ZZ Top akortları.

TuneLit, on beş stüdyo albümünün her şarkısını sitenin sahibinin kütüphanesindeki CD'lerden ölçtü. Her albüm için birincil kaynak, kütüphanedeki en erken CD baskısı; kütüphanede ikinci bir baskı varsa, kontrol olarak onu da ölçtük. ZZ Top için hangi CD'nin önemli olduğu, çoğu gruptan farklı; sebebi 1987'de erken albümlere olanlar.

1987 remixleri. ZZ Top'un 1970'lerdeki albümleri ilk kez tek tek CD'ler ve Six Pack kutusu halinde çıktığında, ilk beş albüm yeni davul sesleri ve efektlerle Eliminator'ün sesine uyacak şekilde yeniden miksajlandı. Yalnızca Fandango!'nun canlı yüzü ile El Loco dokunulmadan bırakıldı. Yaklaşık yirmi yıl boyunca bu remixler, CD'de tam albüm olarak bulunan tek sürümlerdi. Birkaç şarkı 2003 kutusu Chrome, Smoke & BBQ'da orijinal miksajlarıyla geri döndü; tam albümler yalnızca Tres Hombres ve Fandango!'nun 2006 remasterlarında, diğerleri için ise 2013 kutusu The Complete Studio Albums'ta yer aldı. Sahibinin ZZ Top'un First Album, Rio Grande Mud, Tres Hombres, Fandango! ve Tejas CD'leri erken Warner Bros. baskılarıdır, yani 1987 remixlerini taşırlar. Kütüphanede ayrıca Tres Hombres ve Fandango!'nun orijinal miksajlı 2006 remasterları da var; ikisini de ölçtük.

İyi haber: remix hızı değiştirmedi. Tres Hombres iki miksajda da aynı ölçülüyor (albüm değeri 1 ¢'den az kayıyor), Fandango! da öyle; tek istisna Tush. 1987 remix CD'sinde yaklaşık 10 ¢ pes okunuyor, 2006 remasterındaki orijinal 1975 miksajında ise yaklaşık 1 ¢ tiz. Şarkının Akort et düğmesi konser akordunu kullanır; bu da akış servislerinde ve remasterlarda duyduğunuz orijinal miksajla uyumludur.

Diğer baskılar. Kütüphanedeki iki Eliminator CD'si (iki kulüp baskısı) birbirinden bir sent içinde aynı ölçülüyor; US ve Kanada Recycler CD'leri ile Avrupa ve Japon Mescalero CD'leri de öyle. Degüello ayrı bir durum: kütüphanedeki iki Warner derlemesi, One Foot in the Blues (1994) ve Goin' 50 (2019), paylaştıkları yedi Degüello şarkısını ölçtüğümüz Alman Degüello CD'sine göre 9 ile 12 ¢ daha yüksek koyuyor; aynı derlemeler diğer albümlerin CD'lerine yaklaşık 3 ¢ içinde uyuyor. Alman CD'si biraz yavaş çalıyor olabilir. Derlemeler burada kaynak değil, ama aşağıdaki Degüello bölümü ne yapılacağını anlatıyor.

Yöntem. Tahmin edici her şarkının 0:45'ten itibaren 90 saniyesini okur ve en güçlü notaları eşit temperamanlı ızgarayla karşılaştırır. Bu, kaydın A 440'tan sapmasını verir; sapma yalnızca bir yarım ton içinde bilinir, tellerin hangi yarım tona oturduğu ise tablardan ve kaynaklardan gelir. Bir şarkı albümünden 8 ¢ veya daha fazla farklıysa ve güven iyiyse kendi değerini alır; diğerleri albümün değerini paylaşır. ±4 ¢ içindeki her değer konser akordu olarak gösterilir. İkinci bir kontrol olan TuneLit'in yarım ton kontrolü en düşük açık teli dinler ve tabın akordunun kayda uyup uymadığını söyler.

E Standard evdir. La Grange, Tush, Cheap Sunglasses, Sharp Dressed Man ve Legs'in riff'leri sıradan bir altı telli gitarın akordunda, E A D G B E'de yaşar; ilk on albümün neredeyse her şarkısı için tablar bunu doğruluyor. Gibbons, Guitar World'e La Grange'in 1955 model bir Stratocaster'dan doğrudan Marshall Super Lead'e çalındığını ve fuzz'ın yalnızca ampten geldiğini söyledi.

