AC/DC akortları.

Bir akort aleti her notayı bir referans A'ya göre değerlendirir, normalde 440 Hz. Bir kayıt biraz yavaş çalarsa içindeki her şey daha pes duyulur: aynı akorlar, aynı parmak yerleri, ama bütün grup A 440 düzeninin altında kalır. 1970'lerdeki bir kayıt seansında bu genellikle bant makinesinde olurdu. Eldeki neye göreyse onunla kulaktan akort eden bir grup da düzenin dışına düşebilirdi. Bir ölçüm yalnızca sonucu duyar; yavaş bir bandı pes akortlu bir gitardan ayırt edemez.

Eşlik etmek açısından nedenin önemi yok. Her zamanki gibi E Standard'a akort edersiniz ve boş telleriniz kayıtla uyuşana kadar referans A'yı kaydırırsınız. TuneLit bunu iki biçimde yazar. Küçük bir sapma sent olarak gösterilir, örneğin “E Standard −34 ¢”. Büyük bir sapma ise referans ses yüksekliği olarak gösterilir, örneğin “E Standard · A 424”. Bir sent, bir yarım tonun yüzde biridir ve A 430 civarında bir hertz yaklaşık 4 sent eder.

ACDCfans.net forumunda hayranlar Bon Scott dönemi şarkılarının çoğunun A 430 civarında, bazen A 435'te durduğunu söylüyor ve Back in Black'i A 440'taki ilk albüm olarak adlandırıyor. TuneLit'in ölçümleri iki iddiayla da örtüşüyor ve birkaç sürpriz ekliyor.

TuneLit, kayıtları sahibinin kendi koleksiyonundan ölçer. AC/DC için bu, Power Up dışındaki her stüdyo albümüdür; çoğu birkaç baskıyla: ilk CD baskıları (eski albümlerde 1985 ile 1987 arasındakiler: Albert Productions etiketiyle çıkan Avustralya baskıları, Atlantic ve ATCO etiketiyle çıkan Amerikan ve Japon baskıları), 1994–⁠95 ve 2007–⁠08 remaster'ları ve ilk LP baskılarından birkaç şarkının plaktan alınmış kayıtları. Her albüm sayfası Akort et düğmeleri için tek bir kaynak kullanır: sayfanın anlattığı baskının en eski CD'si. Uluslararası albümler Atlantic ya da ATCO CD'lerinde, 1975'teki iki Avustralya albümü ise Albert CD'lerinde ölçülür. Diğer baskılar çapraz kontroldür: sayıları metinde yer alır, düğmelerin arkasında asla.

Ekim 2026'ya kadar koleksiyonda yalnızca resmî olmayan bir Greatest Hits derlemesi vardı ve bu sayfadaki 18 şarkı ondan ölçülmüştü. Bunlardan on yedisi artık kendi albümlerinde ölçüldü ve on dördü derleme kopyasının 2 sent yakınına düşüyor. Yer değiştiren üç şarkının bir nedeni var. Dirty Deeds Done Dirt Cheap, 1986 Atlantic CD'sinde 28 sent pes çıkıyor, derlemede 34; ama o Atlantic CD yaklaşık 6 sent hızlı çalıyor: Avustralya CD'si ve her remaster derlemeyle uyuşuyor. Rock 'n' Roll Damnation 34 yerine 31 sent pes çıkıyor. Can I Sit Next to You Girl, T.N.T. albümünün Albert CD'sinde E♭ notasının 34 sent altında çıkıyor; kısa kesilmiş derleme kopyasından 6 az. Big Gun hiçbir albümde yok, bu yüzden hâlâ derlemeden geliyor.

