Roxette akortları.

• Akort: her stüdyo albümündeki her şarkı için E Standard (E A D G B E). Birkaç topluluk tabı yarım ton aşağı akort gitar diyor; kayıtlar bunu desteklemiyor (aşağıya bakın).
• Ses yüksekliği: çoğu albüm birkaç sent içinde konser akordunda. Pearls of Passion yaklaşık 8 sent pes (A ≈ 438), Joyride yaklaşık 6 sent tiz ve Tourism yaklaşık 5 sent tiz (A ≈ 441,5). Crash! Boom! Bang!'den itibaren her şey A 440'ın 3 sent içinde.
• Tiz şarkılar: Spending My Time (+23 ¢), Joyride sürümü Soul Deep (+21 ¢), Small Talk (+27 ¢), Sleeping in My Car (+24 ¢) ve The First Girl on the Moon (+30 ¢) yaklaşık bir yarım tonun dörtte biri kadar tiz, A ≈ 445–⁠448. Have a Nice Day'de You Can't Put Your Arms Around What's Already Gone 42 sent tiz, bir sonraki notaya neredeyse yarı yarıya.
• Tonlar ve kapolar: hitler için popüler akor tabloları kaydın kendi tonunda yazılmış, çoğunlukla kapo olmadan. Bir tablo kapo kullanıyorsa ya da kayıttan farklı bir tonda yazılmışsa, albüm sayfasındaki şarkı notları bunu söyler.

Roxette, Per Gessle ve Marie Fredriksson'du. Gessle şarkıların çoğunu yazdı, şarkı söyledi ve ritim gitarı çaldı; Fredriksson şarkı söyledi, piyano ve klavye çaldı. Stüdyoda düzenli bir ekiple çalıştılar. Yapımcı Clarence Öfwerman klavye çaldı ve düzenleme yaptı, Anders Herrlin bas çaldı ve programlama yaptı, Jonas Isacsson ilk albümden Room Service'e (2001) kadar solo gitar çaldı. Krediler yıllar içinde başka gitaristleri de ekliyor; bunlar arasında Mats "MP" Persson, Pelle Sirén, Janne Oldaeus ve Micke "Nord" Andersson var. Have a Nice Day'den itibaren Christoffer Lundquist bas ve gitarlar çaldı; Charm School, Travelling ve Good Karma'nın yapımcılığını Gessle ve Öfwerman ile birlikte üstlendi.

Isacsson bir seans müzisyeni olarak katıldı, grup üyesi olarak değil. 2015'te The Daily Roxette'e verdiği bir röportajda The Look'un ünlü rifinin, seanstan önce çaldığı bir fikir olduğunu anlattı. Solo bölümlerinde denedi ve Gessle hemen bunu açılış rifi olarak istedi. Cry'da da geleneksel yolla çalmak yerine Delta blues slayt gitarını taklit ettiğini söyledi. İki hikâyede de alışılmadık bir akort yok ve her iki şarkının tabları standart akortta.

Birkaç topluluk tabı yarım ton aşağı akort için yazılmış (E♭ A♭ D♭ G♭ B♭ E♭), ve bir Joyride tabı Roxette şarkılarının çoğunun bu şekilde çalındığını bile iddia ediyor. Tek başına bir ses yüksekliği ölçümü E Standard ile E♭ Standard'ı ayırt edemez, çünkü ikisi de telleri aynı nota ızgarasına koyar. Kaydın tonu ise ayırt edebilir. TuneLit'in analizi kaydın çaldığı bas notalarını da sayar ve bu notalar, standart akort tablolarının adlandırdığı akorlarla eşleşiyor: Joyride A'da, Listen to Your Heart B minörde, It Must Have Been Love C'de, Dangerous E'de, The Heart Shaped Sea D'de.

Yarım ton aşağı akortlu bir gitarda aynı akor şekilleri kayıttan bir yarım ton daha pes çalınırdı. Joyride'ı A'da böyle bir gitarda çalmak için B♭ şekilleri parmaklamanız gerekirdi; açık tel kalmazdı. Joyride'ın yarım ton aşağı tabı A, D ve E akorlarını adlandırıyor ve riffi yalnızca standart akortlu bir gitarda kaydın tonuna oturuyor. The Heart Shaped Sea ve Shadow of a Doubt'taki akor tablolarındaki E♭ etiketleri aynı sorunu taşıyor: yazıldığı haliyle akorları, standart akortta zaten kayıtla eşleşiyor. Bu yüzden TuneLit her şarkıyı E Standard olarak listeliyor ve uyuşmayan tabları not ediyor.

