The Beatles akortları.

TuneLit, sahibinin kendi setinden, 1987'de Parlophone tarafından yayımlanan İngiliz albümlerin ilk CD baskılarındaki her şarkıyı ölçtü:

• Mono: Please Please Me, With the Beatles, A Hard Day's Night ve Beatles for Sale CD'de yalnızca mono olarak çıktı; The Beatles ile George Martin'in 1963 ve 1964'te yaptığı haliyle.
• Stereo, 1987'de yeniden miksli: Help! ve Rubber Soul, George Martin tarafından CD için yeniden miksledildi.
• Stereo, orijinal miksler: Revolver, Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band, Magical Mystery Tour, The Beatles (White Album), Yellow Submarine, Abbey Road ve Let It Be.

ABD albümleri, 2009 remasterları ve kütüphanedeki diğer setler ölçülmedi. Çapraz kontrol olarak TuneLit 2 plak aktarımını okudu (1978 İngiliz stereo LP kutusu ve Mobile Fidelity kutusu). Bunlar çoğu albümde CD'lerle birkaç sent içinde uyuşuyor, tuhaf şarkılar dahil; yani garip ses yükseklikleri ana bantlarda. 3 albüm farklılık gösteriyor: Revolver ile A Hard Day's Night'ın plak kopyaları CD'lerden yaklaşık 8 ila 10 sent daha pes okunuyor, Beatles for Sale ise yaklaşık 5 ila 7 sent daha pes (ilk 2 albüm için CD mono miksi, plak ise stereo miksi içeriyor). Bu 3 albümün plak kopyası ya da başka bir baskısıyla şarkıyla çalıyorsanız, referansı biraz düşürün.

Yöntem, her TuneLit grup sayfasının arkasındaki yöntemle aynı. Tahmin edici her şarkının 90 saniyesini, 0:45'ten itibaren okur ve en güçlü notaları eşit aralıklı ızgarayla karşılaştırır. Bu, kaydın A 440'tan sapmasını verir; bu sapma yalnızca bir yarım tona kadar kesin olarak bilinir. Telin hangi yarım tonda oturduğunu tablar ve kaynaklar belirler. Bir şarkı albümünden en az 8 sent farklıysa ve güven iyiyse kendi değerini alır; geri kalanlar albümün değerini paylaşır. ±4 sent içinde kalan her şey konser akordu olarak gösterilir.

Yesterday meşhur istisna. McCartney şarkıyı tek başına, akustik gitarını bir tam ton indirilmiş halde kaydetti; bu yüzden şarkıyı G'de parmaklamış, kayıt ise F'de çalıyor. Şarkıyı G'deki bir tabdan çalıyorsanız D Standard'a akort edin; tabınız F'de yazılmışsa standart akortta kalın.

Dear Prudence'ta 6. tel, Lennon'ın tıngırdatılan deseni için D'ye indirilmiş; Lennon bunu 1968'de Hindistan'da Donovan'dan öğrenmişti. Julia aynı derslerden geliyor ve 2. perdede kapo ile standart akortta çalınır.

E♭ Standard, kayıtları çalınan akor şekillerinden yaklaşık yarım ton aşağıda olan 4 şarkının tablarında görünüyor: I'm Only Sleeping, Yellow Submarine, Lovely Rita ve Across the Universe. Bunların 2'si için kaynaklar bandın bunu yaptığını söylüyor (Across the Universe ile Lovely Rita yavaşlatıldı); her iki durumda da sizin için sonuç aynı. TuneLit'in alt notaların denetimi ilk 3'ünde tablarla uyuşuyor, Across the Universe'de ise karar veremiyor.

Kapolar başka yerlerde çoğu işi yapar. Harrison, If I Needed Someone ve 4 yıl sonra Here Comes the Sun için 7. perdede D şekilleri çaldı; ikisi de A olarak duyulur. Michelle, 5. perdede C şekilleri; F olarak duyulur.

