Guns N' Roses akortları.

E♭ Standard, her telde normal gitar akordunun bir yarım ton aşağı alınmış hâlidir: alttan tize E♭ A♭ D♭ G♭ B♭ E♭. Bas da aynısını yapar: E♭ A♭ D♭ G♭. Akor şekilleri ve parmak düzeniniz tam olarak bildiğiniz gibi kalır; her şey yalnızca yarım ton daha aşağı çalar. Açık E akor şekli E♭ olur; Sweet Child o' Mine'ın başındaki D şekli D♭ olarak çalar; Bob Dylan'ın Knockin' on Heaven's Door'daki G, D ve C'si, Use Your Illusion II'deki sürümde G♭, D♭ ve B olur.

Peki neden akordu aşağı çekmek? Slash bunun nedenlerini kendisi söyledi: aşağı akort etmek notalara sesçiye daha kolay ulaşmayı sağlıyor, telleri gevşetiyor ve en önemlisi daha ağır duyuluyor. Guitar World'ün Welcome to the Jungle düzeninin dökümü, Kris Derrig'in 1959 Les Paul'ünün bir kopyasında, kiralık bir Marshall'dan çalınan E♭ Standard'a akortlu .010–.046 tel setini listeliyor.

TuneLit'te E♭ Standard'ı seçin (ya da albüm sayfalarındaki herhangi bir Akort et düğmesini açın) ve referansı 440 Hz'de bırakın. Birkaç sentlik küçük bir sapma taşıyan bazı şarkılar var; örneğin G N' R Lies için "E♭ Standard +8 ¢". Bu ölçtüğümüz değerdir ve Akort et düğmeleri bunu zaten içerir; ama bu boyutta çoğu kulak, tam bir grup karışımında farkı duymaz.

Tablarla ilgili bir söz. Songsterr'da en çok görüntülenen Sweet Child o' Mine, November Rain, Welcome to the Jungle ve Don't Cry'ın bazı sürümleri E Standard için yeniden yazılmış kopyalar. Notaları öğrenmek için uygunlar, ama E Standard'da çalarsanız kayıttan yarım ton yukarıda olursunuz. Perdeleri yazıldığı gibi tutun ve bunun yerine yarım ton aşağı akort edin; tab ve kayıt eşleşir.

1986–1988: Hollywood yılları. İlk kayıt, Live ?!*@ Like a Suicide EP'si, zaten E♭ Standard'da: Hollywood Rose günlerinden iki şarkı ve Rose Tattoo ile Aerosmith'in cover'ları; stüdyoda kaydedilmiş, üstüne kalabalık sesi eklenmiş. 1987'de Appetite for Destruction geldi; her şarkıda, gitar ve bas dahil, aynı akort. G N' R Lies (1988) EP'yi birinci yüz olarak yeniden yayınladı ve dört akustik şarkı ekledi; bu akustikler de yarım ton aşağı akortlu, yani Patience da herkes gibi E♭'de.

1990–1993: Use Your Illusion ve kapaklar. İki Use Your Illusion albümü çok daha geniş bir kayıt: piyano baladları, bir Wings cover'ı, bir Dylan cover'ı, on dakikalık destanlar. Akord yerinde kaldı. Slash, Guitar Player'a oturumlarda yaklaşık 20 farklı gitar kullandığını söyledi; bunlar arasında bir Dobro, altı telli bir bas, bir banjo ve birkaç akustik vardı; istisnaları da kendisi açıkladı. You Ain't the First'teki Dobro, açık slayt akordu yerine standart akordta; Bad Obsession'daki slayt, Keith Richards'tan öğrendiği bir numarayla, alt teli çıkarılmış açık G'de; Breakdown'daki banjo ise gitar gibi akortlanmış altı telli bir banjo. Izzy Stradlin 1991'in sonunda ayrıldı ve Gilby Clarke ritim gitarı devraldı; bu yüzden The Spaghetti Incident? (1993) albümünde Clarke, Izzy'nin ritim partilerinin çoğunu yeniden kaydetti. Bu coverların neredeyse hepsi de tablarda E♭ ile yazılmış.

