Van Halen akortları.

Yarım ton aşağı, kulağa göre. İlk albümün her tabı E♭ Standard'de; Wikipedia, çizgili Frankenstrat'ın Eruption için yarım ton indirildiğini not ediyor. Far Out Magazine, kayıtların arkasındaki rutini anlatıyor: Eddie gitarını kendi kulağına göre akort ediyordu, Michael Anthony de ona göre, sabit bir yöntem olmadan. Eddie'nin Steven Rosen ile 1978 röportajında bahsettiği tek özel akort, bazı akustik partiler için düşük E'nin D'ye indirilmesi.

Açık tellere değil, parmaklara göre. Son yıllarında Eddie'nin gitar teknisyeni Tom Weber, Eddie'nin güçlü sol eline uyması için intonasyonu pes ayarladığını ve gitarlarını temperleyerek yüksek D♯ telinin tek başına yaklaşık 14 sent pes, ama çalındığında diğerleriyle uyumlu olacak şekilde akort ettiğini anlattı. Bu D♯, kariyerinin sonlarındaki Eddie'nin de hâlâ E♭'ye akort ettiğini doğruluyor.

Kayıtlar neden kayar. Kayıt, gitarın akordunu ve bant hızını birlikte taşır. TuneLit'in ölçümü yalnızca sonucu duyar, bu yüzden 30 sent tiz bir şarkının öyle mi akort edildiğini yoksa hızlandırıldığını söyleyemez. Söyleyebildiği şey, farkların master bantlarda olduğu: farklı ülkelerdeki orijinal CD baskıları her albümün perdesinde, neredeyse her şarkıda, yaklaşık 1 sent içinde anlaşıyor.

1978–1981: E♭ Standard. Fair Warning'e kadar olan dört David Lee Roth albümünde neredeyse her şarkının tabı yarım ton aşağıda. İstisnalar bilinçlidir: Spanish Fly naylon telli bir gitarda, bir tam ton aşağı D'ye akortlanarak çalınır; And the Cradle Will Rock... tabında E'dedir; Fair Warning ise düşürülmüş akort getirir: Unchained, “Dirty Movies”, Sinner's Swing! ve Hear About It Later, 6. teli bir tam ton daha indirip C♯'e çeker. Push Comes to Shove'ın tabı E'dedir.

1982 ve 1984: karışık. Diver Down çoğunlukla E Standard'de yazılmış; Secrets, Intruder ve (Oh) Pretty Woman E♭'de. 1984 çoğunlukla E'de, Drop Dead Legs Drop D'de ve büyük istisna Panama, en çok izlenen tabı E♭'de.

1986–1998: E Standard. Sammy Hagar ve sonra Gary Cherone ile tablar neredeyse her şeyi konser akordunda E Standard'e koyuyor. Drop D, Don't Tell Me (What Love Can Do), Amsterdam ve Balance'taki Baluchitherium'da, Van Halen III'teki Neworld'de karşımıza çıkıyor. 5150'de Drop C♯ başlık parçası var, Good Enough ise 6. telini A'ya kadar indiriyor. For Unlawful Carnal Knowledge'daki Runaround E♭'ye geri dönüyor.

2012: E♭'ye geri dönüş. A Different Kind of Truth, Eddie'yi Roth ile yeniden bir araya getirdi; tabları E♭ Standard'e dönüyor: Tattoo E'de, Stay Frosty Drop C'de ve Honeybabysweetiedoll C Standard'de.

Van Halen (1978)

E♭ Standard +13 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: E♭ Standard +13 ¢ (A ≈ 443.3), US CD'sinde TuneLit ölçtü. Guitar World yaklaşık +40 öneriyor.

İlk albüm çoğunlukla Sunset Sound'da canlı kaydedildi, yapımcı Ted Templeman ile; her tab bunu yarım ton aşağı koyuyor. TuneLit'in ölçümü, açık alt telin duyulabildiği her şarkı için E♭'yi doğruluyor ve albümü ondan yaklaşık 13 sent yukarıda yerleştiriyor: E♭'nin tizi, ama E'den çok E♭'ye yakın. Şarkılar çoğu albümden daha çok dağılıyor. Runnin' with the Devil ve Atomic Punk E♭'nin yaklaşık 28 ila 29 sent üstünde, I'm the One tam üstünde, On Fire ise yaklaşık 5 sent altında. Ain't Talkin' 'bout Love albüm değerinde; solosu elektrikli sitarla çiftlenmiş.

