Slayer akortları.

King, Slayer'ın akortlarını şarkı şarkı değil kısa bir liste olarak anlatma eğiliminde. 2010 yılında verdiği bir röportajda grubun dört akordu olduğunu, turnede her biri için bir gitar ile bir yedek aldığını ve setinde 7 telli şarkı olmadığında 7 telli akordu evde bıraktığını söyledi. Telleri akorda göre seçiyor: "D♯" için .009–.042, C♯ için .010–.046 ve o C♯ gitar 6. telini indirdiğinde .046 yerine .056'lık bir bas tel. 2013 tarihli bir Premier Guitar ekipman dökümü aynı üç seti listeler; sonuncusu "B" olarak geçer. Bu üç akord ile bir 7 telli akord, neredeyse her Slayer stüdyo şarkısını kapsar.

Herhangi bir Slayer tabını okumadan önce bilmekte fayda olan iki adlandırma alışkanlığı var:

• "D♯", E♭ Standard'dır. Aynı notalar, farklı yazım. "D♯ akordu" diye adlandırılmış tablar basitçe yarım ton aşağıdadır.
• Burada Drop B, bas teli bir tam ton indirilmiş C♯ Standard demektir: B F♯ B E G♯ C♯. Her telin indirildiği B Standard (B E A D F♯ B) değildir. Bas nota aynıdır, bu yüzden ağır bas riffleri ikisinde de benzer çalar; ama üst tellerdeki akorlar ve soloları aynı çalmaz.

Üçüncüsü Drop C♯: yalnızca bas teli bir tam ton indirilmiş E♭ akordu, C♯ G♯ C♯ F♯ A♯ D♯. Bas teli C♯ Standard'daki C♯ ile aynıdır, bu yüzden aynı şarkının tabları ikisi arasında sık sık ayrışır. Ayrıştıklarında albüm sayfaları çoğu tabın kullandığı akordu listeler ve diğerini de belirtir.

TuneLit, bir kaydın A 440 ızgarasından ne kadar uzakta olduğunu ölçer, ama yalnızca bir yarım ton içinde. Tellerin hangi notada olduğu tablardan ve kaynaklardan gelir. Ayrı bir kontrol, sesten en pes telin gerçekten tabların dediği yerde olup olmadığına bakar; bunu boş en pes teli ve hemen altındaki notayı dinleyerek yapar (kayıtları nasıl ölçüyoruz). Slayer'da, test edebildiği 128 şarkının 114'ünde veritabanıyla uyuştu. Geri kalanların çoğu, riff'leri nadiren boş en pes teli kullanan şarkılar; burada kontrol karar veremedi. Ayrıca bir şarkıda tab'ların bir yarım ton hata yaptığını düzeltti ve God Hates Us All altında anlatılan iki düzeltmeyi destekliyor.

Slayer albümlerinin çoğu konser akordundan yaklaşık 5 sent içinde; A 440'a ayarlanmış normal bir akort aleti bunları sorunsuz yakalar. Dördü ise açıkça kaymış:

• Show No Mercy (1983): yaklaşık 13 sent tiz (A ≈ 443). Her şarkı 6 ile 19 sent arasında tiz kalıyor.
• Reign in Blood (1986): yaklaşık 12 sent pes (A ≈ 437). Şarkıların çoğu 12 ile 18 sent arasında pes; en pes olan Raining Blood, Postmortem ise konser akordunda.
• Divine Intervention (1994): yaklaşık 27 sent tiz (A ≈ 447), kataloğun en büyük sapması. Her şarkı 18 ile 36 sent arasında tiz ölçülüyor.
• Diabolus in Musica (1998): yaklaşık 14 sent tiz (A ≈ 443). Bitter Peace hariç (o konser akordunda) ve Death's Head 11 sent pes.

