The Rolling Stones akortları.

1960'larda Stones, İngiltere ve ABD'de farklı albümler yayımladı. Bu sayfa İngiliz albümlerini ve İngiltere'de hiç çıkmamış üç Amerikan albümünü izliyor: 12 X 5 (1964), The Rolling Stones, Now! (1965) ve December's Children (And Everybody's) (1965). Bunlar London Records'ta resmî stüdyo sürümleri; o dönemin birçok şarkısı hiçbir İngiliz albümünde yok, bu yüzden burada stüdyo albümü olarak listeleniyorlar.

• The Rolling Stones (1964) İngiltere debütü. Amerikan baskısı, England's Newest Hit Makers, Mona'nın yerine Not Fade Away koyuyor.
• The Rolling Stones No. 2 (1965) TuneLit kütüphanesinde yok. Şarkılarının neredeyse hepsi 12 X 5 ve The Rolling Stones, Now!'da, orada ölçülmüş (Time Is on My Side farklı bir sürümde).
• Out of Our Heads (1965) iki baskıyla çıktı. Bu sayfa Amerikan baskısını kullanıyor: önce o çıktı, TuneLit kütüphanesinde olan da o ve Satisfaction, The Last Time ile Play with Fire'ı içeriyor. Eylülde çıkan İngiliz baskısı altı şarkıyı değiştiriyor ve bu altı şarkı December's Children ile Now!'da yer alıyor.
• Aftermath (1966) ve Between the Buttons (1967) İngiliz baskılarıdır. Paint It Black, Ruby Tuesday ve Let's Spend the Night Together İngiltere'de single'lardı ve burada listelenen hiçbir albümde yok.
• Their Satanic Majesties Request (1967)'den itibaren iki ülke de aynı albümleri aldı.

Derlemeler (Big Hits, Through the Past, Darkly, Hot Rocks ve diğerleri) ile canlı albümler dışarıda bırakıldı. Blue & Lonesome (2016) ve Hackney Diamonds (2023) tablı akortlarıyla listelendi, ama ölçülmedi: kütüphanede yoklar.

TuneLit 24 stüdyo albümünün her şarkısını, sahibinin 2010'da kayıpsız dosyalara aktardığı CD'lerden ölçtü. Dosyalarda katalog numarası yok, bu yüzden baskılar dosyaların izin verdiği ölçüde belirlendi:

• Beggars Banquet: parça süreleri ABKCO'nun 2002 remasterıyla uyuşuyor; otuz yıl boyunca albümü biraz yavaş çalındırmış bir mastering hatasını düzelten sürüm.
• Exile on Main St.: 2010'daki iki diskli yeniden baskı. Yalnızca ilk disk, yani özgün albüm ölçüldü; bonus disk dışarıda bırakıldı.
• Tattoo You: 6:32 uzunluğunda, tam uzunluktaki Slave'li bir baskı; bu versiyon ilk olarak sonraki CD baskılarında çıktı.
• Between the Buttons: İngiliz parça listesi, ama bu CD'de Who's Been Sleeping Here? yok ve beşinci dosyası, Connection'ın ikinci kopyası olarak etiketlenmiş, She Smiled Sweetly (uzunluğu içindekiler tablosuyla eşleşiyor).
• Bridges to Babylon: sona eklenmiş canlı bir Angie'li baskı; bunu dışarıda bıraktık, tıpkı Dirty Work'ün sonundaki kısa piyano parçası gibi.

Yöntem, her TuneLit grup sayfasının arkasındaki yöntemdir. Tahmin edici her şarkının 0:45'ten başlayan 90 saniyesini okuyor ve en güçlü notaları eşit temperamanlı ızgarayla karşılaştırıyor. Bu, kaydın A 440'tan sapmasını veriyor; bu sapma yalnızca bir yarım ton hassasiyetiyle biliniyor. Telin hangi yarım tonda olduğu tablardan ve kaynaklardan geliyor; ses üzerinden ikinci bir kontrol de en alt açık telin akordun dediği yerde gerçekten olup olmadığını soruyor. Bir şarkı, albümünden 8 sent ya da daha fazla farklıysa ve güven iyiyse kendi değerini alıyor; geri kalanlar albümün değerini paylaşır. A 440'a 4 sent içinde kalan her şey konser akordu olarak gösteriliyor. Aynı albümün başka masterları birkaç sent farklı olabilir ve 1960'ların albümleri birden çok biçimde var.

