Stroje Sepultura.

Tuner porównuje każdy dźwięk z A odniesienia, zwykle 440 Hz. Gdy nagranie leży trochę powyżej lub poniżej tej siatki, strony albumów dodają odchyłkę do nazwy stroju, na przykład "D Standard +12 ¢" dla Chaos A.D. Cent to setna część półtonu, więc +12 ¢ to około jednej ósmej drogi do następnego dźwięku. Tę samą odchyłkę można traktować jako inne odniesienie: +12 ¢ to A ≈ 443 Hz. Wszystko, co mieści się w 4 ¢ od kamertonu, jest pokazane jako zwykłe A 440, bo grający nie słyszy różnicy, a nasz pomiar nie jest dokładniejszy niż to.

Przyciski Nastrój robią to za ciebie. Aby nastroić ręcznie, wybierz strój, dotknij etykiety A 440 i wpisz wartość albumu, na przykład 443 Hz dla Chaos A.D.

1985 do 1991: thrash w E. Max Cavalera mówił, że wszystko, co Sepultura napisała przed Chaos A.D., było w stroju standardowym, a tabulatury od graczy się z tym zgadzają w przypadku Morbid Visions, Schizophrenia, Beneath the Remains i Arise. Jednym wyjątkiem jest najstarsza płyta ze wszystkich. EP Bestial Devastation z 1985 roku, nagrane w dwa dni na pożyczonych instrumentach, ma tabulatury w D Standard i C Standard, a sprawdzenie TuneLit z nagrania, co do półtonu, wychwytuje dokładnie te niskie dźwięki. Max przyznał też, że zespół nie stroił gitar podczas nagrywania Morbid Visions; co dziwne, ten album mierzy się niemal dokładnie w kamertonie. Andreas Kisser zastąpił Jairo Guedza w 1987 roku, a Schizophrenia, Beneath the Remains i Arise pozostają w E.

1993: w dół do D. Chaos A.D. to pierwszy album Sepultury w niższym stroju. W wywiadzie z 2016 roku Max wspominał, że musiał walczyć z Kisserem, żeby przestroić gitary na D, a Kisser przyznał, że początkowo był sceptyczny: obawiał się, że luźne niskie struny odbiorą zespołowi szybkość i mocne szarpanie, dopóki cięższe struny nie rozwiązały problemu. Wikipedia, powołując się na zbiór nut (songbook) z 1994 roku, podaje, że połowa albumu jest w D Standard. Druga połowa, według głównych tabulatur, leży o półton wyżej, w E♭, a sprawdzenie półtonowe z nagrania TuneLit potwierdza ten podział piosenka po piosence.

1996: Roots i niskie B. Wyprodukowany przez Rossa Robinsona, Roots to najniżej nastrojona płyta zespołu. Główne piosenki są zapisane w B Standard, o dwa i pół tonu w dół, trzy utwory są o półton niżej, w B♭, a pięć w D Standard. Max, wpisany jako grający na gitarze 4- i 6-strunowej, często grał rytm tylko na czterech strunach, co, jak mówi, zaczęło się, gdy pękły dwie struny i nie wymienił ich. Tabulatury od społeczności przypisują Paulo Jr. gitarę basową 5-strunową, której niskie B pasuje do gitar.

1998–2020: dwie gitary, dwa stroje. Po odejściu Maxa Kisser został jedynym gitarzystą. Podczas trasy Against w 1999 roku jego technik gitarowy opisał trzy stroje: B♭ Standard, D Standard i Drop C, który Kisser określił jako D z 6. struną obniżoną do C, na ciężkich strunach .013–.056. Wikipedia streszcza jego ustawienie jako D Standard i B♭ Standard, z dwiema gitarami na każdy strój w trasie, a tabulatury od społeczności każdego albumu od Against do Quadra trzymają się tego schematu: D Standard, B♭ Standard i kilka piosenek w Drop D, Drop C lub Drop B♭. Wiele z tych tabulatur ma mało wyświetleń, więc szczegóły piosenka po piosence na tych albumach są mniej pewne niż na klasycznych płytach.

Co mówią płyty CD. Beneath the Remains, Chaos A.D. i większość albumów z Derrickiem Greenem są za wysoko, od około 9 ¢ (Dante XXI) do 18 ¢ (Beneath the Remains), a Schizophrenia i Roots są za nisko. Nasze źródła niczego nie wyjaśniają, a pomiar nie odróżni nawyku strojenia od magnetofonu, który działa trochę za szybko.

