Meshuggah akortları.

• 1991, Contradictions Collapse: altı telli gitarlar E♭ Standard'da (E♭ A♭ D♭ G♭ B♭ E♭), tablara göre. CD yaklaşık 21 ¢ tiz.
• 1994–⁠1998, None, Destroy Erase Improve, Chaosphere: yedi telli gitarlar yarım ton aşağıda, B♭ E♭ A♭ D♭ G♭ B♭ E♭. Mårten Hagström bunu Guitar World'e bizzat anlattı. Destroy Erase Improve yaklaşık 5 ¢ tiz, pratikte konser akordu; Chaosphere yaklaşık 16 ¢ tiz.
• 2002'den itibaren, Nothing'den Immutable'a: sekiz tel yarım ton aşağıda, F B♭ E♭ A♭ D♭ G♭ B♭ E♭. Grubun teknisyenleri bunu 2013'te Premier Guitar'a anlattı; Hagström'ün Ibanez imza modeli fabrikadan tam bu şekilde akortlu çıkıyor. Nothing, Catch Thirtythree, obZen ve Koloss 10 ile 12 ¢ tiz; The Violent Sleep of Reason ve Immutable A 440'a 5 ¢ içinde.
• İstisnalar neredeyse her zaman en alt telin daha da inmesi: Nothing'in dört şarkısında E'ye, Obsidian'da D'ye, Spasm'da bir oktav aşağı B♭'ye, Shed, Phantoms ve Armies of the Preposterous'ta E♭'ye. Nebulous diğer her şeyin bir tam ton altında; iki Immutable şarkısı ise en alt iki teli indiriyor.

Altı tel, E♭. Meshuggah 1987'de Kuzey İsveç'te Umeå'da kuruldu. İlk albümde Jens Kidman hâlâ Fredrik Thordendal'in yanında ritim gitarı çalıyordu; müzik hızlı, teknik bir thrash'ti. Contradictions Collapse'un her tabı gitarları E♭ Standard'a koyuyor; bu, normal akordun yarım ton altı. Dönemden hiçbir röportaj akordu adlandırmıyor, dolayısıyla bu tablara ve açık E♭'yi dokuz şarkıdan sekizinde duyan TuneLit'in sesten kontrolüne dayanıyor.

Yedi tel, B♭. Thordendal, Guitar World'e ilk çıkan Ibanez yedi tellerden birini, bir Universe'ü, çıkar çıkmaz aldığını ve 1991'den beri çaldığını söyledi. Mårten Hagström ritim gitaristi olarak katıldı, Kidman gitar çalmayı bıraktı ve None EP'sinden (1994) itibaren iki gitarist de yedi telli çalıyor. Hagström'e, tek parmakla power chord için düşük si'nin la'ya indirilip indirilmediği sorulduğunda, hayır dedi: her zaman yarım ton aşağı akort ettiler, düşükten tize B♭ E♭ A♭ D♭ G♭ B♭ E♭, oldukça hafif .009–.052 tellerle. Bu akort None, Destroy Erase Improve ve Chaosphere'ü taşıyor. Slayer ile yaptıkları 1999 Amerika turunda ise iki gitaristin sahip olduğu tek yedek gitar, üst E'si çıkarılıp yedi telli gibi akortlanmış bir altı telliydi; bu da Meshuggah'ın riff'lerinin nerede yaşadığını iyi anlatıyor.

Sekiz tel, F. Chaosphere'den sonra grup daha da aşağı gitmek istedi. Küçük bir gitar üreticisi, Nevborn, sekiz telli prototipler önerdi; ama 2002'de Nothing kaydedilmek zorunda kalındığında gitarlar kullanılabilir değildi, bu yüzden Thordendal ve Hagström yedi tellerini sekiz telli aralığa indirdi. Hagström daha sonra Nothing'i yedi telli gitarlarda kaydedilmiş bir sekiz telli albüm olarak tanımladı ve gevşek tellerin akortta kalmadığı için her birkaç ölçüde yeniden akort etmek zorunda kaldığını anlattı. Gerçek sekiz telliler Catch Thirtythree'de (2005) kullanıldı, Nothing'i 2006'da yeniden kaydetmek için kullanılan gitarları Ibanez sağladı; akort o zamandan beri değişmedi: yarım ton aşağıda sekiz telli standart, F B♭ E♭ A♭ D♭ G♭ B♭ E♭. 2013'te grubun teknisyenleri Premier Guitar'a, iki gitaristin de sekiz tellerini yarım ton aşağıda tuttuğunu söyledi; Hagström'ün imza Ibanez'i (M8M, bugün M80M) fabrikada tam bu notalara ayarlanmış, düşük F'nin sıkı kalması için 29,4 inçlik ekstra uzun bir ölçekle.