Açık D ve açık E önce geldi. Keith Richards, Guitar Player'a açık D'ye nasıl girdiğini ve Beggars Banquet'te, Street Fighting Man dahil, nasıl kullandığını anlattı; 2005 Guitar World röportajında o şarkının gitarlarını, aşırı yüklenmiş bir kaset kaydediciden geçirilerek kaydedilmiş, ikisi de açık akortlu, çok kapo çalışmasıyla bir 6 telli ve bir 5 telli akustik olarak tarif etti. Açık E, bir tam ton yukarıdaki aynı akor şekli; tablar onu 1968'in slayt şarkıları ve Gimme Shelter için kullanıyor.

Beş telli açık G 1969'da devraldı. Keith gitarı açık G'ye akort ediyor (D G D G B D) ve alt teli çıkarıyor; böylece en alt nota 5. telin G'si oluyor ve bas çalan alt kısmı üstleniyor. Fikrin beş telli banjodan geldiğini söyledi; açık telleri aynı akoru çıkarıyor. Telecaster'larının birkaçı bu şekilde ayarlı. Açık G'de majör akor tek parmakla tüm tellerin üzerinde çalınıyor; Keith'in ünlü hareketleri, yani majör akorla çatışan askıda dördüncü ve eklenmiş altıncı, iki parmağa düşüyor. Start Me Up ya da Can't You Hear Me Knocking'in standart akortta garip gelmesinin sebebi bu.

Altı telli bir gitarı beş telli açık G'ye çevirmek için: 5. teli A'dan G'ye, 1. teli E'den D'ye indirin; 4., 3. ve 2. teli (D, G, B) tutun ve 6. teli ya çıkarın ya da yerinde bırakıp hiç çalmayın. TuneLit'in bu şarkılar için Akort et düğmeleri beş teli G D G B D olarak ayarlıyor. Altıncı teli tutarsanız D'ye akort edin (bu normal açık G'dir) ve akorlarda kullanmaktan kaçının: kayıtta en alt gitar notası G.

• Brian Jones (1969'a kadar) erken albümlerde standart akortta ritim ve solo gitar çalıyor, açık akortlarda ise slayt yapıyor (Little Red Rooster'da açık G, No Expectations'da açık E). 1966'dan itibaren zamanının çoğunu başka enstrümanlarla geçiriyor: Lady Jane'de dulcimer, Under My Thumb ve Out of Time'da marimba, sitar, Mellotron, vibrafon ve blok flüt.
• Mick Taylor (1969–⁠1974) solo ve slayt çalıyor, çoğunlukla standart akortta, Keith'in açık G'sinin yanında: Can't You Hear Me Knocking ve Sway'deki sololar, Wild Horses'ta Nashville akortlu akustik (6. ila 3. teller, bir oktav yukarıda daha ince tellerle değiştirilmiş).
• Ronnie Wood (1975'ten itibaren) Start Me Up ve Before They Make Me Run'da Keith'in açık G'sine karşı standart akortta çalıyor ve slayt, lap steel ile pedal steel ekliyor.
• Mick Jagger birçok şarkıda ritim gitarı çalıyor, bazen açık G'de (Sway, Moonlight Mile, Mixed Emotions).

Bir şarkı tek bir akort yazdığında, şarkıyı tanımlayan partın akordudur; genellikle Keith'inki. Şarkı notları başka gitarların farklı akortta olduğunu belirtir.