1994–2008: Chinese Democracy. 1990'ların sonunda Axl Rose, klasik kadrodan geriye kalan tek üyeydi ve Chinese Democracy, dönüşümlü bir kadroyla yaklaşık on yılda kaydedildi: Robin Finck, Buckethead, Ron "Bumblefoot" Thal, Richard Fortus ve Paul Tobias gitarda, Tommy Stinson bassta. Akordun değiştiği tek albüm bu: çoğu şarkı E♭ Standard, ama tablara göre diğerleri Drop D, Drop C♯, Drop B ve hatta düz E Standard.

2016 sonrası: birleşme. Slash ve Duff McKagan 2016'da geri döndü; ritim gitarda Richard Fortus. 1992'de Tokyo'dan 2023'te Paris'e kadar canlı transkripsiyonlar klasik şarkıları E♭'de tutuyor; birleşme kadrosunun çaldığı Chinese Democracy şarkıları ise kendi akorlarını koruyor: Better'ın Slash ve Duff versiyonu, albüm gibi Drop C♯'te tablanmış. 2021'den beri çıkan singleler Absurd, Hard Skool, Perhaps, The General, Atlas ve Nothin' tümü E♭ Standard'da tablanmış; The General'ın tabında Duff, yarım ton aşağı akortlu beş telli bir bas çalıyor. TuneLit ne canlı bir kaydı ne de bu singlelerin hiçbirini ölçmedi.

Live ?!*@ Like a Suicide (1986)

E♭ Standard +6 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 4 şarkı

Ana akort: E♭ Standard +6 ¢ (A ≈ 441,5), G N' R Lies'ın Mobile Fidelity CD'sindeki aynı kayıtlardan ölçüldü.

Grubun ilk yayını, Uzi Suicide etiketinde dört şarkılık bir EP'ydi; stüdyoda kaydedilmiş olsa da canlı bir gösteri gibi yapılmıştı. Reckless Life ve Move to the City Hollywood Rose dönemine dayanıyor; Nice Boys bir Rose Tattoo şarkısı, Mama Kin ise bir Aerosmith şarkısı. Dört şarkının Songsterr tabları, her iki gitarı ve bası E♭ Standard'a koyuyor. Mama Kin'in popüler bir Songsterr sürümü ise bunun yerine E Standard için yazılmış; onda kayda uymak için yarım ton aşağı akort edin.

EP tek başına CD olarak hiç yeniden basılmadı; bu yüzden TuneLit dört şarkısını G N' R Lies üzerinde ölçtü; orada albümü açarlar. Ortalamada yaklaşık 6 sent tiz; Reckless Life ve Nice Boys tam konser akordunda, nefeslilerin olduğu Move to the City ise yaklaşık 8 sent yukarıda.

TuneLit ile: her Akort et düğmesi E♭ Standard +6 ¢'yi açar. Düz E♭ Standard 440'ı tercih ederseniz, yalnızca birkaç sent fark edersiniz.

Appetite for Destruction (1987)

E♭ StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E♭ Standard (ölçülen +2 ¢, A ≈ 440,6; düz E♭ Standard olarak kaydedildi).

Her şarkı E♭ Standard'da: Guitar World'ün kurulum dökümü, Slash'in akordu düşürmeye dair kendi sözleri ve her Songsterr tabı aynı fikirde. Slash albümün çoğunu Derrig Les Paul kopyasıyla çaldı; bu gitarın sonradan Appetite'ın neredeyse her şeyi için ana stüdyo gitarı olduğunu söyledi. Izzy Stradlin ritim gitarı çaldı; Duff McKagan'ın basının akordu gitarlarla birlikte düşürüldü.

TuneLit, Mobile Fidelity altın CD'sini (UDCD 699) yaklaşık 2 sent tiz ölçtü; bu konser akordu sayılır. Bir şarkı biraz daha yüksek: Out ta Get Me, yaklaşık 11 sent tiz, kendi değerini alır.

