Queens of the Stone Age stemmingen.

Als je maar één ding onthoudt: het zware vroege QOTSA staat in C Standard, het meeste latere QOTSA in E Standard. Een ruwe kaart:

• Queens of the Stone Age (1998), Rated R (2000): bijna overal in C Standard. Alleen nummers met andere bandleden vooraan (Nick Oliveri's Auto Pilot, Dave Catching's 12-snarige Lightning Song) en Leg of Lamb staan anders in de tabs.
• Songs for the Deaf (2002): nog steeds in hart en nieren een C Standard-album (No One Knows, Go with the Flow, A Song for the Dead, Millionaire), maar zes nummers staan in de tabs in E Standard, First It Giveth in C♯ Standard en The Sky Is Fallin' in E♭ Standard.
• Lullabies to Paralyze (2005): het keerpunt. Drie zware nummers blijven in C Standard, Little Sister staat in C♯ Standard, en de rest staat meestal in E Standard.
• Era Vulgaris (2007): meestal E Standard, met Sick, Sick, Sick, 3's & 7's en Battery Acid in C Standard.
• …Like Clockwork (2013): E Standard behalve de opener, Keep Your Eyes Peeled, in C Standard.
• Villains (2017) en In Times New Roman… (2023): E Standard, met op beide een D Standard-opener en The Way You Used to Do in Open G.

Een woord over de tabs voordat we verdergaan. Veel QOTSA-tabs zijn in E Standard geschreven, ook als de plaat in C Standard staat, gewoon omdat de meeste spelers niet willen stemmen: de transcribenten vermelden dat vaak bovenaan. Die tabs kunnen op papier wel goed klinken, maar ze komen niet bij de lage noten en de akkoordvormen klinken niet hetzelfde. Op deze pagina komt de stemming van de transcripties die het nummer in de eigen stemming spelen, en waar tabs het oneens zijn, zeggen we dat bij het nummer.

Homme begon met stemmen naar beneden in Kyuss. In een interview uit 2024 met Tom Power legde hij uit dat hij een eigen geluid wilde, en dat hij toen niemand kende die naar B of C stemde; hij was een jongen in de woestijn met een kleine platenverzameling, en hij probeerde het gewoon om te zien wat er zou gebeuren. Hij voegde eraan toe dat Queens of the Stone Age nog steeds vaak lager gestemd spelen omdat het nergens anders zo klinkt, en koos No One Knows als voorbeeld: een nummer in C Standard dat ook als popnummer werkt, zelfs met de lage stemming.

C Standard houdt de vormen van de gewone stemming, dus elk akkoord en elk toonladderpatroon dat je kent werkt nog steeds, maar alles klinkt twee hele tonen (vier halve tonen) lager. Op een gewone gitaar met lichte snaren voelt het slap aan, dus als je bij C wilt blijven, helpen zwaardere snaren (zie het onderdeel over de afstelling hieronder).

De overgang naar E Standard op de latere platen is te zien in de tabs en op de platen zelf, maar de band heeft dat in geen enkel interview uitgelegd dat wij konden vinden, dus we beschrijven het alleen. De C-nummers zijn nooit uit de liveset verdwenen: in een rig-overzicht uit 2025 van Premier Guitar laat Troy Van Leeuwen zien dat een van zijn gitaren voor hen in C Standard blijft staan.

Sommige opnames van bands staan een kwart toon naast een gewone tuner. Die van QOTSA niet. TuneLit heeft elk album gemeten aan de hand van de cd’s van de eigenaar (90 seconden van elk nummer, zie hoe we opnames meten), en alle zeven albums zitten binnen een paar cent van A 440:

Afwijkingen tot 4 cent tellen mee als kamertoon: in een band hoort niemand die. Songs for the Deaf is het enige album dat de moeite waard is om te corrigeren, ongeveer 9 cent te hoog, en Era Vulgaris is ongeveer 6 cent te hoog. Een paar losse nummers liggen verder uit elkaar, allemaal vermeld in de albumsecties hieronder; het grootste is God Is in the Radio, ongeveer 25 cent te hoog (A ≈ 446,3), een kwart van de weg naar de volgende halve toon.

Queens of the Stone Age (1998)

C Standard11 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: C Standard op kamertoon, gemeten door TuneLit op de cd (ongeveer 3 ¢ te laag, opgeslagen als 0).

