Green Day akortları.

• E♭ Standard (E♭ A♭ D♭ G♭ B♭ E♭): Kerplunk (1991), Dookie (1994) ve Insomniac (1995). Dookie'nin mühendisi, grubun her şeyi E♭'ye indirdiğini doğruladı.
• E Standard (E A D G B E): 39/Smooth (1990) ile Nimrod (1997) ve Saviors (2024) arası.
• Sonraki albümlerde yarım ton aşağı: Misery ve Waiting (Warning); American Idiot ve Jesus of Suburbia (American Idiot; TuneLit'in ses kontrolünden sonra E♭ olarak listelendi, ama en çok görüntülenen tablar E diyor); 21st Century Breakdown (başlık parçası); Say Goodbye ve Youngblood (Revolution Radio); I Was a Teenage Teenager (Father of All Motherfuckers); The American Dream Is Killing Me ve Corvette Summer (Saviors).
• Drop D: Whatsername (American Idiot) ve Dilemma (Saviors). D Standard: Restless Heart Syndrome (21st Century Breakdown).
• Ses yüksekliği: 90'lı yıllardaki kayıtlar konser akordunda değil. 39/Smooth ve Kerplunk yaklaşık 15 sent pes, Dookie yaklaşık 15 sent tiz, Insomniac yaklaşık 18 sent tiz ve Nimrod 8 sent tiz. American Idiot'tan itibaren albümler, Father of All Motherfuckers (7 sent pes) hariç, A 440'a birkaç sent içinde.
• Canlı: grubun ekibi eski şarkılar için gitarları E♭'de tuttu; 2024 turunda Minority gibi daha sonraki şarkılar bile yarım ton aşağıda çalındı. Canlı versiyonlar kayıttan bir yarım ton aşağıda olabilir.

Billie Joe Armstrong ritim ve lead gitar çalıyor ve söylüyor; Mike Dirnt bas çalıyor; Tré Cool Kerplunk'tan beri davul çalıyor (39/Smooth'ta John Kiffmeyer davul çalıyor). Sahnede grup uzun süredir ikinci bir gitarist ekliyor, Jason White; sonraları daha fazla çalan da katıldı. Kayıtlarda ise gitar partileri Billie Joe'nun, bas da gitarların akordunu izliyor: her şarkının ana topluluk tabı Mike Dirnt'ü gitarlarla aynı akorda koyuyor.

Yarım ton düşüşü erken geldi. Songsterr, Kerplunk şarkılarının biri hariç hepsini E♭ Standard akordunda tablıyor ve TuneLit'in ses kontrolü çoğuyla hemfikir. Dookie için birinci elden bir anlatım var: 1993'te Berkeley'deki Fantasy Studios'ta albümün kaydını yapan mühendis Neill King, Sound On Sound'a her şeyi E♭'ye indirdiklerini söyledi. Ekstra alt sesi sevmişti, ama çift kayıt yapıldığında gitarları hem kendi içinde hem birbirleriyle akort halinde tutmanın zorlaştığını da belirtti. Bir yıl sonra kaydedilen Insomniac ise baştan sona E♭ akordunda tablanmış.

Nimrod bunu değiştirdi. Tablarında açılış parçasından Good Riddance (Time of Your Life) şarkısına kadar E Standard var; TuneLit'in ses kontrolü üç şarkı dışında hepsinde aynısını söylüyor. Warning, American Idiot, 21st Century Breakdown, ¡Uno! ¡Dos! ¡Tré! üçlemesi, Revolution Radio, Father of All Motherfuckers ve Saviors için de aynısı geçerli: varsayılan olarak E Standard.

