Sonic Youth stemmingen.

De methode ontstond uit noodzaak. Het verslag van Michael Azerrad over de band, geciteerd op Wikipedia, zegt het eenvoudig: ze konden zich alleen goedkope gitaren veroorloven, en in standaardstemming klinken goedkope gitaren goedkoop. Omgestemd, met een drumstokje of een schroevendraaier onder de snaren geklemd, kon dezelfde afgeleefde gitaar uit de pandjeswinkel brommen, klingelen en brullen. Joe Gore, die de band eind jaren 1980 leerde kennen, herinnert zich dat ze op tournee gingen met precies zulke pandjeswinkelrammelaars.

Een paar gewoontes komen in bijna elke stemming terug:

• Unisono-paren. Veel stemmingen stemmen twee naastliggende snaren op dezelfde noot: G G D D D♯ D♯, F♯ F♯ G G A A, A A E E A A. Eén vinger over twee snaren speelt dan een vette, rijke noot, en een barré over alle zes maakt een groot bromakkoord.
• Een smal bereik. De meeste stemmingen beslaan een octaaf of iets meer, in plaats van de gebruikelijke twee octaven van de gitaar. Lage snaren gaan omhoog, hoge snaren omlaag. C C E B G D op The Sprawl heeft zijn laagste snaar op de C onder middel-C.
• Schuren en clusters. Het bovenste paar ligt vaak een halve toon boven het paar eronder (D tegenover D♯), dus open akkoorden schuren. Thurstons G A B D E G voor Teen Age Riot doet het omgekeerde: geen twee snaren zijn gelijk, en over de open snaren loopt een pentatonische toonladder.
• Geprepareerde gitaren. Een schroevendraaier achter de 9e fret (Lee op The World Looks Red), een drumstok onder de 12e fret (Thurston op I Love Her All the Time), een vijl of beitel boven de pickup (Small Flowers Crack Concrete), een fietstoeter tussen de snaren (Lightnin'). Met voorwerpen op de snaren doet de open stemming er minder toe dan het geluid.
• Eén gitaar per stemming. In plaats van op het podium opnieuw te stemmen, nam de band voor bijna elke stemming een gitaar mee, soms één gitaar voor één nummer. Toen op 4 juli 1999 bijna 30 gitaren en basgitaren uit hun bestelbus werden gestolen, moesten ze opnieuw beginnen met nieuwe instrumenten. Zelfs in 2012 sleepte Lee nog vijf of zes gitaren mee om tien nummers met zijn eigen band te spelen.

Kim Gordon speelde meestal basgitaar in standaardstemming. Als ze een gitaar pakte (Washing Machine is het album waarop ze op de meeste nummers gitaar speelt), had ze eigen stemmingen, zoals B E G D B B en C G G D D D. Jim O'Rourke (1999–⁠2005) voegde een derde gitaar toe op Murray Street en Sonic Nurse, vaak in G G D E G B met een capo.

De band heeft nooit officiële tabboeken uitgebracht, maar ze praatten voortdurend over stemmingen. Guitar Player publiceerde stemmingen voor veel nummers in februari 1989, augustus 1991, december 1992, juli 1994 en november 1995; Guitar World deed dat in november 1992 en Musician in december 1995. De liner notes van Bad Moon Rising geven er enkele, en de gitaartechnici en setlijsten van de band noemden de gitaar voor elk nummer. Een fan, Chris Lawrence, bracht dit alles samen in de "Sonic Youth Tuning Tutorial" op de eigen website van de band, nummer voor nummer en gitaar voor gitaar, met een notitie over waar elke stemming is bevestigd. Die lijst is de ruggengraat van deze pagina. De Songsterr-tabs komen er bij de meeste nummers mee overeen, ook wat de octaven betreft.

Elk nummer op deze pagina toont de stemming van één gitaar: de gitaar die het nummer draagt, meestal die van de zanger als Thurston of Lee zingt, anders die van Thurston. De notities noemen de andere gitaren, zodat een tweede speler kan meedoen. Het bewijslabel laat zien hoe stevig het is: officieel waar de band het heeft afgedrukt of gezegd (liner notes van Bad Moon Rising, Thurston over de F♯-stemming), vaak genoemd waar een tijdschriftinterview of de gitaartechnici het hebben bevestigd, volgens tabs waar het berust op setlijsten, video's of tabs, en omstreden waar bronnen elkaar tegenspreken (Youth Against Fascism). Waar een stemming nooit is gedocumenteerd, zeggen de notities dat; we noemen de stemming van het album daar alleen zodat de toonhoogte van de opname kan worden ingesteld.