Üç akortu yan yana koyunca örüntü ortaya çıkıyor. 1991'in altı teli, yedi telli akortun üst altı teli; 1990'ların yedi teli de sekiz telli akortun üst yedi teli. E♭ Standard'da bir gitarist, Meshuggah'ın herhangi bir şarkısının üst partilerini çalabilir; B♭ ve F tellerindeki riff'ler ekstra aralığı gerektiriyor.

İstisnaların tek bir kuralı var: en alt tel iner, geri kalanı yerinde kalır. Nothing, Stengah, Perpetual Black Second, Glints Collide ve Organic Shadows sekizinci teli yarım ton E'ye indirir; Obsidian onu D'ye indirir; Spasm ise yedinci telin bir tam oktav altına, bir tuner'ın zor okuyabildiği yaklaşık 29 Hz'lik bir B♭'ye indirir. Nebulous, her teli hareket ettiren tek şarkı: albümünün geri kalanının bir tam ton altında tablanmış, sekiz telli standart üç yarım ton aşağıda (E♭ A♭ D♭ G♭ B E A♭ D♭). Catch Thirtythree'de Shed sekizinci teli E♭'ye indirir; ortam bir ara parça olan Mind's Mirrors'ın ise onu tamamen E0'a gevşettiği söyleniyor. Immutable'da Phantoms ve Armies of the Preposterous sekizinci teli E♭'ye indirir; God He Sees in Mirrors ve Kaleidoscope ise iki alt teli, E♭ ve A♭'ye indirir. Koloss'ta, The Hurt That Finds You First'ün tek tabı tüm gitarı albümün yarım ton altına, sekiz telli için E Standard'a (E A D G C F A D) koyuyor.

Bu istisnaların çoğu tek tablardan geliyor; bu yüzden onları kesin hüküm değil, iyi tahmin olarak görün. TuneLit'in ses kontrolü bunlardan üçünü doğruluyor (Stengah, Nebulous ve Shed); şarkı notları ise kontrolün ayırt edemediği yerleri belirtiyor.

TuneLit, dokuz stüdyo albümünün tümünün CD'lerini ölçtü: kütüphanede bulunduğu yerde ilk baskı, yoksa Japon baskısı; Nothing için de 2006 yeniden baskısı yerine orijinal 2002 sürümü. Rafta bulunan diğer her baskı da çapraz kontrol olarak ölçüldü. Ana sonuç basit: hiçbir Meshuggah albümü pes değil.

• Pratikte konser akordu, yaklaşık 5 ¢ içinde: Destroy Erase Improve (+5 ¢), The Violent Sleep of Reason (+4 ¢) ve Immutable (+4 ¢).
• Yaklaşık 10 ile 12 ¢ tiz, A ≈ 442.6 ile 443.2: Nothing (+10 ¢), Catch Thirtythree (+12 ¢), obZen (+12 ¢) ve Koloss (+10 ¢).
• Belirgin şekilde tiz: Chaosphere (+16 ¢, A ≈ 444) ve Contradictions Collapse (+21 ¢, A ≈ 445).