Pearls of Passion (1986)

E Standard −8 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard −8 ¢ (A ≈ 438), TuneLit tarafından orijinal İsveç CD'sinde ölçüldü; LP de aynısını söylüyor.

Roxette'in ilk albümü, Mart ile Eylül 1986 arasında Stockholm'deki EMI Studios'ta kaydedildi; Jonas Isacsson gitarda, Tommy Cassemar bas'ta. Tab az, ama var olan akor tabloları standart akortta ve kaydın tonlarıyla yazıldığı gibi eşleşiyor; örneğin Surrender D minörde ve Call of the Wild C♯ minörde.

Bu, net olarak konser akordunun altında duran tek Roxette albümü. CD yaklaşık 8 sent pes, LP yaklaşık 9, yani tüm kayıt A 438'e yakın. Secrets That She Keeps en pes şarkı, yaklaşık 14 sent pes (A ≈ 436,4). Kapanış baladı So Far Away ters yönde istisna: konser akordunda, diğerlerinden yaklaşık 9 sent yüksek, iki kopyada da.

TuneLit ile: Akort et düğmesi "E Standard −8 ¢" verir. Secrets That She Keeps'in kendi "−14 ¢" değeri var ve So Far Away düz E Standard. Sekiz sent küçük bir fark, ama uzun, sürdürülen akorlarda duyarsınız.

Look Sharp! (1988)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 13 şarkı

Ana akort: E Standard, konser akordunda (CD'de +2 ¢, LP'de +5 ¢).

Atılım albümü 1988'de Stockholm'deki EMI Studios'ta kaydedildi; üç şarkının (Cry, Chances ve View from a Hill) yapımcısı Adam Moseley'di; kredilerde Londra'daki Trident II da yer alıyor. Isacsson elektro ve akustik gitar, Gessle gitar, Herrlin bas çaldı; Janne Oldaeus slayt ekledi.

Her şey standart akortta tablolanmış. The Look, Isacsson'ın rifiyle A'da ve kapo yok. Listen to Your Heart B minörde, şarkının sonuna doğru bir ton değişikliğiyle; her popüler akor tablosu ise kapo olmadan çalıyor. Dangerous E'de. Dressed for Success F'de: en popüler akor tablosu 3. perdeye kapo koyuyor ve D, G ve A şekillerini kullanıyor; bir başkası F ve B♭ barre akorları çalıyor. Chances F minörde ve bir tablo 1. perdeye kapo ile E minör şekillerini çalıyor. For Paint için bulduğumuz akustik akor tablosu ancak 3. perdeye kapo ile kayda uyuyor.

Albüm konser akordunda ve yalnızca bir şarkı belirgin şekilde değil: Dangerous CD'de yaklaşık 11 sent tiz, LP'de 14 (A ≈ 443). View from a Hill yaklaşık 6 sent pes.

TuneLit ile: A 440'a ayarlı normal bir akort aleti neredeyse her şey için doğru; Dangerous'ın kendi "E Standard +11 ¢" değeri var. Orijinal LP (I Could Never) Give You Up'ı içermiyor.

Joyride (1991)

E Standard +6 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 15 şarkı

Ana akort: E Standard +6 ¢ (A ≈ 441,6), Japonya CD'sinde ölçüldü.

Joyride, Halmstad'daki Tits & Ass Studio'da ve Stockholm'deki EMI Studios'ta kaydedildi; Isacsson gitar, mandolin ve slayt, Gessle ritim gitarı çaldı. Başlık şarkısı A'da, Fading Like a Flower F'de ve Spending My Time B'de; hepsi standart akortta. Fading Like a Flower için en bilinen akor tablosu 5. perdeye kapo koyup C şekilleri çalıyor; diğer tablolar F, B♭ ve D minör akorlarını doğrudan çalıyor. Spending My Time için ana tablolar B'de kapo olmadan çalıyor, akustik düzenlemeler ise 2. perdeye kapo kullanıyor.

