Stroje Clawfinger.

• Deaf Dumb Blind (1993): Drop D, około 9 ¢ za wysoko. Rosegrove jest w E Standard.
• Use Your Brain (1995): Drop D, około 6 ¢ za wysoko. Pin Me Down jest w Drop C.
• Clawfinger (1997): Drop C, około 8 ¢ za wysoko.
• A Whole Lot of Nothing (2001): w większości Drop D na kamertonie, z piosenkami w D Standard, Drop C i E Standard.
• Zeros & Heroes (2003): w większości Drop D na kamertonie, z piosenkami w B Standard, Drop A, Drop C i 7-strunową gitarą w Drop G.
• Hate Yourself with Style (2005): Drop A, o ile wiadomo, z jednej tabulatury.
• Life Will Kill You (2007): niskie A, w większości na 7-strunowej gitarze, około 6 ¢ za wysoko.
• Before We All Die (2026): Drop D w singlach, 7-strunowa gitara i Drop C w dwóch innych piosenkach. Jeszcze nie zmierzone.

1993 do 1995: Drop D. Dwa pierwsze albumy opierają się na Drop D, najprostszym z obniżonych strojów: tylko 6. struna zjeżdża o cały ton, z E na D, więc jeden palec przeciągnięty przez trzy najniższe struny gra power chord. Każda tabulatura Deaf Dumb Blind poza jedną z niego korzysta, tak samo jak wszystkie tabulatury Use Your Brain poza Pin Me Down. Tabulaturowe riffy dwóch norweskich gitarzystów zespołu, Bårda Torstensena i Erlenda Ottema, leżą głównie na dwóch lub trzech najniższych strunach, dokładnie tam, gdzie Drop D pozwala jednym palcem zagrać power chord. Wyjątkiem jest Rosegrove, zapisany w zwykłym E Standard.

1997: cały ton niżej. Przy trzecim albumie o nazwie zespołu zespół przeszedł na Drop C: całą gitarę o cały ton w dół do D Standard, a potem 6. strunę o kolejny cały ton do C (C G C F A D). Każda tabulatura Ultimate Guitar tego albumu i większość tabulatur Songsterr z niego korzysta. Riffy zostają tam, gdzie palce już były, na dwóch lub trzech najniższych strunach, ale cała płyta brzmi o krok ciemniej.

2001 do 2003: mieszane stroje. A Whole Lot of Nothing bardziej niż jakikolwiek wcześniejszy album opierał się na elektronice i syntezatorach, a stroje gitar idą w kilka kierunków naraz. Zapisane piosenki używają Drop D, D Standard, Drop C i, w cover Ultravox Vienna, E Standard. Zeros & Heroes sprowadził gitary z powrotem na przód z bardziej rozbudowanymi riffami i jest pierwszym albumem, który schodzi daleko poniżej Drop C: Recipe for Hate jest zapisany w B Standard, Money Power Glory w Drop A, a Live Like a Man na 7-strunowej gitarze w Drop G. Erlend Ottem opuścił zespół w 2003 roku, a Bård Torstensen przejął prowadzącą gitarę.

2005 do 2007: niskie A. Strona Wikipedii Bårda Torstensena twierdzi, bez podania źródła, że w tych latach używał gitary Epiphone Les Paul baritone, baritone Schecter i 7-strunowego Ibanez ustawionego w Drop A. Tabulatury się z tym zgadzają, o ile sięgają. Jedyna tabulatura Hate Yourself with Style jest w Drop A, a większość tabulatur Life Will Kill You wymaga niskiej struny A, zwykle 7. struny gitary 7-strunowej. Dwie piosenki z Life Will Kill You idą w przeciwną stronę: None the Wiser jest zapisana w Drop C, a The Cure & the Poison w zwykłym E Standard.

2026: znów Drop D, w większości. Clawfinger rozpadł się w 2013 roku, a wrócił w 2017 z sporadycznymi singlami. Before We All Die, ich pierwszy studyjny album od 2007 roku, ukazał się w lutym 2026. Tabulatury Songsterr umieszczają jego single Scum i Going Down (Like Titanic) w Drop D, Ball & Chain na 7-strunowej gitarze o cały ton niżej, a utwór tytułowy w Drop C.