Open G, slide'ın kullanıldığı yerde ortaya çıkar. Gibbons, grubun Tush'ın slide kısmı için G akordunun keyfini çıkarmak üzere durduğunu hatırladı; bu kısım Pearly Gates adlı Les Paul'ünde kaydedildi. Çoğu tab şarkının tamamını E Standard'da çalar, bu boogie riff'i için işe yarar; slide için ise open G gerçek seçimdir.

Yukarı akort, aşağı değil. I'm Bad, I'm Nationwide'daki solo için Gibbons, çok kısa bir ölçeği olan ve G'ye akort edilmiş özel yapım bir yarım boy gitar kullandı: standart akort bir küçük üçlü yukarı çekilmiş. Tam boy bir gitarda bu kadar gerilim tel koparmayı davet eder; bunun yerine partisyonu E Standard'da, 3. perdeye kapo takarak çalın, aynı notaları verir.

Düşük akortlar RCA yıllarına aittir. Gibbons, Rhythmeen için grubun D akordundan B'ye, sonra düşük bir A'ya indiğini söyledi; denemeler, Rick Rubin onu C♯ ve B akortları kullanan Barkmarket'e yönlendirince başladı. Albümün alçak uğultusunu akordu düşürülmüş 1955 model bir Les Paul Goldtop'a bağladı. Hangi şarkının hangi akordu kullandığını belirtmedi; bu albümler için tab az olduğundan veritabanı tabları şarkı şarkı izler, aşağıdaki albüm bölümleri ise kaydın nerede daha aşağı gittiği gibi göründüğünü belirtir.

Teller. Gibbons uzun zamandır olağanüstü hafif teller çalıyor; bu alışkanlığını B.B. King'in tavsiyesine dayandırıyor ve akordu düşürdüğünde de bunları kullanmaya devam ediyor. Hafif bir seti C ya da B'ye indirirseniz gevşek tellerle karşılaşmayı bekleyin; daha kalın bir set ya da baritone hissi kontrol altında tutar.

ZZ Top's First Album (1971)

E Standard +4 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard +4 ¢ (A ≈ 441,1), TuneLit tarafından 1987 CD remixinde ölçüldü.

1970'te Teksas'ın Tyler kentindeki Robin Hood Studios'ta kaydedilen ilk albüm, (Somebody Else Been) Shaking Your Tree'den Backdoor Love Affair'e kadar E Standard'da blues ve boogie. Burada Brown Sugar, Rolling Stones şarkısı değil, Gibbons'ın kendi bluesu.

Albüm birkaç sent tiz, ama dört şarkı ayrı duruyor. Squank en tiz olanı, yaklaşık 20 ¢ tiz (A ≈ 445,2); Brown Sugar yaklaşık 16 ¢ tiz (A ≈ 444), Goin' Down to Mexico yaklaşık 14 ¢ tiz (A ≈ 443,6); Bedroom Thang ise yaklaşık 10 ¢ pes (A ≈ 437,4) duruyor. Her birinin kendi Akort et düğmesi var. 1994 derlemesi One Foot in the Blues, Brown Sugar'ı tam olarak aynı okuyor; bu yüzden yüksek ses bu CD'ye özgü bir tesadüf değil.

TuneLit ile: her şarkı için E Standard, varsa şarkının kendi sapmasıyla.

Rio Grande Mud (1972)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: konser akordunda E Standard (A ≈ 439,9), 1987 CD remixinde ölçüldü.

İkinci albüm aynı stüdyodan çıktı ve E Standard'a bağlı kalıyor. Just Got Paid en çok bilinen riff'i: en çok görüntülenen tab hem doğrayıcı riff'i hem slide kısmını E Standard'da çalıyor; çok daha az görüntülenen ikinci bir tab ise slide'ı open E'de (E B E G♯ B E) yazıyor. Her iki durumda da en alt tel E'dir ve TuneLit'in yarım ton kontrolü bunu onaylıyor.