Bestial Devastation (EP, 1985)

Główny strój: D Standard +19 ¢ (A ≈ 445), zmierzone przez TuneLit na japońskiej płycie CD, która łączy EP z Morbid Visions.

Część Sepultury we wspólnym wydaniu (split) z Overdose. Skład to Max Cavalera, jego brat Igor na perkusji i Jairo Guedz na gitarze prowadzącej, a Wikipedia podaje, że nagrali i zmiksowali płytę w dwa dni na ośmiu ścieżkach, głównie na pożyczonym sprzęcie. Tabulatury od społeczności są zaskakujące jak na thrashową płytę z 1985 roku: utwór tytułowy i Warriors of Death są w D Standard, a Antichrist i Necromancer w C Standard. Sprawdzenie półtonowe z nagrania TuneLit zgadza się ze wszystkimi czterema: najniższe dźwięki to naprawdę D i C. Nagranie jest surowe, a pomiar ma niską pewność, więc traktuj +19 ¢ jako przybliżenie.

Z TuneLit: przyciski ustawiają D Standard +19 ¢ dla The Curse, utworu tytułowego i Warriors of Death, a C Standard +19 ¢ dla Antichrist i Necromancer. Jeśli piosenka brzmi nie tak, dostrój kamerton ze słuchu, zanim zmienisz strój.

Morbid Visions (1986)

E Standard8 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: E Standard w kamertonie (zmierzone około 2 ¢ za nisko), na tej samej japońskiej płycie CD.

Każda piosenka jest zapisana w E Standard. W notatkach późniejszej reedycji Roadrunner Max przyznał, że zespół nie zawracał sobie głowy strojeniem gitar podczas sesji, a jej produkcja od dawna uchodzi za słabą. Pomiar jest łagodniejszy niż ta historia: płyta jest około 2 ¢ za nisko, a każda piosenka poza jedną mieści się w kilku ¢ od tej wartości. Utwór tytułowy wypada około 20 ¢ za nisko, ale z niską pewnością, więc zostaje wartość albumu.

Z TuneLit: każdy przycisk otwiera zwykłe E Standard.

Schizophrenia (1987)

E Standard −11 ¢9 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: E Standard −11 ¢ (A ≈ 437), zmierzony przez TuneLit na CD.

Pierwszy album Andreasa Kissera w zespole. Elektryczne piosenki są wszystkie zapisane w E Standard i mierzą około 11 ¢ za nisko, blisko siebie; remastery z 1990 i 1997 roku w bibliotece wypadają jeszcze o kilka ¢ niżej. Wyjątkiem jest The Abyss, jednominutowy akustyczny utwór instrumentalny. Jego tabulatura jest w E♭ Standard, ale sprawdzenie półtonowe z nagrania TuneLit słyszy E jako najniższą pustą strunę, około 34 ¢ za nisko, a nigdy E♭ poniżej. Razem ze słowami Maxa, że nic przed Chaos A.D. nie było stroione w dół, przeniosło to utwór do E Standard przy A ≈ 432. Na tej płycie krótkie Intro jest częścią pierwszego utworu.

Z TuneLit: E Standard −11 ¢ dla albumu; The Abyss otwiera się E Standard −34 ¢, z drugim przyciskiem E♭ na wypadek, gdyby twoje ucho się nie zgadzało.

Beneath the Remains (1989)

E Standard +18 ¢9 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: E Standard +18 ¢ (A ≈ 445), zmierzony przez TuneLit na CD.

Nagrane w Rio de Janeiro z Scottem Burnsem, który przywiózł do Brazylii sprzęt perkusyjny i wzmacniacze, żeby poprawić brzmienie. Każda piosenka jest zapisana w E Standard, a każda mierzy się za wysoko: między 12 a 20 ¢ powyżej kamertonu, średnio około 18. To najbardziej zawyżony album w katalogu. Remastery z 1997 i 2020 roku wychodzą o kilka ¢ niżej, ale nadal wyraźnie za wysoko, więc odchyłka jest na oryginalnych taśmach, a nie w jednym masteringu.

Z TuneLit: każdy przycisk otwiera E Standard +18 ¢. Gitara nastrojona do idealnego A 440 będzie przy tej płycie brzmiała za nisko.