Tuner ocenia każdą nutę względem A odniesienia, zwykle 440 Hz. Płyta może leżeć trochę powyżej lub poniżej tej siatki, bo zespół tak ją nastroił albo bo taśma czy master ją przesunęły, a pomiar słyszy tylko wynik. TuneLit zmierzył oryginalne wydania CD z naszej biblioteki: niemieckie tłoczenia MVG pierwszych trzech albumów oraz płyty CD GUN i Nuclear Blast z późniejszych. Samo nagranie nigdy nie jest wysyłane ani publikowane; na tej stronie pojawiają się tylko liczby.

Wzór łatwo odczytać. Trzy albumy z lat 90. są wszystkie lekko za wysoko, między 6 a 9 centów, co stawia odniesienie A w okolicach 442 Hz. To niewiele: większość grających uznałaby to za dobrze nastrojone, a gitara na kamertonie zabrzmi blisko. Ale jest to spójne na trzech płytach, a na Deaf Dumb Blind każda piosenka z wyraźnym odczytem mieści się między około +4 a +13 centów. Wydanie Deaf Dumb Blind z 2014 roku z naszej biblioteki odczytuje się w granicach około jednego centa od CD z 1993 roku w każdej piosence, więc odchyłka należy do masteringu, a nie do jednego tłoczenia.

A Whole Lot of Nothing i Zeros & Heroes wracają na kamerton. Każdy ma jedną piosenkę, która się wyróżnia: Vienna jest około 13 ¢ za wysoko, a Bitch około 9 ¢ za nisko. Life Will Kill You jest znów lekko za wysoko, około 6 ¢.

Hate Yourself with Style to jedyny album, którego nie udało nam się odczytać czysto. Trzy piosenki, The F****t in You, Breakout i Without a Case, mierzą się na kamertonie lub tuż poniżej z dobrą pewnością. Reszta rozrzuca się między 9 a 40 centów za wysoko, wszystkie z niską pewnością, i ciągnie wartość albumu w górę do około 11 ¢. Traktuj tę liczbę jako przybliżoną: jeśli piosenka z tego albumu brzmi fałszywie, najpierw spróbuj kamertonu.

Kilka zastrzeżeń dotyczy wszystkich liczb tutaj. Gęste, zniekształcone miksy z samplami i syntezatorami są trudniejsze do odczytu niż czysta gitara, więc pojedyncze piosenki się rozjeżdżają; większość piosenek dlatego używa wartości swojego albumu, a tylko te, które wyraźnie się różnią, dostają własną. Wszystko w granicach ±4 ¢ liczy się jako kamerton. Nie musisz wpisywać żadnej z tych wartości: każdy przycisk Nastrój już je uwzględnia.

Pomiar wysokości zna odchyłkę tylko w obrębie jednego półtonu, więc nazwa stroju, Drop D, Drop C czy E Standard, pochodzi z tabulatur. Żeby sprawdzić te nazwy, sprawdzenie półtonowe TuneLit'a nasłuchuje najniższych nut każdej piosenki. Bas i gitary grają swoją pustą najniższą strunę często, a dźwięk tuż pod nią prawie nigdy, więc sprawdzenie może powiedzieć, czy najniższa struna siedzi tam, gdzie mówi tabulatura, czy o półton wyżej lub niżej. Gdy zgadza się z tabulaturą, to mocne potwierdzenie. Gdy się nie zgadza, to tylko podpowiedź, bo piosenka, która nigdy nie gra swojej pustej najniższej struny, albo syntezatorowy bas schodzący poniżej gitar, może wprowadzić w błąd.

Sprawdziliśmy to na wszystkich 81 piosenkach z siedmiu zmierzonych albumów. Zgadza się z bazą w 60 przypadkach, nie jest pewne w 17, a nie zgadza się w 4. Przydatne wyniki:

• Two Sides (Clawfinger) jest zapisane w Drop C w Ultimate Guitar, ale w E Standard w dwóch tabulaturach Songsterr. Sprawdzenie słyszy niskie C, co pasuje do Drop C, jak reszta albumu.
• Pin Me Down (Use Your Brain) jest w Drop C w maszynowej transkrypcji Songsterr, a w Drop D w starszej tabulaturze Ultimate Guitar. Sprawdzenie słyszy znów C, więc wpisano Drop C.
• Rosegrove (Deaf Dumb Blind) naprawdę jest piosenką w E Standard na tym albumie: sprawdzenie słyszy E, a nie D z piosenek wokół.
• Na Deaf Dumb Blind sprawdzenie zgadza się z Drop D w każdej innej piosence, w tym w Wonderful World i Sad to See Your Sorrow, które nie mają żadnej tabulatury.