CD yaklaşık 6 sent tiz. LP iğne kaydı yaklaşık 2 sent pes okuyor, ama her şarkıda aynı 8 ila 9 sent daha pes; bu, müzikten çok pikabın hızına işaret ediyor. Şarkıdan şarkıya desen her iki kopyada da aynı ve üç şarkı açıkça diğerlerinin üstünde duruyor: Spending My Time (CD'de +23 ¢, A ≈ 446), Small Talk (+27 ¢, A ≈ 447) ve Soul Deep (+21 ¢, A ≈ 445). Soul Deep, Pearls of Passion şarkısının yeniden kaydı; 1986 orijinali yaklaşık 3 sent pes. Hotblooded en pes olanı, konser akordunda.

Things Will Never Be the Same için bir uyarı gerekiyor. Akor tabloları D'de, bu da Tourism'deki canlı versiyonla eşleşiyor. Joyride stüdyo kaydı ise B♭'da, dört yarım ton aşağıda. Onunla çalmak için 1. perdeye kapo koyun ve tablonun akorlarını A şekilleri olarak çalın (D, A olur; B minör, F♯ minör olur; G, D olur; A, E olur).

TuneLit ile: albüm düğmesi "E Standard +6 ¢" veriyor; Spending My Time, Soul Deep ve Small Talk'ın kendi değerleri var (+23, +21, +27 ¢), Hotblooded ise düz E Standard. Orijinal LP I Remember You, Soul Deep ve Church of Your Heart'ı içermiyor.

Tourism (1992)

E Standard +5 ¢Her birinde Akort et düğmesi olan 16 şarkı

Ana akort: E Standard +5 ¢ (A ≈ 441,3), Japon CD'sinde ölçüldü; 2LP bir sente kadar aynı.

Tourism, alt başlığı Songs from Studios, Stages, Hotelrooms & Other Strange Places ile, 1991–⁠92 Join the Joyride! turu sırasında bir araya getirildi. On altı parçası çok farklı yerlerden geliyor:

• Sahnede canlı: The Look ve Joyride (Sydney Entertainment Centre, Aralık 1991) ve Things Will Never Be the Same (Hallenstadion, Zürih, Kasım 1991).
• Seyircisiz canlı: Never Is a Long Time, Mayıs 1992'de São Paulo'da boş bir gece kulübünde çalındı.
• Otel odası: Here Comes the Weekend ve So Far Away, Mayıs 1992'de Buenos Aires'teki Alvear Palace Hotel'in 603 numaralı odasında kaydedildi.
• Stüdyo: How Do You Do! (Halmstad ve Stockholm), Fingertips (Rio de Janeiro), The Heart Shaped Sea (Ocean Way, Los Angeles), The Rain, Keep Me Waiting ve Cinnamon Street (Stockholm; Cinnamon Street Kopenhag'da tamamlandı), Silver Blue (1987–⁠88'de Stockholm'de başlandı, 1992'de tamamlandı) ve Joyride döneminde 1990'da Stockholm'de kaydedilen iki şarkı: Come Back (Before You Leave) ve Queen of Rain.
• It Must Have Been Love, Los Angeles'taki Ocean Way'de Greg Leisz'in pedal steel çaldığı, yeni bir country tarzı versiyon; Santiago'daki bir stadyum konserinden kısa bir canlı kesitle açılıyor.

Her şey standart akortta. How Do You Do! C'de, Queen of Rain B minörde, Silver Blue E♭'da ve The Heart Shaped Sea D'de. Otel odasındaki So Far Away 1986 orijinalinden bir yarım ton aşağıda; Never Is a Long Time için bulduğumuz akor tablosu ise kayıttan bir yarım ton aşağıda yazılmış, bu yüzden 1. perdeye kapo gerekiyor. Şarkılar tek seanslı bir albümden daha geniş yayılıyor, yaklaşık 12 sent pesten 10 sent tize kadar, ama çoğu albüm değerinin birkaç sent içinde. Canlı Things Will Never Be the Same hem CD'de hem LP'de yaklaşık 12 sent pes (A ≈ 437) ile açık ara aykırı; canlı The Look ise yaklaşık 10 sent tiz. The Rain konser akordunda.

TuneLit ile: albüm için "E Standard +5 ¢"; Things Will Never Be the Same "−12 ¢" değerine sahip, The Rain ise düz E Standard.

