Rehber · kayıt ses yüksekliği

Kayıtlar neden A 440 dışında.

Bir kayıt, bant başka bir hızda döndüğünde, grup bir akort aleti dışında bir şeye göre akort ettiğinde ya da sonraki bir basım hızı değiştirdiğinde A 440 dışına düşer.

Kısa cevap

Hız, kulak ve basımlar

Üç şey bir kaydı A 440'tan uzaklaştırır. Bandın hızı, kazara ya da bilerek. Grubun akort ettiği referans, 440'a ayarlı bir akort aleti değilse. Ve sahip olduğunuz basım, çünkü bir remaster ya da bir plak baskısı ilk CD'den biraz daha hızlı ya da yavaş dönebilir.

TuneLit hoparlörlerden çıkanı ölçer; bu yüzden bir kaydın A 440'tan ne kadar uzakta durduğunu söyleyebilir, ama nedenini her zaman değil. Aşağıdaki örnekler, nedeni belgelenmiş ya da örüntüsü açık olanlardır.

Bant hızı

%1 daha hızlı, yaklaşık 17 ¢ daha tiz

Bantta ses yüksekliği ve hız birbirine bağlıdır. Bir bandı kaydedildiğinden hızlı çalarsanız her nota yükselir; yavaş çalarsanız her nota alçalır ve tempo da onunla birlikte kayar.

Kural: çalma hızını kayıt hızına bölün, bu oranın 2 tabanındaki logaritmasını alın ve 1200 ile çarpın. Sade sözcüklerle, hızın her %1'i yaklaşık 17 ¢ eder ve yaklaşık %6 tam bir yarım tondur.

Hız değişimiSes yüksekliği değişimi
0.3 %yaklaşık 5 ¢
1 %yaklaşık 17 ¢
2 %yaklaşık 34 ¢
6 %yaklaşık 101 ¢, bir yarım ton

%1 hızlı bir şarkı, 120 bpm'de dakikada bir vuruştan biraz fazla kazanır; fark edilemeyecek kadar azdır. Bir bandı kaydeden makine ile onu sonradan çalan makine arasındaki küçük bir uyumsuzluk 5 ya da 10 ¢ için yeterliydi; bu, bir çalgıcının fark etmeye başladığı noktaya yakındır.

Bilerek

Bilerek hızlandırılan ve yavaşlatılan

Stüdyolar hızı bilerek de değiştirdi; genellikle varispeed denen bir kontrolle: bir sesi daha genç duyurmak, bir vokal partisine ulaşmak ya da iki kaydı birbirine kavuşturmak için. Tam bir yarım tonluk değişim kaydı A 440 ızgarasında yeni bir tonda bırakır; tam sayıda yarım ton olmayan bir değişim ise onu ızgaranın dışında bırakır.

  • The Beatles'ın Here Comes the Sun şarkısı çalındıktan sonra hızlandırıldı ve yaklaşık 35 ¢ tiz ölçülüyor.
  • Lovely Rita miksajda yavaşlatıldı ve yaklaşık A 425'te duruyor; E♭ ile E arasında.
  • When I'm Sixty-Four C'de kaydedildi ve yaklaşık bir yarım ton hızlandırıldı; böylece D♭ oldu. Albümün geri kalanıyla birlikte yaklaşık 9 ¢ pes ölçülüyor.
  • 1968'de kaydedilen Across the Universe, Let It Be albümü için yavaşlatıldı ve şimdi E♭ Standard'ın yaklaşık 25 ¢ üstünde duruyor.
  • The Rolling Stones'un Fingerprint File şarkısı çalındığından daha hızlı masterlandı; B minör C minör oldu. Yaklaşık 13 ¢ pes okunuyor ve tablar onu 1. perdeye takılan bir kapoyla izliyor.
  • Led Zeppelin'in No Quarter şarkısı varispeed ile yavaşlatıldı, yine de yaklaşık 4 ¢ tiz ölçülüyor; yani ızgaraya geri döndü, bu da tam bir yarım tonluk bir değişime uyuyor.