Bu sapmalar hakkında bulduğumuz hiçbir kaynak bir şey söylemiyor. Bir ölçüm, akort edilmiş bir gitarın tiz mi yoksa bir kasetin hızlı mı çalındığını ayırt edemez; yalnızca sonucu duyar. Ama size nasıl akort edeceğinizi söyler: Divine Intervention'a karşı düz E♭'de akort edilmiş bir gitar, bir sonraki yarım tona giden yolun dörtte birinden fazla uzakta kalır. Bu, uzun akorlarda kolayca duyulur.

Show No Mercy (1983)

E Standard +13 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard +13 ¢ (A ≈ 443), TuneLit tarafından 1984 Roadrunner CD'si üzerinde ölçüldü.

Metal Blade'deki, kendi finansmanıyla çıkan debüt, Slayer'ın standart akortta yaptığı tek albüm. Songsterr'daki on şarkının her tab'ı E Standard'da. Jeff Hanneman'ın gitar ekipmanı üzerine bir yazı, albümün standart akortta kaydedildiğini ve grubun bu şarkıları 1984 civarından itibaren sahnede yarım ton aşağı çaldığını söylüyor. Tab siteleri The Antichrist ve Black Magic gibi şarkıların "D♯ akort" sürümlerini de taşıyor; bunlar sonraki canlı sürümleri izliyor, bu kaydı değil. TuneLit'in sesten yaptığı kontrol, değerlendirebildiği her şarkıda boş en pes telin E olduğunu duyuyor.

Sürpriz, ses yüksekliğinde. CD yaklaşık 13 sent tiz; her şarkı 6 ile 19 sent arasında tiz olduğundan, düz A 440'a ayarlı E Standard akort, ona karşı biraz pes kalır.

TuneLit ile: her Akort et düğmesi +13 ¢'de E Standard'ı açar.

Canlı: 1984 civarından itibaren bu şarkılar E♭'de çalındı; bu yüzden canlı kayıtlar albüme göre yaklaşık bir yarım ton daha aşağıda. TuneLit bunların hiçbirini ölçmedi.

Haunting the Chapel (EP, 1984)

Ana akort: E♭ Standard, tab'lardan. Ölçülmedi.

Üç şarkı, Chemical Warfare, Captor of Sin ve başlık şarkısı, Slayer'ın yarım ton aşağı akortlanmış ilk kaydı. Üçü de gitar ve bas için E♭'de tab'lanmış; ekipman yazısı bu EP'yi E♭ dönemlerinin başlangıcı olarak gösteriyor. Sonraki yeniden baskılar Aggressive Perfector'ı da ekliyor. EP, TuneLit'in kütüphanesinde değil, bu yüzden Akort et düğmeleri A 440 kullanır.

Hell Awaits (1985)

E♭ Standard −5 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 7 şarkı

Ana akort: E♭ Standard −5 ¢ (A ≈ 439), 1985 Roadrunner CD'sinde ölçüldü.

Yarım ton aşağı akortlanmış ilk tam albüm, ilk albümden daha uzun ve daha karanlık şarkılarla. Her şarkı gitar ve bas için E♭'de tab'lanmış. Kayıt yaklaşık 5 sent pes; konser akordunu çoğu kişinin fark etmeyeceği kadar yakın. Bir şarkı belirgin şekilde daha pes: Kill Again yaklaşık 23 sent pes (A ≈ 434), bu yüzden kendi ayarını alıyor. Necrophiliac yaklaşık 5 sent tiz ölçülüyor.

TuneLit ile: çoğu şarkı için E♭ Standard −5 ¢, Kill Again için −23 ¢ ve Necrophiliac için +5 ¢.

Reign in Blood (1986)

E♭ Standard −12 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E♭ Standard −12 ¢ (A ≈ 437), orijinal Def Jam CD'sinde ölçüldü.