Arise (1991)

E Standard9 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: E Standard w kamertonie (zmierzone około 2 ¢ za wysoko), na japońskiej płycie CD.

Nagrane w Morrisound w Tampie, znów z Scottem Burnsem, zmiksowane przez Andy Wallace'a. Główne tabulatury wszystkich piosenek są w E Standard. Istnieją też tabulatury w D Standard, kilka z nich do wersji koncertowych z połowy lat 90., po tym jak zespół obniżył strój. Płyta jest jedną z najbardziej spójnych, jakie zmierzyliśmy: każda piosenka mieści się w 4 ¢ od wartości albumu. Z TuneLit: każdy przycisk otwiera zwykłe E Standard.

Chaos A.D. (1993)

D Standard +12 ¢12 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: D Standard +12 ¢ (A ≈ 443), zmierzone przez TuneLit na japońskim CD.

Nagrane w Rockfield Studios w Walii z Andy Wallace'em; to tutaj Sepultura przestroiła się w dół i zwolniła. Album dzieli się na dwa stroje. Refuse/Resist, Territory, Slave New World, Nomad, Manifest i cover New Model Army na The Hunt są zapisane w D Standard, o cały ton niżej. Amen, Propaganda, Biotech Is Godzilla, We Who Are Not as Others i Clenched Fist są zapisane o półton wyżej, w E♭ Standard; Wikipedia, powołując się na zbiór nut z 1994 roku, podaje też E♭ (D♯) dla Propaganda. Sprawdzenie półtonowe z nagrania TuneLit się zgadza: słyszy otwarte E♭ w piosenkach E♭ i otwarte D w większości piosenek D. W Territory skłania się ku C♯ pod spodem, ale tabulatura i relacja Maxa mówią D, więc zostaje D.

Cała płyta leży około 12 ¢ za wysoko, zarówno piosenki D, jak i E♭, więc jedno odniesienie obsługuje cały album. Kaiowas jest inny. Ten akustyczny utwór instrumentalny został nagrany na żywo w ruinach zamku Chepstow, a Wikipedia podaje dla niego Drop C♯, podczas gdy tabulatura od społeczności używa Drop D i D Standard. Nagranie mierzy około 38 ¢ poniżej D, dokładnie pomiędzy tymi dwoma, a sprawdzenie półtonowe słyszy D jako najniższą pustą strunę, więc TuneLit podaje Drop D przy A ≈ 431 i zostawia drugi przycisk dla Drop C♯.

Z TuneLit: D Standard +12 ¢ dla piosenek D i E♭ Standard +12 ¢ dla Amen, Propaganda, Biotech Is Godzilla, We Who Are Not as Others i Clenched Fist. Kaiowas otwiera się Drop D −37 ¢.

Roots (1996)

B Standard −15 ¢15 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: B Standard −15 ¢ (A ≈ 436), zmierzone przez TuneLit na CD 1 wydania Deluxe Edition z 2005 roku, z niską pewnością.

Ostatni album Maxa Cavalery w zespole, nagrany w Malibu z Rossem Robinsonem i po części inspirowany obniżonymi gitarami pierwszego albumu Korna. Tabulatury dzielą go na kilka strojów. Roots Bloody Roots, Attitude, Lookaway, Dusted i Endangered Species są w B Standard, o dwa i pół tonu w dół. Cut-Throat, Ratamahatta i Spit są o półton niżej, w B♭ Standard (jedna tabulatura z Ultimate Guitar daje też B♭ dla Attitude, ale główna tabulatura i nasze sprawdzenie półtonowe mówią B). Breed Apart, Straighthate, Born Stubborn, Ambush i Dictatorshit są w D Standard, a dwa akustyczne utwory, Jasco i Itsári, w Drop D. Sprawdzenie półtonowe z nagrania potwierdza dźwięki B, B♭ i D, które potrafi odczytać, z trzema wyjątkami, których nie rozstrzyga: w Itsári słyszy C♯ zamiast D, a w Ambush i Dictatorshit E♭ zamiast D. Żadne źródło nie podaje tych nut, więc zostają tak, jak zapisano; sprawdź je ze słuchu.

