Korn stemmingen.

Een 7-snarige gitaar in standaardstemming is B E A D G B E: een gewone zessnarige met één snaar extra, een lage B onder de E. Korn neemt dat en stemt elke snaar een hele toon lager:

Tabsites noemen dit "7-snarige A Standard", "7-snarig een hele toon lager" of gewoon "Korn-stemming". Alle drie zijn dezelfde noten. De bovenste zes snaren vormen een zessnarige gitaar in D Standard (D G C F A D); de zevende snaar voegt een lage A toe, een kwart onder die, dezelfde noot als de open A-snaar van een basgitaar. Toen Ibanez in 2001 Head en Munky's K7-signature-model bouwde, verliet het de fabriek precies in deze stemming.

Fieldy's bas volgt de gitaren. Hij speelt een 5-snarige, normaal B E A D G, een hele toon lager gestemd op A D G C F, dus de lage A klinkt een octaaf onder de lage A van de gitaren. Zijn signature-Ibanez K5 wordt met dezelfde stemming omschreven.

Dat is het hele systeem, en het is opvallend stabiel: de tabs van bijna elk nummer op alle veertien studioalbums gebruiken het.

Korn heeft de 7-snarige gitaar niet uitgevonden, maar ze maakten hem tot een vast onderdeel van zware muziek. Head heeft het verhaal in interviews verteld: Munky was de Steve Vai-fan, pakte een 7-snarige op vanwege Vai's Ibanez Universe, en nodigde Head uit om erop te jammen. Beiden spelen sindsdien Ibanez 7-snarigen, van de Universe uit de eerste jaren tot de K7 uit 2001 en latere signature-modellen, Munky's Apex en Head's Komrad.

De lage snaar is het punt. De meeste riffs van Korn zitten op de onderste twee of drie snaren: de open lage A, de D erboven, noten een fret of twee hoger, dissonante intervallen en veel gedempt, percussief plukken, terwijl de hoge snaren bewaard blijven voor griezelige schone lijnen, flageoletten en effecten. Een hele toon lager stemmen maakt de snaren slapper, wat bijdraagt aan de losse, grommende aanzet, en zet de open A op 55 Hz, diep in het basgebied. In een interview uit 2016 over The Serenity of Suffering zei Head dat de band eerst op 8-snarige gitaren schreef, en de nummers die ze hield daarna terugzette naar 7-snarigen in "de gewone stemming", omdat Jonathan Davis vond dat de 8-snarige ideeën niet naar Korn klonken.

TuneLit meet hoe ver een plaat van het A 440-raster ligt, maar alleen binnen één halve toon: welke noot de snaren hebben, komt uit de tabs en bronnen (hoe we opnames meten). Een aparte check op het geluid kijkt daarna of de lage snaar echt staat waar de tabs zeggen, door te luisteren naar de open lage snaar en naar de noot net eronder. Bij Korn klopte die met de database bij 104 van 175 nummers en kon ze bij de meeste van de rest niet beslissen: dichte, vervormde, zwaar bewerkte mixen zijn lastig voor de check.

Twee dingen vallen op. Ten eerste zijn de vroege platen te hoog gestemd, en geen van de bronnen die we vonden zegt dat. Het debuut ligt ongeveer 17 cent te hoog, genoeg dat een gitaar op gewone A 440 bij lange noten een tikje te laag klinkt ertegenover; Life Is Peachy en Follow the Leader liggen 8 en 4 cent te hoog, en de vier albums van Untouchables tot Untitled 6 tot 14 cent te hoog. Ten tweede ligt vanaf Korn III elk album binnen 4 cent van A 440, wat elke tuner als kamertoon behandelt; dat geldt ook voor Issues.

Losse nummers verspreiden zich op Korn-platen, vaak 8 tot 15 cent aan beide kanten van hun album. Een deel daarvan is echt (een nummer dat op een andere dag is opgenomen, of iets anders gestemd), en een deel is de meting die worstelt met een muur van lage, vervormde gitaren en synths. TuneLit geeft een nummer alleen een eigen waarde als het duidelijk afwijkt van zijn album; de rest gebruikt de waarde van het album. Een meting hoort het resultaat, niet de oorzaak: ze kan niet onderscheiden of een gitaar te hoog is gestemd of dat een bandopname te snel loopt.

Korn (1994)

A Standard +17 ¢12 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: A Standard (7-snarig) +17 ¢ (A ≈ 444), gemeten op een Europese cd uit 1994.