Rick Rubin'in grupla ilk albümü: yarım saatten kısa sürede on şarkı, hepsi E♭'de tab'lanmış. Kerry King'in "D♯" telleri (.009–.042) bu akorta ait. Kayıt, tab'lardan daha düzensiz. Angel of Death yaklaşık 7 sent pes; Necrophobic, Altar of Sacrifice, Criminally Insane ve Epidemic 12 ile 15 sent pes; Raining Blood yaklaşık 18 sent pes. Piece by Piece, Jesus Saves ve Postmortem konser akordunda. Albüm değeri, bu dağılımın ortası: yaklaşık 12 sent pes. Postmortem, konser akordunda kendi ayarını alacak kadar net ölçülüyor; Piece by Piece ve Jesus Saves ise yeterince net değil, bu yüzden albümün −12 ¢'sini koruyorlar. Bu ikisinden biri gitarınıza karşı pes kalırsa, ince ayarı biraz yukarı alın.

Ses kontrolü, değerlendirebildiği şarkılarda E♭ ile uyuşuyor; ama Necrophobic'te E duyuyor. Orada boş E♭ neredeyse hiç duyulmuyor, E ise en yaygın pes nota. Bu, kontrolün bilinen kör noktasına benziyor: birinci perdede yaşayan bir riff, onu yarım ton yukarı işaret ettiriyor. Her tab E♭ diyor, bu yüzden şarkı E♭'de kalıyor.

TuneLit ile: E♭ Standard −12 ¢, ve Postmortem için düz E♭ Standard. Raining Blood albüm değerinin birkaç sent altında oturuyor; giriş bölümünün uzun notaları gitarınızla vuruntu yapıyorsa ince ayarı biraz daha düşürün.

South of Heaven (1988)

E♭ Standard +6 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E♭ Standard +6 ¢ (A ≈ 441.5), orijinal Def Jam CD'sinde ölçüldü.

Reign in Blood'tan daha yavaş ve ağır, aynı akortta. Spill the Blood'ı açan 12 telli akustik bölüm, diğer her şey gibi E♭'de tab'lanmış. Judas Priest cover'ı Dissident Aggressor de albümün E♭'sinde çalınıyor. Şarkılar, başlık şarkısının yaklaşık 9 sent pesinden 14 sent tizine kadar uzanıyor; hiçbiri kendi ayarını almaya yetecek kadar net değil. Albümün bütünü yaklaşık 6 sent tiz: pratikte konser akordu.

TuneLit ile: her Akort et düğmesi +6 ¢'de E♭ Standard'ı açar.

Seasons in the Abyss (1990)

E♭ Standard +5 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E♭ Standard +5 ¢ (A ≈ 441), orijinal Def American CD'sinde ölçüldü.

Christ Illusion'a kadar Dave Lombardo ile çıkan son albüm, baştan sona yarım ton aşağı. CD yaklaşık 5 sent tiz ölçülüyor; şarkılar yaklaşık 1 sent pes (Dead Skin Mask) ile 13 sent tiz (War Ensemble) arasında. Hiçbir şey kendi ayarını almaya yetecek kadar öne çıkmıyor.

TuneLit ile: her şarkı için E♭ Standard +5 ¢.

Divine Intervention (1994)

E♭ Standard +27 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E♭ Standard +27 ¢ (A ≈ 447), Japonya CD'sinde ölçüldü 1994.

Paul Bostaph'ın davuldaki ilk albümü ve tamamen E♭'de olan orijinal şarkılardan oluşan son albüm. Her tab E♭ konusunda hemfikir; ses kontrolü de değerlendirebildiği her şarkıda boş en pes teli E♭ olarak duyuyor. Ama kayıt kataloğun en tizi: konser akordunun yaklaşık 27 sent üzerinde, şarkılar 18 ile 36 sent arasında tiz ve çoğu albüm değerine yakın. Yalnızca 213, ayrı bir ayar almaya yetecek kadar net ölçülüyor: yaklaşık 18 sent tiz (A ≈ 444.6).

Neden önemli? A 440'a ayarlı bir akort aleti, kaydın en pes telini E♭ +27 olarak okur; bu, E'ye giden yolun dörtte birinden fazlası demek. Düz bir E♭ akort ederseniz her uzun akor kayda karşı vuruntu yapar. E Standard'a da uzanmayın: bu, sizi ondan 73 sent tiz yapardı.

TuneLit ile: Akort et düğmeleri E♭ Standard +27 ¢'yi açar (213: +18 ¢). Elle: E♭ Standard'ı seçin ve referans A'yı 447 Hz'e ayarlayın.

