Radiohead akortları.

Songsterr ve Ultimate Guitar’daki tablar, Radiohead gear sitesi The King of Gear (grubun alternatif akortlarının bir listesini tutar; kısmen gitar teknisyenlerinin set listelerinden alınmış) ve Wikipedia’nın şarkı maddeleri, grubun normal partilerinin standart akortta olduğu konusunda hemfikir; Wikipedia bunu Paranoid Android ve Karma Police için açıkça söylüyor. İstisnalar:

• Drop D (D A D G B E): Stop Whispering, Optimistic, I Might Be Wrong, 2 + 2 = 5, Bodysnatchers ve Give Up the Ghost, ayrıca 3. perdede kapolu House of Cards.
• Double Drop D (D A D G B D): Electioneering.
• Drop C (C G C F A D): The Numbers.
• DADGAD: Desert Island Disk, 5. perdede kapo ile; ve The King of Gear’ın listelediği şekliyle Little by Little (bir tab Drop D kullanıyor).
• Yarım ton aşağı (E♭ Standard): Vegetable.
• Bir ya da iki tel oynatılmış: (Nice Dream) ve Airbag (E A D G A E), The Tourist, Nude ve Separator (E A E G B E, Separator’da 6. perdede kapo), My Iron Lung (E G D G B E♭), Ful Stop (E G D G B E), There There (D B D G B E), Jigsaw Falling into Place (D A D F♯ B E), Morning Mr Magpie (C G C F C E) ve I Can't (en tiz tel B’ye, ya da bir tabda D’ye).
• Standart akortta kapolar: Exit Music (For a Film) ve How to Disappear Completely (2. perde), No Surprises (akustikte 3. perde, Ed O'Brien’ın elektrosunda 15. perde), Present Tense (1. perde, bir tabda), Let Down (Ed’in partisinde 7. perde) ve Street Spirit (Jonny’nin armoni hattında 12. perde).

Bunların birkaçı yalnızca tek bir gitariste ait. My Iron Lung, The Tourist ve Nude’da akort değiştiren Jonny Greenwood’dur; Thom Yorke ve Ed O'Brien standartta kalır. Airbag, (Nice Dream) ve There There’de ise Thom. TuneLit, insanların öğrenmeye geldiği parça o parti olduğunda şarkıya özel akordu listeler; şarkı notları kimin ne çaldığını söyler.

Bir akort aleti her notayı, genellikle 440 Hz olan referans A’ya göre değerlendirir. Bir kayıt, birçok nedenle bu ızgaranın birkaç sent üstünde ya da altında olabilir: grup, kendisi de kaymış bir klavyeye akort etmiş olabilir; bant makinesi biraz hızlı ya da yavaş çalışmış olabilir; bir şarkı bir hızda kaydedilip başka bir hızda çalınmış olabilir. Bir sent, yarım tonun yüzde biridir. Yaklaşık 5 sentin altını kimse fark etmez; 10 ila 15’te dikkatli bir kulak ekşi bir kenar duyar; 20 ve üstünde, A 440’a eşlik ederken açıkça akortsuz duyulur.

Bulduğumuz tek yayımlanmış ipuçları, The Bends hakkında tab yazarlarının uyarılarıdır: Planet Telex’in akor çizelgesi çeyrek ton kadar tiz akort etmeyi söyler, Just’ın bir tabı her gitarı bir çeyrek ton yukarı almayı söyler, ve başlık şarkısının en çok oy alan akor çizelgesi kaydın konser akordunda olmadığını söyler. Wikipedia iki bant hikâyesi ekliyor: Nigel Godrich grubun No Surprises’ı daha hızlı tempoda kaydetmesini sağladı ve vokal için çalmayı yavaşlattı; grup da Daydreaming’in girişi için bandı yavaşlattı. Geri kalan her şey TuneLit'in kendi ölçümü.

