Pantera stemmingen.

Een tuner beoordeelt elke noot aan de hand van een referentie-A, normaal 440 Hz. Verlaag die referentie met 60 cent en je komt bijna precies op 425 Hz uit. Dus Dime's te lage E Standard, zoals zijn techneut die beschreef, is gewoon E Standard tegen A = 425 Hz, en hetzelfde geldt voor zijn D Standard, C♯ Standard en Drop D.

Dat getal past bijna perfect bij Vulgar Display of Power: we hebben de cd ongeveer 57 cent te laag gemeten, A ≈ 426. Het past niet op elk album. Cowboys from Hell meet dichter bij A 435, Far Beyond Driven bij A 429, The Great Southern Trendkill bij A 428 en Reinventing the Steel bij A 431. Zie A 425 dus als het getal van Vulgar, niet als regel voor de hele catalogus.

Zet de referentie-A van TuneLit op de waarde van het album en stem daarna zoals gewoonlijk. Het scherm noemt je lage snaar dan een zuivere E, terwijl een tuner op A 440 hem ergens tussen D♯ en E zou plaatsen. Bij de albums uit de jaren '80 tonen de albumpagina's de afwijking in cent, zoals "E Standard −35 ¢". Vanaf Cowboys from Hell tonen ze de referentietoonhoogte, zoals "E Standard · A 426". Beide zeggen hetzelfde.

De Stemmen-knoppen doen dit voor je. Wil je het met de hand doen, kies dan de stemming, tik op de chip A 440 en typ de waarde van het album, bijvoorbeeld 426 Hz voor Vulgar Display of Power.

De jaren '80: E Standard, al te laag. In de jaren '80 was Pantera een heavymetalband met glam-invloeden, en ze brachten vier albums uit op hun eigen label Metal Magic. Tabs van spelers zetten bijna al die muziek in gewone E Standard, met een handvol Drop D-nummers. Geen enkele bron zegt iets over de toonhoogte van deze platen, dus heeft TuneLit ze gemeten: originele lp's, plus een cd van Power Metal. Het debuut uit 1983 zit ongeveer 15 cent te hoog. Elk album daarna, van Projects in the Jungle (1984) tot Power Metal (1988), zit 30 tot 36 cent te laag, rond A 431–⁠432. Een meting kan niet zeggen of de jonge Darrell Abbott laag stemde of dat de band te langzaam draaide; ze hoort alleen het resultaat.

1990: de platte E krijgt een naam. In de bronnen begint de afwijking bij Cowboys from Hell. Volgens Grady "Dragon" Champion, die jarenlang de gitaren van Dime verzorgde, kwam de daling van 60 cent bovenop welke stemming er ook gebruikt werd, dus E♭ Standard, Drop D en Drop C♯ werden allemaal met hetzelfde bedrag verlaagd. Op zijn Korg-tuner las elke snaar als de noot een halve toon lager plus 40 cent, iets meer dan een kwarttoon omlaag. Een les in Guitar World vergelijkt dit met de eerste twee albums van Van Halen. In zijn eigen column beschreef Dime zijn gitaar als altijd net iets meer dan een kwarttoon onder kamertoon, en zei hij dat de extra losheid hielp bij zijn grootste bends. Guitar World noemt deze afwijking de reden waarom zoveel spelers moeite hebben om op Pantera-nummers te stemmen. Geen van onze bronnen noemt trucs met de bandsnelheid; de afwijking wordt beschreven als de manier waarop de gitaren zelf gestemd waren. De cd van Cowboys from Hell zelf meet echter maar ongeveer 21 cent te laag (A ≈ 435). De volle 60 cent duikt pas op het volgende album op.

1992 tot 1994: naar D. Guitar World noemt Vulgar Display of Power als de plaat waarop Dime voor het eerst de hele gitaar een hele toon omlaag stemde, op Walk en A New Level. Het is ook het album dat bij het beroemde cijfer past: ongeveer 57 cent te laag, A ≈ 426. In 1994 zei Dime dat Far Beyond Driven gewone stemming mengde met nummers tot op D, en dat hij was overgestapt op een lage snaar van .046. Dit album meet ongeveer 44 cent te laag (A ≈ 429), met een paar nummers die 60 tot 66 cent omlaag staan.

