Foo Fighters akortları.

Bazı grupların kayıtları normal bir akort aletinden çeyrek ton ya da daha fazla uzakta olur. Foo Fighters kayıtları öyle değil. On iki sürümün on tanesi A 440'a yaklaşık 3 sent içinde ölçülüyor. Bunu hiçbir kulak konser akordundan ayırt edemez, bu yüzden TuneLit bunları düz A 440 olarak listeliyor. İki albüm biraz kaymış, üçüncüsünde ise iki ses yüksekliği gizli:

• One by One (2002) Foo Fighters albümlerinin en pesi: CD'mizde yaklaşık 10 sent pes, A ≈ 437.4.
• Medicine at Midnight (2021) yaklaşık 5 sent tiz, A ≈ 441.2.
• In Your Honor (2005) ikiye ayrılıyor: on şarkı A 440'a yaklaşık 3 sent içinde, dokuz şarkı ise 5 ila 8 sent pes duruyor. Albüm değeri iki grubun arasında kalıyor, yaklaşık 3 sent pes. Bu yüzden düğmeleri konser akordunu açar.

On sent küçük bir fark, ama sürekli bir akor kayda karşı çalınırken yavaş bir titreşim olarak duyulur. Her perde doğru olduğu halde One by One biraz ekşi geliyorsa, albüm sayfasındaki Akort et düğmesine dokunun. Sapmayı sizin yerinize ayarlar.

Üç şarkı albümlerinden belirgin biçimde ayrılıyor ve kendi ayarına sahip: In Your Honor'daki The Deepest Blues Are Black (yaklaşık 7 sent tiz), Wasting Light'taki A Matter of Time (yaklaşık 7 sent pes) ve Medicine at Midnight'taki No Son of Mine (yaklaşık 4 sent pes, albümün biraz tiz olmasına karşın).

Her Foo Fighters gitaristinin ihtiyaç duyduğu tek akort numarası Drop D: 6. teli bir tam ton, E'den D'ye indirin, diğer beş teli olduğu gibi bırakın (D A D G B E). Böylece power chord'lar en pes üç telde tek parmağa sığar ve açık pes D her şeyin altında çınlar.

Grubun Everlong hikâyesi burada başlıyor. Grohl, The Colour and the Shape kayıtları sırasında, Drop D'deki bir şarkı olan Monkey Wrench'in alımları arasında Everlong'un açılış akorunu bulduğunu, ardından şarkının tamamını aynı akortta akustik gitarla yazdığını anlatmış. İki şarkı da hâlâ bu şekilde çalınıyor. Premier Guitar'ın Rig Rundowns'ında Chris Shiflett, Monkey Wrench ve Everlong için Drop D'de tutulan bir gitarı, standartta kalan diğerleriyle yan yana gösteriyor.

Katalog boyunca tablar on yedi şarkıyı Drop D'ye yerleştiriyor. Bunlar erken albümlerde yoğunlaşıyor: ilk albümde üç, The Colour and the Shape'te dört, There Is Nothing Left to Lose'da iki, One by One'da beş. Sonrasında Drop D nadirleşiyor: In Your Honor'da Razor, Medicine at Midnight'ta Shame Shame ve But Here We Are'da Rest. Echoes, Silence, Patience & Grace'ten itibaren neredeyse her şey düz E Standard.

Drop D'yi kulakla kontrol etmek için 6. teli 7. perdede ve açık 5. teli birlikte çalın: ikisi aynı A'yı vermeli. Ya da açık 6. teli açık 4. telle karşılaştırın; tam bir oktav üstte çalmalı.

Birkaç şarkı E Standard ya da Drop D dışında bir akorda ihtiyaç duyuyor:

• Weenie Beenie (1995): C G D G B E. İki en pes tel iner: 6. tel C'ye, 5. tel G'ye. Bas tabı da C G D G'yi izler. Burada iki pes teli birden indiren tek şarkı bu.
• X-Static (1995): E♭ Standard, her tel yarım ton aşağıda. Ana tablarda yarım ton aşağı olan tek şarkı bu.
• Stacked Actors (1999): A A D G B E. Yalnızca 6. tel değişiyor, ama yedi yarım ton iniyor, A'ya kadar, 5. telin bir oktav altına. O oktav riffin sesi. Telin çok gevşek hissettirmesini bekleyin; daha kalın bir tel seti yardımcı olur.
• See You (1997): E A D G B D. Grohl'ün akustik partisi yalnızca en tiz teli, E'den D'ye indirir.
• M.I.A. (1999): D A D G A E. Tek tam tabdan gelen açık, çınlayan bir akort; bu yüzden iyi bir tahmin olarak ele alın.
• Bastaki ağırlık: Hell ve Concrete and Gold'un bas tabları, basın en pes telini D'ye indiriyor. Gitarlar E Standard'da kalırken TuneLit'in ses kontrolü ikisinde de güçlü bir pes D duyuyor.

