Soundgarden akortları.

• Çoğu kayıt konser akordunda, az çok. Her albüm 3 ila 6 sent tiz ölçülür, duyulmayacak kadar az. A 440'a akort ederseniz yakınsınız; Akort et düğmeleri o birkaç sendi ekler.
• Akort şarkıdan şarkıya değişir, albümden albüme değil. Superunknown tek başına sekiz farklı akort kullanır. Albüme değil, şarkıya bakın.
• Grubun sözü tablardan üstündür. 2024'te Thayil, internetteki birçok akortun yanlış olduğunu söyledi ve en çok bilineni kendisi düzeltti: My Wave ve The Day I Tried to Live E E B B B E'dir, E E B B B B değil.
• İki ünlü şarkı, tabların yerleştirdiği yerde değil. Black Hole Sun tablarda Drop D ile yazılmış, ama kayıt neredeyse bir yarım ton daha tiz duyulur. Half tablarda C G C G G E ile yazılmış, kayıt ise tam bir yarım ton daha tiz.
• Birkaç şarkı tiz çıkıyor. The Day I Tried to Live akordunun yaklaşık bir çeyrek ton üzerinde, Louder Than Love'daki üç şarkı ise 31 ila 42 ¢ tiz.

Tüm akortlar 6. telden (en düşük) 1. tele kadar listelenir. Parantez içindeki notalar E Standard'dan farklı olanlardır.

Grubun bazı akortlara takma adları vardı. Thayil, A telinin G'ye indirildiği Drop D'ye "digga digga" akordu diyor ve bunun Badmotorfinger civarında grup için tuttuğunu söylüyor. C G C G G E'ye grup açık C ya da slide akordu diyor; TuneLit listesindeki açık C (C G C G C E) bu değildir, çünkü 2. tel C yerine G'ye kadar iner. Akort et düğmeleri bunların hepsini özel bir akort olarak işler; adları ezberlemeniz gerekmez.

TuneLit ilk CD baskılarını sahibinin kütüphanesinde ölçtü: Ultramega OK, SST'de (1988), Louder Than Love, A&M'de (1989), Badmotorfinger, A&M'in 1992 iki diskli baskısından, Superunknown, Japon A&M CD'sinde (1994), Down on the Upside (1996) ve King Animal (2012). Her şarkı, A 440 ızgarasından olan sapmasını verir; albüm değeri şarkılarının ortancasıdır.

TuneLit ayrıca her şarkının en düşük açık telinin hangi yarım tona oturduğunu ses kaydından kontrol eder. Burada listelenen akortla, duyabildiği 80 şarkının 73'ünde uyuşuyor; her düşük B, her düşük C ve C G C G G E şarkıları dahil. Bu grup için önemli: kontrol, Thayil'in Dusty için C G C G G E akordunu doğrular; en çok izlenen tablar ise D G D G B E diyor. Ayrıca bir zamanlar standart olarak listelediği Boot Camp'in düşük D'sini de doğrular.

Sahibinin kütüphanesinde bu albümlerin LP sürümleri ve Superunknown'ın 2014 remaster'ı da var. LP sürümleri, şarkı şarkı, CD'lerle yaklaşık 2 sent içinde aynı değerleri verir; tiz Louder Than Love şarkıları ve aşağıda anlatılan Superunknown şarkıları dahil. Superunknown'ın 2014 remaster'ı her şarkıda 1994 CD'sinden yaklaşık 3 sent daha pes, duyulamayacak kadar küçük bir fark.

Kaynakların söyledikleri. Thayil, Drop D'yi 1985 ya da 1986'da öğrendi; o sırada Melvins'ten Buzz Osborne ona ve Mark Arm'a Tony Iommi'nin düşük E telini D'ye indirdiğini söylemişti. Eve gidip Nothing to Say'i yazdı ve bu şarkı 1987'de Screaming Life EP'sinde çıktı; Chris Cornell de kısa süre sonra aynı akortta Beyond the Wheel'i yazdı. Screaming Life'ın geri kalanı E Standard ile yazılmış; bir tab Tears to Forget'i yarım ton aşağı yazıyor.