Baskılar her zaman birbirini tutmaz. Sonraki albümlerde birkaç sent içinde örtüşürler. Bon Scott albümlerinde ilk Amerikan CD'leri hızlı çalıyor: 1987 ATCO High Voltage, aynı şarkıları taşıyan iki remaster'ın ve Albert CD'lerinin yaklaşık 6 sent üstünde; 1986 Atlantic Dirty Deeds, diğer dört CD'nin ve özgün Avustralya LP'sinin 6 sent üstünde; 1987 ATCO Let There Be Rock ise çoğu şarkıda gerisinin 10 ila 13 sent üstünde. Sonraki iki albüm de farklı: Fly on the Wall albümünün 2008 remaster'ı 1987 Albert CD'sinden yaklaşık 4 sent daha pes, Blow Up Your Video albümünün 2008 remaster'ı da ilk Japon CD'sinden yaklaşık 6 sent daha tiz çalıyor. Ayrıca her remaster Hell Ain't a Bad Place to Be şarkısını 1987 ATCO CD'sinden yaklaşık 28 sent daha tiz çalıyor. Bu sayfadaki bir şarkı sizin kopyanızla kıyaslandığında birkaç sent yanlış geliyorsa, en olası neden baskıdır.

1974'ten 1978'e: Albert Studios yılları. Powerage albümüne kadarki albümler Sidney'de, Harry Vanda ile Angus ve Malcolm'un ağabeyi George Young yapımcılığında kaydedildi. Topluluk tab'ları hemen her şeyi E Standard'da çalar, ama bu kayıtların A 440'ta durduğunu kimse iddia etmiyor ve hayranlar grubun ancak 1978 civarında strobe akort aleti kullanmaya başladığını söylüyor. Albümler bir bütün olarak 10 ila 29 sent pes duruyor, şarkılar ise çok daha geniş dağılıyor: yaklaşık 50 sent pesten 44 sent tize. Tab'ların E'ye koyduğu bazı şarkılar yarım ton daha aşağıda duruyor ve It's a Long Way to the Top, çalındığı A'nın yarım ton üstündeki B♭ tonunda kaydedildi.

1979: Highway to Hell. Yapımcı koltuğunda Mutt Lange ile grup çıkış albümünü Londra'da yaptı. Hayranlar uzun zamandır albümün yaklaşık çeyrek ton pes duyulduğunu söylüyor, 2005 tarihli bir Guitar Legends transkripsiyonu da aynı şeyi not etti ve birçok hayran Lange'nin bantları yavaşlattığına inanıyor. Ortalamada haklılar: yaklaşık 34 sent pes. Ama başlık şarkısı 63 sent pes (A ≈ 424), Girls Got Rhythm 19 sent tiz ve dört şarkı yarım ton aşağıda.

1980'den itibaren: çoğunlukla A 440. Back in Black konser akordunda duruyor ve bundan sonra albümler A 440'ın yaklaşık 5 sent yakınında kalıyor; iki istisnayla: Fly on the Wall yaklaşık 12 sent tiz, Blow Up Your Video yaklaşık 7. Tek tek şarkılar yine de sapıyor: Shot of Love 26 sent tiz, Moneytalks 14, Let's Get It Up 17 pes. Tab'lar Heatseeker ile Rock 'n' Roll Dream şarkılarını yarım ton yukarıya, Ruff Stuff ile Rock or Bust başlık şarkısını yarım ton aşağıya koyuyor ve kayıtlar dördünü de doğruluyor.

Sahnede. Hayranlar grubun bazı turnelerde yarım ton aşağı akort ettiğini bildiriyor; bunların arasında 2008–⁠2010 Black Ice turnesi de var. Bu sayfa yalnızca stüdyo kayıtlarını kapsar.

High Voltage (Avustralya, 1975)

Ana akort: E Standard (topluluk tabları). Ölçüldü: −29 ¢ (A ≈ 432,8), 1987 tarihli Albert CD'si.

Yalnızca Avustralya'da yayımlanan ilk albüm. İki şarkısı uluslararası High Voltage albümüne, dördü '74 Jailbreak EP'sine geçti; Stick Around ile Love Song burada kaldı. Her şarkı tab'larda E Standard ile yazılmış ve hepsi aynı ses yüksekliğinde kaydedilmemiş: Soul Stripper konser akordunda, Show Business 11 sent tiz, Love Song 13 sent pes, diğerleri yaklaşık 24 ila 34 sent pes. Baby, Please Don't Go yaklaşık 33 sent tiz çıkıyor, ama bu CD'de albümün ayarından ayrılmaya yetmeyecek kadar düşük bir güvenle; bu yüzden '74 Jailbreak sayfası kendi değerini taşıyor. 1995 remaster'ı aynı hızda çalıyor.