Niezgodności i wątpliwe piosenki:

• It (Use Your Brain), Are You Man Enough i Simon Says (A Whole Lot of Nothing) nie mają tabulatury, więc idą za Drop D swojego albumu. Sprawdzenie słyszy pod wszystkimi trzema C♯. To może być gitara nastrojona o półton niżej w tych piosenkach albo syntezatorowy bas pod gitarami; nic tego nie potwierdza, więc zostają w Drop D, dopóki ktoś nie sprawdzi ich ze słuchu.
• Vienna jest zapisana w E Standard, a sprawdzenie wybiera F. Piosenka opiera się na F, o jeden próg wyżej niż puste E, i to najbardziej znany błąd sprawdzenia, więc tabulatura zostaje.
• Don't Look at Me (A Whole Lot of Nothing) nie ma tabulatury; jej najniższa nuta to C, cały ton poniżej D z albumu.
• Four Letter Word i Step Aside (Zeros & Heroes) też nie mają tabulatury. Niskie B, najniższa struna Recipe for Hate, brzmi w obu często.
• Na Hate Yourself with Style The Best & the Worst, God Is Dead i Without a Case mają najniższe nuty na C♯, C i G, a nie na A z jedynej tabulatury albumu.

Każda z tych piosenek zachowuje strój, jaki daje jej album, z uwagą w swoim wierszu. Jeśli rozgryziesz którąś ze słuchu, będziesz wiedzieć więcej niż jakakolwiek znaleziona tabulatura.

Deaf Dumb Blind (1993)

Drop D +9 ¢10 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: Drop D +9 ¢ (A ≈ 442), zmierzony przez TuneLit na CD.

Debiut jest najbardziej spójną płytą w katalogu. Każda tabulatura na Songsterr i Ultimate Guitar, poza jedną, jest w Drop D: singiel otwierający, The Truth, Don't Get Me Wrong, I Need You, Catch Me, Warfair i I Don't Care. The Truth ma też w tabulaturze Ultimate Guitar partię slide we wstępie i zwrotki. Sprawdzenie półtonowe TuneLit'a potwierdza niskie D we wszystkich dziewięciu piosenkach Drop D, w tym w dwóch bez tabulatury. Rosegrove to wyjątek, zapisany w E Standard i potwierdzony przez sprawdzenie.

Z TuneLit: każdy przycisk Nastrój otwiera Drop D na +9 ¢, poza Rosegrove, który otwiera E Standard na +9 ¢. Podnieś 6. strunę do E tylko przy tej jednej piosence, a potem z powrotem ją obniż.

Na żywo: społecznościowa tabulatura na żywo wersji singla otwierającego zachowuje Drop D. Nie zmierzono nagrania z koncertu.

Use Your Brain (1995)

Drop D +6 ¢12 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: Drop D +6 ¢ (A ≈ 442), zmierzony przez TuneLit na CD.

Drugi album zostaje w Drop D: Power, Do What I Say, Undone i Tomorrow są wszystkie tam zapisane, a Do What I Say ma najlepiej oceniane tabulatury Clawfinger na Ultimate Guitar. W tabulaturach Pay the Bill's zgadzają się tylko co do niskiego D, ale nie co do reszty: Ultimate Guitar i jedna partia Songsterr używają Drop D, z riffem na E na 2. progu, a główna partia Songsterr używa D Standard. Oba nadają się do grania razem z nagraniem. Pin Me Down schodzi niżej, do Drop C, i sprawdzenie się z tym zgadza.

Płyta jest około 6 ¢ za wysoko, z Undone wyżej, około 16 ¢ (A ≈ 444). To wątpliwa piosenka: nie ma tabulatury, a sprawdzenie słyszy C♯ jako najniższą nutę.

