Spoonman stemming.

De eerste single van Superunknown (1994), geschreven door Chris Cornell en genoemd naar Artis the Spoonman, de straatmuzikant uit Seattle wiens lepels je in de brug hoort, naast Matt Cameron die op potten en pannen slaat. Het is gewoon Drop D, zoals de band zelf in 1994 aan Guitar Player vertelde: snaar 6 een hele toon omlaag naar D, de rest standaard. Het hoofdriff wisselt tussen maten van zeven en maten van vier, en de lage D drijft elk ervan.

TuneLit mat de Japanse cd op ongeveer 6 ¢ te hoog voor de Drop D-nummers van het album, en Spoonman zelf staat op ongeveer 5 ¢ te hoog, binnen een cent of twee gelijk. Dat is veel te klein om in een zware mix te horen, dus Drop D bij A 440 werkt prima; Stemmen voegt de paar cent toe voor een perfecte match.

Het probleem bij Spoonman is tellen, niet stemmen. Spelers die het riff in 4/4 tabben krijgen een extra tel en geven hun stemming de schuld wanneer de opname wegloopt. Tel de zeven, accentueer waar de drums dat doen, en laat de open D blijven klinken onder de akkoordstoten. Sommige tabs zetten de hele gitaar een halve toon lager naar Drop C♯; de opname heeft dat niet nodig.

Tip: Stem snaar 6 op D door zijn flageolet op de 12e fret gelijk te laten zijn aan de open D-snaar, en controleer daarna het paar tegen de eerste lage noot van het riff.