Deftones akortları.

Bir akort aleti her notayı bir referans A ile karşılaştırır; normalde 440 Hz. Bir kayıt bu ızgaranın biraz üstünde veya altındaysa, albüm sayfaları sapmayı akortun adına ekler; örneğin Lhabia için "Drop C♯ +26 ¢". Bir sent, yarım tonun yüzde biridir; yani 26 sent bir sonraki notaya dörtte bir yoldur. Aynı sapmayı farklı bir referans olarak da okuyabilirsiniz: +26 ¢, A ≈ 446,6 Hz demektir. Konser akordunun 4 sent içindeki her şey düz A 440 olarak gösterilir; çünkü bir çalan bu farkı duyamaz ve ölçüm bundan daha kesin değildir.

Akort et düğmeleri bunu sizin yerinize yapar. Elle akort etmek için akordu seçin, A 440 çipine dokunun ve referansı yazın; örneğin Change (In the House of Flies) için 444 Hz.

White Pony'den itibaren çoğu Deftones şarkısında iki gitar partisi var ve tablar çoğunlukla bunlara farklı akortlar veriyor. Örneğin Diamond Eyes'ta Carpenter'ın sekiz telli gitarı F♯ B E A D G B E'de, Chino Moreno'nun Sextape'teki gitarı ise Drop C'de tab'lanmış. Bir veritabanı satırı yalnızca bir akort tutabildiğinden, TuneLit her şarkı için Carpenter'ın akordunu listeliyor: pes riff'leri ve grubun sesini o taşıyor ve bunu kendisi de tarif etmiş. tablar Chino'nun partisini başka bir akorta koyduğu yerde, şarkının notları bunu belirtiyor.

Genişletilmiş akortları göründüklerinden daha dost canlısı yapan iki gerçek var. Carpenter'ın sekiz telli gitarı, iki akordunun hangisinde olursa olsun, en üst altı telinde düz E Standard'a sahip; 2003 ve 2006'daki yedi telli akortları ise üst tellerinde C♯ Standard'a sahip. Bununla ilgili daha fazlası aşağıdaki altı telli gitarlar bölümünde.

1995: E'de altı tel. Adrenaline'de Carpenter altı telli bir gitar çaldı ve ana tablar her şarkıyı E Standard'a koyuyor. TuneLit'in ses kaydından yaptığı kontrol çoğunu doğruluyor; tek açık istisna açılış parçası Bored: pes notaları D ve E♭'de, hiçbir zaman E'de değil; bu yalnızca Drop D'de işe yarar. Bazı tablar baştan beri bu şekilde yazmıştı.

1997: Drop C♯. Around the Fur, Drop C♯ (C♯ G♯ C♯ F♯ A♯ D♯) akordunda tab'lanmış; bu, Drop D'nin bir yarım ton aşağı indirilmiş hali. Mascara ve Dai the Flu'nun pes teli ise bir tam ton yukarıda, E♭ Standard'da. Ses kontrolü on şarkının her birini doğruluyor; bu, herhangi bir Deftones albümünün en güçlü doğrulaması.

2000: Drop C ve ikinci bir gitar. White Pony baştan sona Drop C (C G C F A D) olarak tab'lanmış. 2016'da Premier Guitar'a verdiği bir röportajda Carpenter, White Pony boyunca altı telleri gibi ayarlanmış, standart ölçekli yedi telli bir gitar kullandığını ve ekstra telin üstte yüksek bir drone olarak durduğunu söyledi. O dönemdeki bir röportaj bunu çoğunlukla altı telli bir albüm olarak tarif etti; Carpenter ise Chino'nun Digital Bath, Pink Maggit, Teenager ve Change'de gitar çaldığını söyledi. Aynı röportajda, sevdiği yedi telli gruplar olarak Fear Factory ve Meshuggah'yı andı ve bir dahaki sefere daha fazla yedi telli çalmaya söz verdi.

2003: G♯'de yedi tel. Kendi adını taşıyan albüm için Carpenter yedi telli gitarını, kendi sözleriyle, A♭ ya da G♯'ye akort etti: G♯ C♯ F♯ B E G♯ C♯. Bu, standart B'nin bir küçük üçlü aşağısındaki bir yedi tel; Wikipedia albümün çoğunda bunun kullanıldığını not ediyor. Minerva ve Battle-Axe'daki Chino'nun altı telli partileri Drop C♯'de tab'lanmış, Chi Cheng'in beş telli bası ise çoğu şarkıda G♯'de.