Bazen bir şarkının yalnızca bir kısmı kayar: Black Sabbath'ın War Pigs şarkısının sonu hızlandırıldı; bu yüzden son dakikası ana riff'in ses yüksekliğinin üstüne çıkar.

Ucuz akort aletlerinden önce

Birbirine, tuşlara, kulaktan akort edilmiş

Küçük elektronik akort aletleri ancak 1970'lerin sonundan itibaren ucuzladı ve yaygınlaştı. Ondan önce bir grup bir piyanoya, bir orga, bir akort düdüğüne, bir akort çatalına ya da sadece tek bir gitara göre akort ederdi ve herkes o referansın bulunduğu yere varırdı. Biraz tiz akortlanmış bir stüdyo piyanosu tüm kaydı kendisiyle birlikte yukarı çeker, bir Hammond orgun ses yüksekliği ise motoruyla sabitlenmiştir; bu yüzden gitarlar orga akort edilir.

  • Kyuss'ın, basçı Scott Reeder'in anlatımına göre, 1992'de o katılana kadar akort aleti yoktu. Wretch çoğunlukla C Standard'ın yaklaşık 40 ¢ altında duruyor, bazı şarkılar daha da aşağıda; Reeder'in ilk albümü Welcome to Sky Valley ise sabit biçimde yaklaşık 8 ¢ tiz duruyor.
  • Van Halen. Eddie Van Halen kulaktan akort etti, Michael Anthony de basını ona göre akort etti. İlk albüm E♭ Standard'ın yaklaşık 13 ¢ üstünde duruyor, Van Halen II ise yaklaşık 28 ¢.
  • AC/DC. Bon Scott albümleri bütün olarak 10 ila 34 ¢ pes duruyor; tekil şarkılar ise 63 ¢ pesten 44 ¢ tize kadar uzanıyor. Back in Black (1980) ile başlayarak ölçülen her albüm A 440'ın yaklaşık 12 ¢ içinde duruyor, çoğu tam üzerinde. Bant mı, akort mu, yoksa ikisi birden mi: neden bilinmiyor, değişim ise açık.

Aynı albüm, farklı günler

Her seansın kendi ses yüksekliği var

Bir akort, bir makinenin hızı ve bir piyanonun ses yüksekliği bir seans için geçerlidir, sonsuza kadar değil. Başka bir günde kaydedilen şarkılar, aynı albümde bile başka bir yere düşebilir.

  • The Beatles, Please Please Me albümünün on şarkısını 11 Şubat 1963'te kaydetti. Albüm yaklaşık 28 ¢ pes duruyor, ama sabah seansından iki şarkı, There's a Place ve I Saw Her Standing There, yalnızca 12 ve 9 ¢ pes.
  • Black Sabbath, ilk albümünün geri kalanından bir hafta önce, başka bir stüdyoda Evil Woman şarkısını kaydetti. Ana günden gelen şarkıların 13 ¢ üstünde duruyor.
  • Nirvana'nın Nevermind albümünde Mayıs 1991 seanslarından gelen şarkılar yaklaşık 14 ¢ tiz, 1990 seansından korunan Polly ise A 440'ta duruyor.
  • AC/DC'nin Rock 'n' Roll Damnation şarkısı, en son tekli olarak kaydedildi ve Powerage'in geri kalanının 16 ¢ altında duruyor.