Birkaç şarkı için not: Sweet Child o' Mine grubun yazılmış en çok transkripsiyon yapılan şarkısı; popüler bir Songsterr sürümü E Standard için yeniden yazılmış, bu yüzden hangisine sahip olduğunuza bakın. Think About You, aynı E♭ akordunda bir Slash akustik gitar ekliyor. Paradise City, TuneLit'in sesten yarım ton kontrolünün yanıldığı tek yer: şarkı açık düşük E♭'yi hiç çalmıyor, bu yüzden kontrol E'yi işaret ediyor. Tabın G, C ve F şekilleri kayıtta F♯, B ve E olarak çalar; bu da yarım ton aşağı akortlu bir gitarın tam olarak verdiği şey, bu yüzden E♭ Standard olarak kalır.

TuneLit ile: her şarkı için 440'ta E♭ Standard; Out ta Get Me +11 ¢'de.

G N' R Lies (1988)

E♭ Standard +8 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 8 şarkı

Ana akort: E♭ Standard +8 ¢ (A ≈ 442), Mobile Fidelity altın CD'sinde (UDCD 748) ölçüldü.

G N' R Lies iki kısa kaydı birleştirir. Birinci yüz, yukarıda anlatılan 1986 EP'si. İkinci yüz, yapımcı Mike Clink ile birkaç oturumda kaydedilmiş dört akustik şarkı: Patience, Used to Love Her, yavaş bir akustik You're Crazy (şarkının ilk yazıldığı biçimi; hızlı elektrik versiyonu Appetite'deki) ve One in a Million. Her tab akustikleri de E♭ Standard'a koyuyor, bu yüzden bu albüm için ikinci bir akorda ihtiyacınız yok.

Patience'ta üç akustik gitar var ve davul yok. Slash ana melodiyi çalıyor, Izzy ve Duff tellere vuruyor; akor kâğıdındaki C, G, A ve D şekilleri kayıtta B, G♭, A♭ ve D♭ olarak çalar. Patience aynı zamanda ölçümde ayrı duran şarkı: yaklaşık 3 sent pes; Used to Love Her, You're Crazy ve One in a Million ise 8 ila 10 sent tiz. Bu yüzden Patience kendi değerini alır, düz E♭ Standard; albümün geri kalanı ise yaklaşık +8 ¢ kullanır.

TuneLit ile: çoğu şarkı için E♭ Standard +8 ¢; Patience 440'ta düz E♭ Standard.

Use Your Illusion I (1991)

E♭ Standard −5 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 16 şarkı

Ana akort: E♭ Standard −5 ¢ (A ≈ 438,7), Mobile Fidelity altın CD'sinde (UDCD 711) ölçüldü.

Songsterr, on altı şarkının tüm elektrik gitarlarını ve basını E♭ Standard'da yazıyor; Right Next Door to Hell'den on dakikalık Coma'ya kadar ve Wings cover'ı Live and Let Die'dan, Slash'in sololarının Axl Rose'un piyanosunun üstünde durduğu November Rain'e kadar. Vokalde Izzy Stradlin: Dust N' Bones, You Ain't the First ve Double Talkin' Jive. Axl ise Dead Horse'un akustik girişini çalıyor.

Üç şarkı özel bir şey yapıyor; ikisi için Slash'in kendi açıklaması var:

• The Garden, kendi akordunda listelenen tek şarkı. Songsterr, her elektrik gitar ve bas E♭ Standard'da kalırken, bir akustik parçayı Drop C♯'te (C♯ G♯ C♯ F♯ A♯ D♯) yazıyor. Drop C♯, düşük teli bir tam ton daha indirilmiş E♭ Standard'dan ibarettir; bu yüzden yalnızca o tel değişir. TuneLit'in sesten yaptığı kontrol, kayıt boyunca düşük C♯'yi duyuyor; bu da tabı destekliyor. Wikipedia akustik gitarları Slash ve ortak yazar West Arkeen'e atfediyor; Alice Cooper, Axl ile birlikte şarkı söylüyor.
• Bad Obsession'ın riffleri E♭ Standard'da; Slash'in Travis Bean'de beş telli açık G'de (G D G B D, alt tel çıkarılmış) çaldığı bir slayt parçası var. Bir Songsterr transkripsiyonu bu slayt parçasını yarım ton aşağıda, C♯ F♯ C♯ F♯ A♯ C♯ olarak yazıyor; bu da grubun geri kalanına uyuyor. Şarkı E♭ Standard olarak listelenmiş; slaytı istiyorsanız ikinci bir gitarı yarım ton aşağı açık G'ye akort edin.
• You Ain't the First'te Slash Dobro çalıyor ve bunun açık slayt akordu değil, standart akort olduğunu söyledi. Tablar onu grupla birlikte yarım ton aşağıya koyuyor.

Double Talkin' Jive, Slash'in bir Ramírez'de çaldığı klasik gitar solosuyla bitiyor; tablara göre yine grubun akordunda.

Ölçüm albümü yaklaşık 5 sent pes gösteriyor. Hiçbir tek şarkı kendi değerini alacak kadar uzaklaşmıyor; Live and Let Die yaklaşık 11 sent pesle en düşük okunan. TuneLit'in yarım ton kontrolü, listelenen akordu on altı şarkının on üçünde doğruluyor. Live and Let Die'da E'yi gösteriyor, çünkü şarkı açık düşük E♭'yi hiç çalmıyor (tabdaki ritim gitarlarının en düşük notası üçüncü perdedir); November Rain'de ise kayıttaki bir şey, muhtemelen piyano ve orkestra, bassın en alt telinin altına iniyor. İkisi de tablardan şüphe etmek için bir neden değil.

TuneLit ile: albüm için E♭ Standard −5 ¢; The Garden Drop C♯'te −5 ¢.

Use Your Illusion II (1991)

E♭ StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 14 şarkı

Ana akort: E♭ Standard (ölçülen −3 ¢, A ≈ 439,2; düz E♭ Standard olarak kaydedildi).

I. Bölümle aynı oturumlar ve aynı akort. 1990'da kaydedilen Civil War, Steven Adler'ın davulda çaldığı son şarkı; akustik girişi ve elektrik partileri ikisi de E♭'de tablanmış. Knockin' on Heaven's Door, Dylan'ın akor şekillerini kullanıyor; bu yüzden gitarlar yarım ton aşağıdayken G♭'de çalar. 14 Years'da vokal Izzy Stradlin, So Fine'da Duff McKagan; Izzy de Pretty Tied Up'ta Coral elektrik sitar çalıyor ve gitarlar gibi E♭'de tablanmış. Breakdown'daki Slash'in banjosu gitar gibi akortlanmış altı telli bir banjo, bu yüzden E♭'deki bir gitar o partiyi de kapsar.

TuneLit albümü yaklaşık 3 sent pes ölçtü; bu konser akordu sayılır ve şarkılar birbirine yakın duruyor. Tek istisna My World, Axl'in davul makinesi ve klavyelerle, hiç gitarsız kısa kapanış parçası; yaklaşık 20 sent tiz. Kendi değeri var ama gitarla eşlik edecek bir şey yok.

Bir şarkı dikkatle dinlemeye değer. Get in the Ring'de riff E, A ve D üzerinde; E♭ akordunda bunların hepsi birinci perde notaları ve TuneLit'in sesten kontrolü, E♭ Standard'ın ulaşamayacağı bir düşük D duyuyor. Tek tab E♭ Standard diyor ve başka hiçbir kaynak farklı bir akort adı vermiyor; bu yüzden listeleme E♭ olarak kalıyor. Yerine oturmazsa düşük teli kulağınızla kontrol edin. Estranged, kontrolün karara bağlayamadığı diğer şarkı; bassın en alt telinin altındaki notalar, muhtemelen klavyelerden geliyor, kontrolü şaşırtıyor.