1996: D die als C♯ klinkt, en een lage G. Guitar World noemt de stemming anderhalve toon omlaag (C♯ F♯ B E G♯ C♯) Dime's favoriet op The Great Southern Trendkill en koppelt die aan Tony Iommi, en de tabs zijn het daarmee eens. Later werd het zijn standaardstemming in Damageplan. De plaat vertelt een iets ander verhaal. Ze zit ongeveer 50 cent onder D (A ≈ 428), precies tussen C♯ en D. TuneLit noemt het D, net als gewoonlijk plat gestemd. Een tuner op A 440 leest dat als C♯ +50, en daar komt de naam C♯ vandaan. Het album eindigt met Pantera's laagste stemming: D Standard met de 6e snaar omlaag naar een lage G.

2000: kiezen voor D. Voor Reinventing the Steel zei Dime tegen Guitar World dat het grootste deel van het album een hele toon omlaag stond, en dat de slappere snaren enorme bends en een brede vibrato makkelijker maakten. Het meet ongeveer 38 cent te laag (A ≈ 431).

Van 1984 tot 2000 keren de platen nooit terug naar kamertoon, op één nummer na. De diepte verschilt per album, tussen ongeveer 21 en 57 cent, en een paar nummers liggen nog lager. Controleer de A-waarde van het album voordat je een andere stemming kiest.

Op het podium. Grady's beschrijving dekt elke stemming die Dime gebruikte, dus live-uitgaven zoals Official Live: 101 Proof (1997) zijn waarschijnlijk ook te laag. TuneLit heeft geen enkele live-opname gemeten, dus begin bij het bijpassende studioalbum en pas aan op gehoor. De foto's op deze pagina tonen Dimebag Darrell op het podium in 1990 en 1994 en buiten het podium in 2004, plus de herenigde bezetting vanaf 2022, met Zakk Wylde en Charlie Benante. Voor die herenigingsshows hebben we geen stemdata.

Metal Magic (1983)

E Standard +15 ¢10 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: E Standard +15 ¢ (A ≈ 444), gemeten door TuneLit op de originele LP.

Het zelfuitgebrachte debuut bevat zanger Terry Glaze en een 16-jarige Darrell Abbott, vermeld onder zijn echte naam. Vanaf Projects in the Jungle stond hij vermeld als Diamond Darrell, en pas in de jaren '90 werd hij Dimebag. Tabs van spelers lezen de hele plaat als gewone E Standard. Geen enkele bron zegt iets over de toonhoogte, en onze meting heeft een verrassing: de lp zit ongeveer 15 cent te hoog. Het is het enige Pantera-album boven kamertoon.

Met TuneLit: elke Stemmen-knop opent E Standard op +15 ¢. De waarde komt uit een naaldopname, dus als de plaat nog een beetje naast klinkt, pas dan met Fijnstemmen op gehoor aan in plaats van de stemming te veranderen.

Live: niets gedocumenteerd.

Projects in the Jungle (1984)

E Standard −35 ¢10 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: E Standard −35 ¢ (A ≈ 431), gemeten door TuneLit op de originele LP.

De meeste nummers, zoals Like Fire, staan in de tabs in E Standard. Tabs gaan uit van kamertoon, maar de lp zit ongeveer 35 cent te laag. Dat is het vroegste teken van Pantera's platte stemming, zes jaar voor Cowboys from Hell. De uitzondering in de tabs komt eerst: elke gitaarpartij van de opener, All Over Tonight, staat in de tabs in Drop D.

Met TuneLit: elke knop gebruikt de −35 ¢ van het album. De knop All Over Tonight geeft Drop D (alleen de lage snaar gaat naar D); zet die voor de rest weer terug op E.