Een woord over octaven. Een lijst als "F♯ F♯ F♯ F♯ E B" zegt niet welke F♯ bedoeld is. TuneLit gebruikt de octaven uit de stap-voor-stap-instructies van de stemmingenlijst (stem de lage E twee frets omhoog, de A drie frets omlaag, enzovoort), gecontroleerd tegen de Songsterr-tabs, die exacte octaven geven. F♯ F♯ F♯ F♯ E B betekent dus twee lage F♯'s, twee F♯'s een octaaf hoger, dan E en B: de lage E-snaar gaat een hele toon omhoog naar F♯, de A-snaar een kleine terts omlaag naar dezelfde F♯, de D-snaar omhoog en de G-snaar omlaag naar de F♯ een octaaf hoger, de B-snaar omlaag naar E en de hoge E-snaar omlaag naar B.

TuneLit heeft elk studioalbum in de bibliotheek van de eigenaar gemeten, één cd per album, van Confusion Is Sex tot The Eternal: 162 nummers. De korte versie: Sonic Youth stemde met een tuner. Alle vijftien studioalbums liggen binnen ongeveer 10 cent van de kamertoon, dicht genoeg dat de meeste spelers weinig verschil horen. Bad Moon Rising staat het verst te laag, ongeveer 10 cent, en Goo het verst te hoog, ongeveer 9.

Losse singles zijn een ander verhaal, omdat de band ruw en luidruchtig opnam:

• Rain King op Daydream Nation staat ongeveer 46 cent te laag (A ≈ 428.4), bijna precies halverwege tussen twee noten, terwijl de rest van het album op de kamertoon staat. Dat past bij een verhaal uit de stemmingenlijst: toen de band het album voor zijn concerten van 2007 opnieuw instudeerde, was de stemming van Rain King het moeilijkst te reconstrueren.
• Winner's Blues, Thurston alleen met een akoestische gitaar, opent Experimental Jet Set ongeveer 26 cent te hoog. Bone op hetzelfde album staat ongeveer 24 cent te laag.
• Contre le sexisme (A Thousand Leaves), een improvisatie, staat 30 cent te hoog; The Ineffable Me 17 cent te hoog.
• Hot Wire My Heart, een cover in standaardstemming op Sister, staat ongeveer 20 cent te hoog.
• The Diamond Sea staat ongeveer 11 cent te laag, een paar cent onder de rest van Washing Machine.
• Titanium Exposé op Goo werd op de plaat een halve toon langzamer afgespeeld, dus de E G D G E D-gitaren klinken als D♯ F♯ C♯ F♯ D♯ C♯.

TuneLit heeft ook de halve-toonscontrole laten kijken, die luistert naar de laagste open snaar, of elk nummer echt staat waar de stemmingen het zetten. Bij 125 van de 162 nummers klopt het, een sterk resultaat voor stemmingen die nooit een vast patroon volgen. Bij drie Rather Ripped-nummers heeft het de stemming verschoven, omdat Thurstons gitaar een lage D heeft die nauwelijks te horen is: de laagste snaar van de plaat is het D♯-unisono van Lee's gitaar, en de nummers staan nu in D♯ D♯ A♯ D♯ G G. De andere afwijkingen vragen om een gehoorcontrole: ze kunnen komen van een andere gitaar of de bas die lager zit dan de vermelde, of van een nummer dat zijn laagste open snaar zelden speelt.

De ep met vijf nummers van Sonic Youth is de enige plaat in gewone E Standard. De band heeft dat gezegd, en Lee noemde een nummer van zijn soloalbum uit 2012 het eerste origineel dat hij sinds "that blue one" uit 1982 nog in standaardstemming had uitgebracht. TuneLit heeft de ep niet gemeten.

Confusion Is Sex is ruwer en bijna niet gedocumenteerd. Lee's partijen op de Stooges-cover, Shaking Hell en Making the Nature Scene staan in standaardstemming; op The World Looks Red en Confusion Is Next speelt hij E A D E C D met een schroevendraaier achter de 9e fret. Thurstons gitaar op (She's in a) Bad Mood en The World Looks Red is anders gestemd op iets wat niemand heeft vastgesteld. De cd uit 1995 staat ongeveer 3 cent te hoog, maar de metingen lopen uiteen: drones en voorwerpen op de snaren geven de meting weinig houvast. The World Looks Red staat ongeveer 16 cent te laag.