T.N.T. (1975)

E Standard −21 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 9 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tabları). Ölçüldü: −21 ¢ (A ≈ 434,6), 1986 tarihli Albert CD'si.

İkinci Avustralya albümü, uluslararası High Voltage albümünün çoğunun kaynağı. Her şarkıya bir göz atmak gerekir:

• It's a Long Way to the Top gaydalı şarkı. Basçı Mark Evans kaydın B♭ tonunda olduğunu, grubun ise sahnede A tonunda çaldığını hatırlıyor; 2005 tarihli bir Guitar Legends transkripsiyonu da gitarların yarım ton yukarı akort edildiğini söylüyor. TuneLit onu tam konser akordunda, F Standard'da ölçtü: yarım ton yukarı akort edin ya da 1. perdeye kapo takın ve A şekillerini çalın.
• T.N.T. katalogdaki en çok tartışılan akort. En çok görüntülenen tab E♭ olarak yazılmış, diğer ikisi E olarak. Kayıt, konser akordundaki E'nin 48 sent altında; ikisinin neredeyse tam ortasında, bu yüzden bir akort aleti ikisinden birini gösterebilir. E tab'larının notaları kayıtla örtüşüyor ve TuneLit'in ses kaydından yaptığı yarım ton kontrolü E duyuyor: E Standard −48 ¢ olarak listeleniyor, bu E♭ +52 ¢ ile aynı teller.
• High Voltage yaklaşık 40 sent tiz (A ≈ 450), albümün yaklaşık 60 sent üstünde. Kaydın geri kalanına göre ölçülünce 60 sent pes de okunabilir; tab'ın notaları ve yarım ton kontrolü ikisi de tiz diyor.
• Rocker tab'larda E ile yazılmış, ama notaları kayıtta bir yarım ton aşağıda kalıyor: konser akordunda E♭ Standard.
• Can I Sit Next to You Girl tab'larda E♭ ile yazılmış ve E♭ notasının yaklaşık 34 sent altında çıkıyor; bu, konser akordundaki E'nin bir yarım tondan fazla altı demek. Ölçümü belirsiz, bu yüzden düğme albümün −21 ¢ değerini kullanıyor.
• Rock 'n' Roll Singer 39 sent pes; The Jack, Live Wire ve School Days albümün değerinde kalıyor.

High Voltage (1976)

E Standard −24 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 9 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tab'ları). Ölçülen: −24 ¢ (A ≈ 433,9), 1987 tarihli ATCO CD.

Uluslararası ilk albüm: T.N.T. albümünden yedi, Avustralya High Voltage albümünden iki şarkı. Yukarıda söylenenlerin hepsi geçerli, tek bir ters köşeyle: bu Amerikan CD'si Albert CD'lerinden ve iki remaster'dan yaklaşık 6 sent daha hızlı çalıyor. Bu yüzden burada T.N.T. 42 sent pes, High Voltage 44 sent tiz, Rock 'n' Roll Singer 33 pes ve The Jack 8 pes çıkıyor. Can I Sit Next to You Girl, albümün −24 ¢ değeriyle E♭ olarak listeleniyor. It's a Long Way to the Top da albümün −24 ¢ değeriyle F olarak listeleniyor, çünkü bu CD'deki kendi ölçümü onun yerini alacak kadar emin değil; ama her kopya onu konser akordunun yakınına koyuyor: F −24 pes geliyorsa T.N.T. albümündeki gibi A 440'ta F kullanın.

TuneLit ile: çoğu şarkı E Standard −24 ¢ ile açılıyor. Yukarıdaki istisnaların kendi düğmeleri var; T.N.T. ve High Voltage ayrıca diğer okumalarını da sunuyor.

Dirty Deeds Done Dirt Cheap (1976)

E Standard −9 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 9 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tab'ları; başlık şarkısının resmî notası E minör). Ölçülen: −10 ¢ (A ≈ 437,6), 1986 tarihli Atlantic CD.