Sahibinin Radiohead koleksiyonu yalnızca vinil: ilk altı albümün 2016 XL Recordings yeniden baskıları (OK Computer, 2017 OKNOTOK seti olarak; yalnızca orijinal albümün yüzleri ölçüldü), In Rainbows’un ilk LP baskısı ve The King of Limbs ile A Moon Shaped Pool’un XL LP’leri. Yüzde 0,3 hızlı ya da yavaş çalışan bir pikap, bir plağın tamamını yaklaşık 5 sent kaydırır. Kütüphanede hiç CD yok, bu yüzden TuneLit hızı başka bir yoldan kontrol etti: her LP’nin parça uzunluklarını MusicBrainz’de listelenen CD parça uzunluklarıyla karşılaştırdı. Hızlı çalan bir pikap her şarkıyı biraz kısaltır ve aynı oranda tiz yapar. Çoğu albümde ikisi yüzde 0,3 içinde uyuşur, ama hepsinde değil; aşağıdaki albüm bölümleri bunun nerede önemli olduğunu söyler. Aynı plaktaki şarkılar arasındaki farklar bundan etkilenmez.

Kısaca:

• Pablo Honey ve OK Computer yaklaşık 10 sent tiz çalıyor (A ≈ 442,5) ve çalma süreleri bunun plağın kendisi olduğunu, pikabın olmadığını söylüyor: Pablo Honey'in LP’si CD ile yüzde 0,05 içinde, OK Computer’ın en temiz parçaları ise yüzde 0,03 içinde uyuşuyor.
• The Bends LP’de yaklaşık 16 sent tiz okunuyor (A ≈ 444). Şarkıları CD’dekinden yaklaşık yüzde 0,45 kısa, bu da yaklaşık 8 sente denk geliyor; bu yüzden CD ya da bir yayın yaklaşık 8 sent tiz oturmalı.
• In Rainbows LP’de yaklaşık 14 sent tiz okunuyor, ama bu pikaptan kaynaklanıyor. LP, CD’den yüzde 0,8 kısa; tamamını bu açıklıyor: CD’de ya da bir yayında konser akordunu bekleyin.
• Kid A, Amnesiac, Hail to the Thief ve A Moon Shaped Pool, LP ve CD’de birlikte konser akordunun yakınında (yaklaşık 5 sent içinde). The King of Limbs LP’de 7 sent pes okunuyor, CD’de ise yaklaşık 12 sent pes olmalı.
• Tekli şarkılar, herhangi bir kopyada, albümlerinden çok uzaklaşır. Planet Telex, Just ve Black Star, The Bends’in geri kalanının yaklaşık 30 sent üstünde, Street Spirit (Fade Out) ise neredeyse 40 sent altında. No Surprises, OK Computer’ın geri kalanının 27 sent altında; Nude, In Rainbows’un geri kalanının 21 sent üstünde; Ripcord, Pablo Honey’in 22 sent üstünde; Tinker Tailor Soldier Sailor Rich Man Poor Man Beggar Man Thief ise A Moon Shaped Pool’un 23 sent üstünde.

Akort et düğmeleri, sahibinin LP’lerinde ölçülen değerleri kullanır. Elle ayarlamak için akordu seçin, A 440 çipine dokunun ve şarkının değerini girin: The Bends LP’nin çoğu için 444, Planet Telex, Just ve Black Star için 452, Street Spirit için 434, No Surprises için 436. The Bends, In Rainbows ya da The King of Limbs’i bir CD ya da yayınla eşlik ederek çalıyorsanız, bunun yerine albüm bölümlerindeki CD değerlerini kullanın. Bir ölçüm sonucu duyar, nedenini değil; bu yüzden tiz bir şarkının tiz enstrümanlarla mı çalındığını yoksa bantta mı hızlandırıldığını söyleyemez.