Het debuut werd geproduceerd door Ross Robinson in Indigo Ranch in Malibu, en het legde het stramien vast: twee 7-snarigen een hele toon lager, de 5-snarige bas die meegestemd is, en riffs gebouwd op de open lage A. Elke Songsterr-transcriptie van zijn twaalf nummers gebruikt A D G C F A D voor de gitaren en A D G C F voor de bas, van Blind en Clown tot F***t en Daddy.

De verrassing is de toonhoogte. De cd ligt ongeveer 17 cent te hoog, het meest van elk Korn-album, met Need To, Clown, Lies en Daddy onder de hoogste metingen. De audiocheck van TuneLit hoort de lage A als de laagste open snaar bij de meeste nummers die ze kon beoordelen. De uitzondering is Shoots and Ladders, dat opent met Jonathan Davis op doedelzak en op kamertoon meet, ongeveer 15 cent lager dan de rest; de doedelzak kan die meting naar beneden trekken, dus als het te hoog klinkt tegen je gitaar, probeer dan de waarde van het album.

Met TuneLit: elke knop Stemmen opent A Standard (7-snarig) op +17 ¢, Shoots and Ladders op A 440.

Life Is Peachy (1996)

A Standard +8 ¢14 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: A Standard +8 ¢ (A ≈ 442), gemeten op een Europese cd uit 1996.

Ross Robinson en Indigo Ranch opnieuw, en dezelfde stemming bij elk nummer met tabs, van Twist en Good God tot A.D.I.D.A.S. en No Place to Hide. De plaat ligt ongeveer 8 ¢ te hoog, maar dit is het lastigste Korn-album om te meten: de mix is dicht en vervormd, en verschillende nummers gaven helemaal geen bruikbare meting. Beschouw de afwijking als richtlijn.

De uitzondering is Lowrider, een cover van ongeveer een minuut van War's Low Rider, gezongen door Head, met een doedelzakpartij. De Songsterr-tab zet de gitaren en bas een halve toon lager dan de rest van het album, in B♭; een Ultimate Guitar-tab houdt de A van het album aan. De audiocheck van TuneLit hoort bijna geen lage A, maar hoort G♯ en B♭ onder het riff, dus past het op geen van beide tabs goed. De knop Stemmen houdt de instelling van het album aan; controleer het op het gehoor.

Follow the Leader (1998)

A Standard +4 ¢13 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: A Standard +4 ¢ (A ≈ 441), gemeten op schijf 1 van de Europese speciale uitgave uit 1999.

De originele cd opent met twaalf korte stille tracks, dus het album zelf begint bij track 13 (It's On!) en eindigt bij track 25 (My Gift to You, gevolgd door een verborgen cover van Cheech & Chong's Earache My Eye). De albumpagina's houden die tracknummers aan. Steve Thompson en Toby Wright hebben het geproduceerd, en Freak on a Leash, Got the Life, It's On! en de rest staan allemaal in de tabs in A D G C F A D.

De cd ligt ongeveer 4 cent te hoog, dicht genoeg bij kamertoon dat een gewone tuner volstaat. Children of the Korn, met Ice Cube, meet precies op A 440. De enige tab die het er niet mee eens is, is een weinig bekeken Songsterr-versie van Cameltosis in 7-snarige standaard (B E A D G B E); de audiocheck van TuneLit kon het niet beslissen, dus het nummer houdt de stemming van het album.

Issues (1999)

A Standard16 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: A Standard op kamertoon, gemeten op een Europese cd uit 1999.

Brendan O'Brien produceerde Issues, en de tabs houden de stemming van de band aan bij elk nummer: Falling Away from Me, Make Me Bad, Somebody Someone, Trash, Beg for Me. Vijf korte tracks van een minuut of zo (Dead, 4U, It's Gonna Go Away, Am I Going Crazy, Wish You Could Be Me) staan tussen de volledige nummers. Het album als geheel meet ongeveer 3 cent te hoog, wat als kamertoon telt.

Twee nummers vallen uit de toon: It's Gonna Go Away, een van de korte stukken, ongeveer 16 cent te laag (A ≈ 436), en Counting ongeveer 14 cent te hoog (A ≈ 443,6). Hun knoppen Stemmen gebruiken hun eigen waarden.

Untouchables (2002)

A Standard +9 ¢14 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: A Standard +9 ¢ (A ≈ 442), gemeten op een Europese cd uit 2002.