Undisputed Attitude (1996)

E♭ Standard +9 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 14 şarkı

Ana akort: E♭ Standard +9 ¢ (A ≈ 442), Japonya CD'sinde ölçüldü 1996.

Punk ve hardcore coverları (Verbal Abuse, T.S.O.L., Minor Threat, D.I., D.R.I., Dr. Know, The Stooges), Jeff Hanneman'ın 1980'lerin ortasındaki yan projesi Pap Smear'dan iki şarkı ve bir yeni orijinal. Coverlar Slayer'ın alışılmış E♭'sinde tab'lanmış ve kayıt yaklaşık 9 sent tiz. Yeni şarkı Gemini, bir tam ton aşağıda, C♯ Standard'da: tab'ı önce B Standard olarak girildi, 2020'de C♯'ye düzeltildi ve sesten yapılan kontrol C♯'de hemfikir. Bu, Diabolus in Musica'dan iki yıl önce, bir Slayer albümündeki ilk C♯ şarkısı.

Coverların birçoğu boş en pes teli nadiren kullanıyor; bu yüzden ses kontrolü Can't Stand You, DDAMM ya da Mr. Freeze'i yargılayamadı; diğerlerinde E♭'ye karşı bir şey bulmadı. Japonya CD baskısı iki cover daha ekliyor (Sick Boy ve Memories of Tomorrow) ve bir bonus canlı disk; bunlar albüm listesinin parçası değil.

TuneLit ile: coverlar için E♭ Standard +9 ¢, Gemini için C♯ Standard +9 ¢.

Diabolus in Musica (1998)

C♯ Standard +14 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: C♯ Standard +14 ¢ (A ≈ 443), Japonya CD'sinde ölçüldü 1998.

Wikipedia bunu bandın çoğunlukla C♯ akortta çaldığı ilk albüm olarak adlandırıyor ve tab'lar bunu doğruluyor: Bitter Peace, Stain of Mind, Overt Enemy, Desire, In the Name of God ve Point hepsi C♯ Standard'da (C♯ F♯ B E G♯ C♯). İki şarkı eski akortta kalıyor: Perversions of Pain ve Scrum E♭'de tab'lanmış ve ses kontrolü, onların boş en pes teli olarak E♭'yi duyuyor; bu, diğerlerinden bir tam ton yukarıda. Screaming from the Sky, Drop C♯'de tab'lanmış; yalnızca en pes tel C♯'ye indirilmiş, diğer beşi E♭'de. Death's Head ve Love to Hate'in de C♯ Standard sürümlerinin yanında Drop C♯ sürümleri var; ikisinde de en pes tel C♯, ve ses kontrolü bu şarkıların hepsinde C♯'yi doğruluyor.

Kayıt yaklaşık 14 sent tiz, ama eşit değil. Açılış parçası Bitter Peace konser akordunda ölçülüyor ve Death's Head yaklaşık 11 sent pes (A ≈ 437); bu yüzden ikisi de kendi ayarını alıyor. Diğer şarkılar 9 ile 19 sent arasında tiz.

TuneLit ile: çoğu şarkı için C♯ Standard +14 ¢, Perversions of Pain ve Scrum için E♭ Standard +14 ¢, Screaming from the Sky için Drop C♯ +14 ¢, Bitter Peace için düz C♯ Standard ve Death's Head için C♯ Standard −11 ¢.

God Hates Us All (2001)

C♯ StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 13 şarkı

Ana akort: C♯ Standard, konser akordunda ölçüldü (+3 ¢), 2001 Japonya CD'sinde.