Ortada bir örüntü kalıyor. Sonraki bir Green Day şarkısı A♭, D♭, E♭ ya da G♭'de duruyorsa, A, D, E ya da G şekilleriyle yarım ton aşağı akortlu bir gitarda çalınmış olma ihtimali yüksek; tablar çoğu zaman bunu söylüyor. Say Goodbye, Youngblood, I Was a Teenage Teenager, The American Dream Is Killing Me ve Corvette Summer hepsi bu şekilde tablanmış ve TuneLit'in kontrolü her birinde E♭ alt tel duyuyor. Birkaç şarkı için tablar anlaşmıyor; bunlar aşağıda albüm albüm ele alınan şarkılar.

Oyuncular için işe yarayan kısım şu: bemollü tonda bir şarkı için iki okuma da kayıtta aynı notaları koyar. E Standard tabı American Idiot'u 4. perdede A♭ power chord'larıyla çalar; yarım ton aşağı tab aynı sesi 5. perdede A şekilleriyle çalar. İkisi de işe yarar, yeter ki akordunuz tabınızla eşleşsin. Akort yalnızca hangi şekilleri kullanacağınızı belirler.

Sahnede

İki Premier Guitar turu, ekibin bunu nasıl yönettiğini gösteriyor. 2013'te Billie Joe'nun etiketlerle kaplı ünlü gitarı Blue, eski şarkılar (Basket Case, Longview, Brain Stew ve Hitchin' a Ride adıyla anıldı) için E♭'de tutuldu; diğer gitarları E Standard akordunda kaldı. Jason White ise 90'lı yıllar materyali için bir Les Paul'ü E♭'de tuttu. 2024'te ekip, Mike Dirnt'ün ekipmanındaki bir basın Dilemma için C♯'ye indirildiğini, Minority için E♭'ye çıkarıldığını anlattı: grup o şarkıları kayıtlardan yarım ton aşağıda çalıyordu. Hitchin' a Ride klasik tuzak: Nimrod'da E Standard akordunda, ama Blue ile çalındığında konserde yarım ton daha aşağıda çıkabiliyor. Canlı bir video bir yarım ton kaçık geliyorsa, diğer akordu deneyin.

TuneLit, sahibinin kütüphanesinden her stüdyo albümünün birer kopyasını ölçtü: 39/Smooth'un ilk baskısının bir pikap kaydı ve diğer on üç albüm için CD'lerin MP3 kopyaları. Yöntem her şarkının 90 saniyesini okur ve notalarının A 440 ızgarasından ne kadar uzakta olduğunu bulur. Sapmayı yalnızca bir yarım ton içinde bilir; yarım ton kendisi (E ya da E♭) ise tablardan gelir ve ses kaydına karşı kontrol edilir.

Kaynaklar ses yüksekliği hakkında bir şey söylemiyor, bu yüzden bunların hepsi yeni. Öne çıkanlar şunlar:

• 90'lı yılların sapması. İki Lookout! kaydı yaklaşık 15 sent pes, Dookie ve Insomniac 15 ila 18 sent tiz, Nimrod 8 sent tiz. Uçlarda bu, bir sonraki notaya giden yolun üçte biri kadar; kulaklıkla eşlik ederken fark edilecek kadar. Sapma akordun kulakla ayarlanmasından, bant hızından ya da masteringden gelmiş olabilir; kayıt neyse odur ve Akort et düğmeleri ona uyar.
• Modern albümler tam yerinde. American Idiot'tan itibaren, bir albüm hariç her albüm A 440'a 4 sentten yakın; TuneLit bunu konser akordu sayıyor.
• Kerplunk en çok değişiyor. Şarkıları yaklaşık 26 sent pes (Private Ale, One of My Lies) ile tam konser akordu (Tré Cool'un Dominated Love Slave'i) arasında değişiyor. Kapanış Words I Might Have Ate ise Billie Joe'nun akustik gitarıyla, diğerlerinin bir çeyrek ton üstünde, tam E♭ ile E arasında duruyor.
• Insomniac iki gruba ayrılıyor. Şarkıların yaklaşık yarısı 17 sent tiz, diğer yarısı 28 sent tiz civarında: Brat, Panic Song ve Stuart and the Ave. açıkça öyle; Geek Stink Breath, Brain Stew ve Westbound Sign muhtemelen öyle, ama daha az emin olarak.
• Sapan şarkılar. Dookie'de Chump ve Longview konser akordunun yakınında, albüm değerinin 12 ila 13 sent altında; When I Come Around ise 29 sent tiz. Warning'de başlık parçası 20 sent tiz, Jackass 15 sent pes. Her birinin kendi Akort et düğmesi var.