Bu, Avrupa'da 1976'da, ABD'de ise ancak 1981'de yayımlanan uluslararası şarkı listesi. Avustralya LP'sindeki Jailbreak ile R.I.P. (Rock in Peace) yerine Love at First Feel ve Rocker var. Albüm değeri bir orta nokta: başlık şarkısı 28 sent pes, Squealer 20, Big Balls 13; Problem Child 4 sent tiz, There's Gonna Be Some Rockin' ise 11 sent tiz. Rocker (T.N.T. albümündeki kayıt), T.N.T. albümündeki gibi 11 sent tiz E♭ Standard. Bu Atlantic CD yaklaşık 6 sent hızlı çalıyor: Avustralya Albert CD'sinde, her remaster'da ve özgün Albert LP'sinde her şarkı yaklaşık 6 sent daha pes, başlık şarkısı 34 sent pes.

Let There Be Rock (1977)

E Standard −17 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 8 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tab'ları). Ölçülen: −17 ¢ (A ≈ 435,8), 1987 tarihli ATCO CD.

Uluslararası sürümde Crabsody in Blue yerine Dirty Deeds albümünden Problem Child şarkısının bir edit'i var. Her şarkı tab'larda E Standard ile yazılmış ve albüm hepsi arasında en geniş dağılıma sahip. Bad Boy Boogie 47 sent pes, Whole Lotta Rosie 35, Overdose 33, Go Down 25, başlık şarkısı 17. Dog Eat Dog yaklaşık 39 sent tiz (A ≈ 450); High Voltage'daki gibi iki nota arasında aynı kuşku ve tab ile yarım ton kontrolünden aynı cevap var. Hell Ain't a Bad Place to Be tab'larda E ile yazılmış, ama notaları her kopyada bir yarım ton aşağıda: E♭ Standard, bu CD'de 17 sent tiz.

Baskılar burada her yerden daha çok birbirini tutmuyor. Avustralya Albert CD'si, özgün LP ve remaster'lar şarkıların çoğunu bu ATCO CD'den 10 ila 13 sent daha pes çalıyor (Whole Lotta Rosie yaklaşık 45 sent pes, Bad Boy Boogie yaklaşık 60), Overdose ve Dog Eat Dog biraz daha tiz; remaster'lar Hell Ain't a Bad Place to Be şarkısını 28 sent daha tiz çalıyor.

Powerage (1978)

E Standard −15 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 9 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tabları). Ölçüldü: −15 ¢ (A ≈ 436,3), 1987 tarihli Albert CD'si.

Basta Cliff Williams'ın olduğu ilk albüm ve Bon Scott kayıtlarının en dengelisi: şarkıların çoğu 15 sent pes civarında, en fazla yaklaşık 2 sent sapmayla duruyor ve iki remaster da aynı fikirde. Hayranlar sesin Rock 'n' Roll Damnation ile Riff Raff arasında oynadığına dikkat çekiyor ve haklılar: radyo single'ı olarak en son kaydedilen Rock 'n' Roll Damnation 31 sent pes, Riff Raff 18 sent tiz. Gone Shootin' 28 sent pes, Kicked in the Teeth ise konser akordunda. Gimme a Bullet, tab'larda E♭ Standard ile yazılmış tek şarkı ve kayıt da aynı fikirde: yaklaşık 4 sent tiz E♭.

Highway to Hell (1979)

E Standard −34 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: yaklaşık çeyrek ton pes E Standard (hayranlar ve 2005 tarihli bir transkripsiyon). Ölçülen: −34 ¢ (A ≈ 431,5), 1986 tarihli Atlantic CD.

Gitaristleri forumlara yollayan albüm bu ve ölçüm nedenini açıklıyor: tek bir hız ya da tek bir akort değil. 1995 ve 2007 remaster'ları her şarkıda 1986 CD'siyle 2 sent içinde uyuşuyor.

Başlık şarkısı standart akortta A tonunda çalınıyor; resmî nota A majör. Kayıtta bu akorlar 63 sent pes duyuluyor, yani şarkı A ≈ 424'te duruyor; bu, 37 sent tiz akort edilmiş E♭ Standard ile aynı teller. En çok görüntülenen Songsterr tab'ının E♭ ile yazılmış, diğerlerinin ise E kullanıyor olmasının nedeni bu. Tab'ın notaları kayıtla bu düzende örtüşüyor ve yarım ton kontrolü bunu doğruluyor.