Crash! Boom! Bang! (1994)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 15 şarkı

Ana akort: E Standard, konser akordunda (Japon CD'de ve LP'de +3 ¢).

Şubat 1993 ile Ocak 1994 arasında Halmstad, Stockholm, Londra ve Capri'de kaydedildi; öncekinden daha büyük bir gitarist kadrosuyla: Gessle (akustik, elektro ve rezonatör gitarlar), Isacsson, Mats Persson, Pelle Sirén ve Janne Oldaeus. Baştan sona standart akort. Başlık şarkısı, ana akor tablosunun yazdığı gibi kapo olmadan C♯ minörde; bir tablo ise yarım ton aşağı akortlu bir gitar kullanıp D minör şekillerle çalıyor, bu da aynı notaları veriyor.

Albüm bütünüyle konser akordunda, ama Roxette'in herhangi bir kaydından daha geniş bir yayılıma sahip; CD ve LP, öne çıkan her şarkıda aynı. Albüm için en son yazılan Sleeping in My Car yaklaşık 24 sent tiz (A ≈ 446), The First Girl on the Moon ise yaklaşık 30 sent tiz (A ≈ 447,7). Go to Sleep (+14 ¢) ve Harleys & Indians (Riders in the Sky) (+10 ¢) da tiz; başlık şarkısı, Vulnerable ve I Love the Sound of Crashing Guitars ise 440'ın birkaç sent altında.

TuneLit ile: albüm için düz E Standard; Sleeping in My Car (+24 ¢), The First Girl on the Moon (+30 ¢), Go to Sleep (+14 ¢) ve Harleys & Indians (+10 ¢) için kendi değerler. Yarım tonun dörtte biri kadar olan iki en tiz şarkı, 440'a ayarlı bir gitarla karşılaştırıldığında belirgin şekilde akortsuz duyulacak. Japon CD'ye bonus parça olarak Almost Unreal eklenmiş; bu, buradaki albümün parçası değil.

Have a Nice Day (1999)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 14 şarkı

Ana akort: E Standard, konser akordunda (CD'de +0,2 ¢).

Roxette'in 1994'ten beri ilk yeni şarkılardan oluşan albümü 1998'de Halmstad, Stockholm ve Marbella'da kaydedildi. Gitarlar Gessle, Isacsson, Mats Persson, Micke "Nord" Andersson (bir Rickenbacker dahil) ve Staffan Astner'den geldi; bas'ta Christoffer Lundquist. Akor tabloları standart akortta: Anyone B♭'da, Crush on You B minörde. İki tablo kayıttan farklı bir tonda yazılmış: I Was So Lucky için olan kayda uymak için 1. perdeye kapo, Stars için olan ise 3. perdeye kapo gerektiriyor. Bulduğumuz It Will Take a Long Long Time tablosu A'da, kayıt ise F♯'da.

Albümün çoğu tam olarak konser akordunda, ama üç şarkı değil. Waiting for the Rain ve It Will Take a Long Long Time 16 ila 17 sent tiz (A ≈ 444). You Can't Put Your Arms Around What's Already Gone 42 sent tiz, iki nota arasında neredeyse yarı yolda. Onun için bir akor tablosu yok. TuneLit onu E Standard +42 ¢ olarak listeliyor; aynı notalar, 42 sent tiz ayarlanmış E♭ Standard olarak da okunabilir. Akorlarınız kayda göre yarım ton kadar kaymış geliyorsa, bunu deneyin.

Bizim kopyamız üç İspanyolca bonus parçalı baskı (Quisiera volar, Alguien, Lo siento); bunlar buradaki albümün parçası değil.

TuneLit ile: albümün çoğu için A 440; yukarıdaki üç şarkı için kendi değerler.

Room Service (2001)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard, konser akordunda (Japon CD'de +0,6 ¢).

Atlantis ve Polar Studios'ta Stockholm'de kaydedildi; Isacsson, Lundquist, Mats Persson ve Gessle 6 ve 12 telli gitarlarda (ve Gessle banjoda). Ölçtüğümüz en düzgün albüm bu: her şarkı A 440'ın 8 sent içinde ve hiçbiri diğerlerinden yeterince farklı değil ki kendi değerini alsın. 440'a ayarlı normal bir akort aleti tümünde doğru. Milk and Toast and Honey D♭'da: en popüler akor tablosu C şekilleri ve 1. perdeye kapo ile çalıyor; bir başka tablo da aynı şekilleri kullanıyor.

