The Offspring akortları.

• Akort: neredeyse her şey için E Standard (E A D G B E).
• Ses yüksekliği: konser akordu, A 440; Smash, Conspiracy of One ve 2008'den sonraki her şey. Ignition, Ixnay on the Hombre ve Americana 6 ile 10 sent tiz (A ≈ 442). Splinter yaklaşık 14 sent pes (A ≈ 436), birkaç şarkısı ise tiz.
• E♭ Standard (yarım ton aşağı): Living in Chaos (2000); Neocon, Never Gonna Find Me ve Spare Me the Details (2003); Trust in You (2008); Supercharged'da Hanging by a Thread ve muhtemelen Make It All Right.
• Drop D: Americana (başlık parçası) ve Light It Up. Special Delivery'de yalnızca bas D'ye iniyor.
• Canlı: TuneLit'in ölçtüğü canlı kayıtlarda yarım ton aşağı. Canlı albümler ve konser videoları için E♭ Standard'ı deneyin.

Dexter Holland ritim gitarı çalar ve söyler; Noodles (Kevin Wasserman) 1980'lerin ortasından beri solo gitar çalıyor. Topluluk transkripsiyonları, grubun nadiren standart akordu terk ettiğini gösteriyor. TuneLit'in Songsterr'da baktığı 128 albüm şarkısının içinde, en çok görüntülenen tab on hariç hepsinde gitarları E Standard'a koyuyor; akordu belirten Ultimate Guitar tablarının neredeyse hepsi "standart" diyor. Bas gitar gitarları takip ediyor, bu yüzden E A D G akortlu 4 telli bas neredeyse her şarkıda işe yarar.

Düz E Standard, her Offspring şarkısının E tonunda olduğu anlamına gelmiyor elbette. Birçok Offspring şarkısı F, A♭ ya da E♭'de ve açık düşük E'ye hiç dokunmaz. Bunun önemi bir nedenden: bu şarkılarda tablar ve kulak en kolay akort konusunda aynı fikirde olmuyor, çünkü kayıtta hiçbir şey açık tel üzerinde çınlamıyor. TuneLit'in yarım ton kontrolü (aşağıda) da en çok bunlarda zorlanıyor.

İstisnaların belirli bir dönemi yok. İlk E♭ şarkısı 2000'de Living in Chaos; Splinter (2003) üçüne sahip; Rise and Fall, Rage and Grace (2008) birine; Supercharged (2024) bir ya da ikisine sahip. Drop D yalnızca iki kez çıkıyor: Americana'nın başlık parçasında ve Light It Up'ta. Kapolar da nadir: önemli olan tek kapo Dexter Holland'ın akustik gitarında, Kristy, Are You Doing Okay?'de, 1. perdede tablanmış.

TuneLit, sahibinin dokuz stüdyo albümünün Japonya CD baskılarını ölçtü: 1995 yeniden baskısındaki kendi adını taşıyan ilk albümden Days Go By'a kadar, bir de Let the Bad Times Roll'un 2021 dijital sürümü; toplam 124 şarkı. Yöntem her şarkının 90 saniyesini okuyor ve notalarının A 440 ızgarasından ne kadar uzakta olduğunu buluyor. Sapmayı yalnızca bir yarım ton içinde bilebiliyor; yarım tonun kendisi (E ya da E♭) ise tablardan geliyor ve sesle karşılaştırılıyor.