Michael Beinhorn produceerde het, en het kwam uit het jaar nadat Ibanez de K7 lanceerde. De meeste nummers staan in de gebruikelijke A D G C F A D in de tabs, en de meeste liggen op de cd ongeveer 9 cent te hoog: Here to Stay, One More Time, Embrace, Make Believe. Maar dit is het minst uniforme album van de catalogus. Hollow Life, Bottled Up Inside en Thoughtless liggen ongeveer 8 cent te laag (A ≈ 438), zo'n 16 cent onder hun buren, en Wake Up Hate ongeveer 30 cent te laag (A ≈ 432).

Alone I Break is het enige nummer in een andere stemming. Songsterr en drie Ultimate Guitar-tabs stemmen de 7-snarigen anderhalve toon lager, G♯ C♯ F♯ B E G♯ C♯, een halve toon onder de rest van het album, met de bas op G♯ C♯ F♯ B E. De audiocheck van TuneLit is het eens: G♯ is verreweg de meest voorkomende lage noot, en er is niets onder hoorbaar. Bovendien meet het nummer ongeveer 11 cent te laag (A ≈ 437).

Met TuneLit: de meeste nummers openen op A Standard +9 ¢; de nummers die te laag liggen en Alone I Break hebben hun eigen knoppen Stemmen.

Take a Look in the Mirror (2003)

A Standard +11 ¢13 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: A Standard +11 ¢ (A ≈ 443), gemeten op de cd van de Europese cd + dvd-uitgave uit 2003.

De band produceerde dit album zelf, en het was het laatste album van Head voordat hij in 2005 vertrok. Right Now, Did My Time, Y'all Want a Single en de meeste andere nummers staan in de tabs in A D G C F A D, en de cd staat ongeveer 11 cent te hoog. Everything I've Known en Play Me (met Nas) zijn op kamertoon gemeten. Na When Will This End verstopt zich een live cover van Metallica's One.

Twee nummers wijken af van A Standard, en beide berusten op tabs die elkaar tegenspreken:

• Counting on Me: Songsterr stemt gitaren en bas een halve toon lager, in G♯ (G♯ C♯ F♯ B E G♯ C♯), terwijl de Ultimate Guitar-tabs op A blijven. De audiocontrole van TuneLit hoort op de opname nauwelijks een lage A, wat de stemming van het album uitsluit; G♯ past bij wat er te horen is, al kan B♭ niet worden uitgesloten. Het nummer is gemeten op kamertoon.
• Let's Do This Now: beide gitaartabs zetten de lage snaar op B♭, een halve toon hoger: Songsterr als 7-snarige gitaar in B♭ Standard (B♭ E♭ A♭ D♭ G♭ B♭ E♭), Ultimate Guitar als 6-snarige gitaar met een lage B♭. De basstabs blijven in A D G C F, maar de audiocontrole hoort B♭ als de laagste noot, vaak, en nooit de A eronder, dus de pagina zet de bas bij de gitaren.

See You on the Other Side (2005)

A Standard +14 ¢14 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: A Standard +14 ¢ (A ≈ 443,5), gemeten op cd 1 van de Japanse uitgave in beperkte oplage uit 2005.

Het eerste album zonder Head: Munky speelt alle gitaren, met The Matrix en Atticus Ross als producers. Twisted Transistor, Coming Undone, Liar en de andere nummers met tabs gebruiken allemaal A D G C F A D. De cd staat ongeveer 14 cent te hoog, de op één na hoogste meting in de catalogus, terwijl Throw Me Away, Open Up en Tearjerker op kamertoon zijn gemeten.

Untitled (2007)

A Standard +6 ¢13 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: A Standard +6 ¢ (A ≈ 441,6), gemeten op een Amerikaanse cd van de limited edition uit 2007.

Opnieuw speelt alleen Munky gitaar, Zac Baird speelt keyboards, en Terry Bozzio en Brooks Wackerman spelen drums na het vertrek van David Silveria. Evolution, Hold On, Kiss en Killing staan allemaal in de tabs in A D G C F A D. De cd staat ongeveer 6 cent te hoog; Bitch We Got a Problem wijst ongeveer 14 cent te hoog aan en Do What They Say ongeveer 4 cent te laag.

Korn III: Remember Who You Are (2010)

A Standard11 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: A Standard op kamertoon, gemeten op de cd van de Duitse cd + dvd-uitgave uit 2010.

Ross Robinson kwam terug als producer, en Ray Luzier maakte zijn studiodebuut op drums. Oildale (Leave Me Alone), Let the Guilt Go, Pop a Pill en de rest staan in de tabs in de stemming van de band. Net als Issues staat het op kamertoon: de cd meet ongeveer 2 cent te laag. Elk album sindsdien doet hetzelfde.