On ya da yirmi sent bir şarkıyı başka bir notaya taşımaz, ama mükemmel akortlu bir gitarı plağa karşı biraz pes gösterecek kadar fark yaratır; özellikle uzun, çınlayan düşük notlarda. Bir ölçüm gitarı değil, bitmiş plağı dinler; bu yüzden gitarların biraz yüksek akort edilip edilmediğini, sert vurulan kalın tellerin tiz çınlayıp çınlamadığını ya da yol boyunca bir şey olup olmadığını söyleyemez. Yeniden baskılar en azından bir soruyu yanıtlıyor: Contradictions Collapse'un 1991 yeniden basımı ve 1995 Japon CD'si, Destroy Erase Improve'un Amerikan, Japon ve 2008 Reloaded baskıları, Chaosphere'ün Japon CD'si, Reloaded baskısı ve 2024 remaster'ı ile obZen'in 2023 remaster'ı, ilk baskıyla aynı şarkıları bir ya da iki sent içinde çalıyor. Bu plaklar kimse tarafından hızlandırılmadı ya da yavaşlatılmadı.

Birkaç şarkı albümlerinden ayrılıyor ve kendi ayarını alıyor: Choirs of Devastation (+7 ¢), Elastic (+7 ¢), Obsidian (konser akordu), Shed (konser akordu), The Last Vigil (konser akordu), Born in Dissonance (−6 ¢) ve Light the Shortening Fuse (+15 ¢) ile Past Tense (−8 ¢). Birkaç tane daha aynı yöne eğilimli, ama kendi değerini alacak güvene sahip değil. New Millennium Cyanide Christ beş Chaosphere CD'sinin hepsinde yaklaşık 29 ¢ tiz okunuyor; We'll Never See the Day üç Contradictions Collapse CD'sinin hepsinde yaklaşık 9 ¢, Bleed ise iki obZen CD'sinde yaklaşık 2 ¢. Düğmeleri albüm değerini kullanıyor; kulağa yanlış geliyorsa, Ince ayar'ı kulakla hafifçe oynatın.

Hangi yarım ton? Bir ses yüksekliği ölçümü, plağın bir yarım ton içinde nerede durduğunu bilir; bu yüzden notanın kendisi tablardan ve gruptan geliyor. TuneLit ayrıca sesten de kontrol ediyor: bas ve gitarların sürekli vurduğu açık düşük teli ve neredeyse hiç çalmadıkları, hemen altındaki notayı dinleyerek. Bu kontrol, Destroy Erase Improve'un on şarkısının hepsi, Rational Gaze, Closed Eye Visuals ve Straws Pulled at Random'ın düşük F'si, Stengah'ın düşürülmüş E'si, Shed'in düşürülmüş E♭'si ve en faydalısı, Nebulous'un düşük E♭'si dahil olmak üzere 43 şarkıda tablarla aynı çıkıyor: orijinal 2002 Nothing gerçekten bu şarkıyı diğerlerinin bir tam ton altına koyuyor. Çoğu sekiz telli şarkıda kararsız, çünkü en düşük notası, yaklaşık 44 Hz, basın altında takip etmek zor. Dört şarkıda uyuşmuyor: Choirs of Devastation (E♭ yerine D duyuyor), The Paradoxical Spiral ve The Last Vigil (F yerine F♯, açık düşük teli nadiren kullanan bölümlerdeki bilinen hatası) ve Phantoms (düşürülmüş sekizinci tel için E♭ yerine E). Bu okumaları destekleyen başka bir kaynak yok; bu yüzden şarkılar tablarda yazıldığı gibi kalıyor; kulakla kontrol edilmeye en değer olanlar bunlar.

Contradictions Collapse (1991)

E♭ Standard +21 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 9 şarkı

Ana akort: E♭ Standard +21 ¢ (A ≈ 445), TuneLit tarafından orijinal Nuclear Blast CD'sinde ölçüldü.

İlk albüm, sıradan altı telli gitarlarda hızlı, teknik bir thrash; Jens Kidman, Meshuggah albümlerinde bir kez, bu albümde ritim gitarında. Tüm tablar E♭ Standard'da hemfikir ve ses kontrolü dokuz şarkıdan sekizinde açık E♭'yi doğruluyor. CD kataloğun en tiz plağı: A 440'ın yaklaşık 21 sent üstünde; 1991 yeniden basımı ve 1995 Japon CD'si bir sent içinde eşleşiyor. Choirs of Devastation daha düşük, yaklaşık 7 sent tiz ve kendi ayarını alıyor. We'll Never See the Day üç CD'nin hepsinde aynı yöne (yaklaşık 9 sent) eğiliyor, ama kendi değeri için yeterince kesin değil. Az kullanılan bir tab Internal Evidence'ı E Standard'a koyuyor; ana tab ve ses kontrolü E♭ diyor.