Bulduğumuz kaynakların hiçbiri bu kayıtların perdesi hakkında bir şey söylemiyor ve çoğu tam konser akordunda duruyor. Burada ±4 sent içinde olan her şey konser akordu sayılıyor; altı albüm oraya düşüyor. En bilinen kayıt Smash tam isabet: −0,2 sent. Sürprizler küçük ama gerçek:

• Üç tiz albüm. Ignition, Ixnay on the Hombre ve Americana hepsi konser akordunun 6 ile 10 sent üstünde. Bu çoğu kulağa akort dışı gelmeyecek kadar, ama hassas bir akort aleti bunu gösterir ve kulaklıkla eşlik ederken fark edebilirsiniz. TuneLit'in bu albümler için düğmeleri sapmayı içerir.
• Splinter pes. 2003 albümü konser akordunun yaklaşık 14 sent altında ölçülüyor ve tutarlı da değil: Long Way Home ve Hit That bunun yerine 11 ile 15 sent tiz, The Worst Hangover Ever tam konser akordunda, When You're in Prison ise yaklaşık 24 sent pes. Referans A'nın gerçekten önemli olduğu tek Offspring albümü bu.
• Conspiracy of One'da iki tuhaf şarkı. Come Out Swinging yaklaşık 7 sent pes, Special Delivery yaklaşık 14 sent tiz ölçülüyor; albümün geri kalanı konser akordunda.
• 2008'den sonraki her şey birkaç sent içinde konser akordunda.

Bir ölçüm sonucu duyar, nedenini duymaz: gitarın biraz tiz akortlanmış mı yoksa kaydın biraz hızlı mı çalındığını ayırt edemez. Her iki durumda da Akort et düğmeleri kaydı takip ediyor.

The Offspring (1989)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: E Standard, konser akordu (1995 Japonya yeniden baskısında +3,5 ¢ ölçüldü).

Küçük Nemesis etiketinden ilk kez çıkan ve Thom Wilson'ın yapımcılığını üstlendiği ilk albüm hızlı ve ham; topluluk tabları her şarkıyı E Standard'da okuyor. Şarkılar düşük tellere çok dayandığı için yarım tonu duymak kolay, ve TuneLit'in ses kontrolü CD'deki on şarkının yedisinde E ile uyuşuyor, hiçbiri başka bir yarım tona işaret etmiyor. Orijinal kapanış parçası Kill the President, ölçtüğümüz CD'de yok (sonraki baskılar çıkarmış); burada albümün E Standard'ında listeleniyor.

TuneLit ile: her şarkı için A 440'ta E Standard.

Baghdad (EP, 1991)

Ana akort: E Standard, Henüz ölçülmedi.

Nemesis'te dört şarkılık bir EP: Get It Right'ın erken versiyonu, Hey Joe cover'ı, Baghdad (ilk albümdeki Tehran'ın yeniden düzenlenmiş hali) ve enstrümantal The Blurb. TuneLit bunu ölçmedi. Albümlerle paylaştığı şarkıların tabları hepsi E Standard'da; onun iki yanında kaydedilen ilk albüm ve Ignition konser akordunda ya da birkaç sent üstünde, bu yüzden A 440'ta E Standard ile başlayın.

Ignition (1992)

E Standard +8 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard +8 ¢ (A ≈ 442), CD'de ölçüldü.

Grubun ikinci albümü, yine Thom Wilson'la, Dirty Magic'in ilk versiyonunu içerir; grup bunu yirmi yıl sonra Days Go By'da yeniden kaydetti. Her tab E Standard'da. CD yaklaşık 7,5 sent tiz, neredeyse her şarkıda aynı; yani albümün tamamı tek bir ayara bağlı. Get It Right biraz daha tiz okunuyor (yaklaşık +15 sent), ama kendi değerini almaya yetecek kadar net değil.

TuneLit ile: her şarkı için E Standard +8 ¢. Uğraşmak istemiyorsanız, düz E Standard çoğu oyuncu için yeterince yakın.

Smash (1994)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 14 şarkı

Ana akort: E Standard, konser akordunda (−0,2 ¢), CD üzerinde ölçüldü.