Let op één ding: de eerste drie nummers, Uber-Time, Oildale en Pop a Pill, wijzen ongeveer 33 tot 37 cent te laag aan, terwijl de rest op kamertoon staat, maar te zwak om te tellen, dus die houden de stemming van het album aan. Klinken ze te laag tegen je gitaar, verlaag de referentie dan op gehoor.

The Path of Totality (2011)

A Standard11 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: A Standard op kamertoon, gemeten op de cd van de Europese cd + dvd-uitgave uit 2011.

Het dubstepalbum van Korn, gemaakt met Skrillex, Noisia, Excision, Downlink, Feed Me, 12th Planet en Kill the Noise. Munky's 7-snarige riffs liggen onder zware synthbas, dus veel nummers hebben weinig open gitaarnoten, en de meeste hebben geen tabs. De nummers die dat wel hebben, Get Up!, Narcissistic Cannibal, Kill Mercy Within en Chaos Lives in Everything, gebruiken A D G C F A D. De cd meet ongeveer 4 cent te laag, wat als kamertoon telt.

Bleeding Out, met Feed Me, is het enige studionummer van Korn dat in een drop-stemming in de tabs staat: beide tabs zetten de lage A van de 7-snarige een hele toon lager naar G (G D G C F A D). De audiocontrole van TuneLit hoort G als de meest voorkomende lage noot.

The Paradigm Shift (2013)

A Standard11 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: A Standard op kamertoon, gemeten op een Japanse cd van de limited edition uit 2013.

De terugkeer van Head, geproduceerd door Don Gilmore. Prey for Me, Love & Meth, Never Never en Victimized staan in de tabs in de gebruikelijke stemming, en de cd ligt binnen een paar cent van A 440. It's All Wrong wijst ongeveer 12 cent te hoog aan.

Lullaby for a Sadist, met het akoestische gitaarpartijtje, staat in de tabs een hele toon hoger, in 7-snarige standaardstemming (B E A D G B E), zowel op Songsterr (gitaren en bas) als op Ultimate Guitar, waarvan de tabber werkte met studiobeelden van Munky die het speelt. De audiocontrole van TuneLit bevestigt dat: B is veruit de meest voorkomende lage noot en de A eronder wordt bijna nooit gehoord. Het nummer is ook gemeten op ongeveer 11 cent te hoog. Twee andere tabs die het waard zijn om te weten: Songsterr heeft What We Do ook in B Standard, maar de baspartij blijft in A en de audiocontrole hoort de lage A, dus het nummer houdt de stemming van het album aan; en Spike in My Veins heeft op Songsterr alleen een 6-snarige E Standard-arrangement, terwijl Ultimate Guitar het in tabs op een 7-snarige gitaar zet.

The Serenity of Suffering (2016)

A Standard11 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: A Standard op kamertoon, gemeten op een Japanse cd van 2016.

Nick Raskulinecz produceerde, en Corey Taylor van Slipknot zingt op A Different World. Dit is het album waarvan Head zegt dat het begon op 8-snarige gitaren voordat de band terugging naar „de gewone stemming”, en elke Songsterr-tab, van Insane en Rotting in Vain tot Black Is the Soul en Die Yet Another Night, gebruikt A D G C F A D. De cd staat over het geheel op kamertoon, maar vier nummers vallen op: Insane ongeveer 12 cent te hoog, en Rotting in Vain, Black Is the Soul en Take Me 8 tot 9 cent te laag.

The Nothing (2019)

A Standard13 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: A Standard op kamertoon, gemeten op een Japanse cd van 2019.

Opnieuw Raskulinecz, en Fieldy's laatste album met de band voor zijn vertrek in 2021. Cold, You'll Never Find Me, Idiosyncrasy en H@rd3r staan in de tabs in de stemming van de band, en de audiocontrole hoort de lage A op de meeste nummers die het kon beoordelen. De cd staat op kamertoon; The Darkness Is Revealing wijst ongeveer 8 cent te laag aan, H@rd3r en This Loss 10 tot 12 cent te hoog.

Requiem (2022)

A Standard9 nummers, elk met een knop Stemmen

Hoofdstemming: A Standard op kamertoon, gemeten op een Japanse cd van 2022.

Negen nummers in ongeveer 33 minuten, geproduceerd door Chris Collier. Fieldy staat als bassist op de credits, hoewel hij met verlof was toen het uitkwam. Forgotten, Lost in the Grandeur en Worst Is on Its Way staan in de tabs in A D G C F A D, en de audiocontrole is het daarmee eens op elk nummer. Zeven van de negen nummers liggen binnen 5 cent van A 440. Lost in the Grandeur geeft één meting die ongeveer 29 cent te hoog is, niet duidelijk genoeg om de stemming te veranderen; klinkt die te hoog tegen je gitaar, verhoog de referentie dan een beetje.