12 telli gitarlar kataloğun ünlü bir payını taşıyor. Harrison'ın Rickenbacker 360/12'si A Hard Day's Night'ın açılış akoru ve solosunu, Ticket to Ride'ın rifini ve If I Needed Someone'ın kapolu rifini çalıyor; Lennon, Help! ve You've Got to Hide Your Love Away'de akustik 12 telli gitarı tıngırdatıyor. Hepsi standart akortta, dolayısıyla aynı şekilde akort edilmiş altı telli gitar aynı akorları çalar; 3 şarkı için bir 12 telli sahipseniz TuneLit'in 12 telli akort aleti bu şarkılar için hazır. Paul McCartney'in basında baştan sona standart akort var.

EMI'de bant makinelerinin hız kontrolü vardı ve Beatles bunu sürekli kullandı: bir sesi daha genç duyurmak, iki kaydı birleştirmek, bir sesi kalınlaştırmak ya da zor bir partiyi yavaş çalıp hızlı duymak için. Bir ölçüm hızlı bir bandı tiz bir gitardan ayıramaz, ama kaydın nereye vardığını duyar; akort etmek için ihtiyacınız olan da budur. Kaynaklar bu değişiklikleri belgeliyor, CD'ler de gösteriyor:

• A Hard Day's Night (1964). Gitar ve piyano solosu yarım hızda kaydedildi ve normal hızda, bir oktav yukarı çalındı. Şarkının tahmin edicinin tutunacağı sabit bir ses yüksekliği yok; bu yüzden düğmesi albüm değerini kullanıyor.
• In My Life (1965). George Martin piyano solosunu, bir cembalo gibi duysun diye bant yarım hızdayken çaldı. Şarkı, Rubber Soul'un geri kalanından yaklaşık 22 sent yukarıda duruyor.
• When I'm Sixty-Four (1967). C'de kaydedildi, sonra McCartney'in isteğiyle yaklaşık bir yarım ton hızlandırıldı; bu yüzden kayıt D♭'de. Sgt. Pepper'ın geri kalanıyla birlikte yaklaşık 9 sent pes düşüyor: albüm değerine akort edin ve D♭'de çalın ya da 1. perdede kapo ile C şekillerini çalın.
• She's Leaving Home (1967). Üzerinde hiçbir Beatle enstrüman çalmıyor. Mono miks hızlandırıldı; CD'deki stereo miks daha yavaş ve yaklaşık bir yarım ton daha pes.
• Lovely Rita (1967). Hız değişiklikleri her yerde kullanıldı ve miksaj makinesi yavaş çalıştı; bu da kaydı E♭ civarına koyuyor. TuneLit'in okuması zayıf, ama iki plak kopyası da aynı ses yüksekliğini veriyor: E'nin yaklaşık 59 sent altı, bu da E♭'nin 41 sent üstüyle aynı.
• Strawberry Fields Forever (1967). Yayımlanan şarkı, farklı tonlarda ve tempolarda yapılmış 2 kaydı birleştiriyor; biri hızlandırılmış, diğeri yavaşlatılmış, birbirlerini buluncaya kadar. Bu da kaydı A ile B♭ arasında bırakıyor. CD ana bölümde yaklaşık 14 sent pes okuyor, ama hız kayıyor ve incelediğimiz plak kopyası farklı okuyor; bu yüzden bunu yaklaşık olarak değerlendirin.
• Here Comes the Sun (1969). Harrison, kapo 7. perdedeyken D şekillerinde çaldı; ardından kayıt bir yarım tondan az hızlandırıldı. TuneLit yaklaşık 35 sent tiz ölçtü: A majör, yarım tonun üçte biri kadar tiz.
• Across the Universe (1970). 1968'de D'de kaydedildi, sonra Let It Be için Phil Spector tarafından yavaşlatıldı; bu yüzden albüm versiyonu yaklaşık bir yarım ton daha pes geliyor. TuneLit E♭ Standard +25 ¢ ölçtü: D♭'nin yarım tonun çeyreği kadar üstünde.

Please Please Me (1963)

E Standard −28 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 14 şarkı

Ana akort: E Standard −28 ¢ (A ≈ 433), TuneLit tarafından 1987 mono CD'sinde ölçüldü.