De ep Kill Yr Idols van later in 1983 introduceerde G G D D D♯ D♯, de langst gebruikte stemming van de band, voor beide gitaren op Kill Yr Idols, Brother James en Early American. Die drie nummers, bonustracks op de cd uit 1995, staan ongeveer 22 cent te laag, maar alleen Early American geeft een stabiele meting.

Thurston noemt F♯ F♯ F♯ F♯ E B de eerste stemming van de band die echt op papier werd gezet, en noemde Brave Men Run en Death Valley '69 de eerste nummers die hij erin schreef. Beide gitaren gebruiken hem op Intro, Brave Men Run, Society Is a Hole en Death Valley '69. De uitzonderingen komen uit de liner notes: op I Love Her All the Time speelt Thurston G G C C A♯ A♯ met een drumstok onder de 12e fret en Lee D♯ D♯ C♯ C♯ G G met een schroevendraaier; I'm Insane is Lee in D D D D E A, Justice Is Might is Lee in A A E E F♯ A.

De Blast First-cd staat ongeveer 10 cent te laag (A ≈ 437.4), het laagst gestemde album van de band, afgezien van de nummers van Kill Yr Idols. Intro en Death Valley '69 bevestigen dat met hoge zekerheid. Als je op de F♯-stemming stemt op A 440, zit je een beetje te hoog ten opzichte van de opname; de knoppen Stemmen halen die 10 cent eraf.

Het eerste album met Steve Shelley achter het drumstel. F♯ F♯ F♯ F♯ E B blijft de basis (Starpower, Death to Our Friends, Thurston op Shadow of a Doubt, waar Lee antwoordt in F♯ F♯ A A E E). Nieuw zijn F♯ F♯ G G A A voor Tom Violence, G G D D D♯ D♯ voor Green Light en E G♯ E G♯ E G♯ voor Expressway to Yr. Skull, waarvan het lange slot twee gitaren zijn die in grote tertsen galmen, met Lee op slide. De DGC-cd uit 1994 staat op de kamertoon (+1 cent). Secret Girl, een pianostuk met feedback, staat 31 cent te hoog; daar is geen gitaarstemming om mee te vergelijken.

Thurston blijft bij de F♯-stemmingen, terwijl Lee D D D D A A inbrengt, de lage drone-stemming onder Schizophrenia, Catholic Block en Tuff Gnarl. De twee partijen van Schizophrenia zijn het duidelijkste voorbeeld van de methode van de band: Thurstons F♯ F♯ G G A A tegenover Lee's D D D D A A, twee verschillende instrumenten die alleen in het nummer samenkomen. Beauty Lies in the Eye is Lee in F♯ F♯ C♯ C♯ C♯ C♯, Pacific Coast Highway gaat terug naar E G♯ E G♯ E G♯, en de cover van Crime, Hot Wire My Heart, staat in standaardstemming. De Blast First-cd staat ongeveer 6 cent te hoog (A ≈ 441.6); Hot Wire My Heart staat ongeveer 20 cent te hoog.

Het album waarmee de stemmingen beroemd werden, en het moeilijkst op te zetten: bijna elk nummer koppelt twee verschillende stemmingen.

• Teen Age Riot: Thurston G A B D E G, Lee G G D D G G.
• Silver Rocket, Candle, Kissability: Thurston A C C G G♯ C; Lee A A E E A A (E B E E A B op Kissability).
• The Sprawl, 'Cross the Breeze: Thurston C C E B G D; Lee G G D D G G en E E E E F♯ F♯.
• Eric's Trip, Hey Joni: Lee's nummers, in E B E E A B. Op Eric's Trip speelt Thurston een oude viersnarige gitaar, bespannen met basssnaren, en drukt hij de snaren tegen de frets met een drumstok.
• Total Trash en Trilogy: Thurston in G G D D D♯ D♯; Lee in G G D D G G, en G G C♯ D G G op The Wonder en Hyperstation.
• Rain King: Lee in E B E E A A, Thurston in D♯ D♯ A A E E, beide weer gekozen voor de concerten van 2007.