TuneLit ile: her şarkı için 440'ta E♭ Standard.

The Spaghetti Incident? (1993)

E♭ Standard +7 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E♭ Standard +7 ¢ (A ≈ 441,7), 1993 Geffen CD'sinde (GED 24617) ölçüldü.

Cover albümü, Use Your Illusion oturumları sırasında kafa dağıtmanın bir yolu olarak başladı ve çoğu punk ve glam olan on iki şarkılık bir listeye dönüştü: the Damned, the U.K. Subs, the New York Dolls, the Stooges, the Dead Boys, T. Rex, Nazareth, the Misfits, Johnny Thunders ve Fear; ayrıca Skyliners'ın doo-wop şarkısı Since I Don't Have You. Gilby Clarke, Izzy Stradlin'in ritim partilerinin çoğunu yeniden kaydetti; Duff McKagan birkaç şarkıyı söylüyor. Son şarkıdan sonra listelenmemiş bir gizli parça geliyor; burada listenin parçası değil.

Songsterr on iki şarkıdan on tanesini E♭ Standard'a koyuyor. Diğer ikisi:

• Raw Power, Stooges şarkısı, hem Songsterr hem Ultimate Guitar'da E Standard olarak yazılmış, hem gitarlar hem bas; bu yüzden öyle listeleniyor. Şarkı açık düşük teli hiç kullanmıyor, yani TuneLit'in ses kontrolü burada E ile E♭'yi ayıramıyor; kulağınızla kontrol edilmesi gereken şarkılardan biri.
• New Rose, the Damned şarkısı, tersi bir durum. İki Songsterr tabı da Drop C♯ olarak etiketli, ama ikisi de hiç düşürülmüş teli çalmıyor; Ultimate Guitar'ın tabları ise E♭ ile E Standard arasında bölünmüş. Kayıtta TuneLit'in kontrolü, sık sık en düşük açık nota olarak E♭'yi duyuyor ve neredeyse hiç düşük C♯ duymuyor. Her Drop C♯ tabının notalarının hepsini de çalan E♭ Standard olarak listelenmiş.

Bu albüm, beş albümün en az tekdüze ölçümü. Farklı zamanlarda kaydedilmiş şarkılar yaklaşık 3 sent pesle 16 sent tiz arasında değişiyor; albüm değeri +7 ¢ bu aralığın ortası. Talk box'ta Slash ile çalınan Hair of the Dog en tiz olanı, kendi +16 ¢ değerini alıyor; Raw Power ve I Don't Care About You konser akordunun yakınında ve onlar da kendi değerlerini alıyor. Ain't It Fun, Black Leather ve Since I Don't Have You da 440'a yakın okunuyor ama albümde kalıyorlar, çünkü farkları TuneLit'in eşiğinin altında kalıyor.

TuneLit ile: çoğu şarkı için E♭ Standard +7 ¢; Hair of the Dog +16 ¢'de; Raw Power E Standard'da; I Don't Care About You 440'ta E♭ Standard'da.

Chinese Democracy (2008)

E♭ StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 14 şarkı

Ana akort: E♭ Standard, tablardan. Bu albüm TuneLit'in kütüphanesinde değil, yani burada hiçbir şey ölçülmedi.

On dört şarkı, neredeyse on yıllık oturumlar ve en az beş gitarist, bu albümü grubun akord açısından en çeşitli albümü yaptı. Sekiz şarkı klasik E♭ Standard'da kalıyor: Street of Dreams, There Was a Time, Catcher in the Rye, Scraped, Riad N' the Bedouins, I.R.S., This I Love ve Prostitute. Gerisi, tablara göre:

• Chinese Democracy, başlık şarkısı, Songsterr ve Ultimate Guitar'da standart ses yüksekliğinde Drop D'de yazılmış; grubun olağan akordunun yarım ton üstünde.
• Shackler's Revenge en düşük ve en az kesin olanı: Songsterr ve Ultimate Guitar'daki en yüksek puanlı Guitar Pro tabı Drop B kullanıyor (B F♯ B E G♯ C♯), diğer tablar ise Drop C♯ ve bir Drop B♭ kullanıyor. Drop B olarak, tartışmalı biçimde listelenmiş.
• Better çoğunlukla Drop C♯'te yazılmış; bu, üstteki beş telde grubun E♭'ünü koruyor. Daha yeni bir Songsterr sürümünde bunun yerine Drop D var. 2016'dan beri Slash ve Duff ile çalınan canlı sürüm de Drop C♯'te tablanmış.
• Sorry, her iki Songsterr tabında Drop D'de, ama Ultimate Guitar'daki en yüksek puanlı Guitar Pro tabı E♭ kullanıyor. Tartışmalı olarak Drop D'de listelendi.
• If the World ve Madagascar, Songsterr'da düz E Standard olarak yazılmış; Ultimate Guitar'daki birçok tab ise E♭ kullanıyor. İkisi de tartışmalı olarak E Standard'da listelenmiş.
• This I Love'ın gitarları E♭ Standard'da kalıyor, ama Songsterr, Tommy Stinson'ın basının alt telini C♯'e indirilmiş olarak yazıyor.

Bunların hiçbiri ölçülmediği için tartışmalı olanları bir başlangıç noktası olarak görün: listelendiği gibi akort edin, açılış riffini kayıtla çalın ve yarım ton kaymış gibi geliyorsa, şarkının notlarında adı geçen diğer akorta geçin.

TuneLit'in kayıt analizi her şarkının 90 saniyesini okur ve müziğin A 440 ızgarasından ne kadar uzakta olduğunu bulur. Sapmayı yalnızca bir yarım tonun içinde bilir; bu yüzden yarım tonun kendisi (D ya da E değil E♭) tablardan ve kaynaklardan gelir. İkinci bir kontrol, sesten, en düşük açık telin gerçekten tablarda söylendiği yerde durup durmadığını sorar.

Kendi değerleri olan şarkılar: Out ta Get Me (+11 ¢), Patience (0), My World (+20 ¢, gitar yok), Hair of the Dog (+16 ¢), Raw Power (0, E Standard) ve I Don't Care About You (0).

Asıl bulgu, bu sayıların ne kadar sıradan olduğu. Ölçtüğümüz her Guns N' Roses albümü konser akordunun yaklaşık 8 sent yakınında; çoğu oyuncunun tam bir grup karışımında duymayacağı bir miktar. Pantera'nın kayıtlarının farklı bir referans A'ya, erken dönem Metallica'nın ise 15 ila 20 sentlik bir sapmaya ihtiyaç duyduğu yerde, Guns N' Roses kayıtlarına yalnızca E♭ akordunun kendisi gerekiyor.

Beş albümün dördü, 1997 ve 1999'dan Mobile Fidelity'nin altın "Original Master Recording" CD'lerinde ölçüldü; bunlar remaster. Kontrol olarak TuneLit aynı şarkıları 2004 Greatest Hits CD'sinde de ölçtü: orada Appetite şarkıları yaklaşık 3 sent daha pes, Use Your Illusion şarkıları 3 ila 7 sent daha tiz çıktı; Patience ile iki The Spaghetti Incident? şarkısı ise aynı okundu. Yani bu kayıtların farklı CD baskıları birkaç sent kadar farklılaşabilir; bu sayfada yaklaşık 6 sentin altındaki her şey en iyi ihtimalle "A 440'ta akortlu" diye okunmalı.

Ses kaydından yapılan yarım ton kontrolü, listelenen akorla 62 ölçülmüş kayıttan 51'inde uyuşuyor; buna The Garden'daki düşük C♯ de dahil. Paradise City ve Live and Let Die için E'yi gösteriyor; bu şarkılar hiç açık alt teli çalmıyor. November Rain için de E'yi gösteriyor; piyano ve orkestra en alt sesin altına iniyor. Get in the Ring için D'yi gösteriyor; bu, bu kayıtlardaki tek gerçek soru işareti. Kalan 7 kayıt daha belirsiz; çoğunlukla en alt notaları klavyelerden geldiği ya da Raw Power gibi açık alt teli hiç çalmadıkları için.