Het debuut werd in april 1998 opgenomen in Monkey Studios in Palm Desert. Homme zong en speelde zelf gitaar, bas en keyboards, met Alfredo Hernández op drums; Chris Goss speelt bas op You Would Know en Give the Mule What He Wants. Elke transcriptie van Regular John, Avon, If Only, Mexicola, How to Handle a Rope en de rest staat in C Standard, en de lage tonen van de plaat kloppen daarmee: bij Regular John, Walkin’ on the Sidewalks, Mexicola en Give the Mule What He Wants keert de bas steeds terug naar de lage C zelf.

Het ene nummer dat anders is getabd is I Was a Teenage Hand Model, de pianogedreven afsluiter met Fred Drake op drums. De enige Songsterr-tab staat in E Standard, maar de bas op de plaat gaat naar een lage C en D die een bas in E Standard niet kan bereiken, en een UG-tab geeft ook een versie in C Standard. We zetten het bij het album, in C Standard.

TuneLit heeft de Japanse cd van de heruitgave uit 2010 gemeten, die The Bronze, These Aren’t the Droids You’re Looking For en Spiders and Vinegaroons toevoegt. Die drie zijn ook gemeten, maar horen niet bij het oorspronkelijke album, dus ze staan niet in de lijst. De elf nummers van het album samen zitten gemiddeld ongeveer 3 cent te laag; de spreiding tussen nummers (van ongeveer 15 ¢ te laag bij Walkin’ on the Sidewalks tot 16 ¢ te hoog bij het korte instrumentale Hispanic Impressions) komt van metingen met lage zekerheid, niet van verschillende stemmingen.

Met TuneLit: C Standard voor het hele album op A 440.

Rated R (2000)

C Standard11 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: C Standard op kamertoon, gemeten door TuneLit op de cd (ongeveer 3 ¢ te hoog, opgeslagen als 0).

Rated R werd opgenomen in Sound City in Van Nuys met Nick Oliveri op bas, Dave Catching op keyboards, lapsteel en 12-snarige gitaar, twee drummers (Gene Trautmann en Nick Lucero) en Mark Lanegan die In the Fade zingt. Feel Good Hit of the Summer, The Lost Art of Keeping a Secret, Better Living Through Chemistry, In the Fade, Tension Head en I Think I Lost My Headache zijn allemaal in C Standard getabd.

De nummers die afwijken:

• Auto Pilot is het nummer van Oliveri: hij zingt en speelt gitaar, Chris Goss speelt bas en Homme zit achter de drums. Songsterr en de meest gestemde UG-tab staan in E Standard.
• Lightning Song is een instrumentaal voor de 12-snarige akoestische gitaar van Dave Catching, getabd in D Standard; de baslijn van de plaat is meestal die lage D.
• Leg of Lamb is getabd in E Standard, maar de bas op de plaat gaat onder de E-snaar naar een lage D, dus de C Standard van het album is misschien de echte stemming. We zetten E Standard erbij, gemarkeerd als omstreden.
• Monsters in the Parasol staat in C Standard op de best beoordeelde UG-tab en in E Standard op Songsterr. De plaat gaat nooit lager dan een lage G, dus kan het verschil niet worden vastgesteld; we houden de C van het album aan.

Twee nummers wijken af van het album: Better Living Through Chemistry staat ongeveer 11 cent te laag (A ≈ 437,2) en Quick and to the Pointless ongeveer 15 cent te hoog (A ≈ 443,8), beide met goede zekerheid. Al het andere zit binnen een paar cent van A 440.

Met TuneLit: C Standard; E Standard voor Leg of Lamb en Auto Pilot; D Standard op een 12-snarige voor Lightning Song. Gebruik voor de twee nummers met een eigen toonhoogte de knop Stemmen van het nummer zelf.

Songs for the Deaf (2002)

C Standard +9 ¢14 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: C Standard +9 ¢ (A ≈ 442,4), gemeten door TuneLit op de cd.

Het album dat de band beroemd maakte, met Dave Grohl op drums, Oliveri op bas en Lanegan op meerdere leadzang. De zware kern staat in C Standard, en hier komt de stemming van Homme zelf: in 2024 noemde hij No One Knows als een nummer in C Standard. Millionaire, A Song for the Dead, Go with the Flow, Do It Again, A Song for the Deaf en het verborgen akoestische Mosquito Song zijn ook in C Standard getabd.