On dört şarkıdan on tanesi tek bir günde, 11 Şubat 1963'te kaydedildi ve kayıt bunu gösteriyor. Sabah seansı There's a Place ile I Saw Her Standing There'i üretti; bunlar sırasıyla 12 ve 9 sent pes. Öğleden sonra ve akşam kaydedilen, Misery ve A Taste of Honey'den gecenin sonundaki Twist and Shout'a kadar her şey 23 ile 40 sent pes arasında; Kasım 1962 single'ının 2 yüzü olan Please Please Me ve Ask Me Why da öyle. Do You Want to Know a Secret en düşük olanı, yaklaşık 40 sent pes. TuneLit'in kontrol ettiği 2 plak kopyası da birkaç sent içinde aynı tabloyu veriyor; yani bu, yavaş bir CD aktarımı değil, bantların kendisinin böyle yapılmış olmasıdır.

Hepsi standart akort, birinci konumda açık akorlar, kapo yok. Eylül 1962'den Love Me Do ile P.S. I Love You yalnızca zayıf okumalar verdi; düğmeleri albüm değerini kullanıyor.

TuneLit ile: çoğu şarkı için E Standard −28 ¢; I Saw Her Standing There −9 ¢, There's a Place −12 ¢, Do You Want to Know a Secret −40 ¢.

With the Beatles (1963)

E Standard −12 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 14 şarkı

Ana akort: E Standard −12 ¢ (A ≈ 437), TuneLit tarafından 1987 mono CD'sinde ölçüldü.

Öncekinden daha sabit, ama yine de A 440'ın epey altında. Şarkılar yaklaşık 5 ila 24 sent pes arasında dağılıyor. 4'ü en altta, yaklaşık 21 ila 24 sent pes: All I've Got to Do, Please Mister Postman, You Really Got a Hold on Me ve Devil in Her Heart. I Wanna Be Your Man konser akordunun en yakını, yaklaşık 5 sent pes. Her yerde standart akort; Till There Was You'daki Harrison solosu naylon telli bir gitarda.

TuneLit ile: E Standard −12 ¢; yukarıdaki 4 şarkı için −21 ila −24 ¢.

A Hard Day's Night (1964)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 13 şarkı

Ana akort: E Standard konser akordunda (+3 ¢, A ≈ 440.8), TuneLit tarafından 1987 mono CD'sinde ölçüldü.

Bu 12 telli albüm. Harrison'ın Rickenbacker 360/12'si başlık şarkısında, I Should Have Known Better ve You Can't Do That'te çınlıyor; hep standart akortta, bu yüzden altı telli bir gitar aynı akorları kapsar. Çoğu şarkı A 440'a birkaç sent içinde. 2'si tiz çalıyor: I'm Happy Just to Dance with You yaklaşık 21 sent, Ocak 1964'te Paris'te kaydedilen Can't Buy Me Love yaklaşık 16 sent. I Love Her, I'll Cry Instead ve I Should Have Known Better 6 ila 9 sent pes. Başlık şarkısı sabit bir okuma vermedi; solosu yarım hızda kaydedildi ve bir oktav yukarı çalındı. TuneLit'in kontrol ettiği stereo plak kopyaları albümü bu mono CD'den 8 ila 10 sent daha pes okuyor.

TuneLit ile: A 440'ta E Standard; I'm Happy Just to Dance with You için +21 ¢, Can't Buy Me Love için +16 ¢, yukarıdaki üç şarkı için −6 ile −9 ¢.

Beatles for Sale (1964)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 14 şarkı

Ana akort: konser akordunda E Standard (+4 ¢, A ≈ 440.9), 1987 mono CD'de TuneLit ölçtü.

Erken albümlerin en istikrarlısı. Bir şarkı hariç hepsi A 440'a yaklaşık 8 sent içinde duruyor; o istisna, Kansas City/Hey-Hey-Hey-Hey! medley'i, yaklaşık 13 ¢ tiz. Baştan sona standart akort, tablarda kapo yok. Stereo plak baskıları albümü bu CD'den 5 ile 7 ¢ daha pes okuyor.

TuneLit ile: A 440'ta E Standard; Kansas City medley'i için +13 ¢.

Help! (1965)

E Standard −19 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 14 şarkı

Ana akort: E Standard −19 ¢ (A ≈ 435.2), 1987 CD'de (George Martin'in stereo remiksi) TuneLit ölçtü.