Bir ölçüm sonucu duyar, nedeni değil: hafifçe tiz akortlu bir gitarla hafifçe hızlı çalan bir bandı birbirinden ayırt edemez. 39/Smooth için ek bir çekince var, çünkü bir pikap biraz hızlı ya da yavaş dönebilir. Aynı stüdyo ve yapımcıdan gelen Kerplunk CD'de benzer bir ses yüksekliğinde duruyor, bu da LP'nin yakın olduğunu düşündürüyor.

39/Smooth (1990)

E Standard −14 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard, yaklaşık 14 ¢ pes (A ≈ 436,4), ilk Lookout! LP'sinde ölçüldü.

Debut albüm, 1990 yılbaşı civarında San Francisco'daki Art of Ears'ta, Andy Ernst ile kaydedildi; Green Day albümleri içinde davulda John Kiffmeyer'ın çaldığı tek albüm. Her Songsterr tabı gitar ve basta E Standard; TuneLit'in ses kontrolü on şarkının altısında hemfikir, üçü açık bırakılmış. I Was There C'de duruyor ve açık düşük E'ye neredeyse hiç dokunmuyor; bu yüzden kontrol orada bir yarım ton yüksek tahmin ediyor, başka hiçbir şey bunu desteklemiyor. Rest, diğer şarkılardan daha çok konser akordunun yakınında, yaklaşık 4 sent pes.

Akort aletiyle: referans yaklaşık A 436 civarında olacak şekilde E Standard, ya da basitçe 14 sent pes.

Kerplunk (1991)

E♭ Standard −16 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E♭ Standard, yaklaşık 16 ¢ pes (A ≈ 435,8), CD üzerinden ölçüldü.

Grubun Tré Cool ile çıkan ilk albümü ve ilk kez yarım ton aşağı tablarda yazılan albüm. On iki şarkının on biri Songsterr'da E♭ Standard olarak yazılmış; buna Dookie için aynı akorda yeniden kaydedilen Welcome to Paradise'ın ilk versiyonu da dahil. Ses yüksekliği bu grubun başka hiçbir plağında olmadığı kadar oynuyor: Private Ale ve One of My Lies yaklaşık 25 sent pes, Who Wrote Holden Caulfield? yaklaşık 6 pes, Tré Cool'un country parodisi Dominated Love Slave ise tam konser akordunda.

Dışarıda kalan Words I Might Have Ate, akustik kapanış parçası. Songsterr onu E Standard olarak yazmış; bir Ultimate Guitar çevirmeni standart mı yoksa yarım ton aşağı mı olduğuna karar verememiş. Plak ise nedenini açıklıyor: E'nin yaklaşık 52 sent altında, albümün geri kalanından çeyrek ton yukarıda, E♭ ile E arasında tam ortada. Akort et düğmesi E Standard'ı A 427'ye ayarlıyor; böylece teller plağın tam olduğu yere geliyor.

TuneLit'in ses kontrolü One for the Razorbacks'te E♭ yerine E duyuyor; bu şarkı B'de, açık E sık çalındığı için. Hiçbir tab bununla uyuşmuyor, bu yüzden albümle birlikte E♭'de kalıyor; kulakla bir kontrol etmeye değer. CD'ye 1990 Sweet Children EP'sinin dört şarkısı da eklenmiş; bunlar albümün parçası değil ve burada listelenmiyor.

Akort aletiyle: çoğu şarkı için E♭ Standard, yaklaşık 16 sent pes; sapan şarkılar için şarkı düğmelerini kontrol edin.