Atılım. Come Out and Play, Self Esteem, Gotta Get Away ve Bad Habit, The Offspring'in en çok izlenen tab'ları arasında ve dördü de E Standard akordunda. TuneLit'in ses kontrolü bu dört şarkının her birinde E'yi doğruluyor; Gotta Get Away ise tipik bir örnek: düşük notalarının yaklaşık yarısı boş düşük E teli. Albüm, A 440'a bir sent'in çok küçük bir kesri kadar yakın. Time to Relax, konuşmalı intro, gitar içermiyor.

Genocide, ses kontrolünün F'ye doğru ittiği şarkılardan biri; bu, riff'lerinin hiçbir zaman boş düşük tele oturmadığı şarkılarda yöntemin bilinen bir tuhaflığı. Something to Believe In ise öteki şüpheli şarkı: düşük notaları F ve E♭ etrafında toplanıyor ve boş E hiç duyulmuyor.

TuneLit ile: düz E Standard, A 440, albümün tamamı için.

Ixnay on the Hombre (1997)

E Standard +10 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 14 şarkı

Ana akort: E Standard +10 ¢ (A ≈ 442,5), CD'de ölçüldü.

Dave Jerden'in yapımcılığını üstlendiği ilk albüm ve TuneLit'in ölçtüğü en tiz Offspring kaydı: konser akordunun yaklaşık 10 sent üstünde, neredeyse her şarkıda aynı. All I Want, The Meaning of Life, Gone Away ve Mota'nın hepsi E Standard akordunda tab'lanmış. Gone Away, boş düşük E'yi hiç kullanmayan bir şarkıya iyi bir örnek: akorları F, A♭, E♭ ve B♭ üzerinde duruyor; bu yüzden ses kontrolü yarım tonu yalnızca kayıttan doğrulayamıyor, kanıt tab'lar. Cool to Hate, ses kontrolünün E♭'ye yöneldiği tek şarkı (aşağıdaki yarım ton kontrolüne bakın); onu destekleyen bir tab yok, bu yüzden E'de kalıyor.

TuneLit ile: her şarkı için E Standard +10 ¢.

Americana (1998)

E Standard +6 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 13 şarkı

Ana akort: E Standard +6 ¢ (A ≈ 441,6), CD'de ölçüldü.

Pretty Fly (for a White Guy), The Kids Aren't Alright, Why Don't You Get a Job? ve She's Got Issues hepsi E Standard akordunda tab'lanmış ve CD yaklaşık 6 sent tiz. İstisna, parça adı olan Americana: tab'lar onu Drop D'ye alıyor, bas da indirilmiş, ve TuneLit'in ses kontrolü düşük D'yi doğruluyor. Welcome on saniyelik bir intro; Pay the Man, Pretty Fly'ın gizli bir tekrarıyla bitiyor.

TuneLit ile: E Standard +6 ¢; Americana düğmesi Drop D +6 ¢ açar (yalnızca düşük tel D'ye iner).

Conspiracy of One (2000)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 13 şarkı

Ana akort: E Standard, konser akordunda (+1,5 ¢), CD üzerinde ölçüldü.

Brendan O'Brien yapımı; Want You Bad, Original Prankster ve Million Miles Away hepsi E Standard akordunda ve ses kontrolüyle doğrulanıyor. Üç şarkı öne çıkıyor:

• Living in Chaos, The Offspring albümündeki ilk şarkı; yarım ton aşağı, E♭ Standard akordunda tab'lanmış ve ses kontrolü bunu doğruluyor.
• Special Delivery albümün geri kalanından farklı olarak yaklaşık 14 sent tiz ölçülüyor; Songsterr tab'ı bası D'ye indiriyor, gitarlar ise E Standard'da kalıyor. Kayıt bunu destekliyor: bas, standart bir basın çalamayacağı bir E♭ notasına iniyor.
• Come Out Swinging yaklaşık 7 sent pes ölçülüyor.