The Bends, A 440’a eşlik ederken işlerin en çok ters gittiği albüm olduğu için kendi bölümünü alıyor. Bütünüyle yaklaşık 16 sent tiz okunuyor: High and Dry, Fake Plastic Trees, Bones, (Nice Dream), My Iron Lung ve Bullet Proof..I Wish I Was hepsi 12 ile 18 arasında. Dört şarkı çok daha tiz: Planet Telex (47 sent), Just (46) ve Black Star (48) tam olarak E ile F arasının ortasında oturuyor, başlık şarkısı ise 36 sent tiz. Kapanış şarkısı Street Spirit (Fade Out) ters yönde gidiyor: 23 sent pes, kaydın geri kalanının neredeyse 40 sent altında. Sulk konser akordunun yakınında. LP’nin şarkıları CD’den yaklaşık yüzde 0,45 kısa, bu yüzden CD ya da bir yayında her şey yaklaşık 8 sent aşağıda oturur: albüm yaklaşık +8, Planet Telex, Just ve Black Star yaklaşık +40 (hâlâ neredeyse çeyrek ton) ve Street Spirit yaklaşık −31.

İki nota arasındaki tam orta, her akort aleti için zordur. E’nin 47 sent üstündeki bir tel, F’nin 53 sent altındaki telle aynı ses yüksekliğindedir ve ölçüm tek başına bandın hangi yarım tona akort ettiğini söyleyemez; bu yüzden albüm sayfası bu şarkılar için iki okuma sunar ve kulağınızla kontrol etmenizi ister. Her şey tiz bir E’yi işaret ediyor: her tab bu şarkıları E Standard’da yazıyor, ses yüksekliğinden söz eden tab yazarları yukarı akort etmeyi söylüyor ve TuneLit'in sesten yaptığı yarım ton kontrolü, Planet Telex, başlık şarkısı ve Black Star’da düşük açık teli tiz bir E olarak duyuyor. Akort et düğmesini kullanın ya da akort aletini A 452’ye (CD için yaklaşık A 450) ayarlayıp E Standard’a akort edin.

Oturumlar Londra’daki RAK Studios, Oxfordshire’daki Manor ve Abbey Road’a yayıldı. Wikipedia, Planet Telex’in RAK’ta tek bir akşamda yazılıp kaydedildiğini, Black Star’ın ise yapımcı John Leckie dışarıdayken Nigel Godrich ve grup tarafından kaydedildiğini söylüyor; bulduğumuz hiçbir şey bu şarkıların neden bu kadar yüksek oturduğunu açıklamıyor.

Bunların birkaçı birden fazla kez geri gelir, bu yüzden şekillerine göre bilmek faydalı.

• E A D G A E, B teli bir tam ton aşağı (Thom: (Nice Dream), Airbag). En üstteki üç tel G, A ve E verir; bu yüzden açık akorlar yakın, çınlayan aralıklar yakalar.
• E A E G B E, D teli bir tam ton yukarı (Jonny: The Tourist, Nude; ikisi de Separator’da, kapo 6). Nude’da nakaratın pull-off vuruşları açık E tellere denk gelir.
• D A D F♯ B E (Jigsaw Falling into Place): G teli bir yarım ton aşağı indirilmiş Drop D; bu yüzden açık teller ekstra altıncı ve dokuzuncu notalı bir D akoru çınlatır.
• D B D G B E (There There): düşük tel bir tam ton aşağı, A teli bir tam ton yukarı.

Bir akort aleti ile tek bir teli oynatmak hızlıdır, ama yukarı akort edilen teller (D’den E’ye, A’dan B’ye) daha fazla gerilim taşır; bu yüzden şarkıdan sonra geri alın. Akort et düğmeleri, bu teller zaten ayarlı olarak akort aletini açar.

Pablo Honey (1993)

E Standard +10 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Radiohead’in ilk albümü, Oxfordshire’daki Chipping Norton Recording Studios’ta üç haftada, Sean Slade ve Paul Q. Kolderie ile kaydedildi. Tablar neredeyse her şarkı için standart akort kullanıyor; yalnızca G, B, C ve C minör akorlarından oluşan Creep dahil. Üç şarkı farklı. Stop Whispering her gitarda Drop D’de, bas da indirilmiş. Vegetable yarım ton aşağıda (E♭ Standard); The King of Gear ve iki tab bunu böyle yazıyor. I Can't’te en tiz tel B’ye iniyor, B teliyle unison (The King of Gear), ya da Songsterr tabında D’ye.