Ultramega OK, SST'nin ilk albümü; Drop D şarkıları Flower ve Beyond the Wheel. Thayil, insanların Flower'ı nasıl bu kadar hızlı çaldığını sorduğunu ve cevabın basitçe düşük telin D'ye akort edilmesi olduğunu, böylece bir power chord'a tek parmakla basıldığını söyledi. Albümün başındaki uğultulu, sitar benzeri giriş, onun tellerin üzerine üflemesidir. Albümün geri kalanı E Standard ile yazılmış. Nazi Driver bazen kolaylık olsun diye Drop D olarak yazılır, ama riffi E Standard'daki aynı notalarda durur ve kayıttaki hiçbir şey E'nin altına inmez.

TuneLit'in ölçtükleri. SST CD'si yaklaşık 4 ¢ tiz, konser akordunun hemen üstünde. Şarkılar yaklaşık 3 sent pes ile 17 sent tiz arasında yayılır; ama en tiz okumalar ölçümün en az emin olduğu şarkılardan geliyor, bu yüzden hiçbir şarkıya kendi değeri verilmez. Ses kontrolü, düşük telin duyulabildiği yerlerde E Standard ve Drop D ile uyuşuyor.

Nasıl akort edilir. Çoğu şarkı için A 440'ta E Standard; Flower ve Beyond the Wheel için 6. teli D'ye indirin. TuneLit, Screaming Life'ı ölçmedi, bu yüzden akortları tablardan gelir ve konser akordundadır.

Kaynakların söyledikleri. O dönemde Thayil, Guitar World'e şarkıların çoğunun gevşek, lastik bant gibi teller ve daha ağır bir ses için D'ye indirildiğini söyledi. Tablar ve Guitar dergisinin akort listesi dördünü adlandırır: Hands All Over, Gun, Full On Kevin's Mom ve I Awake. Thayil, Hands All Over'ı bir riff, bir nota ve bir akor olarak tanımlar; hepsi o düşük tel üzerine kurulu. Loud Love, Get on the Snake ve Big Dumb Sex dahil geri kalanı E Standard'dadır. Tartışmalı olan Gun: özenle elle yazılmış tablar Drop D'de, otomatik transkripsiyonla başlamış bir tab ise D Standard'da. İkisi de kaydın dayandığı düşük D'yi paylaşır.

TuneLit'in ölçtükleri. Albüm yaklaşık 5 ¢ tiz, şarkıların çoğu bu değerin birkaç sent yakınında. Üçü değil: Get on the Snake yaklaşık 31 ¢ tiz (A ≈ 448), Uncovered yaklaşık 33 ¢ tiz (A ≈ 448,6) ve I Awake yaklaşık 42 ¢ tiz (A ≈ 450,7). Bu, çeyrek ton civarında; A 440'ta bir gitarın yanında açıkça akortsuz duyulur. I Awake, iki nota arasındaki ortaya o kadar yakın ki sayfası iki okuma sunar: Drop D 42 ¢ tiz ya da Drop C♯ 42 ¢ tiz. Ses kontrolü düşük teli tiz D'de duyar ve tabın notaları kayıtla ancak bu okumada uyuşur.

Nasıl akort edilir. Albümün çoğu için konser akordunda E Standard ya da Drop D; üç tiz şarkı için Akort et düğmesi.