De Blast First-cd staat op de kamertoon (ongeveer +3 cent), met de nummers strak gegroepeerd, behalve Rain King, dat ongeveer 46 cent te laag staat. Stel Rain King in met de eigen knop Stemmen: gestemd op A 440 zit je bijna een kwarttoon te hoog ten opzichte van de plaat. De halve-toonscontrole van TuneLit hoort op Rain King een noot een halve toon onder Lee's lage E, wat past bij Thurstons D♯-snaren; een gehoorcontrole moet uitmaken welke gitaar je moet volgen.

Het eerste DGC-album brengt de combinatie die de volgende platen domineert: Thurston in E G D G E D tegenover Lee in E E B B E F♯ (Dirty Boots; Tunic heeft Lee in G G D D G G). Kool Thing en Mary-Christ gaan terug naar F♯ F♯ F♯ F♯ E B, Mote is Lee in G G D D F F, Disappearer is Thurstons C C E B G D weer, en Cinderella's Big Score is Thurstons A C C G G♯ C. Op My Friend Goo speelt Kim gitaar in E G D G E D en neemt Thurston de bas. Mildred Pierce staat in standaardstemming.

Het exemplaar van de eigenaar is de Mobile Fidelity gold-cd, die ongeveer 9 cent te hoog (A ≈ 442.2) staat. Titanium Exposé is degene om op te letten: de albumversie is een halve toon langzamer gemaakt, dus klinkt hij als D♯ F♯ C♯ F♯ D♯ C♯, en de Songsterr-tab is zo genoteerd. TuneLit zet hem neer zoals hij klinkt; als je liever je gitaar in E G D G E D houdt, laat Meespelen de opname een halve toon lager afspelen.

Butch Vig's productie, en hetzelfde E G D G E D / E E B B E F♯-paar op Swimsuit Issue, Wish Fulfillment (Lee's nummer, in zijn E E B B E F♯), Chapel Hill, JC en Purr. 100% is F♯ F♯ F♯ F♯ E B op beide gitaren; Theresa's Sound-World en On the Strip gebruiken A C C G G♯ C tegenover A A E E A A (Lee met een capo op de 3e fret bij Theresa's); Drunken Butterfly is F♯ F♯ G G A A; Sugar Kane is Thurstons G A B D E G tegenover Lee's G G B D G A. Kim voegt een gitaar toe in D E G D B B op verschillende nummers en neemt Crème Brûlée ermee mee. Youth Against Fascism is omstreden: Guitar Player gaf G G D D D♯ D♯, maar live gebruikte de band het A C C G G♯ C-paar, en Thurston zei dat elke stemming zou werken.

De DGC-cd van 1992 staat ongeveer 7 cent te hoog (A ≈ 441.9), en elk nummer dat een stabiele meting geeft, zit er dicht bij.

Twee combinaties dragen het album. Thurstons G G D D D♯ D♯ tegenover Lee's G G C G C D (Bull in the Heather, Starfield Road, Self-Obsessed and Sexxee, In the Mind of the Bourgeois Reader, en waarschijnlijk Androgynous Mind, Quest for the Cup en Doctor's Orders), en E G D G E D tegenover E E B B E F♯ (Skink, Tokyo Eye, Sweet Shine; Screaming Skull en Bone met Thurston in E G D G E D). Kim speelt gitaar in B E G D B B op Skink, Bone en Quest for the Cup. Waist is F♯ F♯ F♯ F♯ E B, en Winner's Blues is Thurston alleen op akoestisch in E E B E G♯ B.

De cd uit 1994 staat op de kamertoon (ongeveer +3 cent). Drie nummers wijken af: Winner's Blues ongeveer 26 cent te hoog (A ≈ 446.6), Tokyo Eye ongeveer 11 cent te hoog, en Bone ongeveer 24 cent te laag (A ≈ 434).

Kim speelt op de meeste nummers gitaar, meestal in B E G D B B, dus veel tracks hebben drie gitaren en geen bas. Thurstons F♯ F♯ F♯ F♯ E B is weer de meest voorkomende stemming (Becuz, Saucer-Like, Panty Lies), met Lee in A F♯ E F♯ E B, zijn variant erop. Washing Machine, Unwind en No Queen Blues koppelen G G D D D♯ D♯ aan G G C G C D (Lee wisselt van gitaar voor het lange outro van het titelnummer). Junkie's Promise is Thurston in D A D A B B, Skip Tracer is Lee in A F♯ E F♯ E B, en The Diamond Sea gaat terug naar E G D G E D tegenover E E B B E F♯.