Touch Too Much, If You Want Blood (You've Got It) ve Shot Down in Flames albümün 30 küsur sent pesinde duruyor, Walk All Over You 24. Girls Got Rhythm ise sıra dışı: 19 sent tiz (A ≈ 445). Albümle kıyaslanınca 81 sent pes de olabilir, ama tab'ının notaları ve yarım ton kontrolü onu tiz gösteriyor. Dört şarkı tab'larda E♭ Standard ile yazılmış ve burada tab'lar haklı: Beating Around the Bush (E♭ notasının 41 sent üstünde, iki nota arasında), Get It Hot (E♭ notasının 15 sent altında), Love Hungry Man (16 üstünde) ve Night Prowler (9 üstünde).

TuneLit ile: her şarkının kendi düğmesi var. Albüm düğmesi E Standard −34 ¢ veriyor.

Back in Black (1980)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: A 440'ta E Standard (topluluk tab'ları). Ölçülen: −2 ¢, düğmelerde A 440, 1986 tarihli Atlantic CD.

Brian Johnson'ın katıldığı ilk albüm; yine Mutt Lange ile Bahamalar'da yapıldı. Hayranlar bunu A 440'taki ilk AC/DC albümü olarak adlandırıyor ve CD de aynı fikirde: her şarkı A 440'tan en fazla 8 sent uzakta, Back in Black'ten (8 pes) Hells Bells'e (6 tiz) kadar; iki remaster da aynı. You Shook Me All Night Long G tonunda (G, C ve D akorları), Hells Bells A minör tonunda ve Back in Black E tonunda, hepsi boş tellerle. Temiz bir A 440'a akort ettiyseniz ve şarkı yine de yanlış geliyorsa, referanstan önce entonasyonunuzu kontrol edin.

For Those About to Rock We Salute You (1981)

E Standard −5 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tab'ları). Ölçülen: −5 ¢ (A ≈ 438,7), 1985 tarihli Japon Atlantic CD.

Mutt Lange ile üçüncü ve son albüm. Her şarkı tab'larda E Standard ile yazılmış, top ateşi finali dahil. Genel olarak hafif pes; Let's Get It Up 17 sent pes, Snowballed 7 sent tiz, Evil Walks ve Spellbound ise yaklaşık 12 sent pes çıkıyor.

Flick of the Switch (1983)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tab'ları). Ölçülen: +1 ¢, A 440, 1987 tarihli Albert CD.

Grubun kendisi Bahamalar'da yapımcılığını üstlendi; Lange albümlerinden kasıtlı olarak daha ham. Her şarkı tab'larda E Standard ile yazılmış ve konser akordunda, 11 sent tiz olan This House Is on Fire hariç. Remaster'lar 3 ila 4 sent daha pes okunuyor, özgün LP biraz daha tiz.

'74 Jailbreak (1984)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 5 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tab'ları). Ölçülen: orta değer olarak A 440, 1987 tarihli Atlantic CD.

1974'ten 1976'ya yalnızca Avustralya'da çıkmış kayıtlardan oluşan beş şarkılık bir EP; 1984'te dünya çapında yayımlandı. Ses yüksekliklerinin ortak yanı pek yok: Baby, Please Don't Go 32 sent tiz, Show Business 8 tiz, Soul Stripper konser akordunda, Jailbreak (Dirty Deeds seanslarında kaydedildi) 23 pes ve You Ain't Got a Hold on Me 32 pes. Avustralya albümlerindeki aynı kayıtlar 3 sent içinde okunuyor. Her şarkının kendi düğmesini kullanın.

Fly on the Wall (1985)

E Standard +12 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tabları). Ölçüldü: +12 ¢ (A ≈ 443), 1987 tarihli Albert CD'si.

Yapımcılığını Angus ve Malcolm'un İsviçre'de üstlendiği, en tiz AC/DC albümü: şarkıların çoğu A 440'ın 10 ila 20 sent üstünde, tek istisna konser akordundaki Send for the Man. 2008 remaster'ı her şarkıyı yaklaşık 4 sent daha pes çalıyor. Stand Up şarkısının tek tab'ı pes teli D'ye düşürüyor; bunu başka hiçbir şey doğrulamıyor, o yüzden açılış riff'ini kulakla kontrol edin.