Ice Cream Man, David Lee Roth'un akustik gitarıyla başlıyor. Ana tab onun partisini açık E♭'de gösteriyor (E♭ B♭ E♭ G B♭ E♭, açık E yarım ton aşağı akortlu); şarkının çoğunu oluşturan Eddie'nin partisi ise diğer her şey gibi E♭ Standard'de.

TuneLit'te: albüm düğmesi +13 ¢'de E♭ Standard'ı açar. Runnin' with the Devil ve Atomic Punk kendi +28 ve +29 ¢ değerlerine sahip, I'm the One düz E♭, On Fire −5 ¢.

Van Halen II (1979)

E♭ Standard +28 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E♭ Standard +28 ¢ (A ≈ 447.3), Japon CD'sinde TuneLit ölçtü. Guitar World yaklaşık +40 öneriyor.

Bu, “E♭ ile E arasında” itibarını en iyi karşılayan albüm: on şarkının yedisi E♭'nin 26 ila 37 sent üstünde, E'ye doğru yaklaşık üçte bir. Bottoms Up! yaklaşık 37 sentle en yüksek, bu yüzden sayfası iki okuma sunuyor. D.O.A. ve Women in Love... daha düşük, E♭'nin yaklaşık 12 ila 13 sent üstünde. TuneLit'in ses kontrolü her şarkıda E♭ duyuyor.

Spanish Fly bu albümde farklı olan. Eddie onu naylon telli bir Ovation'da çaldı; Bonedo'nun atölye yazısı ve iki Songsterr tabı onu bir tam ton aşağı, D Standard'de gösteriyor. TuneLit onu D'nin yaklaşık 12 sent üstünde ölçtü ve D'yi en alt tel olarak duyuyor.

TuneLit'te: çoğu şarkıda +28 ¢'de E♭ Standard; Spanish Fly +12 ¢'de D Standard açılır.

Women and Children First (1980)

E♭ Standard +5 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 9 şarkı

Ana akort: E♭ Standard +5 ¢ (A ≈ 441,3), Japonya CD'sinde ölçüldü.

Albümün bütünü temiz bir E♭'ye yakın: Everybody Wants Some!!, Romeo Delight, Loss of Control ve Take Your Whiskey Home, hepsi yaklaşık 8 sent içinde. Üç şarkı bunu yapmıyor: Fools, Could This Be Magic? ve In a Simple Rhyme, E♭'nin 29 ila 31 sent üstünde; Van Halen II'ye çok benziyorlar.

Açılış parçası yine farklı. And the Cradle Will Rock...'ı başlatan ses, Eddie'nin Wurlitzer elektrikli piyanosu; faz efektinden ve Marshall'ından geçiyor. Tabı gitarları E♭ değil E Standard'de gösteriyor. Kayıt da bunu doğruluyor: tam konser akordunda E'de, albümün geri kalanından yarım ton yukarıda. Could This Be Magic?'te Roth akustik gitar çalıyor (tabı açık E♭'de), Eddie ise slide ekliyor.

TuneLit'te: +5 ¢'de E♭ Standard; And the Cradle Will Rock... E Standard açılır; Fools, Could This Be Magic? ve In a Simple Rhyme kendi +29 ila +31 ¢ değerlerini kullanıyor.

Fair Warning (1981)

E♭ Standard +5 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 9 şarkı

Ana akort: E♭ Standard +5 ¢ (A ≈ 441,2), Japonya CD'sinde ölçüldü.

Fair Warning, Eddie'nin alt teli düşürmeye başladığı albüm. Unchained, yarım ton aşağıya akortlanmış bir Drop D'dir: C♯ G♯ C♯ F♯ A♯ D♯; Far Out Magazine ve Bonedo'nun anlattığı gibi. Tablar “Dirty Movies”, Sinner's Swing! ve Hear About It Later için aynı Drop C♯'i veriyor. Unchained'in en çok izlenen Songsterr tabı Drop C'de, ama notaları kayıttan yarım ton aşağıda; Drop C♯ tabı ise yazıldığı gibi uyuyor ve TuneLit, C♯'yi açık alt tel olarak duyuyor. Unchained'in kendisi tam konser akordunda ölçülüyor.