Z TuneLit: Drop D na +6 ¢ w większości piosenek, +16 ¢ dla Undone, Drop C na +6 ¢ dla Pin Me Down.

Na żywo: nic nie udokumentowano.

Clawfinger (1997)

Drop C +8 ¢12 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: Drop C +8 ¢ (A ≈ 442), zmierzony przez TuneLit na CD.

Album o tej samej nazwie co zespół obniża wszystko o cały ton. Biggest & the Best, I'm Your Life & Religion, Hold Your Head Up, Don't Wake Me Up i Wrong State of Mind mają tabulatury w Drop C (C G C F A D), a Two Sides jest w Drop C w Ultimate Guitar. Dwie tabulatury Songsterr dla Two Sides używają zamiast tego E Standard, ale sprawdzenie półtonowe słyszy pod nią niskie C, tak jak pod każdą inną piosenką albumu, gdzie daje wynik. Pojedyncza tabulatura Songsterr zapisuje partię basu I'm Your Life & Religion o cały ton niżej niż gitary; żadne inne źródło o tym nie wspomina.

Płyta ma około 8 ¢ za wysoko, jak dwa albumy przed nią. Wrong State of Mind jest wyżej, około 19 ¢ (A ≈ 445), a zamykający album I Guess I'll Never Know jest dokładnie na kamertonie.

Z TuneLit: Drop C na +8 ¢, z dwiema wyżej wymienionymi piosenkami na ich własnych wartościach.

Na żywo: nic nie udokumentowano.

A Whole Lot of Nothing (2001)

Drop D13 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Strój główny: Drop D na kamertonie (zmierzone −2,5 ¢), z kilkoma wyjątkami.

To album, na którym tabulatury się rozchodzą. Two Steps Away, Confrontation i Paradise są zapisane w Drop D, który tutaj służy jako domyślny dla albumu. Out to Get Me, singiel z najczęściej oglądaną tabulaturą Clawfinger na Songsterr, jest w D Standard (D G C F A D), tak jak w najlepiej ocenianej wersji Ultimate Guitar. Burn in Hell ma jedną tabulaturę w Drop C, a cover Ultravox Vienna jest zapisany w E Standard z 5-strunowym basem. Nothing Going On jest sporna: jedna tabulatura używa Drop D, transkrypcja maszynowa używa E Standard, a strona Wikipedii Bårda Torstensena wspomina o nietypowym stroju baritone, z niskimi strunami na G, do tego utworu. Wszystkie trzy grają riff na pustej strunie A, więc każda nadaje się do grania razem z nagraniem.

Płyta mierzy się na kamertonie, jako pierwszy album Clawfinger, który tak robi. Vienna jest wyjątkiem, około 13 ¢ za wysoko. Połowa piosenek nie ma tabulatury, a sprawdzenie słyszy inne niskie nuty w trzech z nich (patrz wyżej).

Z TuneLit: Drop D na A 440 domyślnie; D Standard dla Out to Get Me, Drop C dla Burn in Hell, E Standard na +13 ¢ dla Vienna.

Na żywo: nic nie udokumentowano.

Zeros & Heroes (2003)

Drop D12 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Strój główny: Drop D na kamertonie (zmierzone +2 ¢), z kilkoma niższymi piosenkami.

Utwór tytułowy i 15 Minutes of Fame są zapisane w Drop D zarówno na Songsterr, jak i na Ultimate Guitar. Potem album schodzi głęboko. Recipe for Hate jest w B Standard (B F♯ B E G♯ C♯), potwierdzone przez dwie tabulatury i przez sprawdzenie półtonowe. Money Power Glory jest w Drop A (A E A D F♯ B), czyli B Standard z najniższą struną o cały ton niżej. Kick It ma jedną tabulaturę w Drop C, a Live Like a Man jedną tabulaturę na 7-strunową gitarę w Drop G (G D G C F A D), której niskie G jest zdecydowanie najmocniejszą niską nutą w nagraniu.

Płyta jest na kamertonie. Bitch to jedyna piosenka, która się różni, około 9 ¢ za nisko (A ≈ 438). Four Letter Word i Step Aside nie mają tabulatury ze strojem; idą za Drop D albumu, ale niskie B brzmi w obu często.