TuneLit 2016 XL LP’sini yaklaşık 10 sent tiz ölçtü (A ≈ 442,5) ve şarkıları CD’nin uzunluklarının yüzde 0,05 içinde; bu yüzden pikap sebep değil: CD de aynı çalmalı. Creep, Lurgee ve I Can't bunun yerine konser akordunda oturuyor, komşularından yaklaşık 10 sent aşağıda; Thinking About You yaklaşık 7 sent pes, Ripcord ise 32 sent tiz (A ≈ 448). Sesten yapılan yarım ton kontrolü Vegetable’ın düşük telini bir E♭ olarak duyuyor; bu da yarım ton aşağısını doğruluyor.

The Bends (1995)

E Standard +16 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Yapımcı John Leckie, ses mühendisi Nigel Godrich. (Nice Dream) dışında standart akort; orada Thom’un B teli A’ya iniyor. My Iron Lung’da Jonny E G D G B E♭ akord ederken Thom ve Ed standartta kalıyor. Street Spirit (Fade Out), Ed O'Brien’ın standart akortta çaldığı Thom’un arpejisi; Jonny’nin armoni hattı 12. perdede kapolu. Just da standart akortta: yüksek, delici solosu bir DigiTech Whammy pedalından geliyor, akorttan değil. Albümdeki My Iron Lung, Mayıs 1994’te London Astoria’dan yeni bir vokalle yapılmış canlı bir kayıt.

Ses yüksekliği; LP’de yaklaşık 16 sent, CD’de 8 sent tiz, dört şarkı çok daha tiz ve Street Spirit çok daha pes; bunlar yukarıdaki bölümde ele alınıyor.

OK Computer (1997)

E Standard +10 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Nigel Godrich ile Oxfordshire’daki Canned Applause stüdyosunda ve Bath yakınlarındaki St Catherine’s Court’ta kaydedildi. Albümün çoğu standart akortta. İstisnalar: Airbag (Thom, E A D G A E akordu ile), Electioneering (Double Drop D, D A D G B D; bazı tablar Jonny’nin ve Ed’in gitarlarında tiz E’yi tutuyor) ve The Tourist (Jonny, E A E G B E akordu ile). Exit Music (For a Film), Thom’un akustiği, 2. perdede kapolu; No Surprises’ta akustikte 3. perdede ve Ed’in elektrosunda 15. perdede kapo var; Let Down ise Ed’in partisinde 7. perdeye bir kapo koyuyor. Lucky’nin çınlayan açılışı, Ed’in mandalın üstündeki tellere vurmasıdır.

OKNOTOK LP’nin albüm yüzlerinden ölçüldü: kayıt yaklaşık 10 sent tiz (A ≈ 442,6), neredeyse her şarkı bundan 7 sent içinde. OKNOTOK yüzlerindeki parça uzunlukları CD’ninkilerle düzgünce örtüşmüyor, ama en temiz iki parça, Paranoid Android ve Fitter Happier, yüzde 0,03 içinde eşleşiyor; yani 10 sent kayda ait. İki şarkı ayrı duruyor. Exit Music (For a Film) konser akordunda. No Surprises yaklaşık 17 sent pes (A ≈ 435,8), geri kalanın 27 sent altında; grup çaldıktan sonra yavaşlatılmış bir bant bu ses yüksekliğini düşürürdü, ama bir ölçüm nedeni kanıtlayamaz. Fitter Happier, gitarsız, piyano üzerinde bilgisayar sesi, ölçülmedi: okuması iki nota arasının ortasına denk geliyor ve bir akort hakkında faydalı bir şey söylemiyor.

Kid A (2000)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Sentezleyicilerin, örneklerin ve işlenmiş sesin öne çıktığı albüm. Everything in Its Right Place, Thom’un Prophet-5 sentezleyicideki akorları; Idioteque, ev yapımı bir davul makinesi ve örneklenmiş bir akor cümlesi; Treefingers, Ed O'Brien’ın gitar döngülerinin ambient bir dalgaya işlenmiş hali; The National Anthem ise pirinç bölümü eşliğinde döngüye giren bir bas riffi. Gitar partisi olan yerlerde tablar standart akort kullanıyor, iki istisnayla: How to Disappear Completely’de Thom’un akustiği 2. perdede kapolu, Optimistic ise gitarlarda ve bası Drop D’de.