Japon CD'ye Entering Your Heart'ın uzatılmış bir versiyonu bonus parça olarak eklenmiş; bu, buradaki albümün parçası değil.

Charm School (2011)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 12 şarkı

Ana akort: E Standard, konser akordunda (CD'de ve LP'de +2,5 ¢).

Roxette'in on yıl sonra gelen ilk stüdyo albümünün yapımcıları Christoffer Lundquist, Clarence Öfwerman ve Per Gessle'dı; kayıt Halmstad'daki Tits & Ass Studio'da, Lundquist'in Skåne'deki Aerosol Grey Machine'inde ve Stockholm'deki Atlantis'te yapıldı. Gessle ve Lundquist gitar, Lundquist bas çaldı. Akor tabloları standart akortta; In My Own Way D'de, ve akor tablosu 2. perdeye kapo ve C şekilleriyle çalıyor.

CD ve 2011 LP tam olarak aynı albüm değerini veriyor. No One Makes It on Her Own ikisinde de yaklaşık 6 sent pes, diğerlerinin 9 sent altında. Orijinal albüm olan Charm School Revisited'ın 1. diskini ölçtük.

Travelling (2012)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 15 şarkı

Ana akort: E Standard, konser akordunda (CD'de +0,4 ¢).

Yirmi yıl önceki Tourism gibi, Travelling de stüdyo çalışmasını yolda yapılan kayıtlarla karıştırıyor. Stars, Mayıs 2011'de Dubai'den bir soundcheck; She's Got Nothing On (But the Radio) Nisan 2011'de Rio de Janeiro'da canlı kaydedildi; It Must Have Been Love ise 2009'da Rotterdam'daki Night of the Proms gösterilerinden, orkestra eşliğinde. Turn of the Tide, Cape Town ve Sun City'deki otel odası kayıtlarını kullanıyor; iki şarkı ise çok daha eskiye gidiyor: See Me to 1993 seanslarına, The Weight of the World ise 1998 ve 2002'ye uzanıyor. Kalanı 2011'de Gessle ve Lundquist tarafından tamamlandı.

Her şarkı A 440'ın 5 sent içinde, bu yüzden normal bir akort aleti albümün tamamı için doğru. Canlı Stars, 1999 stüdyo versiyonundan bir yarım ton aşağıda; She's Got Nothing On, Charm School kaydının tonunu koruyor ve It Must Have Been Love C'de.

Good Karma (2016)

E StandardHer birinde Akort et düğmesi olan 11 şarkı

Ana akort: E Standard, konser akordunda (CD'de +0,5 ¢).

Roxette'in son albümü Halmstad, Skåne, Djursholm ve Täby'de kaydedildi ve Gessle, Lundquist ile Öfwerman tarafından yapımcılığı üstlenildi; birkaç parçada Addeboy vs. Cliff de var. Bunun için neredeyse hiç tab yok; birkaç akor tablosu standart akortta.

CD konser akordunda, her şarkı 4 sent içinde; yalnızca You Make It Sound So Simple yaklaşık 12 sent tiz (A ≈ 443). LP iğne kaydı her parçada yaklaşık 8 sent daha yüksek okuyor; bu, Joyride LP'deki pikap etkisinin tersi, ve You Make It Sound So Simple'da aynı 11–⁠12 sentlik sıçramayı gösteriyor.

Her stüdyo albümünün orijinal CD'sini ölçtük (Crash! Boom! Bang! ve Room Service için Japon baskıları, Have a Nice Day için İspanyolca bonus parçalı baskı, Charm School için Charm School Revisited'ın birinci diski) ve yedisini LP iğne kayıtlarıyla çapraz kontrol ettik: Pearls of Passion, Look Sharp!, Joyride, Tourism, Crash! Boom! Bang!, Charm School ve Good Karma.