Kerry King 2001 röportajında albümü şöyle özetledi: iki şarkı 7 telli akortlarda, dört şarkı B'ye indirilmiş, gerisi tek bir akortta. Röportaj metni bu akordu "D♯" olarak adlandırıyor, ama kayıttaki pes notalar C♯ diyor. Darkness of Christ, God Send Death, Threshold, Exile, Bloodline ve diğerlerinde C♯ en yaygın pes nota, altında hiçbir şey duyulmuyor ve ses kontrolü bu şarkıların hepsinde C♯ Standard ile uyuşuyor. Yani albüm, Wikipedia ve tab'ların dediği gibi C♯ Standard'da kalıyor. Bloodline'ın popüler, "D♯" başlıklı bir Songsterr sürümü E♭ Standard'da; kaydın en pes notası ise C♯, bundan iki yarım ton aşağıda.

Dört Drop B şarkısı. King bunları adlandırmadı. Cast Down ve Payback Drop B'de tab'lanmış; ses kontrolü ayrıca iki şarkıda, Seven Faces ve War Zone'da, tab'ların aksini söylediği halde bir B bası duyuyor. 7 telli şarkılar ayrı sayıldığında, dörtlü şunlar:

• Cast Down, Drop B'de tab'lanmış; bir tab, King'in 7 telli gitarla, Hanneman'ın ise B'ye indirilmiş 6 telli gitarla çaldığını söylüyor. Ses kontrolü B duyuyor.
• Seven Faces, Songsterr'da C Standard'da tab'lanmış, bir yarım ton daha yüksek. Ses kontrolü en pes boş tel olarak B duyuyor; bu, C'yi eler, bu yüzden Drop B'de listelendi.
• War Zone, Songsterr'da konser akordunda Drop D'de tab'lanmış, üç yarım ton daha yüksek. Bir Ultimate Guitar tab'ı bunun yerine B akordu veriyor ve ses kontrolü B duyuyor. Drop B'de listelendi.
• Payback, Drop B'de tab'lanmış; 2026 tarihli bir düzenleme ise B Standard'ı savunuyor. Riff'leri nadiren boş en pes teli vurduğu için kontrol karar veremiyor; her iki durumda da en pes nota B.

Deviance, ses kontrolünün değiştirdiği tek şarkı. İki tab da yalnızca en pes teli indiriyor, ama Songsterr Drop D yazıyor, Ultimate Guitar ise Drop C♯. Kontrol C♯'yi en yaygın pes nota olarak duyuyor, altındaki C'de hiçbir şey yok; bu yüzden şarkı Drop C♯'de listelendi: albümün pes C♯'si, üst tellerde E♭ ile.

Here Comes the Pain, standart albümdeki 7 telli şarkı. İlk olarak bir güreş derlemesi için yazıldı, King'in B.C. Rich'ten ödünç aldığı bir 7 telli gitarla. Bir Ultimate Guitar tab'ının dediği gibi, yarım ton aşağı akortlanmış bir 7 tel için listelendi (B♭ E♭ A♭ D♭ G♭ B♭ E♭). Güncel Songsterr tab'ı ise bunu B♭ Standard'da 6 tel için düzenlemiş (B♭ E♭ A♭ D♭ F B♭); bu da aynı pes notalara ulaşıyor. Ses kontrolü en pes notanın B♭ olduğunu duyuyor. Diğer 7 telli şarkı Scarstruck, Japonya ve koleksiyoncu baskılarının bonus şarkısı; albüm listesinde değil.

Albüm bir bütün olarak konser akordunda, ama birkaç şarkı daha pes: Exile yaklaşık 10 sent pes, Cast Down yaklaşık 8, Seven Faces yaklaşık 11 ve Payback yaklaşık 5. Her biri kendi ayarını alıyor.

TuneLit ile: çoğu şarkı için C♯ Standard; Cast Down (−8 ¢), Seven Faces (−11 ¢), War Zone ve Payback (−5 ¢) için Drop B; Deviance için Drop C♯; Here Comes the Pain için 7 telli B♭ akort; Exile için C♯ Standard −10 ¢. King'in yaptığı gibi, Drop B şarkıları için daha kalın bir en pes tel hazır tutun.

Christ Illusion (2006)

E♭ StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E♭ Standard, konser akordunda (+4 ¢) 2007 özel baskı CD'sinde ölçüldü.