Albüm sayfalarındaki her akort bir durum etiketi taşır. Guns N' Roses için çoğu TuneLit ölçtü diye okunuyor, çünkü sapma CD'nin kendi analizimizden geliyor. Akort adı, E♭ Standard ya da Drop C♯, hâlâ diğer kanıt türlerine dayanıyor:

• Resmî: bir grup üyesi söyledi. Bu sayfalardaki hiçbir akort yalnızca buna dayanmıyor; ama Slash'in Use Your Illusion hakkındaki Guitar Player röportajı Bad Obsession'daki slaytı, You Ain't the First'teki Dobro'yu ve Breakdown'daki banjoyu açıklıyor; şarkı notları da buna dayanıyor.
• Yaygın olarak bildirilen: güvenilir yayınlar aynı şeyi söylüyor. Appetite for Destruction'ın E♭ Standard akordu Guitar World'ün rig dökümünde yer alıyor ve Slash'in akortu indirmesinin kendi nedenleriyle uyuşuyor.
• Tab'lara göre: oyuncuların yazdığı tablar, çoğunlukla Songsterr; mümkün olduğunda Ultimate Guitar ile karşılaştırıldı. Şarkı bazındaki akortların çoğu buna dayanıyor; The Garden, Raw Power ve Chinese Democracy'deki her kayıt dahil.
• Tartışmalı: kaynaklar birbirinden ayrılıyor; New Rose, Shackler's Revenge, Sorry, If the World ve Madagascar'da olduğu gibi. En iyi desteklenen seçeneği listeliyoruz, diğerini notlarda belirtiyoruz.
• TuneLit ölçtü: bir CD'nin analizimiz sapmayı sent olarak veriyor. Yalnızca sayılar yayımlanır; ses hiçbir zaman saklanmaz ya da paylaşılmaz.

Bir şarkı hâlâ biraz yanlış geliyorsa, referansı bir hertz kadar oynatın; 440 Hz civarında bir hertz yaklaşık 4 sent eder.

• 1986–1993 arasındaki her şey: E♭ Standard (E♭ A♭ D♭ G♭ B♭ E♭), bas E♭ A♭ D♭ G♭, referans A 440.
• Live ?!*@ Like a Suicide (1986): E♭ Standard +6 ¢.
• Appetite for Destruction (1987): E♭ Standard, A 440'ta; Out ta Get Me +11 ¢.
• G N' R Lies (1988): E♭ Standard +8 ¢, akustikler dahil; Patience A 440'ta.
• Use Your Illusion I (1991): E♭ Standard −5 ¢. The Garden: Drop C♯ (bir akustik parça). Bad Obsession: açık G, yarım ton aşağı akortlu slayt; riff'ler E♭'de.
• Use Your Illusion II (1991): E♭ Standard, A 440'ta. My World'de gitar yok. Get in the Ring: kulakla kontrol edin.
• The Spaghetti Incident? (1993): E♭ Standard +7 ¢; Hair of the Dog +16 ¢. Raw Power: E Standard. New Rose: E♭ Standard (Songsterr Drop C♯ diyor, ama bu tel hiç çalınmıyor).
• Chinese Democracy (2008, Tab'lara göre): E♭ Standard; Chinese Democracy ve Sorry için Drop D, Better için Drop C♯, Shackler's Revenge için Drop B, If the World ve Madagascar için E Standard; This I Love'da bas C♯'ye indirilmiş.
• 2016'dan beri: klasikler canlı olarak E♭'de; yeni single'lar tablarda E♭ ile yazılmış.
• Altın kural: bir tab yarım ton tiz çalıyorsa, E Standard için yazılmıştır. Perdeleri aynı tutun ve yarım ton aşağı akort edin.