Trudna jest wysokość. Roots to gęsty, bardzo niski miks, a pomiar jest niepewny dla większości piosenek: odczyty rozrzucone są od około 42 ¢ za nisko do 31 ¢ za wysoko, a remaster z 2017 roku pokazuje ten sam rozrzut, więc tkwi to w nagraniu. TuneLit używa wartości albumu, około 15 ¢ za nisko, dla prawie wszystkich piosenek, a Born Stubborn dostaje własną, około 24 ¢ za wysoko (A ≈ 446). Z TuneLit: B Standard −15 ¢ dla albumu, B♭ Standard i D Standard dla piosenek wyżej, a Drop D dla utworów akustycznych. Wpis albumu wymienia też gitarę basową 5-strunową w standardowym stroju. Na tym albumie bardziej niż na jakimkolwiek innym traktuj przycisk Nastrój jako punkt wyjścia i dostrajaj ze słuchu. Canyon Jam, długi ukryty utwór, nie jest wymieniony.

Against (1998)

B♭ Standard +13 ¢15 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: B♭ Standard +13 ¢ (A ≈ 443), zmierzone przez TuneLit na japońskim CD.

Pierwszy album z Derrickiem Greenem i pierwszy, na którym Kisser był jedynym gitarzystą, wyprodukowany przez Howarda Bensona. Stroje pochodzą z trasy 1999 roku, gdy technik Kissera wymienił B♭ Standard, D Standard i Drop C, oraz z tabulatur, które dla tego albumu są skąpe. Choke, singiel, jest zapisany w B♭ Standard, a sprawdzenie półtonowe z nagrania TuneLit słyszy niskie B♭ na większości albumu, więc B♭ jest domyślne. Against i Rumors są zapisane w C Standard lub Drop C (oba zaczynają się od niskiego C; TuneLit podaje Drop C, strój nazwany przez Kissera), Floaters in Mud w D Standard, Drowned Out w Drop D, Boycott i Common Bonds w Drop B♭ (B♭ F B♭ E♭ G C), Reza w B Standard, a Hatred Aside, z Jasonem Newstedem, w E Standard.

Płyta mierzy około 13 ¢ za wysoko, a trzy piosenki są jeszcze wyżej: Against około 23 ¢, Common Bonds około 29 ¢ i T3rcermillennium około 31 ¢ (A ≈ 448). Old Earth i Tribus nie mają tabulatury, ale sprawdzenie półtonowe potwierdza ich niskie B♭. F.O.E., Unconscious i T3rcermillennium też nie mają tabulatury i zostają niepotwierdzone, więc ich przyciski używają B♭ z albumu; w przypadku F.O.E. sprawdzenie słyszy niskie D, więc jeśli B♭ brzmi źle, spróbuj D Standard.

Z TuneLit: B♭ Standard +13 ¢ dla albumu, a piosenki wyżej mają własne przyciski.

Nation (2001)

D Standard +17 ¢15 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: D Standard +17 ¢ (A ≈ 444), zmierzone przez TuneLit na japońskim CD.

Długi, miksowany album z wieloma gośćmi. Domyślny jest D Standard, strój utworów Who Must Die? i Reject. Sepulnation jest zapisany w Drop D, Vox Populi w Drop C, Border Wars w Drop B♭, One Man Army w E♭ Standard, a Uma Cura w E Standard. Tribe to a Nation, Politricks, Human Cause i Saga są na niskim B♭ (najczęściej oglądana tabulatura Sagi używa 7-strunowej gitary nastrojonej o półton w dół, której najniższa struna to ten sam B♭). Revolt, The Ways of Faith, Water i Valtio nie mają tabulatury; w The Ways of Faith sprawdzenie półtonowe słyszy E♭ zamiast D z albumu.

Płyta jest około 17 ¢ za wysoko. Uma Cura jest niżej, około 7 ¢ za wysoko, Water w kamertonie, a Valtio, utwór instrumentalny z Apocalyptica, około 10 ¢ za nisko.

Z TuneLit: D Standard +17 ¢ dla albumu, a piosenki wyżej mają własne przyciski.

Roorback (2003)

D Standard +17 ¢13 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: D Standard +17 ¢ (A ≈ 444), zmierzone przez TuneLit na CD 1 wydania Limited Edition.

Wyprodukowany przez Steve'a Evettsa. Urge, Mind War i Leech są zapisane w D Standard, Apes of God i As It Is w Drop D, a Activist w C♯ Standard. Druga połowa albumu leży na niskim B♭: Corrupted w B♭ Standard, Godless w Drop B♭, a Come Back Alive, More of the Same i Bottomed Out na tabulaturach dla 7-strunowej gitary nastrojonej o półton w dół, które mają tę samą najniższą nutę. Tabulatury The Rift się nie zgadzają (starsza mówi Drop B, nowsza D Standard), a sprawdzenie półtonowe słyszy D. Płyta mierzy około 17 ¢ za wysoko, a As It Is leży w kamertonie.