Dave Lombardo'nun dönüşü ve en çok akort barındıran albüm: dört şarkı E♭'de (Flesh Storm, Catalyst, Jihad, Consfearacy), iki şarkı C♯ Standard'da (Black Serenade ve Cult), üç şarkı Drop B'de (Skeleton Christ, Catatonic ve Supremist) ve Eyes of the Insane düşük bir B ile. Catatonic'in tab'ı 2024'te kayda uymak için E♭'den Drop B'ye taşındı. Hanneman'ın Grammy ödüllü şarkısı Eyes of the Insane'in tab'ı en az yerleşmiş olanı: ana olanı 7 telli standart akort için (B E A D G B E), diğerleri 6 telli gitarda B Standard ya da Drop B kullanıyor. Hepsinin en pes notası B ve ses kontrolü de bunu duyuyor. 6 telli bir gitarda B Standard, pes riff'lere ulaşmanızı sağlar.

Ses kontrolü bu akortların her birinde hemfikir. Albümün çoğu şarkısı konser akordunun birkaç sent yakınında; Cult yaklaşık 14 sent tiz ve Skeleton Christ yaklaşık 6 sent pes ölçülüyor, ikisi de kendi ayarını alıyor.

Sahip olduğumuz nüsha 2007 özel baskısı; Final Six'i ekliyor (Drop B'de tab'lanmış ve ertesi yıl Grammy kazanmış) ve Black Serenade'i alternatif bir sürümle değiştiriyor. Black Serenade ölçümü o sürümden.

TuneLit ile: dört E♭ şarkısı için E♭ Standard, Black Serenade için C♯ Standard, Cult için C♯ Standard +14 ¢; Catatonic ve Supremist için Drop B, Skeleton Christ için Drop B −6 ¢ ve Eyes of the Insane için 7 telli B Standard.

World Painted Blood (2009)

E♭ StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: E♭ Standard, konser akordunda ölçüldü (+3 ¢), 2009 Japonya CD'sinde.

Jeff Hanneman'ın gruptaki son albümü ve çoğunlukla klasik E♭'de: başlık şarkısı, Unit 731, Snuff, Beauty Through Order, Hate Worldwide, Human Strain, Psychopathy Red ve Playing with Dolls. Üç Kerry King şarkısı farklı tab'lanmış:

• Americon, albümün en düşük akordu olan B Standard'da (B E A D F♯ B). Ses kontrolü B duyuyor.
• Public Display of Dismemberment, iki tab da E Standard'da; albümün geri kalanından yarım ton yukarıda. Kontrol ikna olmuş değil: boş E neredeyse hiç duyulmuyor, E♭ ise pes notalar arasında sık geçiyor. İki tab arasında karar veremiyor, bu yüzden şarkı tab'larındaki E Standard'ı koruyor. Bu yarım ton yüksek geliyorsa, albümün E♭'sini deneyin.
• Not of This God, yarım ton aşağı akortlanmış 7 tel için (pes B♭) yazılmış tek bir tab'a sahip. Kontrol daha da aşağı işaret ediyor, en yaygın bas notası ise E. Bu şarkıda 7 telli gitarı doğrulayan hiçbir röportaj yok; kulakla kontrol gerekiyor.

TuneLit ile: çoğu şarkı için E♭ Standard, Americon için B Standard, Public Display of Dismemberment için E Standard ve Not of This God için 7 telli B♭ akort; hepsi konser akordunda.

Repentless (2015)

E♭ StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E♭ Standard, konser akordunda (+3 ¢) 2015 sınırlı baskı CD'sinde ölçüldü.

Slayer'ın son albümü ve 2013'te ölen Jeff Hanneman'sız tek albüm. Kerry King bütün ritm gitarlarını çalıyor, Gary Holt dört şarkıya solo ekliyor ve Piano Wire, King'in World Painted Blood kayıtları sırasında kaydettiği bir Hanneman şarkısı. Terry Date'in prodüksiyonunu yaptığı tek albüm de bu. Kaydın yarısı E♭'de (Delusions of Saviour, başlık şarkısı, When the Stillness Comes, Piano Wire, Atrocity Vendor, You Against You), yarısı Drop B'de (Take Control, Vices, Cast the First Stone, Chasing Death, Implode, Pride in Prejudice). Drop B tab'larının birkaçı 2025'te, E♭ ya da B Standard'dan düzeltildi; ses kontrolü altısının hepsinde boş en pes teli B olarak duyuyor. Implode, 2014'te ücretsiz indirme olarak çıktı; Holt'un gitarda olduğu ilk Slayer kaydı.