De albumcd staat op de kamertoon (ongeveer 2 cent te laag). The Diamond Sea staat ongeveer 11 cent te laag (A ≈ 437.2) en Panty Lies ongeveer 6 cent te hoog.

Een nieuwe reeks stemmingen. Thurstons C G D G B B lijkt op de C G D G B E-stemming die Pavement gebruikte, met de bovenste snaar omlaag naar een tweede B. De stemmingenlijst van de band noemt hem geleend van Pavement, en Stephen Malkmus schreef op zijn beurt EVOL het begin toe van zijn eigen stemmingexperimenten. Lee antwoordt meestal in G G D A G A, Kim in C G G D D D. Female Mechanic Now on Duty en Hits of Sunshine gaan terug naar E G D G E D; Hoarfrost is Lee in G G D E G B met capo op de 5e fret, Karen Koltrane is Lee in G G D A G A♯.

De DGC-cd uit 1998 staat op de kamertoon (ongeveer +3 cent). Contre le sexisme staat 30 cent te hoog en The Ineffable Me 17 cent te hoog; Heather Angel staat 5 cent te laag.

Opgenomen na de diefstal van 1999, op oude instrumenten uit de studio van de band, met de geprepareerde gitaren weer in gebruik. Thurstons hoofdstemming is F G C F A F♯; de stemmingenlijst zet zijn twee lage snaren bijna een octaaf losser, terwijl TuneLit dezelfde noten op F en G zet, op ongeveer een hele toon van standaard, wat elke gitaar haalt. De halve-toonscontrole hoort F als de laagste open snaar op Nevermind en Small Flowers Crack Concrete. Lee speelt D F C D F F en, op Free City Rhymes, Renegade Princess en Side2Side, een 12-snarige gitaar met maar tien snaren. Free City Rhymes en Renegade Princess staan met Thurston in de A Thousand Leaves-stemming, C G D G B B. De cd staat op kamertoon (ongeveer +3 cent), Free City Rhymes 6 cent te laag.

Toen Jim O'Rourke in de band zat, koos Thurston voor C G D G C D, de stemming waarin hij ook meer dan twintig jaar later nog schreef. Lee speelt meestal G G D G G A daartegenover (Karen Revisited is zijn nummer in die stemming), soms C G D C G D of E E B E B B; Kims gitaar staat in D A D A B B, en O'Rourkes derde gitaar in G G D E G B. Sympathy for the Strawberry houdt Thurston in C G D G B B. Murray Street staat ongeveer 4 cent te hoog (A ≈ 441), elk nummer binnen een paar cent.

Sonic Nurse houdt C G D G C D aan voor Thurston op de meeste nummers. Pattern Recognition en Dude Ranch Nurse hebben hem in G G D D D♯ D♯ met Kim op slide in dezelfde stemming, Paper Cup Exit brengt E G♯ E G♯ E G♯ terug, en I Love You Golden Blue gebruikt F♯ F♯ F♯ F♯ E B met de drie laagste F♯'s in unisono. De cd staat ongeveer 6 cent te hoog (A ≈ 441.6); Kim Gordon and the Arthur Doyle Hand Cream staat op de kamertoon.

Terug naar een vierkoppige band met Kim op bas, en nieuwe stemmingen die door de gitaartechnici van de band zijn bevestigd. Thurston speelt D D♯ A♯ D♯ G G en Lee D♯ D♯ A♯ D♯ G G: Lee begon in Thurstons stemming en hief tijdens de sessies zijn lage snaar op naar het D♯-unisono. De rest van het album (Reena, What a Waste, Turquoise Boy, Lights Out, The Neutral) gebruikt C G D G C D tegenover Lee's C G D C G D of G G D G G A, en Rats is Lee's nummer in D♯ A♯ D♯ B C♯ F♯.

Op Incinerate, Do You Believe in Rapture? en Or hoort de halve-toonscontrole de D♯ als de laagste open snaar en bijna geen lage D, dus TuneLit zet die nummers in Lee's D♯ D♯ A♯ D♯ G G; Thurstons riffvormen zijn in beide gevallen gelijk. De Japanse cd staat ongeveer 4 cent te hoog (A ≈ 441.1); Jams Run Free staat ongeveer 7 cent te laag.