1960'ların albümleri kayıyor. İngiliz debütü yaklaşık 15 sent pes (A ≈ 436.2), Honest I Do ise A ≈ 427'ye kadar iniyor. 12 X 5 yaklaşık 9 sent pes, ama Time Is on My Side 21 sent tiz. Out of Our Heads 11 sent pes, Play with Fire ise neredeyse yarım ton aşağıda (A ≈ 427.7). Aftermath en uç örnek: albüm değeri yaklaşık 20 sent pes, ama altı şarkısı 34 ila 44 sent pes ölçülüyor; Stupid Girl ve Under My Thumb 55 ila 62 sent pes (A ≈ 425–⁠426). Their Satanic Majesties Request tersine, yaklaşık 12 sent tiz. Nedeni bilinmiyor: o dönemin teyp makineleri tam olarak aynı hızda çalışmıyordu ve sonraki aktarımlar da bir kaydı kaydırabilir. Ses çalarken önemli olan, A 440'a akort edilmiş bir gitarın bu şarkıların birçoğunda duyulabilir biçimde yanlış olması; bu yüzden Akort et düğmeleri her şarkının kendi referansını taşıyor.

December's Children şüpheli derecede düzgün. On iki parçasının dokuzu, bir yıl ara ile kaydedilmiş kayıt seanslarından gelmesine rağmen 14 sent pes değerinin 2 sent içinde ölçülüyor. Bu, gruptan çok bu CD'nin aktarımına ya da masterına işaret ediyor, ama bunu tek bir kopyadan kanıtlayamayız.

Belgelenmiş iki hız değişikliği var. It's Only Rock 'n Roll'un son şarkısı Fingerprint File, çalındığından hızlı masterlandı; bu da onu B minörden C minöre kaydırdı. Tab kaydı izliyor: standart akort, 1. perdeye kapo. Beggars Banquet otuz yıl boyunca biraz yavaş duyuldu; ABKCO'nun 2002 remasteri bunu düzeltti ve ölçtüğümüz CD o remasterın parça sürelerini taşıyor.

1974'ten itibaren kayıtlar yerleşiyor. It's Only Rock 'n Roll, Black and Blue, Undercover, Steel Wheels, Voodoo Lounge ve A Bigger Bang konser akordunda ya da ona 3 sent içinde. Exile on Main St. yaklaşık 18 sent (A ≈ 444.5) ile tiz olan; tek şarkılar ise hâlâ sapıyor: Tattoo You'da Slave ve No Use in Crying yaklaşık 28 sent tiz, Steel Wheels'daki Terrifying ile Voodoo Lounge'daki I Go Wild ise 35 ila 39 sent pes.

The Rolling Stones (1964)

E Standard −15 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Chuck Berry, Bo Diddley, Jimmy Reed ve Willie Dixon'ın cover'ları, bir de bir albümdeki ilk Jagger ve Richards şarkısı olan Tell Me. Her şey tablarda standart akortta yazılmış; Keith Richards ve Brian Jones ikisi de elektro gitarda, Tell Me için Keith 12 telli. CD yaklaşık 15 sent pes ölçülüyor (A ≈ 436.2). Honest I Do yaklaşık 53 sent pes (A ≈ 427) ile aykırı değer, Now I've Got a Witness ile Can I Get a Witness ise yaklaşık 25 sent pes civarında. Tell Me güvenle okunamadı; yaklaşık 60 sent pes olabilir (son bölüme bakın).

12 X 5 (1964)

E Standard −9 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

İkinci Amerikan albümü: Chess'te Chicago'da kaydedilen Five by Five EP'si ile single'lar ve B-yanları. Standart akort, yaklaşık 9 sent pes (A ≈ 437.8). Amerikan single'ı olarak yayımlanan sürümde Time Is on My Side 21 sent tiz (A ≈ 445.5). Good Times, Bad Times bir istisna: tek tab Keith'in 12 telli akustiğini dört yarım ton aşağı, C Standard'a koyuyor ve TuneLit'in ses kontrolü en alt açık telin bir C olduğunu doğruluyor.