Z TuneLit: Drop D na A 440 domyślnie, Drop D na −9 ¢ dla Bitch, a przyciski Nastrój pozostałych piosenek otwierają B Standard, Drop A, Drop C lub 7-strunowe Drop G, zgodnie z tabulaturami.

Na żywo: nic nie udokumentowano.

Hate Yourself with Style (2005)

Drop A +11 ¢11 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Strój główny: Drop A +11 ¢ (A ≈ 443), z jednej tabulatury i przybliżonego pomiaru.

Tylko jedna piosenka tego albumu ma tabulaturę: otwieracz, w Drop A (A E A D F♯ B), na Songsterr, z bardzo małą liczbą wyświetleń. Pasuje to do baritone i 7-strunowego w Drop A opisanych na stronie Wikipedii Bårda Torstensena, a sprawdzenie półtonowe TuneLit'a słyszy niskie A w tej piosence i w pięciu innych. Dlatego album jest wpisany w Drop A, a każda inna piosenka za nim podąża. Ale nagranie sugeruje też inne stroje w niektórych piosenkach: jego najniższe nuty leżą na C♯ w The Best & the Worst, na C w God Is Dead i na G w Without a Case.

Pomiar jest najmniej czysty w katalogu. Otwieracz, Breakout i Without a Case odczytują się na kamertonie lub tuż poniżej z dobrą pewnością i dostają te wartości. Pozostałe piosenki wychodzą między 9 a 40 centów za wysoko z niską pewnością, co stawia album na około 11 ¢.

Z TuneLit: Drop A na +11 ¢ domyślnie; trzy wyżej wymienione piosenki otwierają się na swoich własnych wartościach. Jeśli piosenka brzmi fałszywie, spróbuj kamertonu, a potem innej niskiej nuty.

Na żywo: nic nie udokumentowano.

Life Will Kill You (2007)

Drop A +6 ¢11 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Strój główny: 7-strunowe Drop A +6 ¢ (A ≈ 441,5), zmierzone przez TuneLit na CD.

Większość tabulatur tego albumu wymaga niskiego A. Na 7-strunowej gitarze Prisoners ma tabulaturę w Drop A (A E A D G B E), The Price We Pay o cały ton niżej (A D G C F A D), a utwór tytułowy z dwiema najniższymi strunami obniżonymi (A D A D G B E). Where Can We Go from Here? jest zapisany na 6-strunową gitarę w Drop A (A E A D F♯ B). Dwie piosenki łamią schemat: None the Wiser jest w Drop C, a The Cure & the Poison, najdłuższy utwór albumu, w E Standard. Każdy z tych strojów opiera się na jednej tabulaturze Songsterr, poza The Cure & the Poison, który Ultimate Guitar zapisuje tak samo. Sprawdzenie półtonowe zgadza się z niskim A w ośmiu piosenkach i z obydwoma wyjątkami.

Płyta jest około 6 ¢ za wysoko, równo na całym albumie.

Z TuneLit: domyślnie otwiera się 7-strunowa gitara w Drop A na +6 ¢. Na 6-strunowej użyj baritone lub grubszych strun i nastrój piosenki jako Drop A (A E A D F♯ B); riffy leżą głównie na najniższych strunach.

Na żywo: istnieje nagranie Live @ Novarock 2007; TuneLit go nie zmierzył.

Before We All Die (2026)

Drop D12 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Strój główny: Drop D, z tabulatur. Jeszcze nie zmierzone.

Album powrotny nie jest w naszej bibliotece, więc nic na nim nie jest zmierzone. Tabulatury Songsterr umieszczają single Scum i Going Down (Like Titanic) w Drop D, a schemat akordów Scum na Ultimate Guitar się z tym zgadza. Ball & Chain ma tabulaturę na 7-strunową gitarę o cały ton niżej (A D G C F A D), a utwór tytułowy w Drop C. Pozostałe piosenki nie mają jeszcze tabulatury i idą za Drop D albumu.

Z TuneLit: każdy przycisk używa kamertonu, bo odchyłka nie jest znana.

Niskie stroje potrzebują grubszych strun. Drop D działa na każdym zwykłym komplecie. Przy Drop C, B Standard, a szczególnie Drop A na 6-strunowej gitarze niskie struny stają się miękkie i wchodzą za wysoko przy mocnym uderzeniu; grubszy komplet albo gitara baritone lepiej trzyma wysokość.