Dikkat edilmesi gereken üç ayrıntı daha var. Wasting Light'ta ve iki Sonic Highways şarkısında ekstra pes, normal gitarları indirerek değil, Pat Smear'ın çaldığı baritone gitardan geliyor (Something from Nothing'de de Rick Nielsen). The Teacher'da (2023) tab, Grohl'e çift saplı bir gitar veriyor: bir saplı E Standard'da, diğeri 7. perdede kapolu. Generator'da riffteki vokal benzeri sesi bir talk box üretiyor, farklı bir akort değil.

1995: tek adam, çok akort. Grohl, debut albümü 1994 Ekim'inde bir haftada neredeyse tek başına kaydetti; gitar, bas ve davulu kendisi çaldı. Birkaç şarkı Nirvana yıllarındaki ev demolarına geri dönüyordu. Foo Fighters'ın akort açısından en çeşitli albümü: çoğu şarkı E Standard, Alone + Easy Target, Good Grief ve Exhausted için Drop D, X-Static için E♭ Standard ve Weenie Beenie için C G D G B E.

1997'den 2002'ye: E Standard ve Drop D yan yana. Tam grupla ve yapımcı Gil Norton'la The Colour and the Shape iki akorda yerleşiyor: E Standard (My Hero, Walking After You) ve Drop D (Monkey Wrench, Everlong). Grohl, Nate Mendel ve Taylor Hawkins'in üçlüsü tarafından Virginia'daki Grohl'ün bodrumunda yapılan There Is Nothing Left to Lose çoğunlukla E Standard. En büyük istisna Stacked Actors'ın pes A'sı. One by One neredeyse eşit biçimde E Standard (All My Life, Times Like These) ve Drop D (Low, Halo, Overdrive, Burn Away) arasında bölünmüş.

2005'ten sonra: kural E Standard. In Your Honor'ın iki diski, biri sert biri akustik, neredeyse tamamı tablarda E Standard olarak yazılmış. Razor Drop D'de. Echoes, Silence, Patience & Grace'ten (2007) But Here We Are'a (2023) kadar tablar neredeyse her şarkı için E Standard veriyor. Drop D yalnızca Shame Shame ve Rest için.

Sahnede. Shiflett'in Rig Rundowns'ı, canlı düzeninde standart ve Drop D gitarları yan yana gösteriyor. Drop D olan, Monkey Wrench ve Everlong için adlandırılmış. TuneLit hiçbir canlı kaydı ölçmedi, bu yüzden stüdyo ayarından başlayıp kulakla düzeltin.

Foo Fighters (1995)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard konser akordunda, CD üzerinde TuneLit tarafından ölçüldü (yaklaşık 0 ¢).

Tablar This Is a Call, I'll Stick Around, Big Me, Floaty, Oh, George, For All the Cows ve Wattershed'ı düz E Standard'da yazıyor. Alone + Easy Target, Good Grief ve Exhausted 6. teli D'ye indiriyor. Alone + Easy Target ve Exhausted'ta pes D, kayıttaki en yaygın bas notası. Good Grief için tablar çoğunlukla Drop D konusunda hemfikir, ama bir Guitar Pro dosyası onu Drop C♯'de koyuyor. X-Static tüm gitarlar ve bas için yarım ton aşağıda. Ekstra gitarı Afghan Whigs'ten Greg Dulli çalıyor. Grohl'ün kendisinin çalmadığı tek parça bu. Weenie Beenie iki en pes teli C ve G'ye indiriyor; ses kontrolü miksin dibindeki pes C'yi duyuyor.

CD tam A 440 üzerinde, şarkılar etrafında yaklaşık 5 sent içinde dağılmış. Weenie Beenie yaklaşık 13 sent tiz okunuyor, ama güven düşük, bu yüzden albüm değerini koruyor.

TuneLit ile: çoğu şarkı için E Standard, 4, 5 ve 12. parçalar için Drop D, X-Static için E♭ Standard, Weenie Beenie için özel C G D G B E. Hepsi A 440'ta.