Z TuneLit: D Standard +17 ¢ dla albumu, a piosenki wyżej mają własne przyciski.

Dante XXI (2006)

D Standard +9 ¢15 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: D Standard +9 ¢ (A ≈ 442), zmierzone przez TuneLit na japońskim CD.

Album koncepcyjny inspirowany Boską komedią Dantego, z krótkimi intrami między częściami, i ostatni album Igora Cavalery w zespole. D Standard jest domyślny (Ostia, Buried Words, Crown and Miter), z Dark Wood of Error i akustycznym Limbo w Drop D oraz Nuclear Seven i Repeating the Horror w Drop C. Convicted in Life, City of Dis, False i Fighting On są na niskim B♭. Fighting On ma trzy tabulatury, które się różnią (B♭, B i E Standard); TuneLit podaje wersję B♭. Still Flame nie ma tabulatury.

Płyta mierzy około 9 ¢ za wysoko, z City of Dis i Fighting On wyżej, około 20 i 24 ¢.

Z TuneLit: D Standard +9 ¢ dla albumu, a piosenki wyżej mają własne przyciski.

A-Lex (2009)

B♭ Standard18 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: B♭ Standard w kamertonie (zmierzone około 2 ¢ za wysoko), na płycie CD.

Oparty na Mechanicznej pomarańczy, pierwszy album z Jeanem Dolabellą na perkusji. Tabulatury umieszczają większość na niskim B♭: B♭ Standard dla A-Lex II, The Treatment, Metamorphosis, Conform i A-Lex III, Drop B♭ dla We've Lost You! i The Experiment. Moloko Mesto, Sadistic Values, Strike, Enough Said i Paradox są w D Standard, a A-Lex I w Drop C♯. Dwie piosenki zmieniły strój po sprawdzeniu półtonowym z nagrania, a każda ma drugą zgodną tabulaturę: What I Do!, zapisana w Drop B, jest podana w Drop B♭, a Forceful Behavior, zapisana w E♭, w E Standard. Ludwig Van, oparty na muzyce Beethovena, ma jedną tabulaturę w E Standard, a krótki A-Lex IV w E♭.

Płyta leży w kamertonie. A-Lex II wypada około 9 ¢ za nisko, a Ludwig Van około 10 ¢ za wysoko.

Z TuneLit: B♭ Standard dla albumu, a piosenki wyżej mają własne przyciski.

Kairos (2011)

D Standard15 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: D Standard w kamertonie (zmierzone około 2 ¢ za nisko), na limitowanej płycie CD z wydania Limited Edition.

Wyprodukowany przez Roya Z. Spectrum, utwór tytułowy, Relentless, cover Just One Fix zespołu Ministry, Seethe i No One Will Stand są zapisane w D Standard, Mask w Drop D, a Dialog, Born Strong i Embrace the Storm w B♭ Standard. Cztery krótkie interludia nazwane od lat nie mają tabulatur. Płyta leży w kamertonie.

Z TuneLit: D Standard dla albumu, B♭ Standard dla trzech wyżej wymienionych piosenek, Drop D dla Mask.

The Mediator Between Head and Hands Must Be the Heart (2013)

D Standard +12 ¢10 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: D Standard +12 ¢ (A ≈ 443), zmierzony przez TuneLit na CD.

Ross Robinson produkował ponownie, siedemnaście lat po Roots, a Eloy Casagrande zadebiutował za perkusją. Kisser wybrał otwierający utwór, Trauma of War, żeby wyjaśnić, jak nauczył się grać szybko w niskim stroju z cięższymi strunami; jego główna tabulatura jest w B Standard, nowsza w B♭, a pomiar ma za mało danych z niskich strun, by wybrać. The Vatican, Impending Doom, Tsunami, Grief, Obsessed i cover Da Lama ao Caos zespołu Chico Science & Nação Zumbi są zapisane w D Standard, The Bliss of Ignorants w B♭, a The Age of the Atheist w Drop B♭. Manipulation of Tragedy jest zapisana w Drop C♯, ale sprawdzenie półtonowe słyszy D, tak jak dwie inne tabulatury, więc jest podana w Drop D.