TuneLit ile: E♭ Standard ya da Drop B, ikisi de konser akordunda. Her şarkının düğmesi hangisi olduğunu gösterir.

Tab'lar iyi dayandı: ses kontrolü, birkaç şarkı dışında hepsinde onlarla hemfikirdi. Hemfikir olmadığı yerler:

• Seven Faces (God Hates Us All): Songsterr'ın C Standard'ı bir yarım ton fazla tiz; kayıt pes bir B'de (Drop B).
• War Zone (God Hates Us All): Songsterr'ın konser akordundaki Drop D'si üç yarım ton fazla tiz; kayıt pes bir B üzerinde.
• Deviance (God Hates Us All): Songsterr'ın Drop D'si bir yarım ton fazla tiz; kayıt Drop C♯'de, Ultimate Guitar tab'ının dediği gibi.
• Show No Mercy şarkılarının "D♯ akort" sürümleri: debüt E Standard'da; E♭ sürümleri sonraki canlı performanslara ait.

Akort et düğmesine güvenmeden önce kulaktan kontrol edilmeye değer şarkılar:

• Public Display of Dismemberment: tab'da yazılı E Standard mı, yoksa albümün E♭'si mi?
• Not of This God: tek tab'ının 7 telli B♭ akordu mu, yoksa daha aşağısı mı?
• Payback: Drop B mi, B Standard mı? Her iki durumda da en pes nota B.
• Necrophobic: ses kontrolü E diyor, büyük ihtimalle riff birinci perdede olduğu için; tab'ların E♭'i kalıyor.
• Ses kontrolünün karar veremediği şarkılar, çoğunlukla riff'leri nadiren boş en pes teli kullandığı için: Fight till Death, Reborn, Behind the Crooked Cross, Sex. Murder. Art., 213, Can't Stand You, DDAMM, Mr. Freeze, Unit 731 ve Repentless'in başlık şarkısı.

• E♭'den başlayın. Kataloğun büyük çoğunluğu yarım ton aşağıda, A 440'a ya da birkaç sent yakınında. E♭ akortlu tek bir gitar, Haunting the Chapel'dan Undisputed Attitude'a kadar olan albümleri ve son üç albümün çoğunu karşılar.
• Ofsetleri akılda tutun. Divine Intervention için referans A'yı yaklaşık 447 Hz'e ayarlayın; Show No Mercy ve Diabolus in Musica için yaklaşık 443; Reign in Blood için yaklaşık 437. Akort et düğmeleri bunu sizin için yapar.
• Akorta uyan tel kalınlıkları kullanın. King'in E♭ için .009–.042, C♯ için .010–.046 seçimi iyi bir başlangıç noktası. Drop B için ise en pes teli .056'lık ile değiştiriyor ki B gevşemesin.
• 7 telli gitara ihtiyacınız yok. Here Comes the Pain, B♭ Standard'da 6 telli gitarda; Eyes of the Insane ise B Standard'da çalışır. Yalnızca üst tellerin tam düzenini kaybedersiniz.
• C♯ Standard ve Drop C♯ en pes teli paylaşır. Diabolus in Musica ya da God Hates Us All'dan bir riff birinde rahatsız ediyorsa, diğerini deneyin: pes notalar aynı çıkar.
• Canlı kayıtlar farklı bir durum. Grup, 1984 civarından itibaren Show No Mercy şarkılarını E♭'de çaldı ve TuneLit hiçbir canlı Slayer yayınını ölçmedi. Bu yüzden stüdyo albümünün akordundan başlayın ve kulakla ayarlayın.