Dookie (1994)

E♭ Standard +15 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 14 şarkı

Ana akort: E♭ Standard, yaklaşık 15 ¢ tiz (A ≈ 443,7), CD üzerinde ölçüldü.

Atılım albümü. Akordun kaynağı burada stüdyodaki insanlar: albümü kaydeden Neill King, her şeyi E♭'ye indirdiklerini söyledi; her Songsterr tabı, Ultimate Guitar'daki tüm albüm tabı ve Welcome to Paradise'ın Wikipedia maddesi bunu doğruluyor. TuneLit'in ses kontrolü on dört şarkının on üçünde E♭'yi onaylıyor; Basket Case ve Longview de dahil. Düşük notaları F♯, B ve C♯ üzerinde olan She ise karar veremediği tek şarkı.

Plak E♭ Standard'ın yaklaşık 15 sent üstünde ve neredeyse her yerde eşit; üç istisna var. Chump ve Longview, A 440'ta düz bir E♭'nin 3 sent içinde, geri kalanın yaklaşık 12 sent altında; When I Come Around ise yaklaşık 29 sent tiz, albümdeki en yüksek ölçüm. Basket Case'e düz bir E♭'de eşlik ederseniz biraz pes çalarsınız; A 444'te tam yerinde olursunuz.

Akort aletiyle: E♭ Standard yaklaşık 15 sent tiz, referans A 444 civarında. Chump, Longview ve When I Come Around için şarkı düğmelerini kullanın.

Insomniac (1995)

E♭ Standard +18 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 14 şarkı

Ana akort: E♭ Standard, yaklaşık 18 ¢ tiz (A ≈ 444,7), CD üzerinde ölçüldü.

Hyde Street Studios, San Francisco'da kaydedildi ve baştan sona E♭ Standard olarak tablarda yazılmış (her Songsterr tabı ve Ultimate Guitar'ın tüm albüm tabı). Albümün en bilinen riff'i Brain Stew, 2013'te hâlâ Billie Joe'nun E♭ gitarıyla çalınıyordu. Ses kontrolü, E üzerine kurulu ve soruyu açık bırakan Geek Stink Breath dışında her şarkıda E♭'yi doğruluyor.

TuneLit'in ölçtüğü en tiz Green Day albümü ve en az düzgün olanı. Yarı şarkılar yaklaşık 17 sent tiz, diğer yarısı yaklaşık 28: Brat, Panic Song ve Stuart and the Ave. kendi Akort et düğmeleri için yeterince belirgin; Geek Stink Breath, Brain Stew ve Westbound Sign muhtemelen, ama daha düşük güvenle. A 444'e ayarlı bir akort aleti ilk grubu karşılar; ikinci grup için yaklaşık A 447 gerekir.

Akort aletiyle: E♭ Standard yaklaşık 18 sent tiz; kendi düğmelerinde daha yüksek okunan üç şarkıyla birlikte.

Nimrod (1997)

E Standard +8 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 18 şarkı

Ana akort: E Standard, yaklaşık 8 ¢ tiz (A ≈ 442), CD üzerinde ölçüldü.

Nimrod, Green Day'in standart akorda döndüğü ve orada kaldığı albüm. Albümün her Songsterr tabı E Standard; Hitchin' a Ride ve akustik Good Riddance (Time of Your Life) dahil. Ses kontrolü on sekiz şarkının on beşinde aynı sonucu veriyor. Nice Guys Finish Last, Scattered ve Last Ride In net örnekler; açık pes E tekrar tekrar çınlıyor.

İstisnalar bilmeye değer. B'de olan Uptight, ses kontrolüne bir E♭ düşük teli gibi geliyor, ama hiçbir tab bunu söylemiyor; Take Back da aynı yöne eğiliyor ama kesin bir cevap yok; ikisi de E'de kalıyor. Haushinka D'de ve açık E'yi hiç çalmıyor; bu yüzden kontrol orada yanlış tahmin ediyor. Ölçülen ses yüksekliği albüm boyunca sabit: 7 ila 12 sent tiz. Hitchin' a Ride yaklaşık 18 sent ile daha yüksek, ama ayrı bir ayar gerektirecek kadar net değil.