Płyta mierzy około 12 ¢ za wysoko; The Age of the Atheist i Da Lama ao Caos leżą blisko kamertonu.

Z TuneLit: D Standard +12 ¢ dla albumu, a piosenki wyżej mają własne przyciski.

Machine Messiah (2017)

B♭ Standard +10 ¢10 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: B♭ Standard +10 ¢ (A ≈ 442,5), zmierzone przez TuneLit na limitowanej płycie CD.

Wyprodukowany przez Jensa Bogrena. I Am the Enemy, Alethea i Resistant Parasites są w B♭ Standard, a Cyber God na 7-strunowej gitarze nastrojonej o półton w dół, z tym samym niskim B♭. Utwór tytułowy, Sworn Oath, Silent Violence i Vandals Nest są w D Standard. Phantom Self jest sporne: jej najczęściej oglądana tabulatura mówi E Standard, dwie inne B♭ Standard i Drop B♭, a sprawdzenie półtonowe nie potwierdza E. Instrumentalny Iceberg Dances nie ma tabulatury. Płyta jest około 10 ¢ za wysoko, Iceberg Dances około 9 ¢ za nisko.

Z TuneLit: B♭ Standard +10 ¢ dla albumu, D Standard +10 ¢ dla czterech piosenek D.

Quadra (2020)

D Standard12 piosenek, każda z przyciskiem Nastrój

Główny strój: D Standard w kamertonie, zmierzone przez TuneLit na CD 1 wydania Limited Edition.

Również wyprodukowany przez Jensa Bogrena, w jego studiu w Örebro w Szwecji. Isolation, Last Time, Ali, Raging Void, The Pentagram, Agony of Defeat i akustyczny utwór tytułowy są zapisane w D Standard. Means to an End, Capital Enslavement i Autem są na niskim B♭, a Guardians of Earth oraz Fear, Pain, Chaos, Suffering, z Emmily Barreto, w E Standard. Intro Guardians of Earth jest zagrane na gitarze klasycznej i zapisane w Drop D, a sprawdzenie półtonowe słyszy na tym utworze niskie D, więc spróbuj Drop D, jeśli E brzmi źle. Płyta leży w kamertonie.

Z TuneLit: D Standard dla albumu, B♭ Standard i E Standard dla wyżej wymienionych piosenek.

Nie objęte: ścieżka dźwiękowa z 2014 roku Minissérie Dupla Identidade oraz SepulQuarta (2021), która nagrywa na nowo starsze utwory z gośćmi, nie są albumami studyjnymi w zwykłym sensie, więc nie mają tu strony.

Estymator „Dopasuj do nagrania” w TuneLit czyta 90 sekund każdej piosenki, znajduje najmocniejsze dźwięki i porównuje je z siatką równomiernie temperowaną. To pozwala określić odchyłkę do kilku ¢, ale tylko w obrębie jednego półtonu, więc nazwa stroju (E, D, B♭) nadal pochodzi z tabulatur i źródeł. Drugie sprawdzenie słucha najniższej pustej struny. Gdy się zgadza, jest mocnym potwierdzeniem, a gdy nie, tylko wskazówką, więc przesunęło piosenkę tylko tam, gdzie tabulatura lub źródło wskazywały to samo.

Żadne z naszych źródeł nie wspomina o wysokości płyt Sepultury, więc każda odchyłka tutaj jest nowa. Trzy rzeczy się wyróżniają. Beneath the Remains jest za wysoko, około 18 ¢, na oryginalnym CD i na dwóch remasterach. Chaos A.D. i większość albumów z Derrickiem Greenem leżą 9–17 ¢ za wysoko, na tyle, by to zauważyć, grając razem z nagraniem. A najsłynniejszy niski album zespołu, Roots, jest też najmniej spójny: piosenki rozrzucone są na prawie cały półton, więc jego pojedyncza wartość albumu to tylko średnia.

Sprawdzenie półtonowe potwierdziło większość katalogu: zgadza się z 146 z 189 piosenek, które potrafiło odczytać. Przesunęło pięć, każdą z drugim źródłem: The Abyss w górę do E, Kaiowas w górę do Drop D, What I Do! w dół do Drop B♭, Forceful Behavior w górę do E i Manipulation of Tragedy w górę do Drop D. Nie zgadza się z kilkoma innymi tam, gdzie nic innego go nie wspiera, głównie na Roots i na piosenkach bez tabulatury; są one wymienione w uwagach do albumów jako piosenki do sprawdzenia ze słuchu.