The Rolling Stones No. 2 (1965)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

İkinci İngiliz albümü, TuneLit kütüphanesinde değil. Şarkıları standart akortta tablanmış; I Can't Be Satisfied dışında hepsi de 12 X 5 ya da The Rolling Stones, Now!'da ve orada TuneLit ölçtü; 12 X 5'te Time Is on My Side farklı bir sürüm. I Can't Be Satisfied'ta Brian Jones bottleneck slayt çalıyor, standart akortta tablanmış.

The Rolling Stones, Now! (1965)

E Standard −7 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Standart akort, yaklaşık 7 sent pes (A ≈ 438.2); tek şarkılar 4 sent tizden (What a Shame) 22 sent pese (Pain in My Heart) kadar değişiyor. Little Red Rooster, İngiliz listesinin zirvesine çıkan Willie Dixon blues'u, akort bakımından da istisna: Brian Jones'un bottleneck partisi açık G'de tablanmış ve kayıt yaklaşık 32 sent pes (A ≈ 431.9).

Out of Our Heads (1965)

E Standard −11 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Satisfaction'lı Amerikan baskısı. Keith Richards riffi, o dönemde yeni bir Gibson fuzz pedalından geçirerek, standart akortta çaldı; burada her şey de öyle. Albüm yaklaşık 11 sent pes ölçülüyor (A ≈ 437.2). The Last Time ve Good Times yaklaşık 32 sent pes, Play with Fire yaklaşık 49 sent pes (A ≈ 427.7), bir sonraki nota ile yarı yolda: onun için ayrıca akort edin. Hitch Hike yaklaşık 15 sent tiz. I'm Alright canlı bir kayıt.

December's Children (And Everybody's) (1965)

E Standard −14 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

İngiliz parçalarından, single'lardan ve canlı kayıtlardan derlenmiş bir Amerikan albümü: Get Off of My Cloud, As Tears Go By, I'm Free. Standart akort. CD yaklaşık 14 sent pes (A ≈ 436.4) ve dikkat çekici derecede düzgün. Gotta Get Away yaklaşık 24 sent pes; bir tab onu E♭ Standard'a koyuyor, ama kaydın düşük notaları E Standard'a uyuyor. Route 66 ve I'm Moving On canlı.

Aftermath (1966)

E Standard −20 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 14 şarkı

Tüm Jagger ve Richards şarkılarından oluşan ilk albüm ve Brian Jones'un en renkli olanı: Lady Jane ve I Am Waiting'de dulcimer, Under My Thumb ve Out of Time'da marimba. Gitarlar standart akortta; ancak tablar High and Dry ile What to Do'yu tam ton aşağı (D Standard) koyuyor, bunu TuneLit'in ses kontrolü doğruluyor. Mother's Little Helper, slaytla çalınan 12 telli elektro gitar üzerine kurulu.

Akort etmesi en zor albüm bu. Albüm değeri yaklaşık 20 sent pes (A ≈ 435), ama şarkıların ses yükseklikleri konser akordundan (Mother's Little Helper) yaklaşık 60 sent pese (Stupid Girl, A ≈ 425) kadar dağılıyor: Flight 505 ve I Am Waiting yaklaşık 44 sent pes, Out of Time 40, Think 37, Doncha Bother Me 36; Goin' Home ile High and Dry yalnızca yaklaşık 10 sent pes. Her şarkının kendi Akort et düğmesini kullanın.

Between the Buttons (1967)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Standart akort; Brian Jones çoğunlukla vibrafon, banjo, kazoo ve diğer enstrümanlarda. Albüm konser akordunda ölçülüyor, ama birçok şarkı net bir okuma vermediği için düşük güvenle. Connection yaklaşık 13 sent tiz, Something Happened to Me Yesterday yaklaşık 47 sent pes (A ≈ 428.2). Bizim CD'mizde Who's Been Sleeping Here? yok, bu yüzden o şarkı ölçülmedi.