Whiskey'n Mama yaklaşık 17 ¢ tiz (A ≈ 444,4), Down Brownie yaklaşık 14 ¢ tiz (A ≈ 443,6) duruyor. İki şarkı yalnızca zayıf okumalar veriyor: Mushmouth Shoutin' yaklaşık 43 ¢ pes, yani E ile E♭ arasında neredeyse yarı yolda; Ko Ko Blue ise yaklaşık 29 ¢ pes. İki okuma da değer belirlemek için yeterince kesin değil, bu yüzden düğmeleri albümün konser akordunu kullanır; şarkılardan biri kulağa yanlış geliyorsa referansı kulakla aşağı çekmeyi deneyin.

TuneLit ile: konser akordunda E Standard, iki tiz şarkının kendi değerleriyle.

Tres Hombres (1973)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: konser akordunda E Standard (+3,5 ¢, A ≈ 440,9), 1987 CD remixinde ölçüldü ve orijinal miksajın 2006 remasterıyla doğrulandı.

Atılım albümü, Waitin' for the Bus to Have You Heard? dahil olmak üzere, La Grange, Beer Drinkers & Hell Raisers ve Precious and Grace dahil E Standard'da. İki miksaj her şarkıda yaklaşık 3 ¢ içinde uyuşuyor. Kendi ses yüksekliğine sahip tek şarkı, Waitin' for the Bus'ı ara vermeden takip eden yavaş blues Jesus Just Left Chicago: iki CD'de de yaklaşık 24 ¢ tiz (A ≈ 446,1) duruyor. Plaktaki gibi iki şarkıyı tek parça olarak çalarsanız, aralarında akordu değiştirin ya da ikisinin arasında bir referansa karar verin.

La Grange birçok çalan için referans noktası: 4 ¢ tiz ölçülüyor, TuneLit bunu konser akordu olarak yuvarlıyor.

TuneLit ile: A 440'ta E Standard, Jesus Just Left Chicago için +24 ¢.

Fandango! (1975)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 9 şarkı

Ana akort: konser akordunda E Standard (−1,6 ¢, A ≈ 439,6), erken bir Alman CD'sinde ölçüldü ve 2006 remasterıyla karşılaştırıldı.

Birinci yüz canlı; 12 Nisan 1974'te New Orleans'taki Warehouse'da kaydedildi: Thunderbird, Jailhouse Rock ve uzun Backdoor Medley. İkinci yüz stüdyo kaydı, Nasty Dogs and Funky Kings'ten Tush'a kadar. Tush'ın slide kısmı, Gibbons'ın open G'de çaldığı yer dışında her şey E Standard'da. Canlı parçalar stüdyo şarkılarından daha zayıf okumalar veriyor, canlı kayıtların genelde yaptığı gibi; ama onlar da konser akordunun yakınına düşüyor.

Heard It on the X, TuneLit'in tam olarak belirleyemediği tek şarkı: tahmin edici hiçbir CD'de kararlı bir okuma bulamadı, kaba okuması ise yaklaşık 28 ¢ tiz duruyor. Düğmesi albümün konser akordunu kullanır; bu albümde kulakla kontrol edilmesi en çok gereken şarkı. Tush yukarıda ele alındı: 1987 remixinde yaklaşık 10 ¢ pes, orijinal miksajda konser akordunda ve konser akordu olarak listelendi.

TuneLit ile: A 440'ta E Standard; Tush'ın slide kısmı için Open G.

Tejas (1976)

E Standard +11 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard +11 ¢ (A ≈ 442,8), 1987 CD remixinde ölçüldü.

Tejas, 1970'lerin albümlerinin en tizi: neredeyse her şarkı A 440'ın 7 ile 17 ¢ üzerinde duruyor, bu yüzden +11 ¢'lik albüm değerini kullanmaya değer. İki şarkının tabı daha aşağıda. Grubun daha bilinen 1970'ler şarkılarından Arrested for Driving While Blind'ın ana tabı E♭ Standard'da; TuneLit'in yarım ton kontrolü ikna olmuyor ve en alt tel olarak E♭ yerine D duyuyor, bu yüzden bu şarkıya dikkat edin ve kulakla kontrol edin. Albümü kapatan akustik enstrümantal Asleep in the Desert da E♭ Standard'da tablanmış; yaklaşık 5 ¢ pes ölçülüyor (A ≈ 438,7), albümün geri kalanından yaklaşık 16 ¢ aşağıda.