2006: bir tel daha aşağı. Saturday Night Wrist'te Carpenter o gitarı tutup pes telini F♯'ye indirdi: F♯ C♯ F♯ B E G♯ C♯. Chino'nun ikinci gitarı birkaç şarkıda Drop D veya Drop C'de tab'lanmış.

2010 ve 2012: sekiz tel. Diamond Eyes, Carpenter'ın sekiz telli bir gitarla ilk kaydıydı; bunu geldiği akorda, F♯ B E A D G B E'de tuttu. Koi No Yokan için pes teli E'ye indirdi; bu akordu Animals as Leaders'tan Tosin Abasi'nin kendisine anlattığını söyledi. Sergio Vega, Diamond Eyes'tan itibaren Chi Cheng'in yerine bas çaldı; Cheng, tamamlanmamış Eros albümünü de rafa kaldıran araba kazasından beş yıl sonra, 2013'te öldü.

2016'dan 2025'e: sekiz ve dokuz tel. Tablar Gore'un ve Ohms'un çoğunu sekiz telde yeniden F♯ Standard'a koyuyor; Gore'un başlık parçası Drop E'de. Ohms için ESP, Carpenter'a tek seferlik dokuz telli bir gitar yaptı; bu gitar ilk olarak başlık parçasında duyuldu. Tablar onu C♯ F♯ B E A D G B E olarak akort ediyor: pes C♯ eklenmiş bir sekiz tel. Private Music'te Carpenter'ın sağlık sorunları yüzünden Chino gitar partilerinin daha fazlasını yazıp çaldı ve tablar Carpenter'ın sekiz telli gitarını yeniden Drop E'ye koyuyor.

CD'lerin söyledikleri. Saturday Night Wrist'ten Ohms'a kadar olan beş albümün tümü A 440'tan 2.5 sent içinde ölçülüyor; Private Music yaklaşık 4 sent pes. İlk iki albüm genel olarak 5 ile 7 sent tiz, tek şarkılar ise çok daha uzakta; White Pony ve kendi adını taşıyan albümün her biri birkaç şarkıyla 13 ile 23 sent tiz. Kaynaklarımızda bunu açıklayan bir şey yok; bir ölçüm, kulakla akort edilmiş bir gitar ile biraz hızlı çalışan bir teyp makinesini ayırt edemez. Kütüphanedeki diğer her baskı, White Pony'nin 2020 remaster'ı dahil, şarkı şarkı 2.5 sent içinde ilk baskıyla aynı okunuyor.

Adrenaline (1995)

E Standard +7 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard +7 ¢ (A ≈ 441,7), ABD CD üzerinde ölçüldü.

Ön çıkış, Terry Date'in yapımcılığında, grubun yıllardır çaldığı şarkılarla hızla kaydedildi. Ana tablar her şarkıyı E Standard'a koyuyor ve TuneLit'in ses kontrolü yedisinde uyuşuyor. Bored farklı: CD'de pes notaları iki oktav içinde D ve E♭'de; pes E hiç duyulmuyor. E Standard'da ne gitar ne bas o pes D'ye ulaşabilir; bu yüzden Bored, bir Songsterr sürümünün ve Ultimate Guitar'daki en yüksek puanlı Guitar Pro tabının akordu olan Drop D'de listeleniyor. Engine No. 9'da tersi oluyor: popüler bir tab onu Drop D'ye koyuyor, ama kaydın pes notaları hiçbir zaman D'ye ulaşmadığı için E Standard'da kalıyor. Fireal ise ses kaydının en açık bıraktığı şarkı: riff'inin altında bazı E♭ ve D sesleri duyuluyor, oysa her tab E Standard diyor.

ABD CD'si yaklaşık 7 sent tiz, Avrupa baskısı ise bir sent içinde aynı okunuyor. Minus Blindfold istisna: konser akordunda, diğerlerinden yaklaşık 10 sent daha pes.

TuneLit'te: çoğu şarkı için E Standard +7 ¢, Bored için Drop D +7 ¢, Minus Blindfold için düz E Standard. CD'de Fireal'ı izleyen gizli parça Fist listede yok.

Around the Fur (1997)

Drop C♯ +5 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: Drop C♯ +5 ¢ (A ≈ 441,3), ABD CD üzerinde ölçüldü.

