerheid
cd, Columbia CK 34856 (1987)+4,2 ¢A 441,19−0,4 tot +5,0 ¢Hoog
 Afwijking van de kamertoon (A 440). Spreiding: de middelste helft van de nummers, wanneer vier of meer de toonhoogte van het album delen. Zekerheid: hoe goed de noten bij één raster passen.

Voordat we hadden gemeten, zeiden bronnen: E Standard, zonder toonhoogte (volgens tabs).

Opgenomen met Jack Douglas in een verlaten klooster buiten New York, het Cenacle, en afgewerkt in de Record Plant. De meeste nummers staan in de tabs in E Standard; Joe Perry speelt het titelnummer in open A met een lage A-snaar, en er is slide op Get It Up en Milk Cow Blues. TuneLit mat de cd ongeveer 4 cent te hoog, dus vrijwel op kamertoon, met I Wanna Know Why ongeveer 7 cent te laag en The Hand That Feeds ongeveer 14 cent te hoog.

nummers: 9 · anders gestemd: 3

Elk nummer, klaar om te stemmen

Stemmen opent de tuner in de stemming van dat nummer, toonhoogte inbegrepen. Meespelen opent de speler, ingesteld op die stemming, zodat het nummer in jouw stemming klinkt. Wat de labels betekenen

  1. 1. Draw the Line

    Andere stemming

    A1 A2 E3 A3 C♯4 E4 +4 ¢Gemeten

    Stemmen Meespelen
    Opmerkingen

    Zo kom je erbij vanuit de E Standard van het album: snaar 6 gaat 7 halve tonen omlaag (E → A), snaar 4 een hele toon omhoog (D → E), snaar 3 een hele toon omhoog (G → A), snaar 2 een hele toon omhoog (B → C♯); de andere snaren blijven zoals ze zijn.

    Snaar 6 ligt 7 halve tonen onder zijn standaard E2. Op een normale snarenset (.046) houdt hij maar ongeveer 45 % van zijn gebruikelijke spanning en voelt slap aan. Voor het gebruikelijke gevoel gebruik je een snaar van ongeveer .069, of een baritongitaar.

    Open A met de 6e snaar omlaag gestemd naar een lage A, een octaaf onder de 5e snaar: A A E A C♯ E. Gewone open A (E A E A C♯ E) komt al een heel eind. Tyler heeft gezegd dat Perry de lick eerst op een zessnarige bas uitwerkte.

    Guitar World beschrijft Joe Perry's slide op dit nummer als een Dan Armstrong-gitaar in open A, met de 6e snaar helemaal omlaag naar een lage A (A A E A C♯ E). Perry zelf heeft gezegd dat hij het schreef in een open stemming die hij naar zijn smaak aanpaste. Fan-tabs lopen uiteen (open A met een lage E, of open G voor de slidedelen), en de populaire Songsterr-tab speelt het in standaardstemming.

  2. 2. I Wanna Know Why

    Andere toonhoogte

    E Standard −7 ¢Gemeten

    Stemmen Meespelen
    Opmerkingen

    Gemeten ongeveer 7 cent te laag (A ≈ 438,3).

    Community-tabs zetten het album in E Standard; het titelnummer staat in Joe Perry's open A-stemming.

  3. 3. Critical Mass

    E Standard +4 ¢Gemeten

    Stemmen Meespelen

  4. 4. Get It Up

    E Standard +4 ¢Gemeten

    Stemmen Meespelen
    Opmerkingen

    Slide-gitaar door het hele nummer, met Karen Lawrence op achtergrondzang. Geen enkele tab noemt een slidestemming; het nummer draait om A, net als het titelnummer.

  5. 5. Bright Light Fright

    E Standard +4 ¢Gemeten

    Stemmen Meespelen
    Opmerkingen

    Joe Perry zingt.

  6. 6. Kings and Queens

    E Standard +4 ¢Gemeten

    Stemmen Meespelen
    Opmerkingen

    Producer Jack Douglas speelt mandoline en Paul Prestopino banjo-gitaar; Brad Whitford speelt de lead.

  7. 7. The Hand That Feeds

    Andere toonhoogte

    E Standard +14 ¢Gemeten

    Stemmen Meespelen
    Opmerkingen

    Gemeten ongeveer 14 cent te hoog (A ≈ 443,5).

    Community-tabs zetten het album in E Standard; het titelnummer staat in Joe Perry's open A-stemming.

  8. 8. Sight for Sore Eyes

    E Standard +4 ¢Gemeten

    Stemmen Meespelen

  9. 9. Milk Cow Blues

    E Standard +4 ¢Gemeten

    Stemmen Meespelen
    Opmerkingen

    Whitford speelt het eerste solo, Perry de slide en het tweede solo.

Wat de labels betekenen

Gemeten
TuneLit heeft de toonhoogte gemeten op een originele cd of lp. De naam van de stemming komt nog steeds uit de bronnen.
Officieel
De band, een bandlid, hun producer of hun gitaartechnicus heeft het gezegd.
Vaak genoemd
Betrouwbare media, gidsen en tabs zijn het eens, maar de band heeft het niet rechtstreeks gezegd.
Volgens tabs
Uit tabs van de community, of van spelers die hun gitaar op de opname afstemmen.
Omstreden
De bronnen zijn het oneens. De meest waarschijnlijke instelling wordt getoond; in de opmerkingen staat de andere.

Elk nummer toont één label, het sterkste dat het heeft, in deze volgorde. Hoe we opnames meten →

Vragen

In welke stemming staat Draw the Line?

Aerosmith nam Draw the Line (1977) op in E Standard op kamertoon (A 440), gemeten door TuneLit op de cd. Draw the Line gebruikt A1 A2 E3 A3 C♯4 E4 +4 ¢; I Wanna Know Why gebruikt E Standard −7 ¢; The Hand That Feeds gebruikt E Standard +14 ¢.

Waarom klinkt Draw the Line vals bij mijn gitaar?

The Hand That Feeds ligt ongeveer 14 cent te hoog (A ≈ 444), dus een gitaar op A 440 klinkt er vals bij. De knoppen Stemmen op deze pagina zetten de referentie van de tuner op de opname, nummer voor nummer, zodat je alleen de snaren stemt.