Live: niets gedocumenteerd.

I Am the Night (1985)

E Standard −36 ¢10 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: E Standard −36 ¢ (A ≈ 431), gemeten door TuneLit op de originele LP.

De plaat zit ongeveer 36 cent te laag, net als Projects in the Jungle. Onward We Rock! meet lager, ongeveer 46 cent te laag (A ≈ 429), dus het krijgt een eigen instelling. Het korte instrumentale D*G*T*T*M staat in de tabs in Drop D, maar er bestaat maar één zelfgemaakte transcriptie, dus zie het als een goede gok. Come-On Eyes mengt stemmingen: de ene gitaarpartij staat in de tabs in Drop D en de andere in E Standard. De rij blijft op E Standard, dus zet de lage snaar zelf naar D voor de Drop D-partij.

Met TuneLit: D*G*T*T*M opent Drop D op −36 ¢, Onward We Rock! opent E Standard op −46 ¢, en al het andere is E Standard op −36 ¢.

Live: niets gedocumenteerd.

Power Metal (1988)

E Standard −30 ¢10 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: E Standard −30 ¢ (A ≈ 432), gemeten door TuneLit op de cd en de originele lp.

Phil Anselmo's eerste album met de band, en hun zwaarste uit de jaren '80, mengt glam, traditionele en thrashmetal. De belangrijkste tabs zetten elk nummer in E Standard, inclusief het slotnummer P*S*T*88. De bronnen documenteren Dime's platte stemming alleen vanaf Cowboys from Hell, dus of dit album ook plat is, was vroeger een open vraag. Dat is het: de cd en de lp meten allebei ongeveer 30 cent te laag. Vier nummers wijken af, en beide bronnen zijn het daarover eens. Het titelnummer Power Metal zit precies op kamertoon (−1 ¢). Down Below ligt lager, ongeveer 39 cent te laag (A ≈ 430), terwijl Over and Out en P*S*T*88 hoger liggen, ongeveer 22 cent te laag (A ≈ 435).

Met TuneLit: elke knop opent E Standard op −30 ¢, behalve die vier nummers, die hun eigen gemeten waarden gebruiken.

Live: niets gedocumenteerd.

Cowboys from Hell (1990)

E Standard A 43512 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: E Standard op A 435 (ongeveer 21 ¢ te laag), gemeten door TuneLit op de cd. Bronnen zeggen A 425.

De bronnen noemen hier Dime's 60 cent-afwijking, maar de cd meet maar ongeveer 21 cent te laag, dus de Stemmen-knoppen gebruiken A 435 in plaats van 425. Het meeste van het album staat in de tabs in E Standard. Dime zelf noemde Primal Concrete Sledge als een van Pantera's Drop D-nummers. Guitar World voegt toe dat op dit album de verlaagde snaar echt op C♯ +40 stond, Drop D plus zijn gebruikelijke afwijking. Op de cd meet het nummer in plaats daarvan ongeveer 25 cent te laag, dicht bij de rest van het album. Tabs van spelers zetten Medicine Man ook in Drop D.

Cemetery Gates laat zien waarom de tabs van Pantera het niet eens zijn. De hoofdtab staat in E Standard en een alternatieve tab staat in E♭, omdat de plaat tussen de twee zit. We hebben die ongeveer 32 cent te laag gemeten (A ≈ 432), lager dan de rest van het album maar nog steeds dichter bij E dan bij E♭. Dus E Standard op A 432 past bij de plaat. Domination staat ook in E.

Met TuneLit: de Stemmen-knop geeft "E Standard · A 435", en Cemetery Gates heeft zijn eigen "E Standard · A 432". Bij de Drop D-nummers houd je de referentie op 435 en zet je alleen de lage snaar omlaag. TuneLit noemt het D; een tuner op A 440 zou D −21 zeggen.

Live: Domination opende hun shows in 1990–⁠91. Vanaf 1992 speelde de band het ook als medley met Hollow, de versie op Official Live: 101 Proof (1997), en de tab van de medley blijft de hele tijd in E.