Denial, Revisited bir bilmece: Ultimate Guitar'ın tab'ı standart akort diyor, Songsterr'in yazımı ise F Standard'da, yarım ton yukarıda, bas E♭'e indirilmiş. Kayıtta boş düşük E hiç duyulmuyor ve ses kontrolü E♭ ile F arasında karar veremiyor; bu yüzden TuneLit albümün E Standard'ını koruyor, çünkü ana riff birinci perdede duruyor.

TuneLit ile: albüm için E Standard, Living in Chaos için E♭ Standard, Special Delivery için E Standard +14 ¢ (Drop D bas ile), Come Out Swinging için E Standard −7 ¢.

Splinter (2003)

E Standard −14 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard −14 ¢ (A ≈ 436,4), CD'de ölçüldü.

Splinter, yine Brendan O'Brien ile, A 440'a akort etmenin gözle görülür şekilde yanlış bıraktığı tek Offspring albümü. Çoğu 11 ila 17 sent pes: The Noose, Race Against Myself, (Can't Get My) Head Around You, Lightning Rod. Üç şarkı E♭ Standard akordunda tab'lanmış ve ses kontrolü üçünde de doğruluyor: kısa açılış Neocon (neredeyse sadece boş düşük E♭), Never Gonna Find Me ve Spare Me the Details. Never Gonna Find Me tab'larda tartışmalı: en çok oy alan Ultimate Guitar tab'ı standart akortta, Songsterr ve bir başka tab ise yarım ton aşağıda; kayıt E♭ tarafında.

Albümün geri kalanı tek bir ses yüksekliğini izlemiyor. Long Way Home (+15 ¢) ve Hit That (+11 ¢) tiz duruyor, The Worst Hangover Ever konser akordunda, kapanış parçası When You're in Prison ise yaklaşık 24 sent pes. Her birinin kendi düğmesi var.

TuneLit ile: çoğu şarkı için E Standard −14 ¢; Neocon, Never Gonna Find Me ve Spare Me the Details için E♭ Standard −14 ¢; geri kalanlar için şarkının kendi ayarına bakın.

Rise and Fall, Rage and Grace (2008)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard, konser akordunda (−3,1 ¢), CD üzerinde ölçüldü.

Bob Rock'ın yapımcılığını yaptığı ilk albüm ve bundan sonra kayıtlar konser akordunda. You're Gonna Go Far, Kid, Hammerhead ve Half-Truism E Standard akordunda tab'lanmış ve ses kontrolü doğruluyor. Trust in You istisna: Songsterr E♭ Standard diyor, Ultimate Guitar tab'ları standart diyor (yazarlardan biri E♭ olabileceğinden şüpheleniyor) ve ses kontrolü E♭ tarafında. Kristy, Are You Doing Okay? şarkısında iki ana tab da Dexter Holland'ın akustik gitarının birinci perdesine kapo koyuyor; Noodles ise kapo olmadan çalıyor. Stuff Is Messed Up, ses kontrolünün E♭'ye yöneldiği ama her tab'ın E dediği bir başka şarkı.

TuneLit ile: albüm için E Standard, Trust in You için E♭ Standard, Kristy, Are You Doing Okay?'in akustik bölümü için kapo 1.

Days Go By (2012)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard, konser akordunda (−2 ¢), CD üzerinde ölçüldü.

Yine Bob Rock ve çok tutarlı bir kayıt: her şarkı A 440'a yaklaşık 7 sent içinde. Her tab E Standard'da ve ses kontrolü başlık parçası, Secrets from the Underground, OC Guns, Dividing by Zero ve yeniden kaydedilen Dirty Magic için hemfikir. All I Have Left Is You ve I Wanna Secret Family (With You) iki şarkı ses kontrolünde E♭'ye yöneliyor ama destekleyen bir tab yok; şimdilik E'de kalıyorlar.

TuneLit ile: E Standard, A 440.

Let the Bad Times Roll (2021)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard konser akordunda (−0,3 ¢), dijital yayın üzerinde ölçüldü.