De rest is gevarieerder dan op elk ander QOTSA-album:

• E Standard: Six Shooter, Hangin' Tree, Gonna Leave You, God Is in the Radio en Another Love Song. Drie daarvan zijn nummers van Oliveri, en Hangin' Tree verscheen eerst op The Desert Sessions. Sommige oudere UG-tabs zetten Gonna Leave You en Another Love Song in C Standard; Songsterr en de meest gestemde tabs zeggen E.
• C♯ Standard: First It Giveth. De hoofdtab van Songsterr stemt elke gitaar en de bas een halve toon hoger dan de C van het album, en de plaat klopt: de lage tonen liggen op C♯ en bijna nooit op C. Twee minder gestemde UG-tabs houden C Standard aan.
• E♭ Standard: The Sky Is Fallin'. Eén UG-transcriber wijst erop dat C Standard met een capo op de 3e fret precies dezelfde open tonen geeft, handig als je gitaar al in C staat.

De hele plaat zit ongeveer 9 cent te hoog (A ≈ 442,4), vrij consistent van nummer tot nummer. Drie nummers staan los. God Is in the Radio staat ongeveer 25 cent te hoog (A ≈ 446,3), het hoogst gestemde QOTSA-nummer dat TuneLit heeft gemeten. Hangin' Tree en Mosquito Song daarentegen staan precies op kamertoon. We hebben een Japanse heruitgave uit 2009 van de cd gemeten; een oorspronkelijke persing uit 2002 zou een nuttige controle zijn voor de 9 cent van het album.

Met TuneLit: C Standard op A 442,4 voor het grootste deel van het album; C♯ Standard voor First It Giveth, E♭ Standard voor The Sky Is Fallin', E Standard voor nummers 6, 7, 9, 11 en 12. Als je op gehoor naar de plaat stemt, bevat de knop Stemmen van de tuner al de afwijking van elk nummer.

Lullabies to Paralyze (2005)

E Standard14 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: E Standard op kamertoon, gemeten door TuneLit op de cd (ongeveer 1 ¢ te hoog, opgeslagen als 0).

Het eerste album na Oliveri’s vertrek, opgenomen in Sound City in 2004 met Troy Van Leeuwen, Joey Castillo en Alain Johannes, en met Billy Gibbons op Burn the Witch. Hier splitsen de stemmingen. Na het korte akoestische openingsnummer blijven de drie zware nummers Medication, Everybody Knows That You Are Insane en Tangled Up in Plaid in de oude C Standard. Vanaf Burn the Witch staat bijna alles in E Standard: In My Head, I Never Came, The Blood Is Love, Long Slow Goodbye en de rest.

Twee nummers vragen om een nadere blik:

• Little Sister ligt anderhalve toon lager, in C♯ Standard. De eerste UG-transcriptie zegt dat duidelijk en wijst erop dat het niet in C staat zoals de vorige albums; de meest gestemde UG-tab is dezelfde transcriptie verplaatst naar E Standard voor spelers die niet willen stemmen, en Songsterr staat ook in E Standard. De bas op de plaat bereikt de lage C♯ die alleen de lagere stemming heeft, dus we zetten C♯ Standard erbij, gemarkeerd als omstreden.
• Someone’s in the Wolf gebruikt een open, dreunende stemming. Songsterr zet de A-snaar naar G (E G D G B E); één UG-transcriber pleit voor Open G (D G D G B D). Beide hebben een G op de vijfde snaar, de noot die de bas op de plaat het grootste deel van het nummer aanhoudt, dus beide komen dichtbij; we zetten de versie van Songsterr erbij.

Het album staat op kamertoon. Alleen Tangled Up in Plaid wijkt af, ongeveer 18 cent te hoog (A ≈ 444,6).

Met TuneLit: E Standard voor de meeste nummers; C Standard voor nummers 2–⁠4 (Tangled Up in Plaid op zijn eigen toonhoogte); C♯ Standard voor Little Sister; E G D G B E voor Someone’s in the Wolf.

Era Vulgaris (2007)

E Standard +6 ¢11 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: E Standard +6 ¢ (A ≈ 441,5), gemeten door TuneLit op de cd.