Vulgar Display of Power (1992)

E Standard A 42611 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: E Standard op A 426 (ongeveer D♯ +43 op een tuner op A 440), gemeten door TuneLit op de cd, dicht bij de algemeen genoemde A 425.

Dit is het album waar de beroemde "60 cent te laag" klopt: de cd meet ongeveer 57 cent te laag, A ≈ 426. Mouth for War, Fucking Hostile en Rise blijven allemaal in Dime's platte E. Dime gebruikte Mouth for War in zijn column om Iommi-achtige powerchord-glijdingen te laten zien. Stem op A 426, anders klinkt het riff te hoog ten opzichte van de plaat.

Hier gingen Pantera ook voor het eerst een hele toon omlaag. Dime schreef dat de band de hele gitaar een hele toon omlaag stemde (D G C F A D) voor Walk. Met zijn afwijking erbovenop klinkt het als C♯ +40, waarom Guitar World het "een beetje meer dan een hele toon omlaag" noemt. Er bestaan tabs van Walk in Drop D of E, maar de gedocumenteerde stemming is D Standard. Guitar World noemt A New Level als het andere vroege hele-toon-omlaag-nummer, en de hoofdtab is het daarmee eens. No Good (Attack the Radical) staat in Drop D, opnieuw genoemd door Dime zelf.

This Love was vroeger omstreden. De hoofdtab staat in E♭ Standard, andere transcripties gebruiken E, en Grady Champion noemt E♭ Standard onder Dime's echte stemmingen. Onze meting helt over naar het E♭-kamp: This Love zit ongeveer 73 cent onder E (A ≈ 422), ongeveer 15 cent lager dan de rest van het album. Hollow, ook in de tabs in E♭, meet ongeveer 70 cent te laag (A ≈ 422,5). Beide komen op dezelfde toonhoogte uit als E♭ die 27 tot 30 cent te hoog is gestemd. Dus welke kant je ook op denkt, het klopt zodra de referentie goed staat. De tab van de live medley van Domination en Hollow blijft in E staan.

Met TuneLit: je hebt E Standard, D Standard en Drop D nodig, allemaal op A 426, plus E Standard op A 422 voor This Love en A 423 voor Hollow. A New Level en Walk zijn nummer 2 en 3, dus blijf voor beide in D.

Live: de medley van Domination en Hollow op Official Live: 101 Proof blijft de hele tijd in platte E.

Far Beyond Driven (1994)

D Standard A 42912 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: D Standard op A 429 (ongeveer 44 ¢ te laag), gemeten door TuneLit op de cd. Bronnen zeggen A 425.

Een gemengd album: zoals Dime in 1994 uitlegde, bleven sommige nummers op gewone stemming en gingen andere naar D. De standaard hier is D Standard, de stemming van de best gedocumenteerde nummers: Becoming, 5 Minutes Alone en I'm Broken. De bronnen geven er Dime's gebruikelijke 60 cent aan, maar de cd meet ongeveer 44 cent te laag, dus de standaard zit op A 429. Wikipedia plaatst Becoming tussen C♯ en D, en onze meting is het ermee eens: ongeveer 49 cent te laag, precies in het midden. Wikipedia zegt ook dat Dime de riffs en de solo bouwde op zijn eerste DigiTech Whammy-pedaal. De geluiden met verschoven toonhoogte komen van dat pedaal, niet van een andere stemming. Guitar World zet 5 Minutes Alone bij zijn hele-toon-omlaag-nummers. C♯-versies bestaan waarschijnlijk omdat de plaat tussen C♯ en D klinkt. I'm Broken heeft ook alternatieve tabs, maar de hoofdtab en Guitar World zeggen allebei D.