Kaynakların söyledikleri. Akortlar burada yayıldı. Drop D en bilinen şarkıları taşır: Outshined, Jesus Christ Pose, Slaves & Bulldozers ve Room a Thousand Years Wide. Ama Cornell, 6. teli daha da aşağı, B'ye kadar indirmeye başladı; Rusty Cage, Searching with My Good Eye Closed ve Holy Water için. Thayil, oktavın sonraki telde tam bir ton yukarıda oturmasını sever; düşük teli de "tamamen sallanan" diye nitelendirdi. Mind Riot için Cornell her teli bir E'ye akort etti; Pearl Jam'den Jeff Ament birinin tam olarak bunu yapacağı üzerine şaka yaptıktan sonra. Yeni basçı Ben Shepherd açık ve slide akortlarını ve şarkısı Somewhere'nin E ve B akordunu getirdi; Cornell bunu yıllarca kullanmayı sürdürdü. Face Pollution, yüksek E'nin B'ye indirildiği Drop D'dir, böylece üst iki tel unisonda çınlar; Thayil bu etkiyi 12 telli bir gitara benzetir. New Damage, D G D G B E ile yazılmıştır. Matt Cameron'ın şarkısı Drawing Flies, tek E Standard parçadır. Cornell o zaman grubun sahnede yaklaşık yedi akorta ihtiyacı olduğunu söylemişti.

TuneLit'in ölçtükleri. Yaklaşık 6 ¢ tiz (A ≈ 441,5), her şarkı albüme yakın. Ses kontrolü, üç B şarkısının düşük B'sini, Mind Riot ve Somewhere'ın düşük E'sini ve geri kalanların düşük D'sini doğrular.

Nasıl akort edilir. Drop D ile başlayın. B şarkıları için 6. teli bir üçlü daha gevşetin: D'den aşağı B'ye. Thayil genelde hafif .009 setler ve ağır bir .056 bas tel kullandı; daha kalın bir 6. tel, düşük B'nin titremesini önler. Mind Riot için buradaki oktavlar ana tablaturları izler: E E E E E E, E2 E2 E3 E3 E4 E4 olarak; bu da 2. teli bir dörtlü yukarı, E4'e çıkarır. Normal bir B teli için bu çok fazla gerginlik demek, bu yüzden orada daha hafif bir tel kullanın ya da 2. teli E3'e indiren diğer tablaturu izleyin.

Kaynaklar ne diyor. Neredeyse her şarkının kendi akordu var ve Thayil bunları, önce 1994'te Guitar Player için, sonra aynı dergi için 2024'te tek tek kendisi anlattı:

• Drop D: Let Me Drown, Black Hole Sun, Spoonman, Kickstand.
• E Standard: Fell on Black Days (riff 6/4'tür).
• E E B B B E: My Wave ve The Day I Tried to Live. Birçok tablatur ve yazı, hatta bazı eski röportajlar E E B B B B yazıyor; 2024'te Thayil bunun yanlış olduğunu ve 1. telin E'de kaldığını söyledi.
• C G D G B E: Mailman (Matt Cameron'ın riffi, Cornell çalmıyor) ve Thayil'in albümdeki en ilginç akord dediği Limo Wreck.
• D G D G B E: Superunknown ve Fresh Tendrils.
• C G C G G E: Head Down ve Half; ikisi de Ben Shepherd'ın şarkıları. Head Down, grubun bu akordu ilk kullandığı şarkı.
• D G D G B C: Like Suicide. Cornell arpej için istediği notaya ulaşamadı, bu yüzden tiz E'yi C'ye indirip açık bıraktı.
• C F C G B E: 4th of July, grubun yalnızca bir kez kullandığı akord. Thayil'e göre akordu tutmak zordu: ağır teller gerekiyordu ve sahnede daha ağır bas tellere sahip ayrı bir gitar kullanıldı.

TuneLit'in ölçümü. Drop D şarkıları yaklaşık 6 sent tiz; albümün değeri de bu. Diğer akordlardaki çoğu şarkı daha yüksek: Fresh Tendrils ve Half yaklaşık 9 ila 11 sent, My Wave, Fell on Black Days ve Limo Wreck 14 ila 15, Mailman, Head Down ve başlık parçası 18 ila 19, 4th of July ise 21 sent tiz. Üç şarkı daha dikkat ister:

• Black Hole Sun. Her kaynak ve parmak pozisyonları Drop D diyor, ama plak konser akordunda Drop D'de değil. Drop D'nin yaklaşık 71 sent üstünde çalıyor; bu da 29 sent pes Drop D♯ ile aynı. Ses kontrolü bas teli için D'yi eliyor; ana tablaturun en sık notaları yazılı perdelerinde neredeyse yok, ama bir perde yukarıda güçlü çalıyorlar. "Orijinal akord" başlıklı bir tablatur Drop D♯'de. A 440'ta Drop D'deki bir gitar, plağa göre neredeyse bir yarım ton pes kalır. Eşlik etmek için Drop D♯'yi 29 sent pes akort edin ya da Drop D'de çalın ve Play along'un plağı size indirmesine izin verin.
• The Day I Tried to Live, E E B B B E'nin yaklaşık 51 sent üstünde: çeyrek ton tiz, referans A ≈ 453. A 440 akort aleti bas telini yaklaşık 49 sent pes F olarak okur. Ses kontrolü bunu doğruluyor ve tablaturun notaları bu tiz okumayla plağa uyuyor.
• Half, Thayil'in anlatımına göre C G C G G E'de, ama plakta aynı şekil yarım ton yukarıda çalıyor: C♯ G♯ C♯ G♯ G♯ F. En çok görüntülenen tablatur bu şekilde yazılmış ve eski bir tablatur şarkının C♯'de olabileceğini söylüyor. Bu telleri akort edin ya da C G C G G E akordunu kurup kapoyu 1. perdeye takın.

Nasıl akort edilir. Her şarkının Akort et düğmesini kullanın; bu albüm bunu herhangi bir albümden çok daha fazla ödüllendirir. Albümü baştan sona dinlerseniz, referans komşu şarkılar arasında 15 sente kadar değişiyor, Black Hole Sun ve The Day I Tried to Live çevresinde ise çok daha fazla.

Kaynaklar ne diyor. Thayil, albümde Superunknown'dan çok daha fazla standart akord olduğunu söyledi: Zero Chance, Ty Cobb, Blow Up the Outside World, Never Named, Applebite, An Unkind ve Tighter & Tighter. Ty Cobb'un hızlı riffi mandolin ve mandolada çalınıyor. Diğer büyük akord, Thayil'in o sırada tek bobinli gitarlarla kullandığı C G C G G E: Pretty Noose, Burden in My Hand (Cornell bu akordda National rezonatör çaldı), Never the Machine Forever (Thayil'in kendi şarkısı, 9/8'de) ve kendi anlatımına göre Dusty. Rhinosaur, Thayil için Drop D; geri kalan grubun standartta kalıp kalmadığı konusunda anlatımlar farklı. No Attention ve Switch Opens Drop D. Overfloater her teli bir tam ton indirilmiş standart akord, bu yüzden D Standard; ama en çok görüntülenen tablaturlar onu Drop D'de çalıyor. Boot Camp tuhaf olan: Thayil bir keresinde standart olarak listeledi, ama plağın en düşük notası D ve tablaturlar bir tam ton aşağıda olduğu konusunda hemfikir.

TuneLit'in ölçümü. Yaklaşık 3 sent tiz, bu konser akordu sayılır. Dusty ve Never the Machine Forever yaklaşık 13 sent tiz. Ses kontrolü Dusty'de düşük bir C duyuyor, düşük D yok; bu da Thayil'in C G C G G E akordunu, en çok görüntülenen tablaturların D G D G B E'sine ve 1997'de bir dergide basılan G G D G B D'ye karşı destekliyor.

Nasıl akort edilir. Albümün çoğu A 440'ta E Standard; yukarıdaki dört şarkı için C G C G G E. E Standard'dan bu şöyle: 6. teli bir büyük üçlü aşağı C'ye, 5. teli bir tam ton aşağı G'ye, 4. teli bir tam ton aşağı C'ye ve 2. teli bir büyük üçlü aşağı G'ye indirin; 2. tel, 3. telle unison olur.