Miej na uwadze kilka ograniczeń. Ciężkie, niskie miksy są trudne do odczytania, więc większość piosenek używa wartości swojego albumu, a tylko wyraźne wyjątki dostają własną. Wszystko w granicach ±4 ¢ uznajemy za kamerton. Wszystkie liczby pochodzą z płyt CD w bibliotece właściciela, głównie japońskich i limitowanych wydań; audio nigdy nie jest wysyłane ani publikowane, tylko liczby.

Każdy strój na stronach albumów ma etykietę statusu. Odchyłka w centach pochodzi teraz z naszego własnego pomiaru, więc każdy album pokazuje Zmierzone przez TuneLit. Nazwa stroju opiera się na innych rodzajach dowodów:

• Oficjalne: zespół tak powiedział. W przypadku Sepultury to relacja Maxa Cavalery o przestrojeniu na D przy Chaos A.D.
• Często podawane: zaufane media lub dzieła referencyjne się zgadzają, na przykład Wikipedia powołująca się na zbiór nut Chaos A.D. z 1994 roku albo technik Kissera, który wymienił swoje stroje w wywiadzie z 1999 roku.
• Z tabulatur: tabulatury spisane przez graczy, głównie na Songsterrze. To obejmuje większość szczegółów piosenek, a wiele tabulatur późniejszych albumów ma niewiele wyświetleń.
• Sporne: źródła się różnią, na przykład Fighting On czy Phantom Self. Podajemy najbardziej prawdopodobny strój i mówimy, jakie są pozostałe.
• Zmierzone przez TuneLit: nasza własna analiza wysokości dźwięku z płyty CD, podająca odchyłkę w centach.

Jeśli piosenka wciąż brzmi trochę nieczysto, przesuń A odniesienia o herc lub dwa; w pobliżu 440 Hz jeden herc to około 4 ¢.

• Bestial Devastation (1985): D Standard +19 ¢; C Standard dla Antichrist i Necromancer.
• Morbid Visions (1986): E Standard.
• Schizophrenia (1987): E Standard −11 ¢; The Abyss E Standard −34 ¢.
• Beneath the Remains (1989): E Standard +18 ¢.
• Arise (1991): E Standard.
• Chaos A.D. (1993): D Standard +12 ¢; E♭ Standard +12 ¢ dla Amen, Propaganda, Biotech Is Godzilla, We Who Are Not as Others, Clenched Fist; Kaiowas Drop D −37 ¢.
• Roots (1996): B Standard −15 ¢; B♭ dla Cut-Throat, Ratamahatta, Spit; D dla Breed Apart, Straighthate, Born Stubborn (+24 ¢), Ambush, Dictatorshit; Drop D dla Jasco i Itsári.
• Against (1998): B♭ Standard +13 ¢; Drop C dla Against i Rumors; D lub Drop D dla Floaters in Mud i Drowned Out; E dla Hatred Aside.
• Nation (2001): D Standard +17 ¢; B♭ dla Tribe to a Nation, Politricks, Human Cause, Saga.
• Roorback (2003): D Standard +17 ¢; niskie B♭ dla Come Back Alive, Godless, More of the Same, Corrupted, Bottomed Out.
• Dante XXI (2006): D Standard +9 ¢; B♭ dla Convicted in Life, City of Dis, False, Fighting On.
• A-Lex (2009): B♭ Standard; D dla Moloko Mesto, Sadistic Values, Strike, Enough Said, Paradox.
• Kairos (2011): D Standard; B♭ dla Dialog, Born Strong, Embrace the Storm.
• The Mediator… (2013): D Standard +12 ¢; B Standard dla Trauma of War.
• Machine Messiah (2017): B♭ Standard +10 ¢; D dla utworu tytułowego, Sworn Oath, Silent Violence, Vandals Nest.
• Quadra (2020): D Standard; B♭ dla Means to an End, Capital Enslavement, Autem; E dla Guardians of Earth oraz Fear, Pain, Chaos, Suffering.
• Złota zasada: najpierw wybierz strój, potem kamerton. Na albumach za wysoko idealne A 440 brzmi przy nagraniu za nisko.