Terry Date ile Seattle'da kaydedildi; grubun adını duyuran albüm, ABD'de platin oldu. Mascara ve Dai the Flu dışında her şarkı Drop C♯'de tab'lanmış; bu ikisi pes teli bir tam ton yükseltip E♭ Standard yapıyor. TuneLit'in ses kontrolü on şarkının tümünü doğruluyor. Max Cavalera, Headup'ta vokal ve gitar ekliyor; partisi aynı Drop C♯'de tab'lanmış.

Ses yüksekliği bu albümde Deftones'un en gevşek olanı. CD'nin medyanı yaklaşık 5 sent tiz; ama My Own Summer (Shove It) yaklaşık 8 sent pes okunuyor, Lhabia yaklaşık 26 sent tiz, Mascara yaklaşık 13 ve Be Quiet and Drive (Far Away) yaklaşık 14 sent tiz. Bu dört şarkı kendi değerlerini alıyor. Lotion da yaklaşık 23 sent tiz okunuyor, ama güveni çok düşük; bu yüzden albüm değerini koruyor. Japon CD'si ve sınırlı festival baskısı bir sent içinde aynı okunuyor; yani dağılım ana kayıtta.

TuneLit'te: çoğu şarkı için Drop C♯, farklı olduğu yerde kendi referansıyla; Mascara (+13 ¢) için E♭ Standard, Dai the Flu (+5 ¢) için de E♭ Standard. Be Quiet and Drive için Drop D tabları yaygın, ama kayıt Drop C♯'de.

White Pony (2000)

Drop CHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akord: konser akordunda Drop C (ölçülen yaklaşık 3 ¢ pes), gri kapaklı CD'de, ilk standart baskı.

Chino Moreno'nun gitarda yer aldığı ilk albüm ve grubun sesinin açıldığı albüm. Her şarkı Drop C'de tab'lanmış, hem gitar hem bas. Carpenter, altı telleri gibi ayarlanmış, standart ölçekli bir yedi telli çaldı; ekstra bir yüksek tel drone olarak. O dönemki bir röportaj bunu çoğunlukla altı telli bir kayıt olarak tarif etti. Scott Weiland, Rx Queen'de; Maynard James Keenan ise Passenger'da şarkı söylüyor.

Şarkıların çoğu A 440'a yaklaşık 8 sent içinde, ama üçü, Feiticeira, Passenger ve Change (In the House of Flies), 15 ile 16 sent tiz. Kırmızı kapaklı sınırlı baskı, Japon CD'si, beyaz kapaklı yeniden baskı ve 2020 remaster'ı aynı deseni 2,5 sent içinde gösteriyor; yani bu, ana kayıtta var. Beyaz kapaklı yeniden baskının başına eklenen Back to School (Mini Maggit) yaklaşık 14 sent pes ölçülüyor; orijinal parça listesinde yok ve burada listelenmiyor.

TuneLit'in ses kontrolü yedi şarkıda Drop C ile uyuşuyor. Feiticeira'da alt notalarda C'den çok B duyuyor; Drop C'de yazılmış bir bas tabı kıta boyunca B çalıyor, bu da bunu açıklayabilir. Bu yüzden şarkı yazıldığı gibi Drop C'de kalıyor, ama kulakla bir kez kontrol etmeye değer.

TuneLit ile: çoğu şarkı için A 440'ta Drop C; Feiticeira için Drop C +15 ¢, Passenger ve Change için +16 ¢.

Deftones (2003)

G♯ StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: yedi telli gitarda G♯ Standard (G♯ C♯ F♯ B E G♯ C♯), konser akordunda; ABD CD'sinden ölçüldü.

Carpenter'in bu albüm için akordunu kendi sözleriyle tarifi: A♭ ya da G♯, hangisi tercihinize uygunsa. Chino Moreno'nun Minerva ve Battle-Axe'teki partileri altı telli gitarda Drop C♯ ile yazılı; Chi Cheng'in beş telli bası ise çoğu şarkıda G♯'de yazılı. Lucky You, DJ Crook ve Rey Osburn ile bir trip-hop parçası.

CD genel olarak konser akordunda, 1 sentten az tiz; iki şarkı öne çıkıyor: Hexagram yaklaşık 13 sent tiz, When Girls Telephone Boys yaklaşık 23 sent tiz. Sonuncuda ses kontrolü, bütün tablara karşın, alt notalarda G♯'den çok G duyuyor; G♯ olarak listelenmiş ama kulakla kontrol edilmeyi hak ediyor. Japon CD'si 2 sent içinde uyuşuyor.