Yeniden basımlar ve baskılar

Aynı albüm başka bir hızda

Bir CD aktarımı, bir remaster ya da yeni bir LP, master'ın yeniden çalınması demektir ve hız her zaman tutmaz. TuneLit, sitenin sahibinin elinde olan birkaç basımı ölçer:

  • İlk CD'ler. AC/DC'nin High Voltage ve Dirty Deeds Done Dirt Cheap albümlerinin Amerikan CD'leri, Avustralya CD'lerinden ve remaster'lardan yaklaşık 6 ¢ daha hızlı dönüyor. Jimi Hendrix'in Are You Experienced albümünün 1993 tarihli MCA CD'si, diğer üç basımdan yaklaşık 21 ¢, yani %1,2 daha yavaş dönüyor.
  • Remaster'lar. Iron Maiden'ın Powerslave albümünün 1998 tarihli remaster'ı, 1995 CD'sinden ve 2015 remaster'ından yaklaşık 15 ¢ daha tiz okunuyor. Nirvana'nın 2009 tarihli Bleach albümü, 1992 CD'lerinden yaklaşık 16 ¢ daha tiz.
  • Remiksler. Megadeth'in Youthanasia albümünün 2004 remiksi birkaç şarkıyı 12 ila 50 ¢ yukarı taşıyor, Peace Sells remiksi ise orijinal kadar pes kalıyor.
  • Plak. Radiohead'in In Rainbows LP'si yaklaşık 14 ¢ tiz okunuyor, ama şarkıları CD'dekinden %0,8 daha kısa sürüyor. %0,8 daha hızlı tam 14 ¢ eder: LP kopyası pikapta ya da plak kesiminde o kadar hızlı çalınmış; bu yüzden CD büyük olasılıkla A 440'ta duruyor. Tersi de olabilir. TuneLit'in kontrol ettiği The Beatles'ın Revolver albümünün her iki LP'si de 1987 CD'sinden 8 ila 10 ¢ daha pes çalıyor, başka bir CD'deki Yellow Submarine şarkısı da öyle: yani burada hızlı olan büyük olasılıkla 1987 CD'si.

Çalgıcılar için

Kayıtla çalarken bunun anlamı

İhtiyacınız olan ses yüksekliği, çaldığınız kopyanın ses yüksekliğidir ve aynı albümün iki kopyası birkaç sentten 20 ¢ üzerine kadar fark gösterebilir.

  • Ölçülen her albüm sayfası, TuneLit'in kullandığı kopyayı, örneğin 1986 tarihli bir Atlantic CD'sini, adıyla belirtir ve notları diğer basımların nasıl karşılaştığını söyler. Sizinki o kopyaysa Akort et düğmesine basın ve çalın.
  • Başka bir basımla ya da bir akış servisiyle, Akort et ayarından başlayın ve kayda karşı bir akor tutun. Vuru yapıyorsa dalgalanma yavaşlayana kadar referansı birkaç sent oynatın.
  • Dosyanız varsa onu Şarkıyla çal bölümünde yükleyin: kendi kopyanızı ölçer ve bunun yerine şarkıyı akordunuza kaydırabilir.

Sorular

Gruplar A 440 dışında bilerek mi akort etti?

Bazen. Bazıları bitmiş bir kaydı tonunu ya da hissini değiştirmek için hızlandırdı veya yavaşlattı, bazıları ise sadece birbirine ya da bir klavyeye göre akort etti. Birçok sapmanın bilinen bir nedeni yoktur; bantla yapılmış eski kayıtlarda genellikle şüpheli, hızı biraz kaymış bir makinedir.

Hız değişimi tempoyu da değiştirir mi?

Evet, aynı oranda. 17 ¢ tiz bir kayıt aynı zamanda %1 daha hızlı çalar; 100 bpm'de dakikada yaklaşık bir fazladan vuruş, ki bunu pek az dinleyici fark eder.

Hangi basımla çalmalıyım?

Hangisi olursa, akort aletiniz ona uyduğu sürece. TuneLit'in ölçtüğü basımla Akort et düğmesi olduğu gibi uyar; başka bir basımla oradan başlayıp kulaktan ayarlayın ya da ölçmek için dosyanızı Şarkıyla çal bölümünde yükleyin.