Their Satanic Majesties Request (1967)

E Standard +12 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Psychedelic albüm; Mellotron, yaylılar ve stüdyo sesi gitarların önünde, hepsi standart akortta. Yaklaşık 12 sent tiz ölçülüyor (A ≈ 443.0), A 440'ın üzerinde kalan birkaç erken albümden biri. She's a Rainbow ve In Another Land konser akordunda, Citadel yaklaşık 17 sent pes.

Beggars Banquet (1968)

E Standard −9 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Dönüm noktası. Sympathy for the Devil, Dear Doctor ve Factory Girl standart akortta; ama akustik şarkılar Keith Richards'ın ilk açık akortlarını getiriyor: Street Fighting Man ve Stray Cat Blues için açık D, Prodigal Son ve Salt of the Earth için açık E, ayrıca Brian Jones'un No Expectations'ta açık E'deki slaytı. Albüm yaklaşık 9 sent pes ölçülüyor (A ≈ 437.7). Street Fighting Man yaklaşık 36 sent pes (A ≈ 431); Jigsaw Puzzle ve Prodigal Son yaklaşık 8 ve 11 sent tiz.

Let It Bleed (1969)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 9 şarkı

Keith Richards çoğu gitarı çalıyor; Mick Taylor Country Honk ve Live with Me'de, Brian Jones iki şarkıda. Gimme Shelter açık E'de, You Got the Silver açık D'de 3. perdeye kapolu; Let It Bleed ve Love in Vain standart akortta 3. perdeye kapolu; Midnight Rambler standart akortta, slayt partı açık E'ye akortlu 12 telli gitarda. You Can't Always Get What You Want tartışmalı: MusicRadar açık E diyor, en çok izlenen tab ise 5. perdeye kapolu açık G veriyor.

Albüm konser akordunda. Country Honk yaklaşık 19 sent tiz, Live with Me 12 sent tiz, Midnight Rambler yaklaşık 19 sent pes.

Sticky Fingers (1971)

E Standard −11 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Beş telli açık G'nin ilk albümü. Brown Sugar ve Can't You Hear Me Knocking, Keith Richards'ın açık G riff'leri; yanında Mick Taylor standart akortta. Wild Horses açık akortlu bir 12 telli (Keith, bunu beş telli tarzında dizdiğini yazdı, yani on tel) ve Taylor'ın Nashville akortlu akustiği. Sway ile Moonlight Mile'da Mick Jagger altı telli açık G'de, You Gotta Move açık C'de bir slayt. Bitch, Dead Flowers ve I Got the Blues standart akort.

CD yaklaşık 11 sent pes ölçülüyor (A ≈ 437.1). Bitch ve I Got the Blues daha düşük, yaklaşık 20 ila 24 sent pes; Sister Morphine konser akordunda.

Exile on Main St. (1972)

E Standard +18 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 18 şarkı

Kayıt büyük ölçüde Keith Richards'ın Fransa'nın güneyinde kiraladığı villanın bodrumunda yapıldı; sıcaktan gitarları akortta tutmak zordu. Şarkıların çoğu tablarda standart akortla yazılmış; Rocks Off, Rip This Joint (kapo 2), Tumbling Dice ve Happy (ikisi de kapo 4) beş telli Open G akordunda. Sweet Virginia 2. perdeye kapo kullanır, Let It Loose ise 3. perdeye.

Albüm yaklaşık 18 sent tiz (A ≈ 444.5) ölçülüyor ve çoğu rock şarkısı bu seviyede: Rocks Off, Tumbling Dice, Torn and Frayed, Loving Cup, All Down the Line, Soul Survivor. Başka bir grup konser akordunun yakınında (Casino Boogie, Ventilator Blues, Let It Loose, Stop Breaking Down, Shine a Light). Üç şarkı ise belirgin biçimde aşağıda: Sweet Virginia yaklaşık 12 sent pes, Happy yaklaşık 16 sent pes ve Sweet Black Angel yaklaşık 33 sent pes. Happy, Tumbling Dice'tan yaklaşık 34 sent daha pes; ikisi aynı akort ve kapoyu kullanmasına rağmen aralarında yeniden akort edin.