TuneLit ile: çoğu şarkı için E Standard +11 ¢; daha aşağıda tablanmış iki şarkı için E♭ Standard.

Degüello (1979)

E Standard −6 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard −6 ¢ (A ≈ 438,6), Alman CD'sinde ölçüldü.

Warner Bros. için ilk albüm baştan sona E Standard'da; iki cover var: I Thank You ve Dust My Broom. I Thank You yaklaşık 25 ¢ pes ölçülüyor (A ≈ 433,8), kataloğun tamamındaki sağlam okumaların en pesi. She Loves My Automobile'ın tek bir tabı F Standard'da; bu, normalin bir yarım ton üstüne akort edilmiş bir gitar demek olur. Albümün geri kalanı E'de tablanmış ve TuneLit'in yarım ton kontrolü en alt teli F değil E olarak duyuyor, bu yüzden veritabanı onu E Standard'da tutuyor. I'm Bad, I'm Nationwide yukarıda anlatılan kısa ölçekli soloya sahip.

Ses yüksekliği hakkında: sahibinin kütüphanesindeki iki Warner derlemesi, paylaştıkları yedi Degüello şarkısını (She Loves My Automobile, A Fool for Your Stockings, Lowdown in the Street, Hi Fi Mama ve I'm Bad, I'm Nationwide; ayrıca I Thank You ile Cheap Sunglasses'ın tekli versiyonları) bu CD'den 9 ile 12 ¢ daha yüksek koyuyor. Kopyanız bir remaster ya da akış ise ve düğmenin −6 ¢ değerinde gitar pes geliyorsa, referansı yaklaşık +5 ¢'ye (A ≈ 441,3) yükseltin.

TuneLit ile: bu CD için E Standard −6 ¢, I Thank You için −25 ¢.

El Loco (1981)

E Standard +7 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard +7 ¢ (A ≈ 441,8), Alman CD'sinde ölçüldü.

El Loco da 1987 kutusunda vardı, ama orijinal miksajını korudu. E Standard'da; Tube Snake Boogie, Pearl Necklace ve Heaven, Hell or Houston hepsi albüm değerinin birkaç sent yakınında. Kapanış şarkısı Party on the Patio'nun tabı E♭ Standard'da; TuneLit'in bu şarkı için okuması zayıf ve yarım ton kontrolü E♭ yerine D duyuyor, yani kulakla kontrol edilmesi gereken bir başka şarkı.

TuneLit ile: E Standard +7 ¢.

Eliminator (1983)

E Standard +9 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: E Standard +9 ¢ (A ≈ 442,4), birbirinden bir sent içinde uyuşan iki kulüp baskısında ölçüldü.

Büyük hit albümü baştan sona E Standard'da; Gimme All Your Lovin', Sharp Dressed Man, Legs ve Got Me Under Pressure'ın her tabı bunu söylüyor. Çoğu şarkı 6 ile 14 ¢ tiz. Got Me Under Pressure (+1 ¢) ve I Need You Tonight (−3 ¢) istisna: ikisi de konser akordunda ve kendi düğmeleri var.

TuneLit ile: E Standard +9 ¢; Got Me Under Pressure ve I Need You Tonight için konser akordu.

Afterburner (1985)

E Standard +6 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard +6 ¢ (A ≈ 441,5), Alman CD'sinde ölçüldü.

Sentezleyiciler öne çıkıyor, ama gitarlar hâlâ E Standard'da ve her şarkı albüm değerinin yaklaşık 7 ¢ içinde kalıyor: Sleeping Bag, Stages, Rough Boy, Velcro Fly.

TuneLit ile: baştan sona E Standard +6 ¢.

Recycler (1990)

E Standard +4 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard +4 ¢ (A ≈ 441,1), US CD'sinde ölçüldü ve Kanada CD'siyle eşleşti.

Warner dönemindeki son albüm tüm albümlerin en istikrarlısı: her şarkı −1 ile +7 ¢ arasında duruyor. My Head's in Mississippi, Concrete and Steel ve Doubleback E Standard'da. Lovething E♭ Standard'da tablanmış ve TuneLit'in yarım ton kontrolü en alt telin E♭ olduğunu onaylıyor.