Vijf nummers staan in de tabs in E Standard, wat past bij Dime's opmerking over gewone stemming: Strength Beyond Strength, Good Friends and a Bottle of Pills, Slaughtered, 25 Years (een latere, minder gebruikte tab staat in D) en Shedding Skin. De meeste liggen dicht bij de albumwaarde, maar Shedding Skin meet ongeveer 66 cent te laag (A ≈ 424). De Black Sabbath-cover Planet Caravan staat vooral in E♭ in de tabs, met een alternatief in E, dezelfde verdeling als This Love. De meting zit ongeveer 63 cent onder E (A ≈ 424), dezelfde toonhoogte als E♭ +37. Daarom opent de knop E Standard op A 424.

Hard Lines, Sunken Cheeks, het laagste nummer hier, staat volgens Wikipedia en de tab van spelers in C♯ Standard. Het meet ongeveer 60 cent te laag (A ≈ 425), precies op Grady's cijfer. De meting bepaalt de cent maar niet de halve toon. Als het een halve toon te laag klinkt, probeer dan D op A 425, want een tab heeft C♯ +40 misschien naar beneden afgerond. Use My Third Arm en Throes of Rejection staan in de tabs in D Standard, de standaard van het album.

Met TuneLit: wees klaar om opnieuw te stemmen: E op A 429 voor nummer 1, D voor nummers 2–⁠4, E voor nummer 5, C♯ op A 425 voor nummer 6, E voor nummers 7–⁠8, E op A 424 voor Shedding Skin, weer D voor nummers 10–⁠11 en E op A 424 voor Planet Caravan. De basstab van Hard Lines heeft een lage G♯-snaar nodig, dus de bijbehorende invoer bevat ook een 5-snarige bas, 1½ toon omlaag gestemd op A 425.

Live: niet gemeten. Begin bij de studio-instelling en pas aan op gehoor.

The Great Southern Trendkill (1996)

D Standard A 42811 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: D Standard op A 428 (ongeveer 50 ¢ te laag, precies tussen C♯ en D op een tuner op A 440), gemeten door TuneLit op de cd. De bronnen noemen C♯ Standard op A 425.

Dit album is het duidelijkste geval van een plaat tussen twee noten. Guitar World gebruikt Drag the Waters als voorbeeld van Dime's stemming van anderhalve toon omlaag. De tabs van spelers zetten het titelnummer en Drag the Waters in C♯, en War Nerve, Pt. II van Suicide Note en Living Through Me (Hells' Wrath) in D. De cd meet ongeveer 50 cent onder D (A ≈ 428), precies in het midden, dus beide namen klinken bijna goed. TuneLit zet het titelnummer, War Nerve, Living Through Me en Floods in D, 42 tot 64 cent te laag gestemd. De C♯ in de tabs noemt de noot eronder, een halve toon onder de snaren die Dime echt gebruikte. Je hoeft dus toch niet rond War Nerve te stemmen: het hele album staat in één platte D, behalve de slotnummers met de lage G en één nummer. Dat nummer is Drag the Waters, het nummer dat Guitar World voor C♯ koos. De halve-toon-controle van TuneLit op de audio hoort C♯ als de laagste lege snaar: C♯ is de meest voorkomende lage noot, en de C eronder klinkt nooit. Omdat de tab ook C♯ zegt, staat Drag the Waters in C♯ Standard op A 428, een halve toon lager dan de rest. Suicide Note Pt. I is een akoestisch stuk dat de transcriptie van spelers op een 12-snarige gitaar in Drop D speelt.

Floods zit lager dan de rest, ongeveer 64 cent onder D (A ≈ 424). De oorspronkelijke tab van Songsterr zegt C♯ Standard, latere versies D Standard of Drop C (waarvan de bovenste vijf snaren overeenkomen met D Standard). Een tuner op A 440 leest de plaat als C♯ +36. TuneLit zet het op D Standard op A 424, Dime's D ongeveer 60 cent te laag. Eerdere versies van deze pagina zetten het, en het hele album, een halve toon te laag.