Opgenomen met Van Leeuwen, Castillo en Johannes, en mede geproduceerd door Homme en Chris Goss. Into the Hollow, Misfit Love, Make It wit Chu, Suture Up Your Future, River in the Road en Run, Pig, Run zijn op Songsterr en op de meest gestemde UG-tabs in E Standard getabd. Drie zware nummers blijven in C Standard: Sick, Sick, Sick (waarvan de bas op de plaat de lage C aanslaat), 3’s & 7’s (één UG-transcriber merkt op dat de lage tonen van de bridge alleen in C werken) en Battery Acid (C Standard op de best beoordeelde UG-tab; een andere tab speelt het in Drop D en zegt dat dat gewoon makkelijker is).

Eén UG-transcriber beweert dat het grootste deel van Era Vulgaris eigenlijk in C♯ Standard staat. We konden dat niet bevestigen: de E Standard-tabs van Misfit Love, Make It wit Chu en Into the Hollow spelen dezelfde noten als de plaat, en alleen Turnin’ on the Screw heeft een lage noot die E Standard niet kan bereiken, een beetje lage C♯. We houden daar de E Standard van de tabs aan en markeren het bij het nummer.

Het album zit ongeveer 6 cent te hoog. River in the Road is de uitzondering, ongeveer 12 cent te laag (A ≈ 437,1).

Met TuneLit: E Standard op A 441,5; C Standard voor Sick, Sick, Sick, Battery Acid en 3’s & 7’s; River in the Road op zijn eigen toonhoogte.

…Like Clockwork (2013)

E Standard10 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: E Standard op kamertoon, gemeten door TuneLit op de cd (ongeveer 2 ¢ te hoog, opgeslagen als 0).

Opgenomen in Homme’s Pink Duck-studio met Van Leeuwen, Dean Fertita en Michael Shuman, Joey Castillo en Dave Grohl die de drums delen, en gasten als Elton John, Trent Reznor en Alex Turner. Verschillende nummers zijn op piano opgebouwd, en op het openingsnummer na is elke tab in E Standard: I Sat by the Ocean, The Vampyre of Time and Memory, If I Had a Tail, My God Is the Sun, Kalopsia, Fairweather Friends, Smooth Sailing, I Appear Missing en het titelnummer.

Keep Your Eyes Peeled is het enige C Standard-nummer, en de plaat bevestigt het: de bas staat bijna de hele tijd op de lage C.

Twee nummers lopen iets hoger dan het album: My God Is the Sun ongeveer 10 cent (A ≈ 442,5) en Smooth Sailing ongeveer 13 cent (A ≈ 443,3).

Met TuneLit: E Standard op A 440; C Standard voor Keep Your Eyes Peeled.

Villains (2017)

E Standard9 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: E Standard op kamertoon, gemeten door TuneLit op de cd (0 ¢).

Geproduceerd door Mark Ronson en gespeeld door Homme, Van Leeuwen, Fertita, Shuman en Jon Theodore, dezelfde bezetting die ook In Times New Roman… maakte. Domesticated Animals, Fortress, Head Like a Haunted House, Un-Reborn Again, Hideaway, The Evil Has Landed en Villains of Circumstance zijn in E Standard getabd. De twee uitzonderingen openen het album:

• Feet Don't Fail Me ligt een hele toon lager, in D Standard, op Songsterr en op de best beoordeelde UG-tab.
• The Way You Used to Do staat in Open G (D G D G B D) op Songsterr en UG; de bas gaat ook naar D.

Het album zit precies op A 440. Domesticated Animals (ongeveer 8 cent te hoog) en Un-Reborn Again (ongeveer 10 cent te hoog) zijn de enige nummers die afwijken.

Met TuneLit: E Standard; D Standard voor Feet Don't Fail Me; Open G voor The Way You Used to Do.

In Times New Roman… (2023)

E Standard10 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: E Standard, niet gemeten.

Het nieuwste album staat niet in de bibliotheek van de eigenaar, dus TuneLit heeft het niet gemeten en zet het op kamertoon. De tabs zetten het in E Standard, behalve Obscenery, dat Songsterr en een UG-basstab in D Standard zetten.

Met TuneLit: E Standard op A 440; D Standard voor Obscenery.

QOTSA-tabs lopen meer uiteen dan die van de meeste bands, en bijna altijd op dezelfde manier: de plaat staat in C Standard en een tab in E Standard. Meestal is dat een keuze, geen fout. Veel transcribers schrijven het nummer in E Standard zodat niemand hoeft te stemmen, en zeggen dat in de eerste regel. Zo’n tab speelt de juiste noten waar het kan, maar hij kan niets onder de lage E bereiken, en riffs die in C op open snaren klinken worden in E gegreepte vormen. Als een tab lastig voelt, kijk dan in de eerste regels of er een opmerking over de stemming staat.