Revolver'dan önce en geniş dağılıma sahip albüm, plak baskıları da her şarkısını doğruluyor. Ticket to Ride yaklaşık 38 sent pes, Another Girl yaklaşık 45 sent pes, neredeyse çeyrek ton; I Need You ve It's Only Love yaklaşık 30 sent pes. Diğer uçta Act Naturally ve Yesterday 7 ve 10 sent pes. Yani albüm değeri yalnızca bir ortalama: her şarkının Akort et düğmesine basın.

Yesterday, albümdeki tek akort değişikliğidir: D Standard, tam ton aşağı; McCartney yalnız, bir yaylı kuartetle. It's Only Love, akustikler için kapo 5. perdede olacak şekilde tablarda yazılmış.

TuneLit ile: E Standard −19 ¢; Ticket to Ride için −38 ¢, Another Girl için −45 ¢, I Need You ve It's Only Love için −30 ve −31 ¢ (kapo 5), Act Naturally için −7 ¢, Yesterday için D Standard −10 ¢.

Rubber Soul (1965)

E Standard −12 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 14 şarkı

Ana akort: E Standard −12 ¢ (A ≈ 437.1), 1987 CD'de (George Martin'in stereo remiksi) TuneLit ölçtü.

Kapo albümü. Tablar kapoları şöyle koyuyor: Norwegian Wood 2. perdede, I'm Looking Through You 1. perdede, Michelle 5. perdede, Girl'ün iki ritim akustik gitarı 8. perdede, If I Needed Someone ise 12 telli Harrison gitarında 7. perdede. Ses yüksekliği iki gruba ayrılıyor. Çoğu şarkı 6 ile 15 ¢ pes. Michelle, In My Life ve If I Needed Someone 8 ile 12 ¢ tiz, diğerlerinden yaklaşık 20 ¢ yukarıda; I'm Looking Through You ise konser akordunda. In My Life, George Martin'in yarı hızda çalınan piyano solosunun olduğu şarkı.

Norwegian Wood zayıf bir okuma verdi, yaklaşık 36 ¢ pes işaret ediyor ve iki plak baskısı da aynı yönde. Düğmesi albüm değerini kullanıyor; sayfasındaki not, ne zaman düşürmeniz gerektiğini açıklıyor. Run for Your Life kullanılabilir bir okuma vermedi.

TuneLit ile: E Standard −12 ¢; Michelle için kapo 5'te +12 ¢, In My Life için +10 ¢, If I Needed Someone için kapo 7'de (12 telli) +8 ¢, I'm Looking Through You için kapo 1'de A 440.

Revolver (1966)

E Standard +8 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 14 şarkı

Ana akort: E Standard +8 ¢ (A ≈ 442), 1987 CD'sinde TuneLit tarafından ölçüldü.

Hiçbir Beatles albümünün dağılımı daha geniş değil. Ritim gitarları 1. perdede kapolu She Said She Said yaklaşık 24 ¢ tiz; Yellow Submarine yaklaşık 19 ¢ pes; Good Day Sunshine, Here, There and Everywhere, And Your Bird Can Sing ve Doctor Robert 10 ile 14 ¢ pes. Yalnızca birkaç şarkı +8 ¢'lik albüm değerine yakın duruyor (Taxman, Eleanor Rigby, For No One, Got to Get You into My Life), bu yüzden her birini ayrı akort edin. İki şarkı tablarda yarım ton aşağı, E♭ Standard'da yazılmış: I'm Only Sleeping (E minör şekiller E♭ minörde çalınır) ve Yellow Submarine (G şekiller G♭'de çalınır).

Bu aynı zamanda plaktan en çok ayrılan CD: TuneLit'in kontrol ettiği iki LP baskısı da her şarkıyı aynı örüntüyle 8 ile 10 ¢ daha pes okuyor; Yellow Submarine CD'si de Yellow Submarine konusunda onlarla aynı fikirde. Revolver'ın başka bir baskısıyla bu değerleri yaklaşık 9 ¢ düşürün.

TuneLit ile: E Standard +8 ¢; She Said She Said için kapo 1'de +24 ¢, Yellow Submarine için E♭ Standard −19 ¢, yukarıdaki dört şarkı için −10 ile −14 ¢; Eleanor Rigby'nin hiç gitarı yok.

Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)

E Standard −13 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 13 şarkı

Ana akort: E Standard −13 ¢ (A ≈ 436,8), 1987 CD'sinde TuneLit tarafından ölçüldü.

Varispeed albümü: When I'm Sixty-Four, Lovely Rita ve She's Leaving Home yukarıda anlatıldı. C'den D♭'ye hızlandırılan When I'm Sixty-Four, albümle birlikte yaklaşık 9 ¢ pes düşüyor. Lovely Rita, E♭ Standard'da tablarda yazılmış; düğmesi A 425'te E Standard veriyor, aynı notalar, ve sayfa her iki okumayı da sunuyor.

Geri kalanı: With a Little Help from My Friends yaklaşık 6 ¢ tiz, Fixing a Hole yaklaşık 22 ve Within You Without You yaklaşık 27 ¢ pes; diğer şarkılar albüm değerine yakın. Başlık şarkısı ve Good Morning Good Morning yaklaşık 35 ile 38 ¢ pes işaret eden zayıf okumalar verdi; düğmeleri albüm değerini kullanıyor.

TuneLit ile: E Standard −13 ¢; With a Little Help from My Friends için +6 ¢, Fixing a Hole için −22 ¢, Within You Without You için −27 ¢, Lovely Rita için E Standard · A 425.

Magical Mystery Tour (1967)

E Standard −9 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: E Standard −9 ¢ (A ≈ 437,7), 1987 CD'sinde TuneLit tarafından ölçüldü.

1967 Amerikan albümü: İngiliz çift EP'nin altı şarkısı A yüzünde, yılın single'ları B yüzünde. Çoğu şarkı albüm değerine birkaç sent içinde. Başlık şarkısı yaklaşık 20 ¢ pes; All You Need Is Love konser akordunda. Penny Lane, B'de ama nakaratı A'da, yaklaşık 16 ¢ pes; kendi değerini almaya yetmeyecek kadar.

Yukarıda anlatılan ünlü hız bulmacası Strawberry Fields Forever, CD'de albüm değerine yakın okunuyor ama plak baskısında yaklaşık 41 ¢ pes, ve tabları gitar akordu konusunda uyuşmuyor. Plağa kulağınızla karşılaştırarak akort edin.

TuneLit ile: E Standard −9 ¢; Magical Mystery Tour için −20 ¢, All You Need Is Love için A 440.

The Beatles (White Album, 1968)

Ana akort: E Standard −7 ¢ (A ≈ 438.3), 1987 iki CD'lik kutuda TuneLit ölçtü.

Otuz şarkı, çoğu albüm değerine yakın; ilginç olan akortlar. Dear Prudence, Lennon'ın tek tek çaldığı kalıp için tel 6'yı D'ye indirir; Julia aynı çalım tekniğini 2. perdede kapoyla kullanır; Blackbird McCartney yalnız, düz standart akortta; Mother Nature's Son da standart akortta. Tablar kapoları Ob-La-Di, Ob-La-Da ve I Will'de 1. perdeye, Long, Long, Long'da 3. perdeye ve Piggies'de 6. perdeye koyar. Eric Clapton'ın While My Guitar Gently Weeps'teki solosu standart akorttadır.

Ses yüksekliği dışta kalanlar: Ob-La-Di, Ob-La-Da yaklaşık 22 ¢ tiz; Happiness Is a Warm Gun ve I Will yaklaşık 7 ile 8 ¢ tiz; Martha My Dear ve Honey Pie konser akordunda; Dear Prudence, Revolution 1, Rocky Raccoon ve Mother Nature's Son 16 ile 25 ¢ pes. Wild Honey Pie, tellerini sert bükerek tek başına çalan McCartney ile, yarım ton pes, tam iki nota arasında. En gürültülü iki şarkı, Yer Blues ve Helter Skelter, sabit bir okuma vermedi.

TuneLit ile: E Standard −7 ¢; Dear Prudence için Drop D −16 ¢, Ob-La-Di, Ob-La-Da için kapo 1'de +22 ¢, Rocky Raccoon için −22 ¢, Mother Nature's Son için −25 ¢, Wild Honey Pie için A 427'de E Standard.