TuneLit ile: E Standard +4 ¢; Lovething için E♭ Standard.

Antenna (1994)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: konser akordunda E Standard (+3,6 ¢, A ≈ 440,9), bir İngiliz CD'sinde ölçüldü.

RCA dönemindeki ilk albüm, sade bir üçlü sese geri döndü. Pincushion, World of Swirl ve Fuzzbox Voodoo E Standard'da tablanmış. Breakaway ve Girl in a T-Shirt öyle değil: tek tabları, Songsterr'ın otomatik transkripsiyonuyla yazılmış, onları E♭ Standard'a koyuyor; TuneLit'in yarım ton kontrolü her ikisi için de E♭'ü onaylıyor, bas her birinde düşük bir E♭'te duruyor. İngiliz CD'si Everything'i bonus parça olarak ekliyor, ama bu albümün bir parçası değil.

TuneLit ile: A 440'ta E Standard; Breakaway ve Girl in a T-Shirt için E♭ Standard.

Rhythmeen (1996)

E Standard +4 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard +4 ¢ (A ≈ 441), bir Avrupa CD'sinde ölçüldü; birkaç şarkı daha aşağı akort edilmiş.

Gibbons'ın akordu düşürülmüş 1955 model Les Paul Goldtop ile D'den B'ye ve düşük bir A'ya indiğini, düşük akortlu olarak anlattığı albüm bu. Tablar yalnızca bir kısmını kapsıyor: başlık parçası ve Prettyhead C Standard'da (iki tam ton aşağı), Loaded E♭ Standard'da, albümün en çok görüntülenen tabı She's Just Killing Me ise E Standard'da. TuneLit'in yarım ton kontrolü dördüyle de uyuşuyor. Albüm değeri +4 ¢ tiz çıkıyor.

Diğer şarkılar için veritabanı E Standard'a geri döner, ama kayıt bazılarının daha aşağıya gittiğini ima ediyor. Bang Bang'de TuneLit bas hattının çoğunu, standart bir basın açık E'sinden bir dörtlü aşağıdaki düşük bir B'de duyuyor; Hairdresser ve Vincent Price Blues'da ise bas düşük bir D'ye ulaşıyor. Bu notalar Gibbons'ın B ve D akortlarına dair anlatımına uyuyor, ama hangi şarkının hangi gitar akordunu kullandığını söyleyen bir tab ya da röportaj yok; bu yüzden E Standard'a güvenmeden önce kulakla kontrol edin.

TuneLit ile: Rhythmeen ve Prettyhead için C Standard, Loaded için E♭ Standard, geri kalanı için yedek olarak E Standard; hepsi +4 ¢.

XXX (1999)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 13 şarkı

Ana akort: konser akordunda E Standard (−0,8 ¢, A ≈ 439,8), US CD'sinde ölçüldü.

Otuzuncu yıl dönümü albümünde sekiz stüdyo şarkısı var; bir konuşmalı girişten sonra dört canlı parça geliyor, bunlar arasında Dusty Hill'in söylediği Teddy Bear ve Jeff Beck ile Hey Mr. Millionaire. Poke Chop Sandwich bir hayran tarafından Drop D'de, Crucifixx-A-Flatt ise Songsterr'ın otomatik transkripsiyonuyla Drop D'de tablanmış; Made into a Movie E♭ Standard'da transkribe edilmiş. Yarım ton kontrolü Crucifixx-A-Flatt ve Made into a Movie ile uyuşuyor, ama Poke Chop Sandwich için en alt tel olarak D yerine E♭'e meyilli, bu yüzden onu kulakla kontrol edin. Fearless Boogie yaklaşık 15 ¢ pes (A ≈ 436,3).

TuneLit ile: varsayılan olarak A 440'ta E Standard; tabların söylediği yerlerde Drop D ve E♭ Standard.

Mescalero (2003)

E Standard +4 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 16 şarkı

Ana akort: E Standard +4 ¢ (A ≈ 441), bir Avrupa CD'sinde ölçüldü ve Japon CD'siyle eşleşti.