The Colour and the Shape (1997)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 13 şarkı

Ana akort: E Standard konser akordunda, CD üzerinde TuneLit tarafından ölçüldü (yaklaşık 2 ¢ tiz).

İlk tam grup albümü iki akort karıştırıyor. My Hero, Walking After You, Up in Arms, Doll ve albümün çoğu E Standard olarak tablarda yazılmış. Monkey Wrench, Everlong, Hey, Johnny Park! ve February Stars Drop D'de. Monkey Wrench ve Everlong için bu bilgi Grohl'ün kendisinden geliyor; Shiflett de ikisi için hâlâ bir Drop D gitar tutuyor. See You yalnızca en tiz teli Grohl'ün akustik partisi için D'ye indiriyor, Pat Smear'ın elektro partisi E Standard'da kalıyor.

Monkey Wrench için bir ayrıntı: açık pes D kayıtta nadiren duyuluyor, bu yüzden ses kontrolü tek başına Drop D'yi doğrulayamadı. Grubun kendi anlatımı meseleyi çözüyor.

TuneLit ile: E Standard; 2, 3, 10 ve 11. parçalar için Drop D; See You için E A D G B D. Hepsi A 440'ta. Everlong'un ünlü akor şekli yalnızca pes D ile işe yarıyor, bu yüzden 11. parçadan önce yeniden akort edin.

There Is Nothing Left to Lose (1999)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: E Standard konser akordunda, CD üzerinde TuneLit tarafından ölçüldü (yaklaşık 1 ¢ tiz).

Learn to Fly, Breakout, Generator, Aurora, Next Year, Gimme Stitches ve Ain't It the Life E Standard olarak tablanmış. Açılış parçası albümün en tuhaf akordu: Stacked Actors'ta 6. tel 5. telin bir oktav altına, A'ya kadar iniyor. Wikipedia ve ana tab bu konuda hemfikir. Live-In Skin ve Headwires Drop D'de, ses kontrolü pes D'lerini açıkça duyuyor. M.I.A.'nın tek tam tabı D A D G A E kullanıyor. Bunu uyarıyla listeliyoruz, çünkü ikinci bir kaynak onaylamıyor.

Albümün tamamı A 440'a birkaç sent içinde ölçülüyor. Kataloğun en tutarlı kayıtlarından biri.

TuneLit ile: E Standard; 1. parça için A A D G B E, 7. ve 9. parçalar için Drop D ve M.I.A. için D A D G A E. Hepsi A 440'ta.

One by One (2002)

E Standard −10 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: E Standard −10 ¢ (A ≈ 437,4), CD üzerinde TuneLit ölçtü.

All My Life, Have It All, Times Like These, Disenchanted Lullaby, Lonely as You ve Come Back E Standard olarak tablanmış. Times Like These pes bir teli indirmek yerine açık bir D akor şekliyle ilerliyor. Low, Halo, Overdrive ve Burn Away Drop D'de. Tired of You'da tab, Grohl'ün susturulmuş gitarını Drop D'ye, ikinci gitarı E Standard'a koyuyor. Albümün ilk oturumlarından korunan tek parça bu, konuk Brian May ile.

Foo Fighters'ın en pes albümü bu. Şarkıları yaklaşık 5 ila 13 sent pes arasında değişiyor. TuneLit tüm albüm için 10 sent kullanıyor (A ≈ 437.4), E Standard şarkılarının ortası. Bir ölçüm sonucu duyar, nedenini değil: biraz pes bir akordu ya da biraz yavaş çalan bir bandı ayırt edemez.

TuneLit ile: E Standard −10 ¢; 2, 6, 7, 9 ve 10. parçalar için Drop D −10 ¢.

In Your Honor (2005)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 20 şarkı

Ana akort: E Standard konser akordunda, CD üzerinde TuneLit tarafından ölçüldü (yaklaşık 3 ¢ pes, iki şarkı grubu arasında).

Çift albüm: bir sert rock diski (1–⁠10. parçalar) ve sessiz, çoğunlukla akustik bir disk (11–⁠20. parçalar), analog bantta kaydedildi. Tablar neredeyse tamamını E Standard olarak yazıyor: sert taraftan In Your Honor, Best of You, DOA, No Way Back ve Resolve; sessiz taraftan Still, Miracle, Friend of a Friend, On the Mend ve Virginia Moon. Razor, Josh Homme'un gitar çaldığı akustik kapanış parçası, Drop D'de ve pes D'si kayıttaki en yaygın bas notası.