TuneLit ile: her düğme E♭ Standard'ı +21 ¢'de, Choirs of Devastation'ı +7 ¢'de açıyor. Ses kontrolü, Choirs of Devastation'ın altında açık E♭ yerine bir D duydu; başka hiçbir şey bunu desteklemiyor, bu yüzden şarkı E♭'de kalıyor, ama bir dinlemeye değer.

None (EP, 1994)

Ana akort: yedi telli B♭ Standard (B♭ E♭ A♭ D♭ G♭ B♭ E♭), gruptan ve tablardan; ölçülmedi.

Mårten Hagström'ün grupla ilk yayını ve yedi telli gitarla ilk kaydı. Beş şarkı (Humiliative, Sickening, Ritual, Gods of Rapture ve uzun bir sessizlikle ve kısa, gizli bir parçayla biten Aztec Two-Step), Hagström'ün anlattığı B♭ akordunda tablanmış. TuneLit EP'yi ölçmedi, bu yüzden düğmeleri A 440 kullanıyor; iki yanındaki albümlere bakılırsa konser akordunda ya da biraz üzerinde olması bekleniyor.

Destroy Erase Improve (1995)

B♭ Standard +5 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: yedi telli B♭ Standard +5 ¢ (A ≈ 441), TuneLit tarafından orijinal Alman CD'sinde ölçüldü.

Yedi telli gitarlarda ilk tam albüm ve grubun ayırt edici kilitli ritimlerinin Future Breed Machine ve Soul Burn gibi şarkılarda şekillendiği plak. Hagström'ün akort tarifi, yarım ton aşağı ve asla düşürülmüş bir alt tel değil, her tabla eşleşiyor ve ses kontrolü tüm on şarkıda açık B♭'yi duyuyor. CD yaklaşık 5 sent tiz; A 440'ta sıradan bir tuner bunu akortlu sayar. 1995'in Amerikan ve Japon CD'leri ile 2008 Reloaded baskısı, bir ya da iki sent içinde aynı okumayı veriyor.

TuneLit ile: her düğme B♭ Standard'ı +5 ¢'de açıyor. F'de sekiz telli bir gitarda aynı notalar üst yedi telinizdir.

Chaosphere (1998)

B♭ Standard +16 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 8 şarkı

Ana akort: yedi telli B♭ Standard +16 ¢ (A ≈ 444), TuneLit tarafından orijinal Alman CD'sinde ölçüldü.

Hagström'ün Guitar World'e akordu tel tel anlattığı yıllardan kalma, son yedi telli albüm. Her şey B♭'de tablanmış ve ses kontrolü sekiz şarkının altısında aynı sonucu veriyor (Neurotica ve Sane'de kararsız). Ölçüm her zamankinden daha az kesin, çünkü yoğun ve sıkıştırılmış miks tahmin ediciye tutunacak çok az şey veriyor; ama Japon CD'si, 2008 Reloaded baskısı ve 2024 remaster aynı şarkılarda bir ya da iki sent içinde buluşuyor: yaklaşık 16 sent tiz. Uzun kapanış parçası Elastic daha düşükte, yaklaşık 7 sent tiz ve kendi ayarını alıyor. New Millennium Cyanide Christ ters yönde gidiyor: ölçülen beş baskının hepsinde yaklaşık 29 sent tiz; düğmesi albüm değerinde kalıyor, bu yüzden plağa karşı pes geliyorsa kulakla biraz daha yükseğe akort edin.

TuneLit ile: B♭ Standard +16 ¢, Elastic +7 ¢.

Nothing (2002)

F Standard +10 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: sekiz telli F Standard +10 ¢ (A ≈ 443), TuneLit tarafından orijinal 2002 CD'sinde ölçüldü.