De check van TuneLit op basis van het geluid kan dit soort vragen niet alleen beslissen. Die hoort op welke halve toon de laagste open snaar zit, dus hij kan C van C♯ onderscheiden, maar niet C van E. Wat de plaat wel kan laten zien, is een noot onder de lage open snaar van de tab: een lage C of D bij een nummer in E Standard betekent dat in ieder geval de bas lager is gestemd. Zo kwamen I Was a Teenage Hand Model en Little Sister aan hun lagere stemmingen, en daarom krijgen Leg of Lamb en Turnin’ on the Screw een waarschuwing.

De audiocheck bevestigde de halve toon van de tabs bij de meeste nummers. Bij tien nummers was hij zeker van een afwijking, maar negen daarvan zijn de bekende zwakke plek: een nummer dat nooit de lage open snaar speelt, laat hem de noot een halve toon hoger kiezen (C♯ in plaats van C bij How to Handle a Rope, Feel Good Hit of the Summer, In the Fade, Medication en 3’s & 7’s; F in plaats van E bij God Is in the Radio, Broken Box, Hideaway en The Evil Has Landed). De tiende, I Appear Missing, wijst een halve toon omlaag, naar E♭; geen tab of bron noemt E♭ voor dit nummer, dus het blijft in E Standard tot iemand het op gehoor controleert.

C Standard is twee hele tonen lager. Op een gewone gitaar met een schaallengte van 25,5 inch en lichte 9’s of 10’s worden de snaren slap, zoemen ze en lopen ze tijdens het spelen uit de stemming. Een paar praktische tips:

• Kies zwaarder. Een set van .012–.056 of .013–.060 houdt C Standard strak op een gitaar met standaardmensuur. Ter vergelijking: de C-gestemde gitaar van Van Leeuwen in het rig-overzicht uit 2025 heeft .012–.058.
• Houd één gitaar in C als je kunt. Een gitaar tussen E en C wisselen verandert de spanning van de hals, dus die heeft een afstelling nodig (speling, intonatie, nootgleuven voor de zwaardere snaren) om in beide stemmingen goed te werken.
• Een baritongitaar helpt ook: de langere mensuur houdt C Standard strak met gewone zware snaren.
• E♭ Standard-nummers op een C-gitaar: The Sky Is Fallin' is C Standard met een capo op de 3e fret, snaar voor snaar.
• Nog niet klaar om te stemmen? Je kunt veel C Standard-nummers in E Standard spelen met dezelfde noten hoger op de hals, maar dan mis je alles onder de lage E. Meespelen van TuneLit kan in plaats daarvan de opname naar jouw stemming verplaatsen.

De metingen zijn van TuneLit zelf, gemaakt op de cd’s van de eigenaar: een Japanse heruitgave uit 2010 van het debuut, de deluxe-uitgave uit 2010 van Rated R (schijf 1), een Japanse heruitgave uit 2009 van Songs for the Deaf, de tour-uitgave uit 2005 van Lullabies to Paralyze (schijf 1) en de oorspronkelijke cd’s van Era Vulgaris, …Like Clockwork en Villains. Bonusnummers zijn gemeten maar horen niet bij de albums in deze lijst. Een meting is alleen tot op een halve toon bekend, daarom komt de halve toon van de stemming uit de tabs en bronnen; de cent-waarden komen uit de plaat. Albumwaarden zijn de mediaan van hun nummers, en een nummer krijgt alleen een eigen waarde als het duidelijk afwijkt (ongeveer 8 cent of meer, met goede zekerheid).

Er blijven twee grenzen. Ten eerste heeft geen van deze cd’s een tweede exemplaar in de bibliotheek (een lp of een oorspronkelijke persing), dus geen enkel album kon worden gecontroleerd; vooral de 9 cent van Songs for the Deaf komt van een heruitgave. Ten tweede rusten verschillende nummerstemmingen op tabs van spelers die het oneens zijn, en die staan als omstreden bij hun nummer; een controle op gehoor zou Leg of Lamb, Monsters in the Parasol, Turnin’ on the Screw, Little Sister, Someone’s in the Wolf en I Appear Missing beslissen.