Slipknot stemmingen.

Een tuner vergelijkt elke noot met een referentie-A, normaal 440 Hz. Als een plaat iets boven of onder dat raster zit, voegen de albumpagina's de afwijking toe aan de naam van de stemming, zoals "Drop B +9 ¢" voor Iowa. Een cent is een honderdste van een halve toon, dus +9 ¢ is minder dan een tiende van de weg naar de volgende noot. Je kunt dezelfde afwijking ook zien als een andere referentie: +9 ¢ is A ≈ 442 Hz. Alles binnen 4 cent van kamertoon staat gewoon als A 440, omdat een speler het verschil niet hoort en onze meting niet preciezer is dan dat.

De Stemmen-knoppen doen dit voor je. Om met de hand te stemmen, kies je de stemming, tik je op de A 440-chip en typ je de waarde, bijvoorbeeld 442 Hz voor Iowa.

Drop B, de huisstemming. Mick Thomson beschreef zijn gebruikelijke stemming in 2008 tegenover Seymour Duncan als C♯ met een lage B. Dat is de duidelijkste manier om het te zien: neem de standaardstemming, verlaag elke snaar drie halve tonen naar C♯ Standard (C♯ F♯ B E G♯ C♯), en laat dan snaar 6 nog een hele toon zakken naar B. Het resultaat is Drop B, dezelfde vorm als Drop D anderhalve toon lager. Powerchords op de drie laagste snaren gebruiken één vinger, en de open B geeft de band zijn gewicht. Kerrang! schreef over de beste nummers van Paul Gray en noemt Drop B als de stemming van het hele debuutalbum, behalve Scissors, en de hoofdtabs van bijna elk Slipknot-nummer sinds dien komen overeen.

Drop A voor de zwaarste nummers. Drop A is dezelfde vorm een hele toon lager: A E A D F♯ B. In de tabs verschijnt het voor het eerst op Iowa (2001) en keert het op elk album daarna terug, meestal voor twee tot vier nummers: Psychosocial, Gehenna, This Cold Black en Wherein Lies Continue op All Hope Is Gone, Sarcastrophe en The Devil in I op .5: The Gray Chapter, Critical Darling, Red Flag en Orphan op We Are Not Your Kind, Yen en Medicine for the Dead op The End, So Far. Op het podium houdt de band aparte gitaren aan voor elke stemming. Premier Guitar's Rig Rundown uit 2015 toonde Thomson met Ibanez-gitaren ingesteld voor Drop B en Drop A, waarvan er één bewaard wordt voor Sarcastrophe, en Jim Root legde in een interview uit 2020 met guitarguitar uit dat de band drie nummers in hun A-stemming midden in de set groepeert, zodat niemand tussen elk nummer van gitaar wisselt.

De bas. Paul Gray en daarna Alessandro Venturella worden in de tabs op 4-snarige bassen gespeeld, gestemd zoals de gitaren: B F♯ B E voor Drop B-nummers en A E A D voor Drop A-nummers. Songsterr biedt ook 5-snarige versies van veel nummers; dat zijn bewerkingen voor een 5-snarige bas in standaardstemming.

Snaren. Lage stemmingen vragen om dikkere snaren, anders gaat de losse lage snaar klapperen en wordt hij te hoog als je hard speelt. In het interview met Seymour Duncan uit 2008 noemde Thomson een set van .011 tot .058; alles in dat bereik, of dikker voor Drop A, houdt Drop B stabiel op een gitaar met standaardmensuur.

De vreemde gevallen. Scissors (1999) laat snaar 6 helemaal zakken naar een lage F♯, een octaaf onder snaar 5. Circle (2004) is een akoestisch nummer in gewone E Standard. Snuff (2008) houdt de bovenste vijf snaren van het album, maar laat snaar 6 op C♯: C♯ Standard. Adderall (2022) heeft één tab, in E Standard. Elk ander nummer staat in Drop B of Drop A.

Niet behandeld. Het demoalbum Mate. Feed. Kill. Repeat. uit 1996, gemaakt met een eerdere bezetting en meestal in Drop C genoteerd, is geen van de officiële studioalbums van de band en is niet gemeten. Singles buiten de albums ook niet.

Slipknot (1999)

Drop B +7 ¢15 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: Drop B +7 ¢ (A ≈ 442) als albumwaarde, gemeten door TuneLit op de Japanse cd (Roadrunner RRCY-1104), met lage betrouwbaarheid en nummers verspreid tussen Drop B en een platte Drop C.