İki sert şarkı E Standard gitarların altında pes bir D saklıyor. Hell'in bas tabı D'ye iniyor ve ses bunu doğruluyor: pes D, açık ara en yaygın bas notası. End Over End'in bas tabı yok, ama ses açık pes E'yi hiç duymuyor, bunun yerine pes D duyuyor. Bu yüzden orada da bas muhtemelen iniyor.

Albümün bulmacası ses yüksekliği. In Your Honor, No Way Back, DOA, Miracle ve Razor dahil on şarkı A 440'a yaklaşık 3 sent içinde. Diğer dokuzu 5 ila 8 sent pes: Hell, The Last Song, Free Me, Resolve, Friend of a Friend, Over and Out, On the Mend, Virginia Moon ve Cold Day in the Sun. Gruplar iki diski de kesiyor, yani biri bir diske karşı değil. TuneLit'in albüm değeri aralarında, yaklaşık 3 sent pes; bu da konser akordu sayılır. The Deepest Blues Are Black yaklaşık 7 sent tiz (A ≈ 441.8) ile ayrı duruyor, bu yüzden kendi ayarını alıyor.

TuneLit ile: Razor için A 440'ta E Standard ve Drop D, The Deepest Blues Are Black için E Standard +7 ¢. Bas çalanlar Hell için Drop D'yi alır. Daha pes şarkılardan biri biraz ekşi geliyorsa, İnce ayarı yaklaşık 5 sent düşürün.

Echoes, Silence, Patience & Grace (2007)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard konser akordunda, CD üzerinde TuneLit tarafından ölçüldü (yaklaşık 0 ¢).

Her ana tab E Standard: The Pretender, Let It Die, Long Road to Ruin, Erase/Replace, akustik Stranger Things Have Happened ve Summer's End. The Pretender'ın az kullanılan bir tabı Drop D'de, ama ana tablar standartta hemfikir. Ballad of the Beaconsfield Miners, gitarist Kaki King'in konuk olduğu akustik enstrümantal, o da standart akortta yazılmış. Come Alive için en çok görüntülenen tab, akustik parça için en tiz teli tam bir ton F♯'ye çıkarıyor. Albüm sürümünün bir tabı ise E Standard'da kalıyor. Güvenli seçim olarak E Standard'ı listeliyoruz, tellerinize daha uygun olan seçenek bu. Home bir piyano baladı.

Kayıt, A 440'a bir sentten daha yakın ölçülüyor.

TuneLit ile: Tüm albüm için A 440'ta E Standard.

Wasting Light (2011)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: E Standard konser akordunda, CD üzerinde TuneLit tarafından ölçüldü (yaklaşık 2 ¢ tiz).

Butch Vig ile Grohl'ün garajında analog bantta kaydedildi. Bridge Burning'den Walk'a kadar, Rope, White Limo, These Days ve Arlandria dahil, E Standard olarak tablanmış. Ağır bölümlerin ağırlığını çoğu zaman diğerlerinin üstüne bir baritone gitar koyan Pat Smear verdi. Dear Rosemary'de Bob Mould hem söylüyor hem gitar çalıyor; I Should Have Known'da Krist Novoselic bas ve akordeon çalıyor.

Albüm yaklaşık 2 sent tiz ölçülüyor, her çalan için konser akordu. A Matter of Time istisna: yaklaşık 7 sent pes (A ≈ 438.2), diğerlerinden 9 sent aşağıda. Bu yüzden kendi ayarı var.

TuneLit ile: A 440'ta E Standard, A Matter of Time için E Standard −7 ¢.

Sonic Highways (2014)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 8 şarkı

Ana akort: E Standard konser akordunda, CD üzerinde TuneLit tarafından ölçüldü (yaklaşık 1 ¢ pes).

Sekiz şarkı, her biri farklı bir Amerikan şehrinde yerel konuklarla kaydedildi ve sekizi de E Standard olarak tablanmış. Rick Nielsen, Something from Nothing'e baritone gitar ekliyor. Pat Smear, Congregation'da baritone çalıyor. Gary Clark Jr., What Did I Do? / God as My Witness'te konuk; Joe Walsh, Outside'da. Her şarkı A 440'a yaklaşık 4 sent içinde ölçülüyor.

TuneLit ile: Baştan sona A 440'ta E Standard.

Saint Cecilia (2015, EP)

Ana akort: E Standard konser akordunda, indirmesi üzerinde TuneLit tarafından ölçüldü (yaklaşık 2 ¢ tiz).