Het album sluit af met Pantera's laagste stemming. Op The Underground in America en (Reprise) Sandblasted Skin staat de gitaar in D Standard, met de 6e snaar losser gezet naar een lage G, een octaaf onder de 5e snaar. Wikipedia zet het op ongeveer A 425, en Metal Hammer zegt ook dat Sandblasted Skin omlaag naar G is gestemd. De tabs verschillen een halve toon: G G C F A D op de hoofdtab van Sandblasted Skin, F♯ F♯ B E G♯ C♯ op de tab van The Underground in America. Op de gemeten A 428 ligt de lage noot ongeveer 50 cent onder G, bijna precies halverwege tussen G en F♯. Dat verklaart de splitsing.

Voor bassisten hebben de tabs van spelers voor 10's en 13 Steps to Nowhere een vijfde snaar onder de lage D nodig. Dat wijst op Rex Brown die een 5-snarige bas een hele toon omlaag speelt, A D G C F op A 428 (de tabs, geschreven voor C♯-gitaren, noemen het G♯ C♯ F♯ B E). Geen interview bevestigt dit, en Drag the Waters staat in de tabs voor een 4-snarige bas.

Met TuneLit: de standaard opent D Standard op A 428, Floods D Standard op A 424 en Drag the Waters C♯ Standard op A 428. De invoer van het album bevat ook de stemming van de 5-snarige bas. De laatste twee nummers openen een eigen stemming, G1 G2 C3 F3 A3 D4 op A 428. Die lage G ligt zeven halve tonen onder de lage D van D Standard, dus verwacht een heel losse snaar.

Live: niet gemeten. Begin bij de studio-instelling en pas aan op gehoor.

Reinventing the Steel (2000)

D Standard A 43110 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: D Standard op A 431 (ongeveer 38 ¢ te laag), gemeten door TuneLit op de cd. Bronnen zeggen A 425.

Zoals Dime in het begin van 2000 tegen Guitar World zei, staat het grootste deel van dit album een hele toon omlaag. De bronnen geven het nog steeds zijn afwijking van 60 cent, maar de cd meet maar ongeveer 38 cent te laag. Twee nummers vallen op: Uplift is het minst plat, ongeveer 24 cent (A ≈ 434), en Yesterday Don't Mean Shit ligt lager, ongeveer 46 cent (A ≈ 428). Zijn column toont het openingsriff van Revolution Is My Name, met bends, in stemming een hele toon omlaag. Er bestaat een alternatieve tab in C♯, maar met 38 cent te laag ligt de plaat dichter bij D. Toen hij de powerchord-bends van een hele toon omlaag uitlegde in We'll Grind That Axe for a Long Time, zette hij de twee laagste snaren op D en G. Hij zei dat zijn altijd platte stemming, plus de hele toon omlaag, de snaren losser maakte, wat hielp bij die bends.

It Makes Them Disappear en I'll Cast a Shadow staan in de tabs in Drop C (C G C F A D), de laagste onderste snaar op het album. Guitar World merkt op dat Dime soms Drop D gebruikte, een hele toon omlaag gezet. De hoofdtab van Hellbound op Songsterr staat in C♯ Standard, terwijl een weinig bekeken tab van een medley van Hellbound en A New Level D gebruikt. Op zichzelf meet het nummer ongeveer 54 cent onder D (met lage zekerheid), wat een tuner op A 440 leest als C♯ +46: dezelfde afronding die Floods ooit in C♯ zette. TuneLit's halve-toon-controle op de audio hoort D als de laagste lege snaar, nooit de C♯ eronder. Daarom staat Hellbound in D op A 431, zoals de rest van het album. Klinkt het een halve toon te hoog, dan heeft de pagina nog steeds een knop voor C♯. Goddamn Electric is omstreden: de hoofdtab, die ook Kerry King's gastsolo bevat, staat in C♯. Maar een solo-transcriptie die als juist is gemarkeerd staat in D, en Dime gebruikte de verse-slide van het nummer in zijn les over een hele toon omlaag. Het meet ongeveer 35 cent te laag, dichter bij D dan bij C♯, en wij zetten het in D. You've Got to Belong to It staat op Songsterr in E Standard in de tabs, en niets anders bevestigt dat.