Who Made Who (1986)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 9 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tab'ları). Ölçülmedi.

Stephen King'in Maximum Overdrive filminin müziği; üç kaydı başka hiçbir yerde olmadığı için listelendi: başlık şarkısı ile D.T. ve Chase the Ace enstrümantalleri; hepsi tab'larda E Standard ile yazılmış. TuneLit'in kütüphanesinde kopyası yok, bu yüzden ölçülmedi. Diğer altı şarkı önceki albümlerden geliyor ve ölçülen ses yüksekliğini albüm sayfaları veriyor.

Blow Up Your Video (1988)

E Standard +7 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 10 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tab'ları). Ölçülen: +7 ¢ (A ≈ 441,8), 1988 tarihli Japon Atlantic CD.

Yapımcılıkta yine Vanda ve Young. İki şarkı tab'larda öne çıkıyor, her ikisini de ACDCfans.net'te bir hayran destekliyor ve kayıt da destekliyor. Heatseeker F Standard'da, yarım ton yukarıda (daha az görüntülenen bir tab E♭ diyor, bu yüzden tartışmalı olarak işaretli kalıyor); E Standard'da 1. perdeye takılan bir kapo aynı ses yüksekliğini verir. Ruff Stuff E♭ Standard'da. That's the Way I Wanna Rock 'n' Roll en pesi, 8 sent pes. 2008 remaster'ı yaklaşık 6 sent daha tiz çalıyor.

The Razors Edge (1990)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tab'ları). Ölçülen: +1 ¢, A 440, 1990 tarihli Japon ATCO CD.

Yapımcı Bruce Fairbairn, Vancouver'da. Her şarkı tab'larda E Standard ile yazılmış, Thunderstruck şarkısının açık B teli tapping'i dahil ve albüm konser akordunda. Üç şarkı tiz: Moneytalks 14 sent, Mistress for Christmas 12, Shot of Love 26 (A ≈ 446,7). Yarım ton kontrolü Are You Ready için “yarım ton yukarıda” diyor; bu bilinen bir kör nokta: şarkı boş pes E telini hiç çalmıyor. E Standard'da kalıyor.

Big Gun (1993)

E Standard1 şarkı, her biri bir Akort et düğmesiyle

Ana akort: E Standard (topluluk tab'ları). Ölçülen: +34 ¢ (A ≈ 449), derlemeden.

Last Action Hero film müziği için Rick Rubin'in yapımcılığında çıkan tek seferlik bir single; hiçbir stüdyo albümünde yok ve TuneLit'in tek kopyası resmî olmayan derleme. Bu kopya 34 sent tiz ölçülüyor ve E ile A notaları tam bu düzene oturuyor. Derlemenin diğer şarkılarının çoğunun albüm CD'leriyle 2 sent içinde örtüştüğü ortaya çıktı, bu da kopya lehine bir işaret. Ama süresi resmî 4:24'e karşı 4:20 ve ani bitiyor, bu yüzden hızlandırılmış olma ihtimali dışlanamaz. Kendi kopyanıza kıyasla tiz geliyorsa sade E Standard kullanın.

Ballbreaker (1995)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tab'ları). Ölçülen: −3 ¢, A 440, 1995 tarihli Japon East West CD.

Yine Rick Rubin, bu kez bütün bir albüm için; Los Angeles'ta, davula Phil Rudd'ın geri dönmesiyle kaydedildi. Her şarkı tab'larda E Standard ile yazılmış ve konser akordunda, 9 sent tiz olan Cover You in Oil hariç.

Stiff Upper Lip (2000)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tab'ları). Ölçülen: +3 ¢, A 440, 2000 tarihli Albert CD.

Yapımcı yine George Young, bir albüm daha için geri döndü. Her şarkı A 440'tan en fazla 9 sent uzakta, en tizi Meltdown. A 440'a akort edin ve çalın.

Black Ice (2008)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 15 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tab'ları). Ölçülen: −1 ¢, A 440, 2008 tarihli Japon CD.

Brendan O'Brien ile üç albümün ilki. Her şey tab'larda E Standard ile yazılmış ve konser akordunda; Spoilin' for a Fight hem CD'de hem LP'de 10 sent tiz. Angus, O'Brien önerdiği için Stormy May Day şarkısında slide çalıyor ve tab'ı standart akortta kalıyor. Rock 'n' Roll Dream, tek tab'ında F Standard ile yazılmış ve kayıt da aynı fikirde.