Push Comes to Shove'ın tabı E Standard'de, kayıt da bunu doğruluyor; ama yaklaşık 36 sent tiz (A ≈ 449.1), E ile F arasında. Sayfası iki okumayı da gösteriyor. Sentezleyici partileri üzerine kurulu Sunday Afternoon in the Park ve One Foot Out the Door ise E♭'nin 18 ila 22 sent üstünde.

TuneLit'te: +5 ¢'de E♭ Standard; dört düşürülmüş şarkı için Drop C♯ (yalnızca alt tel bir tam ton daha iner); Push Comes to Shove için +36 ¢'de E Standard.

Diver Down (1982)

E Standard −27 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard −27 ¢ (A ≈ 433,1), Japonya CD'sinde ölçüldü.

Bu albüm gerçekten notalar arasında duran albüm. Çoğu şarkı E Standard'de yazılmış ve 20 ila 45 sent pes ölçülüyor: Where Have All the Good Times Gone! yaklaşık 35, Cathedral yaklaşık 44, Big Bad Bill (Is Sweet William Now) yaklaşık 19. A 440 akort aleti bunları E♭ ile E arasında bir yerde okuyor. Yalnızca Dancing in the Street konser akordunda E'de.

E♭'de yazılmış şarkılar E♭'de ya da üstünde: Secrets tam üzerinde (Eddie onu bir Gibson doubleneck'in 12 telli boynunda çaldı), (Oh) Pretty Woman ise yaklaşık 27 sent üstünde. TuneLit'in ses kontrolü, E♭'yi Pretty Woman'ın açık alt teli olarak duyuyor; tablar da orada yazıyor. Gürültülü giriş Intruder, E♭ ile E arasında yaklaşık yarı yolda okunuyor; kendi değeri için fazla belirsiz.

Little Guitars, David Petschulat'ın çaldığı küçük bir Les Paul tarzı gitarda kaydedildi. Tablar onu F C F B♭ D G veriyor; bu, tam boy bir gitarda 3. perdede kapo ile Drop D demek, ve kayıt bunu doğruluyor: yaklaşık 17 sent pes. Happy Trails a cappella söyleniyor.

TuneLit'te: başlangıç noktası −27 ¢'de E Standard; çoğu şarkının kendi değeri var: Where Have All the Good Times Gone! −35 ¢, Cathedral −44 ¢, Dancing in the Street konser akordunda, Secrets E♭'de, (Oh) Pretty Woman +27 ¢'de E♭, Little Guitars ise 3. perdede kapo ile Drop D, −17 ¢.

1984 (1984)

E Standard +8 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 9 şarkı

Ana akort: E Standard +8 ¢ (A ≈ 441,9), ABD CD üzerinde ölçüldü.

1984, Eddie'nin kendi 5150 stüdyosunda yapılan ilk albümdü; gitarın yanında klavyeler de var. Jump, Oberheim OB-Xa'sıyla yönetiliyor; Wikipedia, Van Halen Guitar Anthology'ye dayanarak onu C majör koyuyor ve kayıt konser akordunda. Hot for Teacher, Girl Gone Bad, I'll Wait ve Drop Dead Legs (Drop D'de yazılmış) konser akordu ile yaklaşık 19 sent tiz arasında duruyor.

Panama meşhur tartışma konusu. En çok izlenen Songsterr tabı E♭'de, neredeyse aynı popülerlikteki ikinci tab E'de; Wikipedia anahtarı, yayımlanmış partisyonun E majörüne karşı E♭ majör veriyor. Kayıt sorunu netleştiriyor: E♭ tabının notaları olduğu gibi uyuyor, E tabları ondan yarım ton yukarıda ve TuneLit açık bir E♭ teli duyuyor. Panama, E♭'nin yaklaşık 34 sent üstünde (A ≈ 448.8), E'ye doğru üçte iki yolda.

İki şarkı ters yönde. Harmonik girişi olan Top Jimmy, E'nin yaklaşık 42 sent üstünde (A ≈ 450.7), F'ye yakın yarı yolda; bir tab temiz gitarı D A D A C D gibi alternatif bir akorda koyuyor, diğerleri ise standart akortta. House of Pain yaklaşık 25 sent pes. Sentezleyici girişi olan başlık parçası yaklaşık 28 sent pes ölçülüyor.