Met TuneLit: de standaard opent D Standard op A 431, met Uplift op A 434 en Yesterday Don't Mean Shit op A 428. Voor Drop C verlaag je alleen de 6e snaar nog een hele toon, van D naar C.

Live: niet gemeten. Begin bij de studio-instelling en pas aan op gehoor.

De schatter van Afstemmen op een opname van TuneLit neemt een stuk van elk nummer, zoekt de sterkste noten en vergelijkt die met het gelijkzwevende rooster. Daarmee wordt de afwijking tot een paar cent bepaald, maar alleen binnen één halve toon. De halve toon zelf (E, D of C♯) komt dus nog steeds uit de tabs en bronnen hierboven. Dat is een zwak punt voor Pantera: een plaat ongeveer 50 cent te laag ligt tussen twee noten, en tabs noemen de ene of de andere. Een tweede controle luistert naar de audio voor de laagste lege snaar. Die klopt meestal, maar op zichzelf is het geen bewijs. Daarom heeft die maar twee nummers verplaatst, elk waar een tab dezelfde kant op wees: Drag the Waters naar beneden naar C♯ en Hellbound omhoog naar D.

We hebben cd-uitgaven en naaldopnames van originele LP's uit onze eigen collectie gemeten. Het geluid zelf wordt nooit geüpload of gepubliceerd; op deze pagina staan alleen de cijfers.

De grootste verrassing is de startdatum. Bronnen koppelen de platte stemming aan Cowboys from Hell, maar de platen waren al lang vóór dat album plat. Alleen het debuut uit 1983 is te hoog. Vanaf Projects in the Jungle (1984) tot Power Metal (1988) zit elk album 30 tot 36 cent onder kamertoon, en bij Power Metal komen de cd en de lp tot op een cent overeen. De enige uitzondering is het titelnummer van Power Metal, dat precies op kamertoon zit.

De tweede verrassing is Cowboys from Hell zelf. Het meet maar ongeveer 21 cent te laag, veel minder dan de 60 cent die meestal wordt genoemd. Cemetery Gates ligt lager, op ongeveer 32 cent (A ≈ 432).

Vulgar Display of Power is waar Grady Champion's "60 cent te laag" bijna precies past. This Love en Hollow liggen nog eens 13 tot 15 cent lager (A ≈ 422–⁠423), wat past bij de tabs die ze in E♭ zetten. Far Beyond Driven en The Great Southern Trendkill liggen ongeveer 45 tot 65 cent te laag: ongeveer 44 voor de D-gestemde nummers op Far Beyond Driven, 60 tot 66 voor Shedding Skin, Planet Caravan en Hard Lines, Sunken Cheeks, en 64 voor Floods. Reinventing the Steel komt weer omhoog naar ongeveer 38, met Uplift op 24 en Yesterday Don't Mean Shit op 46. Dus "A 425" beschrijft Vulgar en delen van Far Beyond Driven en Trendkill, niet de hele catalogus.

Houd een paar grenzen in gedachten. Een draaitafel die 0,3 % te snel of te langzaam loopt, verschuift een naaldopname met ongeveer 5 cent. De eerste drie albums, alleen gemeten van lp's, kunnen dus een paar cent naast zitten. Zwaar vervormde mixen zijn moeilijker te lezen dan schone, dus losse nummers lopen uiteen. De meeste nummers gebruiken daarom de waarde van hun album, en alleen duidelijke afwijkers krijgen een eigen waarde. Alles binnen ±4 ¢ telt als kamertoon. En een meting hoort het resultaat, niet de oorzaak: ze kan een laag gestemde gitaar niet onderscheiden van een te langzame bandopname.

Je hoeft geen van deze getallen in te typen. De Stemmen-knop van elk nummer gebruikt al de gemeten waarde, dus tik erop en speel.