Goats Head Soup (1973)

E Standard −10 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Hepsi tablarda standart akort, Angie dahil. Albüm yaklaşık 10 sent pes (A ≈ 437.4). Coming Down Again yaklaşık 17 sent tiz, Hide Your Love konser akordunda, Winter yaklaşık 22 sent pes. Star Star yaklaşık 55 sent pes (A ≈ 426), iki nota arasında tam ortada; son bölüme bakın.

It's Only Rock 'n Roll (1974)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Standart akort ve konser akordu, Mick Taylor'ın son albümü. Albüm adını taşıyan şarkıda Ronnie Wood 12 telli akustik çalıyor. Fingerprint File, çalındığından daha hızlı masterlandı; tab kayda uyuyor, 1. perdeye kapoyla ve yaklaşık 13 sent pes ölçülüyor.

Black and Blue (1976)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 8 şarkı

Mick Taylor ayrıldıktan sonra gitaristleri denerken yapıldı: Harvey Mandel, Wayne Perkins ve Ronnie Wood hepsi çalıyor. Tablarda standart akort, CD'de konser akordu. Cherry Oh Baby yaklaşık 14 sent pes, Melody yaklaşık 12 sent tiz. Hand of Fate'te Keith Richards Open G kullanmış olabilir (Margotin ve Guesdon'un önerisi), ama tablar standart akortta.

Some Girls (1978)

E Standard +5 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ronnie Wood'un grup üyesi olarak ilk tam albümü. Miss You, Beast of Burden, Shattered ve Respectable tablarda standart akortta. Keith Richards'ın söylediği Before They Make Me Run, onun beş telli Open G'si; Far Away Eyes'ta Open G slide ve elektro gitar var, altında 1. perdeye kapolu standart akortlu bir akustik. CD yaklaşık 5 sent tiz (A ≈ 441.2); Shattered yaklaşık 22 sent tiz.

Emotional Rescue (1980)

E Standard −8 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Çok az şarkı tablarda var ve yazılmış olanlar standart akortta. Albüm yaklaşık 8 sent pes ölçülüyor (A ≈ 437.9); şarkılar yaklaşık 22 sent pes (Summer Romance, She's So Cold) ile 15 sent tiz (Send It to Me) arasında dağılıyor.

Tattoo You (1981)

E Standard +7 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Çoğu tamamlanmış, kullanılmamış kayıtlar, 1972'den 1980'e kadar. Start Me Up klasik beş telli Open G rifi, Ronnie Wood standart akortta; geri kalanı standart akort tablarla, Black Limousine ve Waiting on a Friend'de ise ikinci gitar Open G. Albüm yaklaşık 7 sent tiz (A ≈ 441.7). Eski altyapı kayıtları bunu gösteriyor: Black and Blue kayıtlarından Slave ve Emotional Rescue kayıtlarından No Use in Crying, ikisi de yaklaşık 28 sent tiz.

Undercover (1983)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Standart akort ve konser akordu; She Was Hot yaklaşık 8 sent pes.

Dirty Work (1986)

E Standard +9 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Tablarda standart akort, yaklaşık 9 sent tiz (A ≈ 442.4). Bob and Earl coverı Harlem Shuffle yaklaşık 12 sent pes.

Steel Wheels (1989)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Konser akordu. Mixed Emotions Open G'de: Keith Richards ve Mick Jagger Open G'de, Ronnie Wood standart akortta. Terrifying yaklaşık 39 sent pes (A ≈ 430.1) ile aykırı değer, Break the Spell yaklaşık 12 sent tiz.

Voodoo Lounge (1994)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 15 şarkı

Konser akordu, standart akort; yalnızca You Got Me Rocking hariç (Open G, Ronnie Wood'un slide'ı başka bir Open G akordunda). I Go Wild yaklaşık 35 sent pes (A ≈ 431.2).