Bob Rock yapımı; bas partilerini Dexter Holland çalmış. Tab'ların hepsi E Standard'da ve kayıt A 440'ta duruyor. Ses kontrolü This Is Not Utopia, Army of One, Coming for You ve diğer çoğu şarkıda doğruluyor, ama dördünde E♭'ye yöneliyor: başlık parçası, The Opioid Diaries, Hassan Chop ve Lullaby (başlık parçasını tekrarlıyor). Bu dördünü hiçbir tab E♭'ye koymuyor, bu yüzden burada E Standard'da kalıyorlar; biri yarım ton kaçık gelirse E♭ Standard'ı deneyin.

Yeni Gone Away bir piyano balladı ve 1997 orijinalinden yarım ton aşağıda: TuneLit'in ölçtüğü düşük notalar F, A♭, E♭ ve B♭'den E, G, D ve A'ya iniyor. Onu Ixnay akor şekilleriyle çalmak için E♭ Standard'a inin; E Standard'da her şeyi bir perde aşağıdan çalın. In the Hall of the Mountain King, Grieg'e dair bir dakikalık enstrümantal yorum.

TuneLit ile: E Standard, A 440.

Supercharged (2024)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard, ölçülmedi (TuneLit'in kütüphanesinde yok).

Bob Rock'ın grupla dördüncü albümü. Songsterr tab'ları çoğunu E Standard'a koyuyor, üç istisnayla: Light It Up Drop D'de, Hanging by a Thread E♭ Standard'da ve Make It All Right bir tab'da E♭ Standard, diğerinde E Standard'da. You Can't Get There from Here E Standard'da tab'lanmış ve bas E♭'de; az kullanılan ikinci bir tab ise her şeyi E♭'ye koyuyor. Bunların hiçbiri ölçülmedi, bu yüzden iyi bir başlangıç noktası olarak alın. Sonraki albümlerin hepsi konser akordunda; bu yüzden A 440 güvenli tercih.

TuneLit, site sahibinin Japon CD'lerinde bonus parça olarak yer alan üç canlı kaydı ölçtü: The Kids Aren't Alright (Conspiracy of One üzerinde), You're Gonna Go Far, Kid ve Gotta Get Away (Rise and Fall, Rage and Grace üzerinde). Üçünde de grup yarım ton aşağı çalıyor: en güçlü düşük notalar tam bir yarım ton aşağıda, stüdyo versiyonunun. Gotta Get Away bunu açıkça gösteriyor: stüdyoda düşük notalarının yaklaşık yarısı boş düşük E; canlıda aynı oran E♭'de. Athens'ta Self Esteem ve Helsinki'de Want You Bad gibi canlı gösterilerin topluluk transkripsiyonları da E♭ Standard olarak yazılmış.

Yani canlı albüm ya da konser videosu için E♭ Standard'dan başlayın ve kulağınızla ayarlayın. Let the Bad Times Roll'deki The Opioid Diaries'nin bonus canlı kaydı stüdyo versiyonuyla aynı ses yüksekliğinde; şarkının E♭ okumasını denemek için bir neden daha.

TuneLit'in yarım ton kontrolü en düşük boş teli dinler: bas ve gitarlar bunu sık çalar, hemen altındaki nota ise neredeyse hiç. Ölçülen 124 şarkının 78'inde tab'larla uyuşuyor; Self Esteem, Come Out and Play, Gotta Get Away, All I Want, Pretty Fly (for a White Guy), Want You Bad, Original Prankster, Hit That, You're Gonna Go Far, Kid ve yukarıdaki her E♭ ve Drop D şarkısı dahil. Bu güçlü bir destek: uyuştuğunda, TuneLit'in testlerinde hiç yanılmadı.