Yellow Submarine (1969)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 13 şarkı

Ana akort: konser akordunda E Standard (+3 ¢, A ≈ 440.8), 1987 CD'de TuneLit ölçtü.

A yüzünde dört yeni şarkı ile Yellow Submarine ve All You Need Is Love; B yüzünde George Martin'in filmdeki orkestral partisyonu, Beatles olmadan çalınmış, tam konser akordunda. Yellow Submarine burada yaklaşık 30 ¢ pes okunuyor; Revolver CD'sinden 11 ¢ daha düşük ve Revolver'ın plak baskılarına yakın. Tabların belirttiği gibi E♭ Standard'da, G şekilleri G♭'de çalınır, ve TuneLit'in ses kontrolü bunu doğruluyor.

Yeni şarkılardan Only a Northern Song yaklaşık 6 ¢ pes. All Together Now, Hey Bulldog ve It's All Too Much zayıf okumalar verdi: All Together Now yaklaşık 24 ¢ pes, Hey Bulldog yaklaşık 34 ¢ tiz işaret ediyor, plak baskısı da bunu doğruluyor. Düğmeleri albüm değerini kullanıyor; bu yüzden bu üçünü kulağınızla kontrol edin.

TuneLit ile: A 440'ta E Standard; Yellow Submarine için E♭ Standard −30 ¢, Only a Northern Song için −6 ¢.

Abbey Road (1969)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 17 şarkı

Ana akort: konser akordunda E Standard (+3 ¢, A ≈ 440.8), 1987 CD'de TuneLit ölçtü.

Beatles'ın kaydettiği son albüm, aynı zamanda A 440'a en yakın olanlardan biri; plak baskıları birkaç sent içinde uyuşuyor. Ancak istisnalar büyük. Here Comes the Sun (kapo 7, hızlandırılmış) yaklaşık 35 ¢ tiz; iki nota arasında tam ortaya o kadar yakın ki sayfa iki okumayı da sunuyor. Tarih ve TuneLit'in ses kontrolü ikisi de tiz bir A gösteriyor. Oh! Darling yaklaşık 40 ¢ pes, Octopus's Garden yaklaşık 18 ¢ pes, Come Together zayıf bir okumada yaklaşık 20 ¢ pes, Something yaklaşık 8 ¢ pes. B yüzündeki medleyde Sun King ve Mean Mr. Mustard 10 ile 22 ¢ pes, She Came In Through the Bathroom Window ise 12 ¢ tiz; Golden Slumbers, Carry That Weight ve You Never Give Me Your Money albüm değerine yakın.

Gerisi standart akort. Bir tab I Want You (She's So Heavy)'nun bazı kısımlarını Drop D'de yazıyor, bir diğeri hepsini standart akortta tutuyor.

TuneLit ile: A 440'ta E Standard; Here Comes the Sun için kapo 7'de +35 ¢, Oh! Darling için −40 ¢, Octopus's Garden için −18 ¢, Mean Mr. Mustard için −10 ¢, She Came In Through the Bathroom Window için +12 ¢, Something için −8 ¢.

Let It Be (1970)

E Standard +6 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard +6 ¢ (A ≈ 441,6), 1987 CD'sinde TuneLit tarafından ölçüldü.

Ocak 1969'da büyük ölçüde kaydedildi, 1970'te Phil Spector tarafından bitirildi. O ay Billy Preston ile canlı çalınan şarkılar tiz çıkıyor: Get Back yaklaşık 18 ¢, Dig a Pony 15 ¢, One After 909 zayıf bir okumada yaklaşık 23 ¢, I've Got a Feeling daha da yüksek, ama kullanılamayacak kadar zayıf bir okumada. Akustiklerde çalınan Two of Us ve Maggie Mae 7 ile 9 ¢ pes. For You Blue, Harrison'ın akustiği için kapo 5. perdede olacak şekilde tablarda yazılmış; Lennon'ın lap steel'i açık D7 akortunda.

Across the Universe farklı: 1968 kaydı D'de, Spector tarafından yaklaşık D♭'ye yavaşlatılmış. Ana tab yarım ton aşağı akort eder ve D şekilleri çalar; TuneLit ise E♭ Standard +25 ¢ ölçtü. 1969 hayır albümü versiyonu bunun yerine hızlandırılmıştı, bu yüzden bu ayar yalnızca Let It Be albümü için geçerli.