2016 XL LP konser akordunda (A ≈ 440,6; çalma süreleri CD’ninkilerle yaklaşık yüzde 0,2 içinde eşleşiyor); grup şarkıları In Limbo, Morning Bell ve Motion Picture Soundtrack de öyle. Elektronik parçalar daha aşağıda oturuyor: Everything in Its Right Place yaklaşık 19 sent pes, Idioteque 23 ve Treefingers 25. Optimistic yaklaşık 12 sent tiz, How to Disappear Completely 6 sent pes.

Amnesiac (2001)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Kid A ile aynı oturumlardan. Pyramid Song piyano ve yaylılardan, Packt Like Sardines in a Crushd Tin Box ve Pulk/Pull Revolving Doors elektronikten oluşuyor; Life in a Glasshouse’ta Humphrey Lyttelton’ın caz grubu var; Like Spinning Plates ise I Will’in erken bir sentezleyici versiyonundan ortaya çıktı. Gitar şarkıları (You and Whose Army?, Knives Out, Dollars and Cents, Hunting Bears) standart akortta; I Might Be Wrong Drop D’de, riffi açık alçak D üzerine kurulu, bas da indirilmiş.

2016 XL LP, TuneLit’in ölçtüğü en istikrarlı Radiohead kaydı: albüm A 440’ta oturuyor ve bir şarkı hariç her şarkı 8 sent içinde. LP, CD’den yaklaşık yüzde 0,27 uzun; bu yüzden bir CD 4 ya da 5 sent daha tiz oturabilir, yine de konser akordunun yakınında. İstisna I Might Be Wrong: yaklaşık 14 sent tiz (A ≈ 443,6).

Hail to the Thief (2003)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 14 şarkı

Ağırlıklı olarak canlı, Los Angeles’taki Ocean Way’de iki haftada kaydedildi. Çoğu standart akort, Go to Sleep dahil; onun titreyen gitarı bir akordan değil, yazılımdan geliyor. 2 + 2 = 5 Drop D’de; There There’de Thom’un gitarı D B D G B E’de (düşük tel D’ye, A teli B’ye), Jonny ve Ed’in partileri standartta kalırken. Ultimate Guitar’ın tabları şarkıyı standart akortta yazıyor. Sit Down. Stand Up., Sail to the Moon, We Suck Young Blood ve A Punchup at a Wedding piyano üzerine kurulu; Backdrifts ve The Gloaming elektronik; Myxomatosis ise fuzz sentezleyici bas ile yönlendiriliyor.

2016 XL LP konser akordunda (A ≈ 439,3), CD de öyle olmalı: LP, yüzde 0,1 ila 0,3 daha uzun, bu da 2 ila 5 sente denk geliyor. Where I End and You Begin yaklaşık 13 sent pes, I Will 11 sent tiz ve 2 + 2 = 5 yaklaşık 7 sent tiz.

In Rainbows (2007)

E Standard +14 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Tottenham House ve Halswell House'ta, Londra'daki Hospital Club'da ve grubun kendi stüdyosunda kaydedildi; ilk olarak ne ödemek istersen ödeyebileceğin bir indirme olarak yayımlandı. 15 Step, Reckoner, Faust Arp ve Weird Fishes/Arpeggi'nin üç iç içe geçmiş arpejinde standart akort. İstisnalar: üç gitarda da Bodysnatchers Drop D; House of Cards 3. perdede kapo ile Drop D; Jigsaw Falling into Place D A D F♯ B E; ve nakaratındaki partisi için Jonny'nin D telinin E'ye çıkarılması gereken Nude. All I Need'te Ed O'Brien, kalın bir drone için bir gitarı dört alçak E teliyle akort etti, ama şarkı sentezleyiciler, piyano, glockenspiel ve yaylılar üzerine kurulu.