TuneLit ile: her şarkı için yedi telde G♯ Standard; Hexagram için +13 ¢ ve When Girls Telephone Boys için +23 ¢. Altı telli gitar için aşağıya bakın.

Saturday Night Wrist (2006)

Drop F♯Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: yedi telli gitarda Drop F♯ (F♯ C♯ F♯ B E G♯ C♯), konser akordunda; ABD CD'sinden ölçüldü.

Carpenter'in bu kayıt için değişikliği tek bir telden ibaretti: yedi telinin alt G♯'si F♯'ye indi. Beware, o teli G♯'de bırakılmış olarak yazıldığı için kendi akordu var. Chino Moreno'nun ikinci gitarı Hole in the Earth, Cherry Waves ve Xerces'te Drop D'de, Beware ve Rivière'de Drop C'de yazılı; Combat'taki partisi E Standard'da. Mein'da vokalde Serj Tankian var; Pink Cellphone'da ise Annie Hardy yer alıyor.

CD yaklaşık 2 sent tiz; her şarkı bunun 8 sent içinde kalıyor. Temiz Avrupa baskısı ile Japon CD'si bir sent içinde uyuşuyor. Ses kontrolü alt F♯'yi altı şarkıda, Beware'deki G♯'yi ise doğruluyor. Pink Cellphone'da alt F♯ hiç duyulmuyor ve tab da yok; bu yüzden listesi albümünkiyle aynı.

TuneLit ile: yedi telde Drop F♯, Beware için G♯ Standard; hepsi A 440'ta.

Diamond Eyes (2010)

F♯ StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: sekiz telli gitarda F♯ Standard (F♯ B E A D G B E), konser akordunda; CD'den ölçüldü.

Carpenter'in sekiz telli ilk kaydı; gitar fabrika akordunda. Üst altı teli düz E Standard; alt B ve F♯ en ağır riffleri taşıyor, örneğin You've Seen the Butcher ve Rocket Skates. Tablar Chino Moreno'nun gitarını Royal, Sextape ve 976-EVIL'de Drop C'de, Beauty School'da Drop D'de yazıyor; Sergio Vega'nın basını çoğunlukla Drop C'de.

CD yaklaşık 1 sent tiz ve hiçbir şarkı 4 sentten fazla sapmıyor; bu yüzden her düğme düz A 440. TuneLit'in sesten yaptığı kontrolün burada pek söyleyecek bir şeyi yok: yöntem, bası gitarın en alt telinin altında çalmadığını varsayıyor; F♯ sekiz telli bir gitarın altında Drop C bas bu kuralı bozuyor. Carpenter'in akordu hakkındaki kendi anlatımı kanıt.

TuneLit ile: her şarkı için sekiz telde F♯ Standard. Chino Moreno'nun partileri için her şarkının notlarına bakın.

Koi No Yokan (2012)

Drop EHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: sekiz telli gitarda Drop E (E B E A D G B E), konser akordunda; CD'den ölçüldü.

Bu albüm için Carpenter, sekiz telinin alt F♯'sini E'ye indirdi; bu, altı telli gitarın alt E'sinden tam bir oktav aşağıda demek. Chino Moreno'nun gitarı birçok şarkıda Drop D ya da daha aşağıda yazılı. Entombed'in en çok görüntülenen tabı Carpenter'in partisini F♯ Standard'da yazıyor; temiz şarkı belki alt teli hiç çalmıyor, bu yüzden albümü izliyor.

CD, Deftones kayıtlarının en sıkısı: 1 sentten az tiz, hiçbir şarkı 5 sentten fazla uzakta değil.

TuneLit ile: her şarkı için sekiz telde Drop E; hepsi A 440'ta.

Gore (2016)

F♯ StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: sekiz telli gitarda F♯ Standard, konser akordunda; Japon CD'sinden ölçüldü.

Premier Guitar, Gore'u aşağı akort edilmiş sekiz tellerle kurulmuş bir albüm olarak tanımladı; Chino Moreno neredeyse her şarkıda gitar çalıyor, Sergio Vega da albümün büyük kısmında altı telli Bass VI'da. Tablar Carpenter'ı F♯ Standard'a geri koyuyor, başlık parçası Drop E'de; Chino'nun partileri ise Drop C ya da daha aşağıda. Alice in Chains'den Jerry Cantrell, Phantom Bride'da solo çalıyor; tab Drop C'de yazılı.

CD yaklaşık 1 sent tiz. Ses kontrolü, aynı nedenle, Diamond Eyes'takinden fazla işe yaramıyor.