TuneLit ile: E Standard +6 ¢; Get Back için +18 ¢, Dig a Pony için +15 ¢, Two of Us için −7 ¢, Maggie Mae için −9 ¢, Across the Universe için E♭ Standard +25 ¢, For You Blue için kapo 5.

• Albüm başına değil, şarkı başına akort edin. Çoğu rock kaydında tek bir ayar bir albümü kapsar. Beatles albümünde durum böyle değil: Help! yaklaşık 7 ile 45 ¢ pes arasında, Revolver 19 ¢ pes ile 24 ¢ tiz arasında, Abbey Road 40 ¢ pes ile 35 ¢ tiz arasında. Her şarkının Akort et düğmesi kendi değerini taşıyor, bu yüzden her şarkıdan önce ona basın.
• Kapoya dikkat edin. Kapo, teli biraz tiz çeker; yüksek aksiyonlu bir gitarda daha fazla. Önce akort edin, kapoyu takın, sonra bir akoru plağa karşı kontrol edip ince ayar yapın.
• Şüpheli şarkılarda kulağınızla kontrol edin. TuneLit'in sabit bir okuma alamadığı yerlerde (A Hard Day's Night, Love Me Do, Tomorrow Never Knows, Yer Blues, Helter Skelter ve albüm sayfalarında işaretlenmiş diğerleri), düğme albüm değerine döner. Plaktaki uzun bir akora karşı bir akor çalın ve vuruşlar kesilene kadar referans sesi kaydırın.
• İki nota arasında tam ortada. Here Comes the Sun ve Lovely Rita, iki yarım ton arasında tam ortaya yakın duruyor; bu yüzden sayfaları iki akordu da sunuyor. Belgelenmiş hız değişiklikleri ikisini de netleştiriyor: Here Comes the Sun için tiz bir A, Lovely Rita için E, E♭'ye doğru yavaşlatılmış.
• Diğer baskılar. Değerler 1987 CD'lerine aittir; plakta daha pes okunan üç albüm için yukarıya bakın. 2009 remasterları ve sonraki remikslar ölçülmedi; bir remiks bir şarkının hızını değiştirebilir, 2017 Sgt. Pepper'ın She's Leaving Home için yaptığı gibi.
• Akort etmeden eşlik edin. A 440'ta kalmak isterseniz, TuneLit'in Şarkıyla çal özelliği kaydı gitarınıza uyarlar: ölçülen sapma kadar ses yüksekliğini kaydırır, böylece şarkı tam standart ses yüksekliğinde durur.

Tahmin edici temiz test karışımlarında yaklaşık ±3 ¢ doğrulukla çalışır; gerçek plaklar, bant tıslaması ve kayan hızla daha zor. Her albüm sayfası, bir şarkının notalarının tek bir ızgarayla ne kadar uyuştuğunu gösterir. Çoğu Beatles şarkısı temiz okunuyor. Zayıf olanlar yoğun, gürültülü ya da hızı değiştirilmiş kayıtlar: A Hard Day's Night, Love Me Do, Tomorrow Never Knows, Yer Blues, Helter Skelter, The End, I've Got a Feeling. Düğmeleri albüm değerini kullanıyor; notları zayıf okumanın hangi yöne işaret ettiğini söyler.

İki şüphe kalıyor. Bir ölçüm sapmayı yalnızca bir yarım ton içinde bilir; bu yüzden yaklaşık 50 ¢ kaymış bir plak iki komşudan biri olabilir. Tablar ve belgelenmiş hız değişiklikleri iki şarkı dışında hepsini çözüyor; bu iki şarkı işaretlenmiş. Ayrıca düzenlenmiş kayıtlardan oluşan bir şarkının içinde hız değişebilir, başta yukarıdaki Strawberry Fields Forever; değer ortadaki 90 saniye için geçerlidir.

Ancak örüntü sağlam: plak baskıları şarkılar arasındaki farkları aynen yeniden üretiyor, belgelenmiş hız değişiklikleri kitapların yerleştirdiği yerde görünüyor ve Please Please Me'nin iki ses yüksekliği seviyesi kayıt seanslarıyla uyuşuyor.