Nothing, F için sekiz tel için yazıldı; ama grubun sekiz telli gitarları zamanında kullanılamadığı için, F B♭ E♭ A♭ D♭ G♭ B♭'ye, bu akordun en düşük yedi notasına indirilmiş yedi telli gitarlarla çalındı. 2006'da albüm yeniden çıktı: gitarlar gerçek sekiz tellilerde yeniden kaydedildi, davullar orijinal performanstan bir davul yazılımıyla yeniden kuruldu, Nebulous yavaşlatıldı ve Obsidian neredeyse iki kat uzatıldı. İki sürüm farklı kayıtlar ve TuneLit 2002 olanı ölçtü.

Bu, en çok akordu olan albüm. Rational Gaze, Closed Eye Visuals ve Straws Pulled at Random düz F akordunu kullanıyor ve ses kontrolü üçünde de düşük F'yi doğruluyor. Stengah, Perpetual Black Second, Glints Collide ve Organic Shadows en alt teli E'ye indiriyor; kontrol Stengah'ta doğruluyor, diğerlerinde karar veremiyor. Glints Collide'ın tek tabı üst telleri de yarım ton indiriyor; bunu başka hiçbir şey desteklemiyor, bu yüzden TuneLit albümün üst tellerini koruyor. Spasm en alt teli bir sonrakinin bir oktav altına, yaklaşık 29 Hz'de B♭'ye indiriyor; ses kontrolünün yargılayamayacağı kadar düşük. Obsidian onu D'ye indiriyor ve konser akordunda ölçülüyor, albümün geri kalanından yaklaşık 10 sent aşağıda. Nebulous ise albümün bir tam ton altında tablanmış, sekiz telli E♭ standard; 2002 CD'sinde kontrol tam olarak bu düşük E♭'yi duyuyor.

TuneLit ile: düğmeler her yerde +10 ¢ kullanıyor; Obsidian hariç, o A 440'ta. Şarkılar arasında sekizinci teli yeniden akort edin ve düz olanlar için F'ye geri dönün. Yedi telli bir gitarda grubun kendi 2002 yaklaşımı işe yarar: çok daha kalın tellerle F B♭ E♭ A♭ D♭ G♭ B♭.

I (EP, 2004)

Ana akort: sekiz telli F Standard, tablardan; ölçülmedi.

Stüdyoda parça parça, Thordendal'in bas da çaldığı, 21 dakikalık tek bir parça. Ana tab baştan sona F'de, tek bir temiz bölüm düşük E'de. TuneLit EP'yi ölçmedi, bu yüzden düğme A 440 kullanıyor.

Catch Thirtythree (2005)

F Standard +12 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 13 şarkı

Ana akort: sekiz telde F Standard, +12 ¢ (A ≈ 443), Japonya CD'sinde TuneLit tarafından ölçüldü.

Programlanmış davullar üzerine çalınan, on üç parçalık 47 dakikalık bir parça. Sekiz telli gitarlarda ilk tam albüm; Hagström o zaman, bu kadar düşükte power chord'ların bulanıklaştığını ve riff'lerin tek notalara dayandığını söyledi. Her şey F'de tablanmış ve ses kontrolü düşük F'yi beş parçada doğruluyor, bunların arasında Autonomy Lost ve Sum var. Shed en alt teli tam bir tam ton E♭'ye indiriyor; kontrol bu E♭'yi duyuyor ve şarkı konser akordunda, diğerlerinin yaklaşık 15 sent altında ölçülüyor. Ortam bir ara parça olan Mind's Mirrors'ın sekizinci telinin E0'a indirildiği söyleniyor, bir tuner'ın takip edebileceğinin çok altında; bu düğmeyi bir merak olarak görün. Kontrol The Paradoxical Spiral'da F yerine F♯ diyor; bu, sıkça basılan notalara dayanan bölümlerde bilinen hata; şarkı F'de kalıyor.

TuneLit ile: F Standard +12 ¢, Shed A 440'ta, sekizinci teli E♭'de.

obZen (2008)

F Standard +12 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 9 şarkı

Ana akort: sekiz telli F Standard +12 ¢ (A ≈ 443), TuneLit tarafından orijinal Japon CD'sinde ölçüldü.