Austin'de Hotel Saint Cecilia'da, grubun Austin City Limits hafta sonları sırasında kaydedilmiş ücretsiz beş şarkılık bir EP. Saint Cecilia, Savior Breath ve The Neverending Sigh E Standard olarak tablanmış. Sean ve Iron Rooster'ın tam tabı yok, ama ses kontrolü Sean'da açık pes E'yi duyuyor, bu da uyuşuyor.

TuneLit ile: Beş şarkının tamamı için A 440'ta E Standard.

Concrete and Gold (2017)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: E Standard konser akordunda, CD üzerinde TuneLit tarafından ölçüldü (yaklaşık 1 ¢ tiz).

Greg Kurstin'in grupla ilk albümü ağır çıksa da her ana tabda E Standard'da kalıyor: Run, The Sky Is a Neighborhood, The Line, Dirty Water ve diğerleri. Sunday Rain'de davulu Paul McCartney çalıyor, söyleyen Taylor Hawkins. Dikkat edilmesi gereken parça başlık parçası: bas tabı E Standard gitarların altında D'ye iniyor ve ses bu pes D'yi açıkça duyuyor. Happy Ever After (Zero Hour)'un yayımlanmış tabı yok, bu yüzden albümle aynı akordu alıyor.

TuneLit ile: Baştan sona A 440'ta E Standard; Concrete and Gold'da bir Drop D bas girişi.

Medicine at Midnight (2021)

E Standard +5 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 9 şarkı

Ana akort: E Standard +5 ¢ (A ≈ 441,2), CD üzerinde TuneLit ölçtü.

Grohl'ün sonradan perili dediği eski bir Encino evinde kaydedildi. Şikâyetlerinden biri, gitarların ertesi sabah akort dışı çıkmasıydı. Tablar albümü E Standard'da yazıyor (Making a Fire, Waiting on a War, No Son of Mine, Cloudspotter), yalnızca Shame Shame hariç, o Drop D'de. Love Dies Young tartışmalı: iki tab E Standard'da, üçüncüsü Drop C'de. Ses açık pes E'yi hiç duymuyor. Riff yanlış geliyorsa Drop C'yi deneyin.

Albüm yaklaşık 5 sent tiz (A ≈ 441.2), konser akordunun hafifçe üstünde. No Son of Mine daha pes, yaklaşık 4 sent pes (A ≈ 438.9), bu yüzden kendi ayarı var.

TuneLit ile: E Standard +5 ¢, Shame Shame için Drop D +5 ¢ ve No Son of Mine için E Standard −4 ¢.

But Here We Are (2023)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard konser akordunda, CD üzerinde TuneLit tarafından ölçüldü (yaklaşık 0 ¢).

Taylor Hawkins'in ölümünden sonraki ilk albüm, Grohl davula geri dönerek. Rescued, Under You, The Glass, Show Me How ve albümün çoğu E Standard olarak tablanmış. Kapanış parçası Rest, Drop D'de ve pes D'si kayıttaki en yaygın bas notası. On dakikalık The Teacher'da tab, Grohl'e çift saplı bir gitar veriyor: bir saplı E Standard'da, diğeri 7. perdede kapolu.

TuneLit ile: A 440'ta E Standard, Rest için Drop D.

TuneLit'in Kayda uydur tahmini, her şarkının bir bölümünü alır, en güçlü notaları bulur ve bunları eşit temperamanlı ızgarayla karşılaştırır. Bu sapmayı birkaç sente kadar daraltır, ama yalnızca bir yarım ton içinde. Bu yüzden akordun adı (E Standard, Drop D, E♭) yukarıdaki tablardan ve kaynaklardan geliyor. Kayıtları kendi kütüphanemizdeki CD baskılarında ölçtük (Saint Cecilia EP'sini indirmesinden). Ses dosyası hiçbir zaman yüklenmez ya da yayımlanmaz; buraya yalnızca sayılar çıkar.

±4 ¢ içindeki her şey konser akordu sayılır ve A 440 olarak saklanır. Bu yüzden düğmelerin çoğu temiz bir E Standard ya da Drop D açar. Yalnızca One by One (−10 ¢) ve Medicine at Midnight (+5 ¢), artı The Deepest Blues Are Black, A Matter of Time ve No Son of Mine bir sapma taşıyor.