TuneLit'te: +6 ¢'de E Standard; Panama +34 ¢'de E♭ Standard açılır; Top Jimmy +42 ¢'de E Standard (iki okuma da gösteriliyor); Hot for Teacher +19 ¢; House of Pain −25 ¢; Drop Dead Legs Drop D.

5150 (1986)

E Standard −5 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 9 şarkı

Ana akort: E Standard −5 ¢ (A ≈ 438,7), ABD CD üzerinde ölçüldü.

Sammy Hagar'ın gelişi konser akordunda E Standard getirdi. Hagar yerleşik bir gitarist olduğu için Eddie bazı şarkılarda klavyeye geçebildi; Why Can't This Be Love, Dreams ve Love Walks In bunların üzerine kurulu. Good Enough 6. telini bir beşli indirip 5. telin bir oktav altındaki düşük A'ya (A A D G B E) çeker; başlık parçası ise Drop C♯'te, yani yarım ton aşağı Drop D. Best of Both Worlds yaklaşık 31 sent tiz (A ≈ 448) ile ayrı duruyor; Love Walks In ve 5150 ise 12 ila 15 sent tiz.

TuneLit'te: −5 ¢'de E Standard; Good Enough özel A A D G B E akordunu açar; 5150 Drop C♯, +12 ¢; Best of Both Worlds +31 ¢.

OU812 (1988)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard konser akordunda (A 440), US CD'sinde TuneLit ölçtü.

OU812'nin her tabı E Standard'de ve albüm medyanı tam A 440'ta; ama bu, tek şarkıların en çok dağıldığı albüm. Mine All Mine, Finish What Ya Started ve A Apolitical Blues yaklaşık 9 ila 10 sent tiz; Cabo Wabo, Black and Blue ve Sucker in a 3 Piece ise 12 ila 16 sent pes. İki şarkı notalar arasına düşüyor. A.F.U. (Naturally Wired), E'nin yaklaşık 40 sent üstünde; TuneLit'in ses kontrolü orada açık bir E duyuyor, ama tek tabın notaları kayda yarım ton daha aşağıdan daha iyi uyuyor, bu yüzden kulağınızla kontrol edin. Source of Infection, E♭ ile E'nin tam ortasında, E'nin yaklaşık 50 sent altında. A Apolitical Blues, Little Feat cover'ı, yalnızca CD'de yer aldı.

TuneLit'te: E Standard; neredeyse her şarkının kendi değeri var: −50 ¢ (Source of Infection) ile +40 ¢ (A.F.U.) arasında.

For Unlawful Carnal Knowledge (1991)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: E Standard konser akordunda (yaklaşık +4 ¢, A ≈ 440.9), US CD'sinde TuneLit ölçtü.

Konser akordunda, gitar ağırlıklı bir kayıt. Poundcake, pickup'lara tutulan bir Makita matkapla açılıyor ve Wikipedia'ya göre ana gitarın altında elektro 12 telli gitarlar var; yaklaşık 13 sent tiz. Spanked yaklaşık 26 sent pes; kıtasındaki sert riff ise bir oktav aşağıda gitar gibi akortlu altı telli bir bas gitarda çalınıyor. Runaround albümün E♭ şarkısı: ritm gitarları yarım ton aşağıda akortlu ve TuneLit açık E♭ telini duyuyor. Right Now Eddie'nin piyanosu üzerine kurulu; 316 ise Wolfgang'ın doğum gününden adını alan kısa bir akustik parça.

TuneLit'te: E Standard; Runaround E♭ Standard açılır; Poundcake +13 ¢, Spanked −26 ¢.

Balance (1995)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard konser akordunda (yaklaşık −3 ¢, A ≈ 439.2), US CD'sinde TuneLit ölçtü.

Eddie Guitar World'e Balance'ın çoğunun D minör olduğunu söyledi; tablar da öyle: Don't Tell Me (What Love Can Do), Amsterdam ve Baluchitherium Drop D'de, gerisi E Standard'de. Baluchitherium'da, altı telli bas gitara benzeyen derin kısım, Eddie'nin anlatımına göre daha kalın telle dizilmiş ve düşük bir A'ya indirilmiş bir Music Man Albert Lee gitar. Albüm, Van Halen'ın en istikrarlı albümü: her gitar şarkısı konser akordunun yaklaşık 8 sent içinde.