Akort aletiyle: tüm albüm için E Standard yaklaşık 8 sent tiz (A 442).

Warning (2000)

E Standard +4 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard, yaklaşık 4 ¢ tiz (A ≈ 441,1), CD üzerinde ölçüldü.

Halk tınılı Warning, grubun kendisi tarafından Oakland'daki Studio 880'de yapılmış, E Standard olarak tablarda yazılmış; ses kontrolü Minority, Warning, Castaway, Macy's Day Parade ve geri kalanın çoğunda aynı sonucu veriyor. İki şarkı yarım ton aşağıda:

• Misery, akordeonları ve boruları ile, Songsterr ve Ultimate Guitar'da E♭ olarak yazılmış; ses kontrolü de bunu doğruluyor.
• Waiting, düz bir tonalitede, Songsterr'ın en çok görüntülenen tabında E Standard, ama üç gitarlı versiyonunda E♭; TuneLit'in ses kontrolü bir E♭ düşük teli duyuyor. E♭ olarak listelenmiş. E Standard tabını kullanırsanız E'de kalın: notalar aynı.

Şarkılar Nimrod'a göre daha çok kayıyor: başlık parçası yaklaşık 20 sent tiz, Church on Sunday 17 de öyle; Castaway yaklaşık 9 sent pes, Jackass 15. Bunların her birinin kendi ayarı var.

Akort aletiyle: çoğu şarkı için E Standard birkaç sent tiz; Misery ve Waiting için E♭; sapan dört şarkı için şarkı düğmelerini kullanın.

American Idiot (2004)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 13 şarkı

Ana akort: E Standard, konser akordunda (+1,7 ¢), CD üzerinde ölçüldü.

Rock operası, tabların en çok ayrıştığı albüm. From Are We the Waiting'den Homecoming'e kadar şarkılar D, A, E ve G'de; tablar E Standard diyor, ses kontrolü de her birinde doğruluyor. Wake Me Up When September Ends ve Give Me Novacaine kitap örneği. Whatsername Drop D'de, hem Songsterr hem Ultimate Guitar'da; ses düşük D'yi duyuyor.

İlk dört şarkı farklı. American Idiot ve Jesus of Suburbia A♭'de, Holiday ve Boulevard of Broken Dreams fa minörde; bu tonaliteler yarım ton aşağı A ve F♯m biçimlerine düşer. Songsterr'ın en çok görüntülenen tabları dördünü de E Standard'a koyuyor, ama üç büyük American Idiot tabından biri, 130.000'den fazla görüntülenmiş, yarım ton aşağı bir versiyon; Jesus of Suburbia ve Holiday için de daha küçük E♭ tablar var. TuneLit'in ses kontrolü American Idiot'ta (güven 0,994) ve Jesus of Suburbia'da bir E♭ düşük teli duyuyor; bu iki şarkı E♭ Standard olarak listelenmiş, tabların E Standard'ı yanlarında adıyla. Holiday ve Boulevard of Broken Dreams'te kontrol karar veremiyor; bu yüzden ana tablarla E Standard'da kalıyorlar. Bu dört şarkı için iki akordun da plağın notalarını verdiğini unutmayın: hangi tabı kullanıyorsanız akordu ona göre seçin.

Akort aletiyle: baştan sona konser akordu. Albümün çoğu için E Standard, Whatsername için Drop D; ilk dört şarkı için tabınıza göre E♭ veya E.

21st Century Breakdown (2009)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 18 şarkı

Ana akort: E Standard, konser akordunda (−1,1 ¢), CD üzerinde ölçüldü.