XL LP, konser akordundan yaklaşık 14 sent tiz okunuyor (A ≈ 443,6); Reckoner ile Jigsaw yaklaşık 4 sent daha yüksek, House of Cards ile Faust Arp yaklaşık 3 pes. Nude yaklaşık 35 sent tiz (A ≈ 449), piyano şarkısı Videotape ise yaklaşık 28 (A ≈ 447). Ama LP'deki şarkılar, dört farklı CD baskısına göre %0,8 daha kısa; bu da 14 sente denk geliyor: bu plak hızlı çalındığı için böyle. Bir CD'de ya da akış servisinde albümün konser akordunda olmasını bekleyin; Nude yaklaşık 21 sent, Videotape yaklaşık 14 tiz. Bir CD ölçülene kadar Akort et düğmeleri LP'yi izler.

The King of Limbs (2011)

E Standard −7 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 8 şarkı

Grubun çalışmalarının döngüleri ve örneklerinin düzenlenmesiyle yapılmış, çok az geleneksel gitar içeren bir albüm: Bloom, Feral, Lotus Flower ve Codex döngüler, synth bas ve piyano üzerine kurulu. Thom ile Jonny'nin gitar çaldığı yerlerde akortlar sıra dışı: Morning Mr Magpie'de C G C F C E, Little by Little'da DADGAD (bir tab Drop D yazıyor; dört alçak tel aynı), Give Up the Ghost için Thom'un akustiğinde Drop D ve Separator'da 6. perdede kapolu E A E G B E.

Ölçmesi en zor Radiohead albümü bu. Farklı kayıtlardan kesilen döngüler tek bir ses yüksekliğini paylaşmak zorunda değil; Bloom, Morning Mr Magpie ve Separator kullanılamayacak kadar zayıf okumalar verdi. LP genel olarak yaklaşık 7 sent pes (A ≈ 438,2; ağırlığı çoğunlukla Lotus Flower taşıyor), Little by Little yaklaşık 17 sent pes, Codex 4 tiz ve Give Up the Ghost yaklaşık 20 tiz (A ≈ 445). LP, CD'den yaklaşık %0,33 kısa; bu yüzden CD'de her değer yaklaşık 6 sent daha düşük. Morning Mr Magpie ve Separator için albümün değerinden başlayın ve kulağınıza güvenin.

A Moon Shaped Pool (2016)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

RAK Studios'ta, grubun Oxford'daki stüdyosunda ve Provence'taki La Fabrique'te kaydedildi; yaylılar ve koro Jonny Greenwood tarafından düzenlendi. Burn the Witch, yaya ile değil mızrapla vurulan yaylılar üzerine kurulu; Daydreaming ile Glass Eyes piyano şarkıları; 1995'ten beri sahnede çalınan ve uzun süre yalnızca Thom'un akustik gitarla yaptığı canlı kayıttan bilinen True Love Waits ise piyano parçasına dönüştü. Gitar şarkıları: Desert Island Disk 5. perdede kapolu DADGAD; Ful Stop, Jonny'nin A telinin G'ye indirildiği ve en üstteki iki telde küçük bir kapo ile; The Numbers Drop C'de (C G C F A D); ve Decks Dark, Identikit, Present Tense (tek tabda 1. perdede kapo) ile Tinker Tailor standart akortta.

2016 XL LP konser akordunda (A ≈ 440,5), şarkı süreleri CD'ninkinin %0,3 içinde. Tinker Tailor Soldier Sailor Rich Man Poor Man Beggar Man Thief yaklaşık 26 sent tiz, Ful Stop 14 pes, True Love Waits 12 pes ve Identikit yaklaşık 7 pes.

TuneLit, dokuz stüdyo albümündeki 99 şarkıyı ölçtü; hepsi sahibinin plak kayıtlarından: Pablo Honey, The Bends, Kid A, Amnesiac, Hail to the Thief ve The King of Limbs'in 2016 XL yeniden baskıları, 2017 OKNOTOK setinin albüm yüzleri, In Rainbows'un ilk LP'si ve A Moon Shaped Pool'un ilk LP'si. Yöntem her parçanın 0:45'ten itibaren 90 saniyesini dinler ve en güçlü notaları A 440 ızgarasıyla karşılaştırır. Albümün değeri şarkılarının ortancasıdır; her okumanın ne kadar net olduğuna göre ağırlıklandırılır. Net bir okumayla albümünden 8 sent veya daha fazla uzakta olan bir şarkı kendi değerini alır.