Bridges to Babylon (1997)

E Standard −7 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 13 şarkı

Standart akort, yaklaşık 7 sent pes (A ≈ 438.2); Anybody Seen My Baby? ve Already Over Me yaklaşık 5 sent tiz.

A Bigger Bang (2005)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 16 şarkı

Buradaki birkaç tabda standart akort ve en kesin kayıt burada: her şarkı A 440'a 8 sent içinde, albüm konser akordunda.

Blue & Lonesome (2016) ve Hackney Diamonds (2023)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

TuneLit'in kitaplığında yok, bu yüzden ölçülmedi. Blue & Lonesome, tablarda standart akortta yazılmış Chicago blues coverlarından oluşan bir set. Hackney Diamonds'ta Angry ve Bite My Head Off tablarda standart akortta; diğer şarkıların henüz tabı yok, bu yüzden bir kaynak başka bir şey söyleyene kadar standart akortta listeleniyorlar.

• Albümü değil, şarkıyı açın. 1973'e kadar olan albümlerde şarkılar 20 ila 60 sent arasında farklılık gösterir; albüm düğmesi yalnızca değeri paylaşan şarkılar için doğru.
• Beş telli şarkılar için beş tel akort edin. 5. telden 1. tele G D G B D. Kapolu şarkılarda (Tumbling Dice, Happy) önce akort edin, sonra kapoyu takıp yeniden kontrol edin, çünkü kapo telleri tiz yönde çeker.
• Hangi partiyi çaldığınıza dikkat edin. Brown Sugar, Start Me Up veya Can't You Hear Me Knocking'de ikinci gitar standart akortta; Mick Taylor'ın ya da Ronnie Wood'un partisini çalıyorsanız, aynı referans A'da standart akortta bir gitar kullanın.
• 12 telli partiler (Wild Horses, Mother's Little Helper, Good Times, Bad Times) aynı akortta altı telli bir gitarda çalınabilir; oktav titreşimini kaybedersiniz, notaları değil.
• Open G şarkıları için standart akort tablar Brown Sugar ve Start Me Up için mevcut. Notaları çalıyorlar, ama sesi oluşturan açık tel bordunlarını çalmıyorlar.

• Tell Me (1964): kendi ölçümü kullanmak için yeterince kesin değildi, bu yüzden düğme albümün 15 sent pes değerini taşıyor. Ölçüm yaklaşık 60 sent pes işaret ediyor; sesten yapılan kontrol ise alt teli E Standard'ın vereceğinden yarım ton daha aşağıda duyuyor: muhtemelen yaklaşık 60 sent pes E♭ Standard (A ≈ 425). Az görüntülenen bir tab da E♭ diyor.
• Star Star (1973): E Standard, 55 sent pes olarak kaydedilmiş (A ≈ 426). Sesten yapılan kontrol en alt teli bundan yarım ton daha aşağıda duyuyor; bu da E♭ Standard, 55 sent pes demek olurdu. Ancak hiçbir tab ya da kaynak E♭ demediği için değiştirilmedi.
• Sweet Black Angel (1972): yalnızca ölçüm, E Standard 33 sent pes ile F Standard 67 sent tiz arasını ayırt edemiyordu; sesten yapılan kontrol ve tab E'de birleşiyor, bu yüzden öyle kaydedildi.
• You Can't Always Get What You Want (1969): Open E ya da 5. perdeye kapolu Open G; ikisi de şarkıyı C'de çalar.
• Happy (1972): tabda yazıldığı gibi, 4. perdeye kapolu beş telli Open G. Kapo takılıyken gitar Open G'sini hiç çalmaz; bu yüzden sesten yapılan kontrol akordu doğrulayamıyor.
• Congratulations (1964) ve Mona (1964, Now! albümünde de var) yaklaşık 54 ve 31 sent pes ölçümler verdi; bu, Akort et düğmelerinin ihtiyaç duyduğu güvenin altında kalıyor. Bu yüzden albümün değerini kullanıyorlar.