• Pearls of Passion (1986): yaklaşık 8 ¢ pes (A ≈ 438), LP aynı. Secrets That She Keeps −14 ¢, So Far Away konser akordunda.
• Look Sharp! (1988): konser akordu. Dangerous +11 ¢, View from a Hill −6 ¢.
• Joyride (1991): +6 ¢ (A ≈ 441,6). Spending My Time +23 ¢, Soul Deep +21 ¢, Small Talk +27 ¢; Hotblooded konser akordunda.
• Tourism (1992): +5 ¢ (A ≈ 441,3). Canlı Things Will Never Be the Same −12 ¢; The Rain konser akordunda.
• Crash! Boom! Bang! (1994): konser akordu. The First Girl on the Moon +30 ¢, Sleeping in My Car +24 ¢, Go to Sleep +14 ¢, Harleys & Indians +10 ¢.
• Have a Nice Day (1999): konser akordu. You Can't Put Your Arms Around What's Already Gone +42 ¢ (iki nota arasında), It Will Take a Long Long Time +17 ¢, Waiting for the Rain +16 ¢.
• Room Service (2001): her şarkı konser akordunda.
• Charm School (2011): konser akordu. No One Makes It on Her Own −6 ¢.
• Travelling (2012): her şarkı konser akordunda.
• Good Karma (2016): konser akordu. You Make It Sound So Simple +12 ¢.

İki şey öne çıkıyor. Birincisi, katalog biraz kayıyor ve sonra yerleşiyor: ilk albüm hafifçe pes, Joyride ve Tourism hafifçe tiz, 1994'ten itibaren albümler ise A 440'ta. İkincisi, albümlerinden öne çıkan şarkılar neredeyse her zaman tiz tarafta. Spending My Time, Sleeping in My Car ve The First Girl on the Moon, albümlerinin geri kalanının yaklaşık yarım tonun dörtte biri kadar üstünde. Bir ölçüm nedenini söyleyemez. Sonucu duyar; bu, biraz hızlı çalan bir kasetten, parlaklaştırmak için hızlandırılmış bir miksten ya da o şekilde akort edilmiş enstrümanlardan gelebilir ve bulduğumuz hiçbir kaynak bunu açıklamıyor.

Burada LP çapraz kontrolleri önemli. Pearls of Passion, Look Sharp!, Tourism, Crash! Boom! Bang! ve Charm School'da CD ve LP neredeyse her şarkıda birkaç sent içinde aynı. Joyride LP, her parçada CD'den 8 ila 9 sent daha pes okuyor ve Good Karma LP yaklaşık 8 sent daha tiz; bu, biraz yavaş ya da hızlı çalan bir pikabın iğne kaydında yaptığı şeydir. Buna rağmen CD'de öne çıkan şarkılar LP'de de aynı miktarda öne çıkıyor. Yani tiz şarkılar masterlarda var, bizim kopyalarımızda değil.

Ayrıca her şarkıda TuneLit'in sesten yarım ton denetimini de çalıştırdık. En düşük boş teli dinler ve Roxette'in kayıtlarında çoğunlukla bir şey belirleyemez: pop şarkılarda bas, tonun akorlarını takip eder, bu yüzden düşük E'nin hemen altındaki ve üstündeki notalar, E'nin kendisi kadar sık çalınır. Çoğu şarkıda E Standard'ı doğruladı ve hiçbirini taşımak için bir neden vermedi.

Akort hiç değişmediği için, çaldığınızın kayda uyup uymadığını belirleyen ton. TuneLit, popüler tabloların adlandırdığı akorları her kayıtta ölçtüğümüz bas notalarıyla karşılaştırdı. Neredeyse her hit için tam eşleşiyorlar; standart akortta ve kapo olmadan: The Look A'da, Listen to Your Heart B minörde, It Must Have Been Love C'de, Joyride A'da, How Do You Do! C'de, Dangerous E'de, Crash! Boom! Bang! C♯ minörde, Queen of Rain B minörde.

Birkaç şarkı genellikle kapo ile çalınır. Veri, yalnızca akor tabloları anlaşmazlık yapmadığında ve kaydın tonu bunu doğruladığında bir tane listeler: Milk and Toast and Honey (kapo 1, C şekilleri) ve In My Own Way (kapo 2, C şekilleri). Diğer yerlerde tablolar anlaşmazlık yapıyor, ama her iki yol da çalışır çünkü ikisi de kaydın notalarını verir. Fading Like a Flower F'de: bir tablo kapo 5 ve C şekilleri kullanıyor, diğerleri doğrudan çalıyor. Dressed for Success da F'de; bir tabloda kapo 3 ve D şekilleri, bir diğerinde barre akorlar var. Spending My Time B'de, doğrudan ya da akustik versiyonlarda kapo 2 ile çalınır.