Yukarıdaki kısa özetin ötesinde dikkat çekenler:

• 1990'lı yılların gitar albümleri tiz çalar, sonraki olanlar çalmaz, In Rainbows LP'sinin hızlı çalma ayarı bir kenara bırakıldığında.
• The Bends tek bir plakta 70 sent yayılıyor; Black Star çeyrek ton tiz olanından Street Spirit 23 sent pes olanına kadar.
• Elektronik parçalar kendi başlarına kayar. Kid A'in sentezleyici ve örnek parçaları grup şarkılarının yaklaşık 20 sent altında duruyor, The King of Limbs ise 17 pesten 20 tize kadar dağılıyor.
• Creep konser akordunda dururken Pablo Honey'nin geri kalanı 10 sent tiz çalıyor.

Akılda tutulacak sınırlar. %0,3 kayık çalan bir pikap, plak kaydını yaklaşık 5 sent kaydırır. Kitaplıkta CD yok, bu yüzden hız kontrolü LP'lerin parça uzunluklarının MusicBrainz'deki CD uzunluklarıyla karşılaştırılmasına dayanıyor; birçok parçanın uyuştuğu yerlerde (Pablo Honey, The Bends, In Rainbows, The King of Limbs) yüzde onda birkaçlık bir hassasiyetle doğru, plak yüzü kırılmalarının uzunlukları bulanıklaştırdığı yerlerde (OK Computer, Kid A) daha kaba. Bir plaktaki şarkılar arasındaki boşluklar etkilenmez. Altı albüm 2016 yeniden baskısı; orijinal Parlophone baskısı birkaç sent farklı olabilir. Sentezleyici, örnek ya da orkestra üzerine kurulu şarkılar, gitar için pek önemi olmayan değerler veriyor. ±4 sent içindeki değerler konser akordu sayılır.

Ses üzerinden yarım ton kontrolü, kaydın en alçak açık telinin akortun söylediği yerde olup olmadığını test eder; 99 şarkının 71'iyle uyuşuyor. Bunların arasında E♭ Standard'daki Vegetable, Drop D şarkıları (Stop Whispering, Optimistic, I Might Be Wrong, Bodysnatchers, House of Cards, Give Up the Ghost), Electioneering, There There, Jigsaw Falling into Place, Little by Little, Morning Mr Magpie, Desert Island Disk, Drop C'deki The Numbers ve Planet Telex'in tiz E'si, The Bends'in başlık şarkısı ve Black Star var. Altı şarkı bir yarım ton uzağı gösteriyor. No Surprises F'yi gösteriyor: kapolu F'de çalınıyor ve açık alçak E hiç çalınmıyor; yöntemin bilinen hatası bu. Diğer beş (Sit Down. Stand Up., Lotus Flower, True Love Waits, Idioteque, Treefingers) piyano, sentezleyici ya da döngü parçaları; yöntemin öncülü olan, basın ve gitarların sürekli geri döndüğü bir açık alçak tel, burada geçerli değil. Hiçbiri taşınmadı. Yirmi iki şarkı kesin bir cevap vermedi.

Albüm sayfalarındaki her akordun bir durum etiketi var:

• Resmî: bir grup üyesi ya da teknisyeni bunu söyledi. Thom, Jonny ya da Ed'in bir şarkının akordunu adlandırdığı bir röportaj bulamadık, bu yüzden hiçbir şarkı bu etikete sahip değil.
• Yaygın olarak bildirilen: bağımsız kaynaklar hemfikir; genellikle The King of Gear'ın akort listesi ve bir tab (Songsterr, Ultimate Guitar, Howard Wright'ın transkripsiyonları) ya da Wikipedia. Alternatif akortların ve kapoların çoğu bu düzeyde.
• Tab'lara göre: yalnızca tablar. Standart akortlu albümler ile The Bends'in çeyrek ton uyarıları tablara dayanıyor.
• Tartışmalı: kaynaklar birbirinden farklı. I Can't (yüksek tel B'ye ya da D'ye) ve Little by Little (DADGAD ya da Drop D).
• TuneLit ölçtü: sahibinin LP'lerinin kendi ses yüksekliği analizimiz; sapmayı sent olarak veriyor. Yalnızca sayılar yayımlanıyor; ses hiçbir zaman saklanmaz ya da paylaşılmaz.