Het laatste album, op Matador, met Mark Ibold op bas en Kim op gitaar. Thurstons D D A F♯ A D, die hij voor het eerst gebruikte op zijn soloalbum uit 2007, loopt door acht nummers; Lee keert terug naar Sister's D D D D A A, en Kim speelt D D A F♯ A D of D A D A B D. What We Know (Lee's nummer, in C G D C G D), Malibu Gas Station en Thunderclap for Bobby Pyn keren terug naar C G D G C D, en Walkin Blue is Lee in D D D D A A. De cd staat op de kamertoon (ongeveer +2 cent), en de nummers komen binnen een paar cent overeen: de stabielste plaat uit de catalogus.

• Kies één partij. Elk nummer noemt één gitaar. Speel je met een vriend, geef de tweede gitaar de stemming uit de notities bij het nummer; zo zijn de nummers ook gebouwd.
• Gebruik zwaardere snaren voor de lage unisono's. De A-snaar naar F♯ omlaag stemmen of de lage E omhoog naar G of A verandert de snaarspanning flink. Joe Gore geeft een eenvoudige truc: zet een 5e snaar waar de 6e en 5e snaar horen, een 4e snaar op de 4e en 3e, en een 3e snaar op de 2e en 1e. Een gitaar die voor één stemming is ingesteld, blijft dan goed gestemd.
• Jaag niet met één gitaar tussen stemmingen. Van F♯ F♯ F♯ F♯ E B naar C G D G C D en terug kan snaren doen breken, en de stemming houdt niet stand. Houd net als de band een tweede gitaar aan voor de tweede stemming, als je kunt.
• Stem snaar voor snaar, van laag naar hoog. De meeste stemmingen veranderen vier of vijf snaren. Stem elke snaar op zijn noot met de tuner, niet op gehoor ten opzichte van de andere; de unisono's zijn dan zuiver en de zwevingen verdwijnen.
• Let op de toonhoogte van de opname. De meeste albums liggen binnen een paar cent van A 440, wat niemand hoort, maar Bad Moon Rising (10 cent te laag), Goo (9 cent te hoog) en losse nummers als Rain King, Winner's Blues en Bone zitten ver genoeg af om vals te klinken. De knoppen Stemmen nemen de afwijking mee; Meespelen kan in plaats daarvan de opname naar je gitaar verschuiven.
• Capo's en voorwerpen. Theresa's Sound-World, Hoarfrost en verschillende Jim O'Rourke-partijen gebruiken een capo, genoteerd bij het nummer. Schroevendraaiers en drumstokken onder de snaren horen bij het geluid van de vroege platen; de notities zeggen waar.

• Sonic Youth-ep (1982): E Standard, niet gemeten.
• Confusion Is Sex (1983): grotendeels niet gedocumenteerd; Lee in E Standard en E A D E C D; cd op de kamertoon, verspreid.
• Kill Yr Idols (1983): G G D D D♯ D♯, ongeveer 22 cent te laag (drie nummers, onzeker).
• Bad Moon Rising (1985): F♯ F♯ F♯ F♯ E B, 10 cent te laag (A ≈ 437.4).
• EVOL (1986): F♯-stemmingen, E G♯ E G♯ E G♯ voor Expressway; kamertoon.
• Sister (1987): F♯-stemmingen, Lee in D D D D A A; 6 cent te hoog.
• Daydream Nation (1988): op bijna elk nummer een ander paar; kamertoon; Rain King 46 cent te laag.
• Goo (1990): E G D G E D / E E B B E F♯ en F♯-stemmingen; 9 cent te hoog; Titanium Exposé een halve toon lager.
• Dirty (1992): E G D G E D / E E B B E F♯; 7 cent te hoog.
• Experimental Jet Set (1994): G G D D D♯ D♯ / G G C G C D; kamertoon; Winner's Blues 26 cent te hoog, Bone 24 cent te laag.
• Washing Machine (1995): F♯ F♯ F♯ F♯ E B / A F♯ E F♯ E B, Kim in B E G D B B; kamertoon.
• A Thousand Leaves (1998): C G D G B B / G G D A G A; kamertoon.
• NYC Ghosts & Flowers (2000): F G C F A F♯ / D F C D F F; kamertoon.
• Murray Street (2002), Sonic Nurse (2004): C G D G C D / G G D G G A; 4 en 6 cent te hoog.
• Rather Ripped (2006): D D♯ A♯ D♯ G G / D♯ D♯ A♯ D♯ G G en C G D G C D; 4 cent te hoog.
• The Eternal (2009): D D A F♯ A D / D D D D A A; kamertoon.