Het grote-labeldebuut is opgenomen met Ross Robinson bij Indigo Ranch in Malibu en volgens Wikipedia gemixt op analoge apparatuur. Josh Brainard speelt op elk nummer behalve Purity, dat Jim Root opnam nadat hij erbij kwam. De tabs zijn eenvoudig: alles staat in Drop B behalve Scissors, waar snaar 6 omlaag gaat naar een lage F♯ (F♯ F♯ B E G♯ C♯). De halvetoonscontrole van TuneLit op het geluid hoort die lage F♯ ook.

De toonhoogte is de verrassing. De nummers op deze cd delen geen toonhoogte, en de meeste liggen ver van kamertoon:

• Spit It Out zit dicht bij kamertoon, ongeveer 7 ¢ te hoog. Het is een van de betrouwbaarste metingen op het album, en het bepaalt de albumwaarde.
• Purity zit ongeveer 26 ¢ te hoog (A ≈ 447), duidelijk genoeg voor een eigen Stemmen-knop.
• (sic), Wait and Bleed en Diluted liggen ongeveer 37 tot 45 ¢ te hoog: een gitaar in Drop B op A 440 klinkt er bijna een kwarttoon vlak tegenover.
• Tattered & Torn ligt precies tussen B en C, wat verklaart waarom twee van de tabs Drop C noemen.
• Liberate, No Life, Only One en Prosthetics gaan verder. De halvetoonscontrole van TuneLit hoort hun lage snaar 15 tot 35 ¢ onder C, en niet in de buurt van B: ze liggen dichter bij een platte Drop C (A ≈ 432 tot 434) dan bij Drop B.

Elke editie in de bibliotheek, van de Japanse en Amerikaanse persingen uit 1999 tot de 10- en 25-jarige jubileumuitgaven, geeft dezelfde metingen per nummer, binnen een paar cent. De toonhoogte zit dus in de master en niet in één persing. Later in 1999 is het album heruitgegeven met Frail Limb Nursery, en Purity vervangen door Me Inside na een rechtszaak (Me Inside staat niet op de oorspronkelijke tracklist, dus de albumpagina toont het niet). Wikipedia zegt dat de heruitgave ook geremasterd is, maar die klinkt hetzelfde. De demo's en alternatieve mixen die aan de jubileumuitgaven zijn toegevoegd, vertellen een ander verhaal: de demo's van Wait and Bleed en Me Inside meten binnen een paar cent van kamertoon, en Terry Date's mix van Wait and Bleed en Ulrich Wilds mix van (sic) binnen ongeveer 15 ¢; alleen de Jay Baumgardner-mixen op de 25-jarige set verspreiden zich zoals het album. Dat wijst op een normale Drop B in de studio en op iets in het maken van de albumversies dat ze verschoof. We vonden geen bron die dit verklaart.

De albumwaarde van TuneLit is een gewogen mediaan over nummers die tussen B en C in zitten, dus het is alleen een startpunt. De meetbetrouwbaarheid is op de meeste nummers laag, omdat de dichte, ruisrijke mix moeilijk te lezen is.

Met TuneLit: Drop B +7 ¢ voor het album, Drop B +26 ¢ voor Purity en de lage F♯-stemming voor Scissors. Voor (sic), Wait and Bleed en Diluted zet je de referentie op ongeveer 450 Hz. Voor Liberate en No Life probeer je Drop C met de referentie verlaagd naar ongeveer 432 Hz. Bij dit album meer dan bij elk ander: stem fijn op het gehoor.

Iowa (2001)

Drop B +9 ¢14 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: Drop B +9 ¢ (A ≈ 442), gemeten door TuneLit op de Japanse cd (RRCY-11146), met zes nummers in Drop A.

Iowa is opgenomen bij Sound City en Sound Image in Los Angeles, opnieuw met Ross Robinson, en het is Jim Roots eerste volledige album met de band. In het interview met Seymour Duncan uit 2008 zei Mick Thomson dat elk nummer op Iowa in "B met een gezakte A" stond, een hele toon lager dan de gebruikelijke stemming van de band. De tabs stemmen maar half overeen: ze zetten My Plague, Everything Ends, The Heretic Anthem, Skin Ticket, New Abortion en het titelnummer in Drop A, maar People = Shit, Disasterpiece, Gently, Left Behind, The Shape, I Am Hated en Metabolic in Drop B.