TuneLit ile: sekiz telde F♯ Standard, Gore için Drop E; hepsi A 440'ta.

Ohms (2020)

F♯ StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: sekiz telli gitarda F♯ Standard, konser akordunda; Japon CD'sinden ölçüldü.

Terry Date'in, adını taşıyan albümden beri yaptığı ilk Deftones yapımı ve Sergio Vega'nın gruptaki son kaydı. ESP, Carpenter için özel bir dokuz telli yaptı; ilk olarak başlık parçasında duyuldu. Tablar onu C♯ F♯ B E A D G B E olarak akort ediyor ve Ohms, Radiant City ve The Spell of Mathematics'te kullanıyor. Ohms'un bir tabı riffin en üst altı telde, yani E Standard'ın notalarında kaldığını not ediyor; Guitar World ise alt bölümün büyük kısmını bir oktav pedalının yaptığını duydu. Diğer şarkılar sekiz telde F♯ Standard olarak yazılı; Chino Moreno'nun gitarı kendi daha alçak akortlarında.

CD yaklaşık 2 sent tiz ve her şarkı bunun 4 sent içinde kalıyor.

TuneLit ile: sekiz telde F♯ Standard; üç dokuz telli şarkı, akort aletini özel bir dokuz tel olarak açıyor.

Private Music (2025)

Drop E −4 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: sekiz telli gitarda Drop E, 4 ¢ pes (A ≈ 438,9); Avrupa CD'sinden ölçüldü.

Yapımcı Nick Raskulinecz; turne basçısı Fred Sablan'ın Deftones ile ilk albümü. Guitar World, kayıt sırasındaki sağlık sorunları yüzünden Carpenter'in Chino Moreno'nun gitar partilerinin daha büyük kısmını üstlendiğini bildirdi. Tablar Carpenter'in sekiz telli gitarını Drop E'de, Chino'nun gitarını çoğunlukla Drop C ya da Drop D'de yazıyor; I Think About You All the Time'da Chino'nun alt teli, diğer teller standartken C'de. Kapanış parçası Departing the Body her iki gitar için de Drop D'de yazılı ve ses kontrolü alt D'yi doğruluyor.

CD yaklaşık 4 sent pes; Deftones albümleri arasında ölçülebilir biçimde konser akordunun altında kalan tek albüm. Ecdysis yaklaşık 5 sent tiz ölçülüyor ve kendi değerine sahip.

TuneLit ile: çoğu şarkı için A 438,9'da sekiz telde Drop E; Ecdysis +5 ¢, Departing the Body Drop D'de −4 ¢.

Çoğu oyuncunun yedi ya da sekiz telli gitarı yok ve bu şarkıların çoğu için buna ihtiyacınız yok:

• Adrenaline, Around the Fur, White Pony: bunlar zaten altı telli akortlar. Listelendiği gibi tam olarak akort edin.
• Adını taşıyan albüm ve Saturday Night Wrist: Carpenter'in yedi telli gitarının üst altı teli iki akortta da C♯ Standard (C♯ F♯ B E G♯ C♯). Altı telli gitarın her telini üç yarım ton aşağı akort edin; böylece en alt tel dışında her şeyi elde edersiniz. O telde çalınan riffler bir oktav yukarı çıkarılabilir ya da bir bariton gitara taşınabilir. Normal bir tel seti bu kadar aşağıda gevşek kalır; bu yüzden daha kalın bir set yardımcı olur.
• Diamond Eyes'tan Private Music'e: sekiz telli gitarın üst altı teli hem F♯ Standard hem Drop E'de düz E Standard. E Standard'da bir gitar, alt iki teli hariç her partiyi aynı ses yüksekliğinde çalar; alt B ve F♯ (ya da E) üzerindeki riffler altı telli gitarda bir oktav yukarı duyulur.
• Chino Moreno'nun partileri çoğunlukla Drop C ya da Drop D olan altı telli akortlardır; her şarkının notları, tabların verdiği akordu adlandırır.

Hangi yolu seçerseniz seçin, önce referansı ayarlayın: erken albümlerde tam bir A 440, kayda göre birkaç sent pes kalıyor; Lhabia ya da When Girls Telephone Boys'ta çok daha fazla.