Tab'larla 19 şarkıda uyuşmadı ve tek başına bir uyuşmazlık dört kereden yalnızca birinde doğru çıkıyor; bu yüzden hiçbir şarkı ikinci bir ipucu olmadan kaydırılmadı, ve hiçbirinde de ikinci ipucu yoktu:

• F'ye doğru (10 şarkı; aralarında The Meaning of Life, Staring at the Sun, Walla Walla, Why Don't You Get a Job? ve Genocide): yöntemin bilinen zayıf noktası. Riff'leri F üzerinde duran ve boş E'yi hiç kullanmayan şarkılarda bir yarım ton fazla yukarı seçiyor. The Offspring'i F'ye kimse akort etmez; bunlar E Standard'da kalıyor.
• E♭'ye doğru (9 şarkı): Cool to Hate, The Worst Hangover Ever, Stuff Is Messed Up, All I Have Left Is You, I Wanna Secret Family (With You) ve Let the Bad Times Roll'daki dört şarkı (başlık parçası, The Opioid Diaries, Hassan Chop, Lullaby). Hepsinde boş düşük E neredeyse hiç çalmıyor, E♭ ise çalıyor; ve her tab E diyor. Kulakla dinlemek için en iyi adaylar bunlar.

Kalan 27 şarkı için emin değildi; çoğunlukla kayıtta hiçbir şey alt tele hiç konmadığı için ya da düşük notalar E'nin her iki komşusu üzerinde durduğu için (Gone Away, Denial, Revisited, Something to Believe In).

• TuneLit ölçtü: bir CD ya da dijital yayının kendi ses yüksekliği analizimiz. 1989'dan 2021'e kadar her stüdyo albümünde var; yalnızca sapma ölçüldü, akort adı ise hâlâ tab'lara ve yarım ton kontrolüne dayanıyor.
• Tab'lara göre: topluluk transkripsiyonlarından gelen akortlar, çoğunlukla Songsterr ve Ultimate Guitar. Grubun ya da ekibinin akortları tartıştığı bir röportaj bulmadık; bu yüzden hemen hemen her şarkının biçimi tab'lara dayanıyor, ses kontrolünün uyuştuğu yerlerde destekleniyor.
• Tartışmalı: tab'lar birbiriyle çelişiyor. Never Gonna Find Me, Trust in You ve Make It All Right bu kategoride; en olası akordu gösteriyoruz ve diğerini açıklıyoruz.
• Henüz ölçülmedi: Baghdad EP ve Supercharged yalnızca tab'ların akordlarını taşıyor.

• The Offspring (1989), Smash (1994), Conspiracy of One (2000), Rise and Fall, Rage and Grace (2008), Days Go By (2012), Let the Bad Times Roll (2021): E Standard, A 440.
• Ignition (1992): E Standard +8 ¢ (A ≈ 442).
• Ixnay on the Hombre (1997): E Standard +10 ¢ (A ≈ 442.5).
• Americana (1998): E Standard +6 ¢ (A ≈ 441.6); Americana Drop D'de.
• Conspiracy of One (2000): Living in Chaos E♭ Standard'da; Special Delivery +14 ¢, Drop D basıyla; Come Out Swinging −7 ¢.
• Splinter (2003): E Standard −14 ¢ (A ≈ 436.4); Neocon, Never Gonna Find Me, Spare Me the Details E♭ Standard −14 ¢'de; Long Way Home +15 ¢, Hit That +11 ¢, The Worst Hangover Ever A 440'ta, When You're in Prison −24 ¢.
• Rise and Fall, Rage and Grace (2008): Trust in You E♭ Standard'da; Kristy, Are You Doing Okay? akustik, kapo 1 ile.
• Supercharged (2024, ölçülmedi): E Standard; Light It Up Drop D'de; Hanging by a Thread ve (muhtemelen) Make It All Right E♭ Standard'da.
• Canlı: E♭ Standard.
• Altın kural: A 440'ta E Standard'dan başlayın. Bir şarkı yarım ton kaçık geliyorsa, E♭ şarkılarından biridir; yalnızca hafifçe kaçık geliyorsa albümün sapmasını kontrol edin.