Met een 7-snarige gitaar: stem op A D G C F A D. Elke Stemmen-knop op de albumpagina's opent deze stemming met de gemeten afwijking van de opname al toegepast. Zwaardere snaren helpen: de materiaallijst van de band uit 2016 geeft .010–.060 snarensets.

Met een 6-snarige gitaar: je hebt drie keuzes.

• Stem de zes snaren op de laagste zes van de 7-snarige: A D G C F A. De riffs liggen dan waar ze op de opname liggen, maar je mist de hoogste D-snaar, die de zware riffs zelden nodig hebben, en je hebt een zware lage snaar nodig om te voorkomen dat de A slap wordt.
• Stem op D Standard (D G C F A D) en speel de riffs die de lage A gebruiken een octaaf hoger. Alles boven de lage A zit op de juiste plek.
• Gebruik Meespelen van TuneLit om de opname naar de stemming van je gitaar te verschuiven.

Met een bas: een 5-snarige gestemd op A D G C F komt overeen met Fieldy. Een 4-snarige kan naar A D G C met heel zware snaren, of in D Standard (D G C F) blijven en de lage A-noten een octaaf omhoog zetten.

De afwijking: bij de albums van 1994–⁠2007 is het de moeite waard die te gebruiken. Een gitaar op gewoon A 440 staat ten opzichte van het debuut of See You on the Other Side 14 tot 17 cent te laag, wat je hoort bij lange, klinkende akkoorden. Vanaf Korn III is een gewone tuner prima.

Elke stemming op de albumpagina's heeft een label. Elk album hier krijgt Gemeten door TuneLit, omdat de afwijking komt uit onze eigen analyse van een cd. De naam van de stemming zelf berust nog steeds op de andere soorten bewijs, want een meting kent de afwijking alleen binnen één halve toon:

• Officieel: de band of de crew zei het rechtstreeks.
• Vaak genoemd: betrouwbare media en naslagwerken zijn het eens, meestal bevestigd door alle tabs. Korn's A D G C F A D staat hier: het is de fabrieksstemming van de eigen signature-gitaar van de band en de stemming van elke grote transcriptie, maar we vonden geen interview waarin de band de noten uitschrijft.
• Volgens tabs: uit transcripties van spelers, vooral Songsterr- en Ultimate Guitar-tabs. Alone I Break, Bleeding Out en Lullaby for a Sadist berusten op tabs op dit niveau, elk bevestigd door de audiocontrole.
• Omstreden: de tabs spreken elkaar tegen. We tonen de meest waarschijnlijke stemming en leggen de andere uit: Lowrider, Counting on Me, Let's Do This Now.
• Gemeten door TuneLit: onze eigen toonhoogte-analyse van een originele opname, die de afwijking in cent geeft. Alleen het resultaat wordt gepubliceerd; de audio wordt nooit opgeslagen of gedeeld.

• Thuisstemming, elk album: 7-snarige A Standard, A D G C F A D; 5-snarige bas A D G C F.
• Korn (1994): +17 ¢ (A ≈ 444). Shoots and Ladders op A 440.
• Life Is Peachy (1996): +8 ¢ (A ≈ 442). Lowrider: omstreden (A of B♭), controleer op gehoor.
• Follow the Leader (1998): +4 ¢ (A ≈ 441).
• Issues (1999): kamertoon. It's Gonna Go Away −16 ¢, Counting +14 ¢.
• Untouchables (2002): +9 ¢ (A ≈ 442). Hollow Life, Bottled Up Inside, Thoughtless ongeveer −8 ¢; Wake Up Hate −30 ¢. Alone I Break: G♯ Standard −11 ¢.
• Take a Look in the Mirror (2003): +11 ¢ (A ≈ 443). Counting on Me: G♯ Standard op A 440. Let's Do This Now: B♭ Standard +11 ¢.
• See You on the Other Side (2005): +14 ¢ (A ≈ 443,5). Throw Me Away, Open Up, Tearjerker op A 440.
• Untitled (2007): +6 ¢ (A ≈ 441.6). Bitch We Got a Problem +14 ¢.
• Korn III (2010) tot Requiem (2022): kamertoon. Bleeding Out: Drop G (G D G C F A D). Lullaby for a Sadist: 7-snarige B Standard +11 ¢.
• Gouden regel: stem de 7-snarige eerst op A D G C F A D, en controleer dan de afwijking van het album; bij de opnames van vóór 2010 telt die.