De plaat geeft de tabs gelijk. In een Drop A-nummer keert de bas steeds terug naar de open lage A; in een Drop B-nummer kan die A helemaal niet klinken, want de laagste noot van de bas is B. De vergelijking van TuneLit van de laagste noten hoort een lage A in My Plague, Everything Ends, The Heretic Anthem, Skin Ticket en New Abortion, en een lage B, met de A eronder stil, in Disasterpiece, Left Behind, The Shape, I Am Hated en Metabolic. Dezelfde vergelijking komt op 52 van de 55 nummers op de latere albums overeen met de tabs, dus het is een goede getuige. Twee nummers blijven open: People = Shit, waarvan de meting de toonhoogte helemaal niet kon lezen, en het lange titelnummer, waarvan de tab de gitaren in Drop A zet en de bas in B met een lage F♯, en waarvan de laagste noten naar B neigen.

De hele cd leest ongeveer 9 ¢ te hoog, consistent maar met lage betrouwbaarheid, net zo dicht en ruisrijk als het debuut. De jubileumeditie van 10 jaar en een latere heruitgave lezen hetzelfde.

Met TuneLit: Drop B +9 ¢ voor het album en Drop A +9 ¢ voor de zes Drop A-nummers. Een gitaar in Drop A kan de Drop B-nummers ook spelen, twee frets hoger op snaar 6, maar de open snaren klinken niet hetzelfde.

Vol. 3: (The Subliminal Verses) (2004)

Drop B +5 ¢14 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: Drop B +5 ¢ (A ≈ 441), gemeten door TuneLit op een Japanse cd (WPCR-15978).

Het enige Slipknot-album van Rick Rubin, opgenomen in The Mansion in Los Angeles, bracht gitaarsolo's en akoestische gitaren in de sound van de band, maar geen nieuwe stemming. Elk zwaar nummer staat in de tabs in Drop B, Wikipedia noemt Drop B voor Duality, en geen enkel nummer staat in Drop A. Vermilion Pt. 2 houdt zijn akoestische gitaren ook in Drop B; de E Standard-versies op Songsterr zijn als vereenvoudigd aangeduid. Circle is de uitzondering: een akoestisch nummer in gewone E Standard, en de halvetoonscontrole van TuneLit hoort de lage E. Danger – Keep Away, de rustige afsluiter, heeft twee tabs die elkaar tegenspreken: één in Drop B en één in E Standard.

De cd zit ongeveer 5 ¢ te hoog, dicht bij kamertoon, en de halvetoonscontrole bevestigt de lage B op elk zwaar nummer dat hij kon lezen. Danger – Keep Away leest ongeveer 35 ¢ te hoog (A ≈ 449). De speciale editie met een bonusschijf leest hetzelfde als de Japanse cd.

Met TuneLit: Drop B +5 ¢ voor het album, E Standard +5 ¢ voor Circle en Drop B +35 ¢ voor Danger – Keep Away.

All Hope Is Gone (2008)

Drop B12 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: Drop B op kamertoon (gemeten ongeveer 3 ¢ te laag), op de Japanse cd (RRCY-29152/3).

Opgenomen met Dave Fortman in Sound Farm Studio in Jamaica, Iowa; dit is het laatste album met Paul Gray en Joey Jordison. Het grootste deel staat in de tabs in Drop B, en Premier Guitar's Rig Rundown uit 2015 zegt dat Thomsons Drop B-Ibanez het grootste deel van de ritmepartijen speelde. Vier nummers gaan een hele toon omlaag naar Drop A: Psychosocial, Gehenna, This Cold Black en Wherein Lies Continue. De ballad Snuff staat in de tabs in C♯ Standard, de snaren van het album met snaar 6 op C♯.

De cd zit op kamertoon, en de halvetoonscontrole bevestigt elk Drop A- en Drop B-nummer dat hij kon lezen, evenals de lage C♯ van Snuff. Snuff zelf leest ongeveer 10 ¢ te hoog (A ≈ 442,5). De 10-jarige jubileumeditie leest hetzelfde.

Met TuneLit: Drop B voor het album, Drop A voor de vier nummers hierboven, C♯ Standard +10 ¢ voor Snuff.

.5: The Gray Chapter (2014)

Drop B14 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: Drop B op kamertoon (gemeten ongeveer 1 ¢ te hoog), op de EU-cd (RR7545-2).