Kaynaklar ne diyor. Yeniden birleşme albümü eski akordları geri getirdi. Cornell, Been Away Too Long'un riffini duvarında asılı duran eski bir Gretsch'i alıp çalarak buldu; gitar hâlâ Somewhere'den kalma E ve B akordundaydı. Shepherd, çalışma adının bu akorda göre "EBE" olduğunu söylüyor. Thayil'in şarkısı A Thousand Days Before, C G C G G E'de; ona göre açık slide akordu. Bu akordda gitarı ikiye katlamak solodaki kaval sesini verdi. Thayil, E ve B şarkılarında Firebird, C G C G G E'de Telecaster ve Drop D materyali için Guild S-100 kullandığını söylüyor. Tablaturlar By Crooked Steps, Bones of Birds, Taree, Attrition ve Rowing'i Drop D'ye, Non-State Actor, Halfway There, Black Saturday ve Eyelid's Mouth'u E Standard'a, Worse Dreams'i E ve B akorduna, Blood on the Valley Floor'u ise C G D G B E'ye koyuyor.

TuneLit'in ölçümü. Yaklaşık 4 sent tiz, yani düğmelerde konser akordu. Non-State Actor yaklaşık 15 sent tiz. Ses kontrolü Blood on the Valley Floor'un düşük C'sini onaylıyor (otomatik bir tablatur Drop C diyor, el yapımı olan C G D G B E diyor) ve Black Saturday'in düşük E'sini; bir otomatik tablatur bunu Drop D'ye koymuş.

• Yeterince kalın tel kullanın. Thayil, boyunu sıktığınızda gevşek tellerin tizleştiğini ve hafif tellerin C G C G G E ve E E B B B E'de akordu bozarak büküldüğünü söyledi. Düşük B ve düşük C şarkıları için daha kalın bir 6. tel yardımcı olur; 4th of July ise akordu tutabilmek için ağır bas tellere ihtiyaç duydu.
• Yukarı çıkan tellere dikkat edin. E E B B B E, 3. teli G'den B'ye, bir büyük üçlü yükseltir; ana Mind Riot dizilimi ise 2. teli B'den E'ye çıkarır. O yuvada daha hafif bir tel kullanmak, telin kopmasını önler.
• Boyun dengesini koruyacak sırayla yeniden akort edin. Önce büyük telleri indirin, sonra daha yükselen telleri yukarı alın, ardından hepsini yeniden kontrol edin: üç teli bir üçlü indirmek boynun gerginliğini öyle değiştirir ki diğerleri de kayabilir.
• Solo, şarkının akordunda. Thayil hep böyle yaptı: her akordda oktav pozisyonlarını bulup oradan çaldı; açık, uğuldayan teller sesin parçası.
• Mümkünse akord başına bir gitar tutun. Grup bunu yaptı; bir turnede sekiz dokuz gitar kullandı.

TuneLit yalnızca stüdyo albümlerini ölçtü. Louder Than Live (1990) ve Live on I-5 (2011) gibi canlı yayınlar aynı akordları kullanıyor, ama perdeleri ölçülmedi; bu yüzden stüdyo şarkısının akordundan konser akordunda başlayın ve kulakla kontrol edin.

Akordlar önce gruptan geliyor: Kim Thayil'in Guitar Player (1994, 1996, 2024), Guitar World (1989, 1996, 2013, 2023), The Guitar Magazine (1996), Guitar One (1996), Premier Guitar (2012), Total Guitar (2012, Chris Cornell ile) ve Musician (1992) röportajları; bunların birkaçı Internet Archive'da eski bir hayran sitesinde saklı. Grubun bir şarkının akordunu hiç adlandırmadığı yerlerde, Songsterr ve Ultimate Guitar'daki tablaturlar karar verir ve şarkının durumu bunu belirtir. Daha az bilinen şarkıların birçok tablaturu otomatik çevirilerdir; el yapımı bir tablaturla ya da plağın düşük notalarıyla çeliştiklerinde, bu sayfa hangisini izlediğini ve nedenini söyler. Her kaydın perdesi TuneLit'in kendi ölçümüdür.