Tomas Haake gerçek bir davul setine geri döndü, Dick Lövgren'in bastaki ilk albümü ve Meshuggah'ın en bilinen şarkısı: Bleed, durmadan süren riff'i açık düşük F üzerine kurulu. Her şarkı F'de tablanmış. Albüm yaklaşık 12 sent tiz ölçülüyor ve 2023 remaster'ı bir sent içinde aynı sonucu veriyor. Bleed'in kendisi her iki CD'de de A 440'a yakın, albümün yaklaşık 10 sent altında, ama kendi ayarı için yeterince kesin değil. Ses kontrolü This Spiteful Snake'te düşük F'yi doğruluyor ve basın en alt oktavı domine ettiği diğerlerinde kararsız.

TuneLit ile: F Standard +12 ¢. Bleed için oradan başlayın ve açık F plağa karşı tiz geliyorsa Ince ayar'ı biraz düşürün.

Koloss (2012)

F Standard +10 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: sekiz telde F Standard, +10 ¢ (A ≈ 443), Japonya CD'sinde TuneLit tarafından ölçüldü.

Hagström'ün kendi anlatımına göre daha yavaş, groove ağırlıklı bir kayıt; Premier Guitar'ın ekipman dökümünün her iki gitaristin sekiz tellilerini yarım ton aşağıda bulduğu tur. Tablar hemfikir ve ses kontrolü Do Not Look Down'da düşük F'yi doğruluyor. İstisna, albümün hızlı thrash şarkısı The Hurt That Finds You First; tek tabı onu sekiz telli için E Standard'da yarım ton daha aşağı koyuyor. Ses kontrolü bunu çözemedi, bu yüzden tablanmış hali gibi kalıyor. Temiz kapanış The Last Vigil konser akordunda ölçülüyor, albümün yaklaşık 13 sent altında; kontrolün orada verdiği F♯ okuması, açık düşük teli neredeyse hiç dokunmayan bir bölümdeki bilinen hatası.

TuneLit ile: F Standard +10 ¢, The Hurt That Finds You First E Standard'da +10 ¢, The Last Vigil A 440'ta.

The Violent Sleep of Reason (2016)

F Standard +4 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: sekiz telde F Standard, +4 ¢ (A ≈ 441), Japonya CD'sinde TuneLit tarafından ölçüldü.

Stüdyoda canlı kaydedildi, beş üye birlikte çalıyor ve konser akordunda, yaklaşık 4 sent tiz; sıradan bir tuner bunu akortlu sayar. Hagström omuz sorunundan sonra özel bir 28 inçlik ölçekli sekiz telli çaldı, ama akort değişmedi ve her şarkı F'de tablanmış. Ses kontrolü Clockworks, By the Ton, başlık parçası ve Nostrum'da düşük F'yi doğruluyor. Born in Dissonance yaklaşık 6 sent pes okunuyor ve kendi ayarını alıyor.

TuneLit ile: F Standard +4 ¢, Born in Dissonance −6 ¢.

Immutable (2022)

F Standard +4 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 13 şarkı

Ana akort: sekiz telde F Standard, +4 ¢ (A ≈ 441), Japonya CD'sinde TuneLit tarafından ölçüldü.

On üç şarkı; Nothing'den sonra bir Meshuggah albümünde en çok çeşitlilik alt seslerde. F akordu bunun büyük kısmını taşıyor ve ses kontrolü They Move Below ile Black Cathedral'da düşük F'yi doğruluyor. Phantoms ve Armies of the Preposterous sekizinci teli E♭'e indiriyor; God He Sees in Mirrors ve Kaleidoscope iki alt teli E♭ ve A♭'e indiriyor. Bu dört şarkının hepsi tek tablara dayanıyor. Phantoms'ta ses kontrolü indirilmiş tel için E♭ yerine E duyuyor, bu yüzden o teli kulağınızla kontrol edin. Light the Shortening Fuse yaklaşık 15 sent tiz, temiz çıkış Past Tense ise yaklaşık 8 sent pes okunuyor; ikisinin de kendi ayarı var. God He Sees in Mirrors için ölçüm neredeyse hiç veri vermedi, bu yüzden düğmesi albüm değerini kullanıyor.