Kaynaklarımızın hiçbiri bir Deftones kaydının ses yüksekliğini vermiyor; bu yüzden buradaki her sapma yeni. Üç şey öne çıkıyor. Around the Fur en tutarsız albüm: şarkılar birbirinden yarım tonun üçte biri kadar uzakta ve bu her baskıda aynı. White Pony ile adını taşıyan albüm genel olarak konser akordunda, ama her biri 13 ile 23 sent arasında tiz birkaç şarkıyı saklıyor. Saturday Night Wrist'ten itibaren her albüm A 440'a birkaç sent yakın, neredeyse her şarkı da kendi albümünün değerine 5 sent içinde.

Sesten yapılan kontrol, şu an listelendiği haliyle 108 şarkının 52'siyle uyuşuyor; buna Around the Fur'ün tüm şarkıları da dahil. Bir şarkı yer değiştirdi: Bored, bir tabın zaten adını koyduğu Drop D'ye; çünkü bas notaları D ve E♭ çıktı. Başka hiçbir şeyin desteklemediği birkaç şarkıda uyuşmuyor: Feiticeira, When Girls Telephone Boys ve Pink Cellphone bunlar arasında; bunlar notlarda kulakla kontrol edilecek şarkılar olarak belirtilmiş. Sekiz telli albümlerde ise çoğunlukla yanıt veremiyor, çünkü bas gitarın en alt telinin altında çalıyor.

Birkaç sınırı akılda tutun. Yoğun, alçak miksler okunması zor; bu yüzden çoğu şarkı albümünün değerini kullanıyor ve yalnızca belirgin aykırı değerler kendi değerini alıyor. ±4 ¢ içinde kalan her şey konser akordu sayılır. Tüm sayılar sahibinin kütüphanesindeki CD'lerden geliyor; ses hiçbir zaman yüklenmez ya da yayımlanmaz, yalnızca sayılar.

Albüm sayfalarındaki her akorda bir durum etiketi eşlik eder. Sent cinsinden sapma kendi ölçümümüzden gelir; bu yüzden her albüm TuneLit ölçtü gösterir. Akordun adı ise diğer kanıt türlerine dayanır:

• Resmî: Stephen Carpenter'in 2016'da Premier Guitar röportajında kendi anlattıkları; bu röportaj adını taşıyan albümü, Saturday Night Wrist'i, Diamond Eyes'ı ve Koi No Yokan'ı kapsıyor.
• Tablara göre: oyuncuların hazırladığı transkripsiyonlar, çoğunlukla Songsterr ve Ultimate Guitar. Bu, ilk üç albümü, Gore'u, Ohms'u, Private Music'i ve çoğu şarkı ayrıntısını kapsıyor.
• Tartışmalı: kaynaklar birbiriyle çelişiyor, tıpkı Bored'da olduğu gibi. En olası akordu listeliyoruz ve diğerlerinin neler olduğunu söylüyoruz.
• TuneLit ölçtü: CD'nin kendi ses yüksekliği analizimiz; sapmayı sent cinsinden veriyor.

Bir şarkı hâlâ biraz kaymış geliyorsa referansı bir ya da iki hertz kaydırın; 440 Hz civarında bir hertz yaklaşık 4 sent eder.

• Adrenaline (1995): E Standard +7 ¢; Bored için Drop D +7 ¢; Minus Blindfold için A 440'ta E Standard.
• Around the Fur (1997): Drop C♯ +5 ¢; My Own Summer −8 ¢, Lhabia +26 ¢, Be Quiet and Drive +14 ¢; Mascara (+13 ¢) ve Dai the Flu (+5 ¢) için E♭ Standard.
• White Pony (2000): Drop C; Feiticeira +15 ¢, Passenger ve Change +16 ¢.
• Deftones (2003): yedi telde G♯ Standard; Hexagram +13 ¢, When Girls Telephone Boys +23 ¢.
• Saturday Night Wrist (2006): yedi telde Drop F♯; Beware için G♯ Standard.
• Diamond Eyes (2010): sekiz telde F♯ Standard.
• Koi No Yokan (2012): sekiz telde Drop E.
• Gore (2016): sekiz telde F♯ Standard; Gore için Drop E.
• Ohms (2020): sekiz telde F♯ Standard; The Spell of Mathematics, Radiant City ve Ohms için dokuz tel (C♯ F♯ B E A D G B E).
• Private Music (2025): sekiz telde Drop E −4 ¢; Ecdysis +5 ¢; Departing the Body için Drop D.
• Altı telli gitarda: C♯ Standard yedi telli albümleri, E Standard sekiz telli olanları karşılar; en alt teller bunun dışında.