TuneLit'te: E Standard; yukarıdaki üç şarkı için Drop D (Amsterdam +8 ¢).

Van Halen III (1998)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard konser akordunda (yaklaşık −2 ¢, A ≈ 439.5), Avrupa CD'sinde TuneLit ölçtü.

Gary Cherone'un tek albümü, en alışılmadık akortlara da sahip; ama sadece birkaç el yapımı tab var. Akustik açılış parçası Neworld, Drop D'de yazılmış. Josephina'nın akustiği üst iki teli bir tam ton indiriyor (E A D G A D). Elektrikli sitarla çalınan Primary ve slide şarkısı Ballot or the Bullet, açık A'da ve 6. telde düşük bir A ile yazılmış (A A E A C♯ E). How Many Say I, Eddie'nin söylediği bir piyano baladı. Kayıt konser akordunda; Year to the Day yaklaşık 18 sent pes.

TuneLit'te: E Standard; Drop D, E A D G A D ve A A E A C♯ E belirtildiği yerlerde.

A Different Kind of Truth (2012)

E♭ StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 13 şarkı

Ana akort: E♭ Standard konser akordunda (yaklaşık −1 ¢, A ≈ 439.8), Avrupa CD'sinde TuneLit ölçtü.

Roth'un dönüşü grubu E♭'ye geri götürdü; şarkılar konser akordunda, temiz bir E♭'ye yakın ölçülüyor; Bullethead yaklaşık 9 sent pes. Tattoo, tabların işaret ettiği istisna: E Standard'de ve ses kontrolü bunu doğruluyor. Stay Frosty, Roth'un parmakla çalınan akustik girişiyle başlıyor (açık C'de yazılmış) ve grup için Drop C'de yazılmış. Honeybabysweetiedoll, iki tam ton aşağıda C Standard'de yazılmış; Eddie, girişindeki tuhaf seslerin bir Whammy, bir oktav pedalı ve bir sustainer'dan geldiğini söyledi. TuneLit düşük C'yi sesten doğrulayamadı; bunu iyi bir tahmin olarak görün.

TuneLit'te: konser akordunda E♭ Standard; Tattoo E Standard; Stay Frosty Drop C; Honeybabysweetiedoll C Standard.

TuneLit'in Kayda uydur tahmincisi, her şarkının bir kesitini alır, en güçlü notaları bulur ve bunları eşit temperamanlı ızgarayla karşılaştırır. Bu, sapmayı birkaç sente kadar sabitler, ama yalnızca bir yarım ton içinde; yarım tonun kendisi (E, E♭, D) ise yukarıdaki tablardan ve kaynaklardan geliyor. İkinci bir kontrol en alt açık teli dinliyor; Van Halen için 127 şarkının 110'unda tablarla uyuştu ve ikinci bir kaynağın desteklediği biçimde hiçbirini çürütmedi. (Oh) Pretty Woman'ın E♭'sini de doğruladı; yalnızca ölçüm bunu bir yarım ton aşağıya koyardı.

Kütüphanemizdeki her albümün en eski CD baskısını ölçtük: Van Halen, 1984 ve Hagar albümlerinin US CD'leri; Van Halen II'den Diver Down'a kadar 1988–⁠89 Japon CD'leri; Van Halen III ile A Different Kind of Truth'un ise Avrupa CD'leri. Ses hiçbir zaman yüklenmez veya yayımlanmaz; bu sayfada yalnızca sayılar yer alır.

Üç şey dikkat çekiyor. Birincisi, "E♭ ile E arasında" ünü en çok Van Halen II ve Diver Down için geçerli, ama iki farklı yönden: Van Halen II, E♭'in yaklaşık 28 sent üstünde; Diver Down'ın E şarkıları ise E'nin 20 ila 45 sent altında. İlk albüm E♭'in yalnızca yaklaşık 13 sent tizinde. İkincisi, tek şarkılar çoğu grubun kayıtlarından çok daha fazla oynuyor. Van Halen'da bir albüm içindeki dağılım yaklaşık 34 sente, Fair Warning'de 40'a, OU812'de ise 90'a ulaşıyor ve hiçbir kaynak bunu açıklamıyor. Üçüncüsü, baskı biraz önemli. Amerika, Japonya, Almanya ve Kanada'dan orijinal CD'ler albüm başına yaklaşık bir sent içinde uyuşuyor. Ama Roth dönemi altı albümün 2015–⁠2016 Japon remasterları, orijinal CD'lerden yaklaşık 2 ila 10 sent daha yüksek (en fazla Diver Down); 2000 HDCD remasterları ise yaklaşık 5 sente kadar farklı. Kopyanız remasterse ve biraz tiz çalıyorsa, sebebi bu.