TuneLit ile: F Standard +4 ¢, dört istisna ve indirilmiş telleri aynı perdede, Light the Shortening Fuse +15 ¢ ve Past Tense −8 ¢.

Meshuggah'ın bası gitarları aşağıdan takip eder. Yedi telli yıllarının tablarında bas B♭ E♭ A♭ D♭ olarak akortlu (bazılarında G♭'ta beşinci bir telle), gitarların en alt dört teline göre bir oktav aşağıda. obZen'den itibaren Dick Lövgren'in partilerinin çoğu, B♭ F B♭ E♭ A♭ akortlu beş telli bir basta tablarla yazılmış; bu, en alt notasını gitarların düşük F'sinin bir beşli altına koyar. Premier Guitar'ın 2013 derlemesi ise Bleed'i bir buçuk tam ton aşağı akortlu dört telli bir Warwick Stryker ile çaldığını söylüyor. Bunların hiçbiri bir gitaristin nasıl akort ettiğini değiştirmez, ama kayıtların neden sadece gitar notalarından daha düşük hissettirdiğini açıklar; ve TuneLit'in en alt oktavı dinleyen ses kontrolünün sekiz telli albümlerde neden sık sık emin olamadığını da.

• TuneLit'te doğru enstrümanı seçin. Akort aleti 7 telli ve 8 telli gitarları içerir. Meshuggah'ın F akordu sekiz telli standart (F♯ B E A D G B E) bir yarım ton aşağı; yedi telli B♭ akordu ise yedi telli standart bir yarım ton aşağı. Akort et düğmeleri sizin için enstrümanı, akordu ve kaydın ses yüksekliğini seçer.
• Düşük F'yi harmoniğinden akort edin. Sekiz telli bir gitarda boş F yaklaşık 44 Hz'de titreşir; bu kadar düşük olduğu için telefon mikrofonları ve küçük hoparlörler temel sesi zar zor alır. İğne oynuyorsa 12. perdedeki harmoniği çalın; bir oktav yukarıda olduğu için her akort aleti için okuması çok daha kolaydır. Ya da yedinci teli önce akort edin ve sekizinci teli 5. perdede ona eşitleyin.
• Teller ve ölçek. Hagström sekiz telli gitarlarında DR .010–.075 tel setleri kullandı; imza Ibanez'inin ölçek uzunluğu 29,4 inç. The Violent Sleep of Reason için rahatlık adına 28 inçlik özel bir versiyona geçti, akordu değiştirmeden. Bu kadar düşük akortlanan kısa ölçekli bir gitarın, sert çalındığında F'nin dalgalanmasını ve tiz kaçmasını önlemek için daha kalın bir alt tele ihtiyacı var.
• Yedi telli şarkılar sekiz telli gitarda. 1990'lar B♭ akordu, F akordunun en üst yedi telidir; yani F akordlu sekiz telli gitar None, Destroy Erase Improve ve Chaosphere'ı olduğu gibi çalar: sadece sekizinci teli rahat bırakın.
• Sekiz telli şarkılar yedi telli gitarda. Nothing'de grubun yaptığı gibi yapın: yedi telli gitarı F B♭ E♭ A♭ D♭ G♭ B♭ olarak indirin; bu, sekiz telli akordun en alt yedi notasıdır ve çok daha kalın bir set gerektirir. Kaymasını bekleyin. Riffların çoğu zaten en alt iki telde yaşıyor.
• Altı telli gitarda. E♭ Standard, Contradictions Collapse'ı tamamen ve sonrasındaki her şarkının üst kısımlarını kapsar. B♭ ve F tellerindeki riffler altı telde basitçe bulunmaz.
• Kaydın ses yüksekliğine dikkat edin. Çoğu albüm konser akordunun 10 ila 20 sent üstünde. Düz bir A 440'a akort etmek yerine referansı Akort et düğmesiyle ayarlayın; yoksa tam akortlu gitarınız CD'nin yanında biraz pes duyulur.
• İstisnalar için yeniden akort edin. Nothing ve Immutable'da en alt tel şarkılar arasında değişir. Her şarkının düğmesini kullanın, sonra bir sonraki şarkı için sekizinci teli tekrar F'ye getirin.