Het eerste album na de dood van Paul Gray, geproduceerd door Greg Fidelman, met Jay Weinberg op drums en bas van Alessandro Venturella en, op sommige sessies, Donnie Steele. De stemming veranderde niet: Drop B voor het album, Drop A voor Sarcastrophe en The Devil in I. De Rig Rundown van Premier Guitar over de daaropvolgende tourshows laat zien dat Thomson één gitaar in Drop A houdt, speciaal voor Sarcastrophe, dat de shows opende.

De cd staat op kamertoon, en de halvetoonscontrole klopt bij elk nummer met een riff. De openingstrack XIX, een traag, bromend stuk zonder guitar-tab, leest ongeveer 39 ¢ te hoog (A ≈ 450), waardoor het tussen twee noten valt. De deluxe-uitgave leest hetzelfde.

Met TuneLit: Drop B voor het album, Drop A voor Sarcastrophe en The Devil in I.

We Are Not Your Kind (2019)

Drop B14 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: Drop B op kamertoon (gemeten ongeveer 3 ¢ te hoog), op de EU-cd.

Opgenomen in EastWest Studios in Hollywood met Greg Fidelman, en dit album mengt volledige nummers met korte tussenstukken. Unsainted, Birth of the Cruel, Nero Forte, A Liar's Funeral, Spiders, Not Long for This World en Solway Firth staan in de tabs in Drop B, Critical Darling, Red Flag en Orphan in Drop A. Insert Coin, Death Because of Death, What's Next en My Pain hebben geen gitaarriff om op te stemmen.

De cd staat op kamertoon, en de halvetoonscontrole klopt bij elk nummer met een riff. Twee tracks hebben eigen waarden: Not Long for This World leest ongeveer 19 ¢ te laag (A ≈ 435) en het tussenstuk Death Because of Death ongeveer 24 ¢ te hoog. De Japanse uitgave leest hetzelfde; de bonustrack All Out Life staat in de tabs in Drop B.

Met TuneLit: Drop B voor het album, Drop A voor Critical Darling, Red Flag en Orphan, Drop B −19 ¢ voor Not Long for This World.

The End, So Far (2022)

Drop B12 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: Drop B op kamertoon (gemeten ongeveer 2 ¢ te hoog), op de EU-cd.

Het laatste album van de band voor Roadrunner, en het laatste met Craig Jones en Jay Weinberg. Opnieuw Drop B, met Yen en Medicine for the Dead in Drop A. Het door keyboard gedragen openingsnummer Adderall, met de hele tijd schone zang, heeft één tab, in E Standard; weinig mensen hebben hem gebruikt, dus beschouw hem als een gok.

Dit is de meest consistente Slipknot-opname die we hebben gemeten: elk nummer zit binnen ongeveer 7 ¢ van kamertoon, en de halvetoonscontrole klopt bij elk nummer met een riff.

Met TuneLit: Drop B voor het album, Drop A voor Yen and Medicine for the Dead, E Standard voor Adderall.

De schatter Afstemmen op een opname van TuneLit leest 90 seconden van elk nummer, zoekt de sterkste noten en vergelijkt ze met het gelijkzwevende raster. Zo ligt de afwijking op een paar cent vast, maar alleen binnen één halve toon, dus de naam van de stemming (Drop B, Drop A) komt nog steeds uit de tabs en bronnen. Een tweede controle luistert naar de laagste lege snaar. Als die klopt is het een sterke bevestiging, en als dat niet zo is slechts een aanwijzing, dus een nummer wordt alleen verschoven waar een tab of bron dezelfde kant op wijst.

Geen van onze bronnen vermeldt de toonhoogte van een Slipknot-opname, dus elke afwijking hier is nieuw. Drie dingen vallen op. Vanaf Vol. 3 behoren de opnames van de band tot de nauwkeurigst gestemde die we hebben gemeten: vier albums binnen 3 ¢ van kamertoon en bijna elk nummer erop. Het debuut is het tegenovergestelde, met nummers die over bijna een halve toon verspreid liggen in de master zelf, terwijl de demo's en alternatieve mixen op kamertoon staan. En Iowa, door zijn gitarist herinnerd als een Drop A-album, is voor de helft Drop B, zoals de tabs altijd al zeiden.