Rock or Bust (2014)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tab'ları). Ölçülen: −1 ¢, A 440, 2014 tarihli Japon CD.

Malcolm Young'ın olmadığı ilk albüm. Yeğeni Stevie Young ritim gitarı çalıyor. Başlık şarkısının tek tab'ı E♭ Standard ile yazılmış ve notaları kayda uyuyor: yarım ton aşağıda. Rock the Blues Away şarkısının tek tab'ı solo partisini D Standard'da, ritim gitarını ve bası ise E Standard'da yazıyor; bu yüzden şarkı E'de kalıyor.

Power Up (2020)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard (topluluk tab'ları). Ölçülmedi.

Brian Johnson, Phil Rudd ve Cliff Williams geri dönüyor; ritimde Stevie Young, yapımcı koltuğunda O'Brien. Her şarkı tab'larda E Standard ile yazılmış. TuneLit'in kütüphanesinde olmayan tek stüdyo albümü; Black Ice ve Rock or Bust albümlerindeki gibi konser akordunu bekleyin.

• Akort et düğmelerini kullanın. Özellikle Bon Scott albümlerinde, bir parça arayla duran şarkılar birbirinden 50 sent uzakta olabilir. Her şarkının düğmesinin kendi referansı içinde hazır.
• E♭ ile yazılmış bir tab her zaman yarım ton aşağı demek değildir, E ile yazılmış bir tab da her zaman E değildir. Highway to Hell albümünde başlık şarkısının E♭ tab'ı A 424'te E Standard'ı anlatıyor; Night Prowler ile Love Hungry Man şarkılarının E♭ tab'ları ise gerçek bir yarım ton aşağıyı anlatıyor. Rocker ile Hell Ain't a Bad Place to Be tab'larda E ile yazılmış ama E♭ Standard'da duruyor. Önce düğmeye, sonra kulağınıza güvenin.
• İki notanın tam ortasında. T.N.T., High Voltage, Dog Eat Dog ve Beating Around the Bush iki yarım tonun neredeyse tam ortasında duruyor. Sayfaları iki okumayı da sunuyor; TuneLit'in listelediği ilk olan.
• Back in Black'ten itibaren, başlangıç noktası A 440; Fly on the Wall biraz tiz, birkaç şarkı ise daha da tiz.
• F Standard şarkıları: It's a Long Way to the Top, Heatseeker ve Rock 'n' Roll Dream yarım ton yukarıda duyuluyor. E Standard'da 1. perdeye takılan bir kapo, ek tel gerginliği olmadan aynı ses yüksekliğini verir.
• Kopyanız önemli. High Voltage, Dirty Deeds ve Let There Be Rock albümlerinin ilk Amerikan CD'leri diğer baskılardan 6 ila 13 sent daha hızlı çalıyor. Akort et düğmesinden sonra bir şarkı biraz yanlış geliyorsa referansı bir iki hertz oynatın.

Albüm sayfalarındaki her akorda bir durum etiketi eşlik eder.

• TuneLit tarafından ölçüldü: kayıt üzerinde yaptığımız kendi ses yüksekliği analizimiz; yalnızca sayılar yayımlanır, ses asla. ±4 sent içindeki her şey konser akordu sayılır. Bir şarkı, albümünden belirgin biçimde ayrıldığında (8 sent ya da daha fazla, iyi bir güvenle ölçülmüşse) kendi değerini alır.
• Yaygın olarak bildirilen, topluluk ve tartışmalı, ölçümden önce kaynakların ne söylediğini anlatır: AC/DC için çoğunlukla Songsterr tab'ları; bunları ACDCfans.net'teki hayranlar, It's a Long Way to the Top için Mark Evans'ın anı kitabı ve resmî nota destekliyor.