TuneLit ölçülen her şarkıyı en düşük açık telin yarım ton hassasiyetinde ayrıca kontrol etti. 133 şarkıdan 104'ü burada listelenen akorla uyuşuyor, 16'sı net bir cevap vermiyor. Dokuzu bir yarım ton daha yukarıyı gösteriyor: The Pretender, Long Road to Ruin ve Summer's End gibi şarkılarda pes E açık hiç çalınmadığı için. Bu, yöntemin bilinen kör noktası, daha yüksek bir akorun işareti değil. Dördü bir yarım ton daha aşağıyı gösteriyor (Wattershed, Friend of a Friend, Virginia Moon ve The Neverending Sigh). Bu dördü için tabların akordunu tuttuk: hiçbir kaynak E♭'yi adlandırmıyor ve üçü için tablardaki notalar kayıtla E Standard perdesinde, bir yarım ton aşağıdakinden çok daha iyi örtüşüyor. Bunlardan biri yine de size yanlış geliyorsa, kulakla E♭ Standard'ı deneyin.

Albüm sayfalarındaki her akorda bir durum etiketi eşlik eder. Her giriş artık TuneLit ölçtü olarak işaretleniyor, çünkü sapması CD'nin kendi analizimizden geliyor. Ama akordun adı başka kanıtlara dayanıyor:

• Resmî: grup bunu açıkladı. Grohl'un Monkey Wrench ve Everlong şarkılarını Drop D akordunda anlatması.
• Yaygın olarak bildirilen: güvenilir yayın organları hemfikir ve tablar da destekliyor. Stacked Actors'ın düşük A'sı Wikipedia'da ve ana tabda anlatılıyor.
• Tab'lara göre: oyuncuların hazırladığı topluluk transkripsiyonları, çoğunlukla Songsterr ve Ultimate Guitar. Foo Fighters şarkılarının çoğu bu gruba giriyor, çünkü grup akortlar hakkında nadiren konuşuyor. Ses kontrolü ya da ikinci bir tab aynı sonucu verdiğinde bunu şarkının notunda belirtiyoruz.
• Tartışmalı: kaynaklar birbiriyle çelişiyor. En olası ayarı gösteriyoruz ve diğerini adıyla anıyoruz. Foo Fighters için: Love Dies Young.
• TuneLit ölçtü: orijinal bir kayıt üzerinde yaptığımız ses yüksekliği analizi. Sapmayı sent cinsinden veriyor.

Bir şarkı hâlâ biraz kaymış geliyorsa referansı bir ya da iki hertz kaydırın; 440 Hz civarında bir hertz yaklaşık 4 sent eder.

• Foo Fighters (1995): konser akordunda (A 440) E Standard. Drop D: Alone + Easy Target, Good Grief, Exhausted. E♭ Standard: X-Static. C G D G B E: Weenie Beenie.
• The Colour and the Shape (1997): konser akordunda (A 440) E Standard. Drop D: Monkey Wrench, Hey, Johnny Park!, February Stars, Everlong. E A D G B D: See You.
• There Is Nothing Left to Lose (1999): konser akordunda (A 440) E Standard. A A D G B E: Stacked Actors. Drop D: Live-In Skin, Headwires. D A D G A E: M.I.A.
• One by One (2002): E Standard −10 ¢ (A ≈ 437). −10 ¢ sapmayla Drop D: Low, Tired of You, Halo, Overdrive, Burn Away.
• In Your Honor (2005): E Standard konser akordunda, A 440 (şarkıların yarısı yaklaşık 7 sent pes). Drop D: Razor. The Deepest Blues Are Black +7 ¢ sapmayla. Bas Drop D akordunda: Hell.
• Echoes, Silence, Patience & Grace (2007): baştan sona konser akordunda (A 440) E Standard.
• Wasting Light (2011): konser akordunda (A 440) E Standard; A Matter of Time −7 ¢ sapmayla.
• Sonic Highways (2014) ve Saint Cecilia (2015): baştan sona konser akordunda (A 440) E Standard.
• Concrete and Gold (2017): konser akordunda (A 440) E Standard. Bas Drop D akordunda: Concrete and Gold.
• Medicine at Midnight (2021): E Standard +5 ¢ (A ≈ 441). Drop D: Shame Shame. No Son of Mine −4 ¢ sapmayla. Tartışmalı: Love Dies Young (E Standard ya da Drop C).
• But Here We Are (2023): A 440'ta E Standard. Drop D: Rest.
• Altın kural: ikinci bir gitarı Drop D akordunda tutun ya da 6. teli hızlıca indirmeyi öğrenin. One by One için, kulaklarınızı suçlamadan önce sapmayı ayarlayın.