De halvetoonscontrole klopt bij 73 van de 95 albumnummers. De afwijkingen daarvan zijn ofwel tussenstukken zonder riff, nummers die de meting nauwelijks kon lezen, of de debuutnummers die dicht bij C liggen. Bij geen daarvan wijst een tweede bron dezelfde kant op, dus niets is verschoven; ze staan in de albumnotities als nummers om op gehoor te controleren.

Houd een paar beperkingen in gedachten. Zware, rommelige mixen zijn moeilijk te lezen, dus de meeste nummers gebruiken de waarde van hun album en alleen duidelijke uitschieters krijgen een eigen waarde. Alles binnen ±4 ¢ telt als kamertoon. Alle getallen komen van cd's in de bibliotheek van de eigenaar; de audio wordt nooit geüpload of gepubliceerd, alleen de getallen.

Elke stemming heeft een label. De afwijking in cent komt uit onze eigen meting, dus elk album toont Gemeten door TuneLit. De naam van de stemming rust op de andere soorten bewijs:

• Officieel: de band zei het zelf. Voor Slipknot is dat Mick Thomsons verhaal over de Drop A van Iowa, en dat klopt voor de Drop A-nummers ervan.
• Vaak genoemd: betrouwbare media of naslagwerken zijn het eens, zoals Kerrang! over de Drop B van het debuut, Wikipedia over Duality, of Premier Guitar over Sarcastrophe.
• Volgens tabs: transcripties van de community, vooral van Songsterr, gecontroleerd tegen Ultimate Guitar waar die antwoord gaf. De tabs van Slipknot zijn ongewoon consistent, en de audio bevestigde ze bijna overal.
• Omstreden: de bronnen lopen uiteen, zoals bij de Drop B-nummers van Iowa of Danger – Keep Away. We noemen de meest waarschijnlijke stemming en zeggen wat de andere zijn.

Klinkt een nummer nog een beetje scheef? Verschuif de referentie een hertz of twee. Rond 440 Hz is één hertz ongeveer 4 ¢.

Van standaard naar Drop B: verlaag snaren 5 tot 1 elk met drie halve tonen (A naar F♯, D naar B, G naar E, B naar G♯, E naar C♯), daarna snaar 6 vijf halve tonen, van E naar B. Stem de lage B af tegen de B een octaaf hoger op snaar 4 om het te controleren.

Van Drop B naar Drop A: verlaag elke snaar een hele toon. Met twee gitaren bespaar je het omstemmen, en dat doet de band ook op het podium.

Snaren: op een standaard mensuur van 25.5 inch houdt een snarenset die eindigt op .058 of zwaarder Drop B strak; ga nog zwaarder voor Drop A. Een slappe lage snaar leest hoog op de aanslag, dus stem hem terwijl hij klinkt, niet terwijl je hem aanslaat.

Het debuut: begin met de Stemmen-knop van het album, en verschuif daarna de referentie een beetje terwijl je de lege lage snaar speelt tegen het hoofdriff van het nummer, tot de twee niet meer zweven. Reken erop dat je hem tussen de nummers veel moet verschuiven.

• Slipknot (1999): Drop B +7 ¢; Purity +26 ¢; Scissors F♯ F♯ B E G♯ C♯. (sic), Wait and Bleed, Diluted ongeveer 40 ¢ te hoog; Liberate en No Life dichter bij Drop C op ongeveer A 432.
• Iowa (2001): Drop B +9 ¢; Drop A +9 ¢ voor My Plague, Everything Ends, The Heretic Anthem, Skin Ticket, New Abortion, Iowa.
• Vol. 3 (2004): Drop B +5 ¢; Circle E Standard; Danger – Keep Away Drop B +35 ¢.
• All Hope Is Gone (2008): Drop B; Drop A voor Psychosocial, Gehenna, This Cold Black, Wherein Lies Continue; Snuff C♯ Standard +10 ¢.
• .5: The Gray Chapter (2014): Drop B; Drop A voor Sarcastrophe en The Devil in I.
• We Are Not Your Kind (2019): Drop B; Drop A voor Critical Darling, Red Flag, Orphan; Not Long for This World −19 ¢.
• The End, So Far (2022): Drop B; Drop A voor Yen and Medicine for the Dead; Adderall E Standard.
• Gouden regel: Drop B is de basis. Klinkt een Slipknot-nummer een hele toon ernaast, dan is het een Drop A-nummer; klinkt het een beetje ernaast, dan staat het waarschijnlijk op het debuut.