Butch Vig'in yapımı, ve Green Day'in A 440'a en yakın olduğu albüm. Çoğu şarkı E Standard olarak tablarda yazılmış ve duyulmuş: 21 Guns, Know Your Enemy, Last Night on Earth, East Jesus Nowhere ve Last of the American Girls aralarında. Üç şarkı farklı:

• 21st Century Breakdown, başlık parçası, her Songsterr versiyonunda E♭ olarak yazılmış ve ses kontrolü de doğruluyor.
• Restless Heart Syndrome bir tam ton aşağıda, D Standard'da; tek Songsterr tabında, gitarlar ve bas, ve ses kontrolü düşük D'yi duyuyor.
• Before the Lobotomy, Songsterr'ın ana tabında E♭ olarak yazılmış, ama tüm albümün transkripsiyonunda E Standard'da. Ses kontrolü açık pes E'yi net duyuyor, bu yüzden E Standard olarak listelenmiş.

Murder City ses kontrolüne bir E♭ düşük teli gibi geliyor, ama hiçbir tab bunu onaylamıyor; bu yüzden E'de kalıyor. See the Light yaklaşık 9 sent tiz ve kendi düğmesi var.

Akort aletiyle: A 440'ta E Standard, yukarıdaki üç istisna ile birlikte.

¡Uno!, ¡Dos! ve ¡Tré! (2012)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard, üç CD'nin hepsinde yaklaşık 3 sent pes; bu konser akordu sayılıyor.

Oakland'daki Jingletown'da birlikte kaydedildi ve Eylül ile Aralık 2012 arasında çıktı. Üçlü seri kataloğun en düzgün parçası: her Songsterr tabı E Standard, ses kontrolü neredeyse her şarkıda doğruluyor. ¡Tré! TuneLit'in ölçtüğü en düzgün Green Day plağı; her şarkı albümün birkaç sent içinde.

Birkaç şarkı daha az net. ¡Dos!'ta kısa açılış parçası See You Tonight yaklaşık 34 sent tiz, Makeout Party yaklaşık 12 sent pes; ikisinin de kendi ayarı var. Amy (¡Dos!) ve Brutal Love (¡Tré!) düz tonalitelerde, ses kontrolüne bir E♭ düşük teli gibi geliyor, ama tek tablar E Standard diyor; bu yüzden orada kalıyorlar. Oh Love (¡Uno!) kesin bir cevap olmadan aynı durumda. Drama Queen ve 99 Revolutions açık pes E'yi pek kullanmıyor; kontrol bunları doğrulayamıyor; tablar E Standard diyor.

Akort aletiyle: üç albümün hepsi için A 440'ta E Standard.

Revolution Radio (2016)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard, konser akordunda (−1,4 ¢), CD üzerinde ölçüldü.

OTIS, Oakland'da kendi yapımları. Bang Bang, başlık parçası ve Still Breathing tablarda E Standard; ses kontrolü Bang Bang ve başlık parçasında doğruluyor, düz tonalitedeki Still Breathing'de emin değil. İki şarkı yarım ton aşağı yazılmış, Say Goodbye ve Youngblood, ve ses kontrolü ikisinde de E♭ duyuyor. Sessiz kapanış parçası Ordinary World yaklaşık 11 sent tiz. Outlaws B♭'de ve açık pes E'yi hiç çalmıyor; kontrolün oradaki F tahmini bir şey ifade etmiyor.

Akort aletiyle: A 440'ta E Standard; Say Goodbye ve Youngblood için E♭.

Father of All Motherfuckers (2020)

E Standard −7 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard, yaklaşık 7 ¢ pes (A ≈ 438,3), CD üzerinden ölçüldü.

Butch Walker'ın yapımı, glam tınılı kısa albüm (kapağı başlığı Father of All... diye kısaltıyor) E Standard'da yazılmış; sadece I Was a Teenage Teenager yarım ton aşağıda. Ses kontrolü ikisini de doğruluyor. Kerplunk'tan beri Green Day'in en pes plağı, konser akordunun yaklaşık 7 sent altında; I Was a Teenage Teenager ve Take the Money and Crawl ise A 440'a daha yakın okunuyor.