Bazı sınırları aklınızda tutun. ±4 ¢ içindeki her şey konser akordu sayılır. Yoğun işlenmiş şarkılar, klavye parçaları ve çok az gitar içeren kayıtlar daha az güvenilir okumalar verir; belirgin şekilde farklı olmadıkça albümlerinin değerini kullanırlar. Ayrıca bir ölçüm, hızlı çalan bir kasetle akordu tiz olan bir gitarı birbirinden ayıramaz.

Her akorda bir etiket eşlik eder. On iki albümün sapmaları TuneLit ölçtü. Akor adları ise başka kanıtlara dayanır:

• Resmî: Eddie'nin kendi sözleri, Baluchitherium'daki düşük A gitar gibi.
• Yaygın olarak bildirilen: dergiler ve referans kitapları aynı fikirde; Unchained'in Drop C♯ ve ilk iki albümün E♭ akordu gibi.
• Tablara göre: yalnızca tablar, çoğunlukla Songsterr. Van Halen şarkılarının çoğu bu düzeyde duruyor ve TuneLit her popüler tabın notalarını kayıtla karşılaştırdı: neredeyse hepsi yazıldığı gibi uyuyor.
• Tartışmalı: kaynaklar birbiriyle çelişiyor. Van Halen için: Panama, ölçümden sonra E♭ olarak listeleniyor.

Bir şarkı hâlâ biraz kaymış geliyorsa referansı bir ya da iki hertz kaydırın; 440 Hz civarında bir hertz yaklaşık 4 sent eder.

• Van Halen (1978): E♭ Standard +13 ¢. Runnin' with the Devil ve Atomic Punk +28/+29 ¢; I'm the One E♭; On Fire −5 ¢.
• Van Halen II (1979): E♭ Standard +28 ¢. D.O.A. ve Women in Love... +12/+13 ¢; Bottoms Up! +37 ¢; Spanish Fly D Standard +12 ¢.
• Women and Children First (1980): E♭ Standard +5 ¢. And the Cradle Will Rock... E Standard; Fools, Could This Be Magic? ve In a Simple Rhyme yaklaşık +30 ¢.
• Fair Warning (1981): E♭ Standard +5 ¢. Drop C♯: Unchained, "Dirty Movies", Sinner's Swing!, Hear About It Later. Push Comes to Shove E Standard +36 ¢.
• Diver Down (1982): E Standard −27 ¢, şarkılar −44 ¢ ile konser akordu arasında. E♭: Secrets, (Oh) Pretty Woman (+27 ¢). Little Guitars Drop D, kapo 3.
• 1984 (1984): E Standard +6 ¢. Panama E♭ +34 ¢; Top Jimmy E +42 ¢; House of Pain −25 ¢; Drop Dead Legs Drop D.
• 5150 (1986): E Standard −5 ¢. Good Enough A A D G B E; 5150 Drop C♯; Best of Both Worlds +31 ¢.
• OU812 (1988): A 440'ta E Standard, şarkılar −50 ¢ ile +40 ¢ arasında.
• For Unlawful Carnal Knowledge (1991): E Standard. Runaround E♭; Spanked −26 ¢.
• Balance (1995): E Standard; Don't Tell Me (What Love Can Do), Amsterdam ve Baluchitherium için Drop D.
• Van Halen III (1998): E Standard; Neworld Drop D; Josephina E A D G A D; Primary, Ballot or the Bullet A A E A C♯ E.
• A Different Kind of Truth (2012): E♭ Standard. Tattoo E; Stay Frosty Drop C; Honeybabysweetiedoll C Standard.
• Altın kural: Van Halen ile önce şarkının referans A'sını ayarlayın. Yarım ton genellikle tabın dediğidir; sent ise neredeyse hiçbir zaman.