Daydream Nation stemming.

Zo kom je er vanuit E Standard: snaar 6 3 halve tonen omhoog (E → G), snaar 4 3 halve tonen omlaag (D → B), snaar 3 5 halve tonen omlaag (G → D), snaar 2 7 halve tonen omlaag (B → E), snaar 1 9 halve tonen omlaag (E → G); de andere snaren blijven zoals ze zijn.

Snaar 1 zit 9 halve tonen onder zijn standaard E4. Op een normale snarenset (.010) houdt hij nog maar ongeveer 35 % van de gebruikelijke snaarspanning en hangt hij slap. Voor het gebruikelijke gevoel neem je een snaar van ongeveer .017, of een baritongitaar.

Het hoofdriff komt van de G A B D E G-gitaar van Thurston; Lee verdubbelt en speelt een bourdon op G G D D G G.

Gitaar van Thurston: G A B D E G, een pentatonische stemming waarin geen twee snaren gelijk zijn. Gitaar van Lee Ranaldo: G G D D G G. Beide gepubliceerd in Guitar Player (1989 en 1991).

Op zichzelf meet dit nummer hoger: cd +10,7 ¢. Stemmen gebruikt de A 440 van het album.

Zo kom je er vanuit de A2 C3 C3 G3 G♯3 C4 van het album: snaar 6 3 halve tonen omhoog (A → C), snaar 4 4 halve tonen omhoog (C → E), snaar 3 4 halve tonen omhoog (G → B), snaar 2 een halve toon omlaag (G♯ → G), snaar 1 een hele toon omhoog (C → D); de andere snaren blijven zoals ze zijn.

Gitaar van Thurston: C C E B G D, een hoge stemming met de laagste snaar op de C onder middel-C. Gitaar van Lee: G G D D G G. Uit een video uit 1989.

Zo kom je er vanuit de A2 C3 C3 G3 G♯3 C4 van het album: snaar 6 3 halve tonen omhoog (A → C), snaar 4 4 halve tonen omhoog (C → E), snaar 3 4 halve tonen omhoog (G → B), snaar 2 een halve toon omlaag (G♯ → G), snaar 1 een hele toon omhoog (C → D); de andere snaren blijven zoals ze zijn.

Gitaar van Thurston: C C E B G D; gitaar van Lee: E E E E F♯ F♯. Beide in Guitar Player, februari 1989.

Zo kom je er vanuit E Standard: snaar 5 een hele toon omhoog (A → B), snaar 4 een hele toon omhoog (D → E), snaar 3 3 halve tonen omlaag (G → E), snaar 2 een hele toon omlaag (B → A), snaar 1 5 halve tonen omlaag (E → B); de andere snaren blijven zoals ze zijn.

Snaar 1 zit 5 halve tonen onder zijn standaard E4. Op een normale set (.010) houdt hij maar ongeveer 55 % van zijn gebruikelijke spanning en voelt hij los aan. Voor het gebruikelijke gevoel neem je ongeveer een .013-snaar, of een baritongitaar.

Lee zingt en speelt de leadpartij.

Gitaar van Lee Ranaldo, de leadstem van het nummer: E B E E A B (Guitar Player 1989 en 1991). Thurston speelt een oude viersnarige gitaar, "Drifter", bespannen met basssnaren, twee op B en twee op F♯, bespeeld met een drumstokje.

Zo kom je er vanuit E Standard: snaar 6 3 halve tonen omhoog (E → G), snaar 5 een hele toon omlaag (A → G), snaar 3 5 halve tonen omlaag (G → D), snaar 2 8 halve tonen omlaag (B → E♭), snaar 1 13 halve tonen omlaag (E → E♭); de andere snaren blijven zoals ze zijn.

Snaar 1 zit 13 halve tonen onder zijn standaard E4. Op een normale snarenset (.010) houdt hij nog maar ongeveer 20 % van de gebruikelijke snaarspanning en hangt hij slap. Voor het gebruikelijke gevoel neem je een snaar van ongeveer .021, of een baritongitaar.

Gitaar van Thurston: G G D D D♯ D♯ (Guitar Player, februari 1989). Gitaar van Lee: G G D D G G, volgens de technici van de band.

Zo kom je er vanuit E Standard: snaar 5 een hele toon omhoog (A → B), snaar 4 een hele toon omhoog (D → E), snaar 3 3 halve tonen omlaag (G → E), snaar 2 een hele toon omlaag (B → A), snaar 1 5 halve tonen omlaag (E → B); de andere snaren blijven zoals ze zijn.

Snaar 1 zit 5 halve tonen onder zijn standaard E4. Op een normale set (.010) houdt hij maar ongeveer 55 % van zijn gebruikelijke spanning en voelt hij los aan. Voor het gebruikelijke gevoel neem je ongeveer een .013-snaar, of een baritongitaar.

Lee zingt en speelt lead.

Gitaar van Lee: E B E E A B (Guitar Player 1989 en 1991). Gitaar van Thurston: G A B D E G, de Teen Age Riot-stemming.

Zo kom je er vanuit E Standard: snaar 5 een hele toon omhoog (A → B), snaar 4 een hele toon omhoog (D → E), snaar 3 3 halve tonen omlaag (G → E), snaar 2 een hele toon omlaag (B → A), snaar 1 7 halve tonen omlaag (E → A); de andere snaren blijven zoals ze zijn.

Snaar 1 zit 7 halve tonen onder zijn standaard E4 (gerekend met de toonhoogte van de opname). Op een normale snarenset (.010) houdt hij nog maar ongeveer 40 % van de gebruikelijke snaarspanning en hangt hij slap. Voor het gebruikelijke gevoel neem je een snaar van ongeveer .015, of een baritongitaar.

Lee zingt. Zelfs de band had twintig jaar later moeite om de weg terug naar deze stemmingen te vinden. De opname zit ongeveer 46 ¢ te laag, bijna halverwege twee noten, en de halvetooncheck van TuneLit hoort een noot een halve toon onder de lage E van Lee, wat past bij de D♯-snaren van Thurston. Controleer op het gehoor op welke gitaar je afstemt.

Gitaar van Lee: E B E E A A, een variant op zijn E B E E A B waarop hij uitkwam toen de band het album in 2007 opnieuw instudeerde, en die volgens hem het origineel is. De D♯ D♯ A A E E van Thurston moest tegelijk met detectivewerk worden gereconstrueerd.

Zo kom je er vanuit E Standard: snaar 6 3 halve tonen omhoog (E → G), snaar 5 een hele toon omlaag (A → G), snaar 3 5 halve tonen omlaag (G → D), snaar 2 8 halve tonen omlaag (B → E♭), snaar 1 13 halve tonen omlaag (E → E♭); de andere snaren blijven zoals ze zijn.

Snaar 1 zit 13 halve tonen onder zijn standaard E4. Op een normale snarenset (.010) houdt hij nog maar ongeveer 20 % van de gebruikelijke snaarspanning en hangt hij slap. Voor het gebruikelijke gevoel neem je een snaar van ongeveer .021, of een baritongitaar.

Eén track van 14 minuten op de oorspronkelijke cd: The Wonder, Hyperstation en Eliminator Jr.

Gitaar van Thurston: G G D D D♯ D♯ door alle drie de delen (Guitar Player 1989 en 1992). Lee speelt G G C♯ D G G op The Wonder en Hyperstation en G G D D G G op Eliminator Jr.