Bir ölçüm sapmayı yalnızca bir yarım tona kadar bilir; bu yüzden akordun adı (E Standard, Drop D, D A D F♯ B E) yukarıdaki kaynaklardan gelir ve ölçülen sentler üstüne eklenir. Bir şarkı hâlâ biraz yanlış geliyorsa referansı bir hertz kaydırın: 440 Hz civarında bir hertz yaklaşık 4 sent eder.

Bu sayfa yalnızca stüdyo albümlerini kapsar. EP'ler (Drill, My Iron Lung, Airbag / How Am I Driving?), B-yüzleri, OKNOTOK'un bonus diski ve yan projeler (Thom Yorke'un solo kayıtları, Atoms for Peace, The Smile) dahil değildir.

• Pablo Honey (1993): E Standard +10 ¢ (A ≈ 442,5). Creep, Lurgee ve I Can't A 440'ta; Thinking About You −7 ¢; Ripcord +32 ¢. Stop Whispering Drop D'de, Vegetable E♭ Standard'da, I Can't yüksek tel B'de.
• The Bends (1995): LP'de E Standard +16 ¢ (A ≈ 444; CD'de yaklaşık +8 ¢). Planet Telex +47 ¢, Just +46 ¢, Black Star +48 ¢ (A ≈ 452), başlık şarkısı +36 ¢, Sulk +5 ¢, Street Spirit −23 ¢ (A ≈ 434). (Nice Dream) E A D G A E'de; My Iron Lung E G D G B E♭'de (Jonny).
• OK Computer (1997): E Standard +10 ¢ (A ≈ 442,6). Airbag E A D G A E'de, Electioneering Double Drop D'de, The Tourist E A E G B E'de (Jonny). Exit Music A 440'ta 2. perdede kapo; No Surprises 3. perdede kapo, −17 ¢ (A ≈ 436).
• Kid A (2000): E Standard A 440'ta. How to Disappear Completely 2. perdede kapo, −6 ¢; Optimistic Drop D'de, +12 ¢. Everything in Its Right Place −19 ¢, Idioteque −23 ¢, Treefingers −25 ¢ (elektronik parçalar).
• Amnesiac (2001): E Standard A 440'ta. I Might Be Wrong Drop D'de, +14 ¢.
• Hail to the Thief (2003): E Standard A 440'ta. 2 + 2 = 5 Drop D'de (+7 ¢); There There D B D G B E'de; Where I End and You Begin −13 ¢; I Will +11 ¢.
• In Rainbows (2007): LP'de E Standard +14 ¢ (A ≈ 443,6); LP %0,8 hızlı çalıyor. CD ya da akış servisinde yaklaşık A 440. Bodysnatchers Drop D'de; House of Cards Drop D'de, kapo 3; Jigsaw Falling into Place D A D F♯ B E'de; Nude E A E G B E'de (Jonny), +35 ¢; Videotape +28 ¢.
• The King of Limbs (2011): LP'de E Standard −7 ¢ (A ≈ 438; CD'de yaklaşık −12 ¢). Morning Mr Magpie C G C F C E'de; Little by Little DADGAD'de, −17 ¢; Give Up the Ghost Drop D'de, +20 ¢; Separator E A E G B E'de, kapo 6.
• A Moon Shaped Pool (2016): E Standard A 440'ta. Desert Island Disk DADGAD'de, kapo 5; Ful Stop E G D G B E'de (−14 ¢); The Numbers Drop C'de; Tinker Tailor +26 ¢; True Love Waits −12 ¢.
• Altın kural: çoğu şarkı standart akortta; kulaklarınızdan şüphelenmeden önce bir telin kayık olup olmadığına ve The Bends'teki A değerine bakın.