Akort aletiyle: E Standard yaklaşık 7 sent pes; I Was a Teenage Teenager için E♭.

Saviors (2024)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 15 şarkı

Ana akort: E Standard, konser akordunda (+1,7 ¢), CD üzerinde ölçüldü.

Rob Cavallo ile geri dönüş, Londra ve Los Angeles'ta kayıt. Çoğu şarkı E Standard olarak tablarda yazılmış ve duyulmuş: Look Ma, No Brains!, Bobby Sox, One Eyed Bastard, Goodnight Adeline ve başlık parçası aralarında. Üç tanesi farklı ve ses kontrolü üçünde de tablarla aynı:

• The American Dream Is Killing Me ve Corvette Summer yarım ton aşağıda, E♭ Standard'da.
• Dilemma Drop D'de, gitarlar ve bas. 2024 turunda bunun bası, plağın bir yarım ton altına, C♯'ye indirildi.

Living in the '20s düz bir tonalitede ve kontrol karar veremiyor; tab E Standard diyor.

Akort aletiyle: A 440'ta E Standard; üç istisna için E♭ ve Drop D.

TuneLit'in ses kontrolü en düşük boş teli dinler: alt oktavda sık duyulan ve altında yarım ton olmayan bir nota. Green Day'in plaklarında 185 şarkının 156'sında veritabanıyla uyuşuyor. Uyuştuğu yerde güçlü bir doğrulama, uyuşmadığı yerde sadece bir ipucu; çünkü açık pes telini hiç çalmayan bir şarkı onu yanıltabilir. Dört şarkı, kontrol ile başka bir kaynak uyuştuğu için taşındı: American Idiot, Jesus of Suburbia ve Waiting (E♭'ye) ve Before the Lobotomy (E'ye). Dokuz şarkı hâlâ ikinci bir kaynak olmadan uyuşmuyor ve tabların yerleştirdiği yerde kalıyor:

• Muhtemelen kontrolün hatası: I Was There, Haushinka, Drama Queen ve Outlaws. Hepsi açık pes E'yi hiç kullanmayan bir tonalitede; bu da kontrolü yarım ton yukarı tahmin etmeye itiyor.
• Dinlemeye değer: One for the Razorbacks (E duyuldu, E♭ olarak listelendi) ve Uptight, Murder City, Amy ve Brutal Love (E♭ duyuldu, E olarak listelendi). Son dört için iki akord da plağın notalarını veriyor; sadece tabın şekilleri değişiyor.

• Kerplunk, Dookie ve Insomniac için: her teli bir yarım ton aşağı indirin: E♭ A♭ D♭ G♭ B♭ E♭. Sonra referansı biraz oynatın: Kerplunk için yaklaşık A 436, Dookie için A 444, Insomniac için A 445. Akort et düğmeleri ikisini birden yapar.
• Nimrod'dan sonraki her şey için: E Standard ile başlayın. Nimrod A 442 ister; geri kalanı A 440'ta ya da ona yakın.
• Standart bir albümdeki yarım ton aşağı bir şarkı için: yeniden akort edebilirsiniz ya da gitarı E Standard'da tutup varsa E Standard tabını kullanın: düz bir tonalitede notalar aynı.
• Teller: yarım ton aşağı akort, telleri sadece biraz gevşetir. Billie Joe'nun E♭ gitarı, standart gitarlarıyla aynı sıradan .010 setlerle takılmıştı; bu yüzden tel kalınlığını değiştirmeye gerek yok.
• E♭ akort aleti olmadan aşağı akort: birinci perdeye bir kapo takın, telleri sıradan E Standard'a akort edin, sonra kapoyu çıkarın. Boş teller artık E♭ A♭ D♭ G♭ B♭ E♭ olur.
• Canlı kayıtlar: bir konser videosu yarım ton kaymış geliyorsa, önce E♭ Standard deneyin.