Elke stemming op de albumpagina's heeft een statuslabel. Elke gitaarregel op deze pagina heeft nu Gemeten door TuneLit, omdat de afwijking komt uit onze eigen analyse van een cd of originele lp. De naam van de stemming (E, D, C♯, Drop D) rust nog steeds op de andere soorten bewijs, omdat een meting de afwijking alleen binnen één halve toon kent:

• Officieel: de muzikant zei het zelf, hier in Dime's Guitar World-columns of zijn interview uit 1994, zoals bij Walk of Primal Concrete Sledge.
• Vaak genoemd: betrouwbare media zoals Guitar World, Wikipedia of Metal Hammer zijn het eens, meestal gesteund door tabs, maar de band zei het niet rechtstreeks. Voordat we het hebben gemeten, stond Cowboys from Hell hier: de afwijking kwam van Dime's techneut, de E Standard uit de pers en tabs.
• Volgens tabs: afkomstig van transcripties van spelers, vooral Songsterr-tabs. Tabs noemen stemmingen in hele halve tonen, dus met Pantera's afwijking kunnen ze een halve toon ernaast zitten. De stemmingen van alle vier de albums uit de jaren '80 rusten op tabs op dit niveau.
• Omstreden: de bronnen zijn het oneens. We tonen de meest waarschijnlijke instelling en leggen de andere optie uit. Voor Pantera: This Love, Planet Caravan, Floods en Goddamn Electric.
• Gemeten door TuneLit: onze eigen toonhoogte-analyse van een originele opname, die de afwijking in cent geeft. Alleen het resultaat wordt gepubliceerd; de audio wordt nooit opgeslagen of gedeeld.

Als een nummer nog steeds een beetje naast klinkt, verschuif de referentie een of twee hertz. Rond 430 Hz is één hertz ongeveer 4 cent.

• Metal Magic (1983): E Standard +15 ¢ (A ≈ 444).
• Van Projects in the Jungle tot Power Metal (1984–⁠1988): E Standard ongeveer 30–⁠36 ¢ te laag (A ≈ 431–⁠432). Drop D: All Over Tonight, D*G*T*T*M, één gitaarpartij van Come-On Eyes. Eigen waarden: Onward We Rock! (A ≈ 429), het titelnummer van Power Metal (A 440), Down Below op Power Metal (A ≈ 430), Over and Out en P*S*T*88 (A ≈ 435).
• Cowboys from Hell (1990): E Standard op A 435; Cemetery Gates op A 432. Drop D op A 435: Primal Concrete Sledge, Medicine Man.
• Vulgar Display of Power (1992): E Standard op A 426. D Standard: A New Level, Walk. Drop D: No Good (Attack the Radical). In de tabs in E♭: This Love en Hollow, ingesteld als E Standard op A 422 en A 423.
• Far Beyond Driven (1994): D Standard op A 429: Becoming, 5 Minutes Alone, I'm Broken, Use My Third Arm, Throes of Rejection. E Standard op A 429: Strength Beyond Strength, Good Friends and a Bottle of Pills, Slaughtered, 25 Years. E Standard op A 424: Shedding Skin, Planet Caravan (omstreden). C♯ Standard op A 425: Hard Lines, Sunken Cheeks.
• The Great Southern Trendkill (1996): D Standard op A 428, in de tabs als C♯. Floods: D Standard op A 424. Drag the Waters: C♯ Standard op A 428. Drop D: Suicide Note Pt. I. Low G (G G C F A D): The Underground in America, (Reprise) Sandblasted Skin. Bas: 5-snarig A D G C F.
• Reinventing the Steel (2000): D Standard op A 431; Uplift op A 434; Yesterday Don't Mean Shit op A 428. Drop C: It Makes Them Disappear, I'll Cast a Shadow. In de tabs in C♯ maar genoteerd in D: Hellbound. Omstreden: Goddamn Electric (genoteerd in D). In de tabs in E: You've Got to Belong to It.
• Gouden regel: vanaf 1984 controleer je eerst de A-waarde van het album voordat je iets anders verandert. Bijna alles staat vanaf dan te laag, maar niet altijd even ver.