Bir ölçüm sapmayı yalnızca bir yarım ton içinde bilir. Yarım ton tab'lardan gelir ve TuneLit onu iki yolla kontrol etti: ses kaydından yaptığı yarım ton kontrolüyle ve her ana tab'ın notalarını kaydın pes notalarıyla karşılaştırarak. 190 şarkı ölçümünün 155'inde ses kontrolü listelenen yarım tonla uyuşuyor. Dokuz şarkı, iki kontrol de birbiriyle tab'lara ya da ilk okumaya karşı hemfikir olduktan sonra yer değiştirdi: T.N.T. (iki albümde de E♭ değil, E), High Voltage (ikisinde de pes değil, tiz), Rocker (ikisinde de E♭), Dog Eat Dog, Hell Ain't a Bad Place to Be ve Girls Got Rhythm. Ses kontrolünün geri kalan uyuşmazlıklarının çoğu yarım ton yukarıyı gösteriyor; bu, boş pes E telini nadiren çalan şarkılardaki bilinen kör noktası. Tab'ların notaları bu şarkılara listelendiği gibi uyuyor ve hiçbir kaynak diğer yarım tonu söylemiyor.

Kulakla kontrol etmeye değer: Avustralya High Voltage albümündeki Baby, Please Don't Go (kendi ölçümü 33 sent tiz, sayfa albümün 29 sent pes değerini koruyor), uluslararası High Voltage albümündeki It's a Long Way to the Top (düğmede F −24 ¢, her ölçümde A 440'a yakın), Can I Sit Next to You Girl (her kopyada düşük güven) ve Big Gun (derlemeden).

• High Voltage (Avustralya, 1975): E Standard −29 ¢. Soul Stripper A 440, Show Business +11 ¢, Love Song −13 ¢.
• T.N.T. (1975): E Standard −21 ¢. It's a Long Way to the Top A 440'ta F Standard; T.N.T. E −48 ¢ (E♭ ile E arasında); High Voltage E · A 450; Rocker E♭ Standard; Can I Sit Next to You Girl E♭; Rock 'n' Roll Singer −39 ¢.
• High Voltage (1976): E Standard −24 ¢ (bu CD 6 ¢ hızlı çalıyor). T.N.T. −42 ¢, High Voltage · A 451, The Jack −8 ¢; F ve E♭ şarkıları T.N.T. albümündeki gibi.
• Dirty Deeds Done Dirt Cheap (1976): E Standard −10 ¢; başlık şarkısı −28 ¢, Rocker E♭ +11 ¢.
• Let There Be Rock (1977): E Standard −17 ¢; Bad Boy Boogie −47 ¢, Whole Lotta Rosie −35 ¢, Dog Eat Dog · A 450, Hell Ain't a Bad Place to Be E♭ +17 ¢.
• Powerage (1978): E Standard −15 ¢; Rock 'n' Roll Damnation −31 ¢, Riff Raff +18 ¢, Gimme a Bullet E♭.
• Highway to Hell (1979): E Standard −34 ¢. Başlık şarkısı · A 424, Girls Got Rhythm · A 445; E♭ Standard: Beating Around the Bush, Get It Hot, Love Hungry Man, Night Prowler.
• Back in Black (1980), Flick of the Switch (1983), The Razors Edge (1990), Ballbreaker (1995), Stiff Upper Lip (2000), Black Ice (2008), Rock or Bust (2014): A 440'ta E Standard, birkaç daha tiz şarkıyla (Moneytalks +14 ¢, Shot of Love +26 ¢).
• For Those About to Rock (1981): E Standard −5 ¢; Let's Get It Up −17 ¢.
• '74 Jailbreak (1984): E Standard, her şarkının kendi ses yüksekliği var, −32 ¢ ile +32 ¢ arasında.
• Fly on the Wall (1985): E Standard +12 ¢; Stand Up tab'larda Drop D ile yazılmış.
• Blow Up Your Video (1988): E Standard +7 ¢; Heatseeker F Standard, Ruff Stuff E♭ Standard.
• Big Gun (1993): E Standard +34 ¢, bir derleme kopyasından.
• Who Made Who (1986), Power Up (2020): E Standard, ölçülmedi.
• Altın kural: düğmenin verdiği akortu koruyun ve başka bir akora uzanmadan önce referans A'yı kaydırın. 1970'lerin kayıtları farklı miktarlarda pes ve birkaç şarkısı tab'ların söylediğinden yarım ton uzakta.