Birkaç akor tablosu basitçe kayıttan farklı bir tonda yazılmış ve bu yüzden mükemmel akortlu bir gitarla bile onlarla çalmak yanlış gelir. Things Will Never Be the Same en büyüğü: tablolar canlı versiyonu D'de takip ediyor, Joyride stüdyo kaydı ise B♭'da. Diğerleri bir yarım ton ya da daha fazla kaymış: Tourism'de Never Is a Long Time, Have a Nice Day'de I Was So Lucky, Stars ve It Will Take a Long Long Time, ve Paint için akustik bir tablo. Her albüm sayfasındaki şarkı notları bunları nasıl düzelteceğinizi söylüyor. Canlı versiyonlar da her zaman stüdyo tonunu korumaz: Tourism'deki otel odası So Far Away ve Travelling'deki canlı Stars, stüdyo orijinallerinden bir yarım ton aşağıda.

Her albüm ve şarkının bir durum etiketi var. Tüm Roxette akortları artık TuneLit ölçtü etiketini gösteriyor, çünkü sapma kendi CD ya da LP analizimizden geliyor. Akort adı E Standard ise tablara dayanıyor:

• Yaygın olarak bildirilen: Look Sharp!, Joyride, Tourism ve Crash! Boom! Bang!; birçok bağımsız tab ve akor listesi burada birleşiyor, hitlerin lisanslı transkripsiyonları da dahil.
• Tablara göre: diğer albümler; burada kanıt, oyuncuların hazırladığı topluluk tablarından ve akor listelerinden oluşuyor, ama sayıca daha az. Good Karma'da neredeyse hiç yok.
• TuneLit ölçtü: orijinal CD ve LP'lerin ses yüksekliği analizimizden, sentlerle sapma. Yalnızca sayılar yayımlanır; ses hiçbir zaman saklanmaz ya da paylaşılmaz.

Bulduğumuz hiçbir röportaj ya da albüm künyesi bir akort adı vermiyor, bu yüzden burada hiçbir şey Resmî olarak etiketlenmedi. İki nota arasında kalan tek şarkı You Can't Put Your Arms Around What's Already Gone; bunun hiç akor listesi yok. E Standard +42 ¢ olarak listelendi. Ses yarım ton kaymış geliyorsa, akort aletini yarım ton aşağı kaydırın ve aynı referansı koruyun.

Şarkı hâlâ biraz kaymış geliyorsa referans A'yı bir hertz kaydırın. 440 Hz civarında bir hertz yaklaşık 4 ¢ eder.

• Her albüm: E Standard. Şarkıların çoğu kapo olmadan, yazıldığı tonda.
• Pearls of Passion (1986): A ≈ 438 (−8 ¢). Secrets That She Keeps −14 ¢; So Far Away A 440.
• Look Sharp! (1988): A 440. Dangerous +11 ¢, View from a Hill −6 ¢.
• Joyride (1991): +6 ¢ (A ≈ 441.6). Spending My Time +23 ¢, Soul Deep +21 ¢, Small Talk +27 ¢, Hotblooded A 440. Things Will Never Be the Same B♭'de, akor listelerindeki D'de değil.
• Tourism (1992): +5 ¢ (A ≈ 441.3). Things Will Never Be the Same (canlı) −12 ¢, The Rain A 440.
• Crash! Boom! Bang! (1994): A 440. The First Girl on the Moon +30 ¢, Sleeping in My Car +24 ¢, Go to Sleep +14 ¢, Harleys & Indians +10 ¢.
• Have a Nice Day (1999): A 440. You Can't Put Your Arms Around What's Already Gone +42 ¢ (kulakla kontrol edin), It Will Take a Long Long Time +17 ¢, Waiting for the Rain +16 ¢.
• Room Service (2001): A 440. Milk and Toast and Honey: kapo 1.
• Charm School (2011): A 440. No One Makes It on Her Own −6 ¢. In My Own Way: kapo 2.
• Travelling (2012): A 440.
• Good Karma (2016): A 440. You Make It Sound So Simple +12 ¢.