Piosenki na 7-strunową gitarę na 6-strunowej. Piosenki zapisane na 7-strunową gitarę (Live Like a Man, większość Life Will Kill You, Ball & Chain) trzymają riffy głównie na najniższych strunach. Na 6-strunowej możesz nastroić Drop A lub B Standard i grać riffy, ale akordy na wyższych strunach nie będą dokładnie pasować do tabulatury.

Uważaj na sample. Nagrania Clawfinger są pełne syntezatorów i zaprogramowanych partii, a w niektórych piosenkach syntezatorowy bas gra pod gitarami. Jeśli niskie dźwięki piosenki zdają się przeczyć jej strojowi, to często dlatego.

Odchyłki są małe. Nawet najbardziej wysokie albumy są tylko około 9 do 11 ¢ powyżej kamertonu. Każdy przycisk Nastrój zawiera zmierzoną wartość, ale jeśli grasz z zespołem lub podkładem na A 440, kamerton zabrzmi wystarczająco blisko.

Każdy strój na stronach albumów ma etykietę statusu. Albumy zmierzone pokazują Zmierzone przez TuneLit, bo ich odchyłka pochodzi z naszej własnej analizy płyty CD. Sama nazwa stroju nadal opiera się na innych rodzajach dowodów:

• Oficjalne: zespół tak powiedział. Dla Clawfingera nie znaleźliśmy takiego oświadczenia.
• Często podawane: zaufane serwisy się zgadzają. Dla Clawfingera też nie ma żadnych.
• Z tabulatur: transkrypcje tworzone przez społeczność, głównie tabulatury z Songsterr i Ultimate Guitar. Prawie każdy strój Clawfingera jest właśnie tutaj, często na jednej tabulaturze, czasem na transkrypcji maszynowej.
• Sporne: tabulatury się nie zgadzają. Pokazujemy najbardziej prawdopodobne ustawienie i wyjaśniamy drugie: Pay the Bill, Pin Me Down, Two Sides i Nothing Going On.
• Zmierzone przez TuneLit: nasza własna analiza wysokości dźwięku z oryginalnego nagrania, podająca odchyłkę w centach. Publikujemy tylko liczby; nagranie audio nigdy nie jest zapisywane ani udostępniane.

• Deaf Dumb Blind (1993): Drop D +9 ¢. E Standard +9 ¢: Rosegrove.
• Use Your Brain (1995): Drop D +6 ¢; Undone +16 ¢. Drop C: Pin Me Down. Sprawdź ze słuchu: It.
• Clawfinger (1997): Drop C +8 ¢; Wrong State of Mind +19 ¢; I Guess I'll Never Know na A 440.
• A Whole Lot of Nothing (2001): Drop D na A 440. D Standard: Out to Get Me. Drop C: Burn in Hell. E Standard +13 ¢: Vienna. Sprawdź ze słuchu: Are You Man Enough, Don't Look at Me, Simon Says.
• Zeros & Heroes (2003): Drop D na A 440; Bitch −9 ¢. B Standard: Recipe for Hate. Drop A: Money Power Glory. Drop C: Kick It. 7-strunowy Drop G: Live Like a Man. Sprawdź ze słuchu: Four Letter Word, Step Aside.
• Hate Yourself with Style (2005): Drop A +11 ¢ (przybliżone); otwieracz i Without a Case na A 440, Breakout −7 ¢. Sprawdź ze słuchu: The Best & the Worst, Without a Case, God Is Dead.
• Life Will Kill You (2007): 7-strunowy Drop A +6 ¢. 7-strunowy A Standard: The Price We Pay. A D A D G B E: Life Will Kill You. Drop C: None the Wiser. E Standard: The Cure & the Poison. 6-strunowy Drop A: Where Can We Go from Here?
• Before We All Die (2026): Drop D (jeszcze nie zmierzone). 7-strunowy A Standard: Ball & Chain. Drop C: Before We All Die.
• Złota zasada: zacznij od stroju albumu, a gdy piosenka nie ma tabulatury, ufaj uszom bardziej niż domyślnemu ustawieniu.