Mescalero, ZZ Top albümleri arasında en çok akordu olan albüm. Wikipedia, Gibbons'ın Two Ways to Play için bir tam ton aşağı akort ettiğini yazıyor (tek tab Drop D kullanıyor; ikisi de en alt teli D'ye koyuyor). Alley-Gator Drop C'de, Buck Nekkid open G'de, What It Is Kid D Standard'da ve Que Lastima E♭ Standard'da tablanmış; yarım ton kontrolü bunların her birini onaylıyor. Başlık parçası, Goin' So Good ve Liquor E Standard'da tablanmış.

Ses yüksekliği dağılımı, diğer hiçbir albümde olmadığı kadar geniş: yaklaşık 8 ¢ pesten 22 ¢ tize kadar. Goin' So Good ve Crunchy yaklaşık 8 ¢ pes, Dusted yaklaşık 5 ¢ pes, Tramp yaklaşık 4 ¢ pes, What Would You Do yaklaşık 12 ¢ tiz ve What It Is Kid yaklaşık 22 ¢ tiz (A ≈ 445,6). Her şarkının kendi düğmesini kullanın. Stackin' Paper, makine yapımı tabından sonra E Standard'da listeleniyor, ama yarım ton kontrolü en alt teli E♭ olarak duyuyor; dinlemeye değer.

TuneLit ile: çoğu şarkı için E Standard +4 ¢, varsa şarkının kendi akordu ve sapmasıyla.

La Futura (2012)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: konser akordunda E Standard (+2,5 ¢, A ≈ 440,6), US CD'sinde ölçüldü.

Rick Rubin albümü: I Gotsta Get Paid, Chartreuse, Over You ve I Don't Wanna Lose, Lose, You için E Standard. I Gotsta Get Paid yaklaşık 13 ¢ tiz (A ≈ 443,3), Consumption yaklaşık 11 ¢ tiz (A ≈ 442,9). Flyin' High bir bilmecedir: tek tabı, bir makine transkripsiyonu olarak E♭ Standard'da, kayıt ise bunun yaklaşık 37 ¢ üstünde duruyor, neredeyse bir sonraki notaya yarı yolda. TuneLit onu E♭ Standard +37 ¢ olarak listeler ve bir yarım ton aşağısındaki okumayı da sunar; gitarınıza hangisinin uyduğunu kulakla kontrol edin. Deluxe baskının iki bonus parçası bu albümün bir parçası değil.

TuneLit ile: A 440'ta E Standard; tiz şarkıların kendi değerleriyle ve Flyin' High iki nota arasında.

• E Standard'dan başlayın. İlk on albüm için E Standard'da bir gitar hemen her şarkıyı çalar. Plağa eşlik ediyorsanız albümün sapmasını TuneLit'te ayarlayın: 1970'ler albümleri A 440'a birkaç sent yakın, Tejas (+11 ¢) ve Degüello (−6 ¢, ölçtüğümüz CD'de) dışında; 1980'ler albümleri ise biraz tiz çalar, en çok Eliminator +9 ¢.
• Hareket eden şarkılara dikkat edin. Jesus Just Left Chicago (+24 ¢), Squank (+20 ¢) ve I Thank You (−25 ¢) albümlerinden yeterince uzaklar; albümün ayarıyla kulağa ekşi gelirler.
• Slide. Tush'ın slide kısmı için Open G kullanın. Just Got Paid için E Standard da işe yarar, open E de; ikisi de en alt teli E'de tutar.
• RCA albümleri. Antenna'dan itibaren, çalmadan önce her şarkının akordunu kontrol edin: E♭ Standard, D Standard, Drop D, C Standard ve Drop C hepsi görünür; Rhythmeen ve Mescalero'daki birkaç şarkı tabların söylediğinden daha aşağıda olabilir.
• Hafif teller, düşük akortlar. Gibbons'ın hafif tellerini kopyalıyorsanız, C'ye akort etmeden önce bir veya iki kalınlık yukarı çıkın; yoksa teller gevşek gelir ve vızıldar.
• Remix mi, orijinal mi? 1987 remixleri ve orijinal miksler, Tush dışında aynı hızda çalar. Akış servisleri ve remasterlar orijinal miksleri taşıyor.